LOGINNang makita ng binatang kasama ni Claire Sevilla ang nangyari, mabilis itong lumapit para protektahan ang kaniyang amo.Agad namang hinila ni Claire Sevilla ang kaniyang secretary at pabulong na sinabi: "Okay lang. Wala silang magagawang masama sa 'kin."Wala nang natitirang gana kumain si Celestine. Umiwas siya sa mesa at gustong-gusto nang umalis.Hahabol pa sana si Claire Sevilla, pero maagap siyang hinarangan ni Tricia. Lumingon si Tricia at mabilis na nagsabi kay Monica Chen: "Ate Monica, pakahatid muna si Celestine palabas.""Sige."Kinuha ni Monica Chen ang kaniyang mga gamit at bag, at umalis kasama si Celestine.Hindi man lang talaga tiningnan ni Celestine si Claire Sevilla kahit isang beses, at dumeretso sa pinto nang hindi man lang lumingon."Celestine! Celestine!"Natataranta at umiyak na naman si Claire Sevilla sa matinding pagmamadali."Celestine! Ang daddy mo ang dapat humingi ng tawad sa 'kin! Kung magagalit ka man, sa daddy mo ka magalit!""Hindi ko sadyang iwan ka no
Sumunod ang binata sa kaniya paakyat sa ikalawang palapag. Nang makitang pumasok si Floriece kasama ang kaniyang anak sa isang private box, bumalik ito sa may hagdanan para maghintay.Hindi nagtagal, nakatayo na si Claire Sevilla sa labas ng pintuan ng private room.Ititaas na sana ng binata ang kaniyang kamay para kumatok sa pinto nang biglang magngitngit ang mga ngipin ni Claire Sevilla at mabilis na hinila ang manggas ng lalaki."Ma'am Claire?"Mabilis ang tibok ng puso ni Claire Sevilla. Ipinatong niya ang isang kamay sa kaniyang dibdib, ipinikit ang kaniyang mga mata para pakalmahin ang sarili, at pabulong na nagsalita: "Teka lang, 'wag ka munang magmadali."Sakto namang may dumaang waiter. Lumingon si Claire Sevilla at tinawag ang waiter para magtanong, "May mayroon pa bang available na private room sa palapag na 'to?"Medyo nag-alangan ang waiter, "May minimum consumable amount po ang private room, baka po hindi niyo maabot dalawa.""Walang problema. Kung kulang man ang order n
Hindi na sumagot si Sebastian, sa halip ay kalmadong nagtanong, "Nasaan ang kainan?""Ha? Darating ka?" Hindi na hinintay ni Celestine na sumagot ito at agad na tumanggi, "Anong gagawin mo sa dinner ng studio namin? Tsaka puro kami babae roon. Isa kang malaking lalaki..."Kahit na medyo gumanda na ang relasyon nilang dalawa, ex-husband at ex-wife pa rin sila. Hindi pa rin kayang tanggapin ni Celestine ang hayagang pakikipag-hangout ni Sebastian sa kaniya kasama ang kaniyang mga kaibigan at kasamahan sa trabaho."Gusto ko lang malaman kung ligtas ang restaurant. Anong gagawin ko sa inyong mga babae?" Wala namang interes si Sebastian na makipag-interact sa ibang babae; mas gusto pa niyang umuwi nang maaga para makasama ang mga anak niya."Ah..." Mali pala ang akala niya. Nahiya si Celestine at nagpaliwanag, "Nag-book ako ng private room, napakatago ng privacy roon. Sasabay ako sa kotse ni Tricia mamaya, at hindi ako magko-commute.""Paano pagkatapos kumain?"Alam niyang gusto siya niton
Sobrang lugi talaga.Pagkatapos niyang mag-search nang matagal, sa wakas ay nahanap na rin ni Celestine ang WeChat profile ng kaniyang driving coach. Saka lang niya narealize na ilang beses na pala siyang tinatangkang tawagan at i-message nito, kaso hindi lang niya nababasa.Mabilis siyang nag-message para mag-reach out sa coach. At ayun na nga—na-miss na pala niya ang schedule ng kaniyang Practical Driving Test!Sinabihan siya ng coach na mag-practice nang mabuti para makapag-sign up muli sa susunod na batch, pero dahil nararamdaman niyang masyadong toxic at hindi pa convenient ang sitwasyon sa mga susunod na araw, nakiusap siyang 'wag muna siyang i-lineup sa exam.Dahil busy ang coach, nag-send na lang ito ng voice message. Narinig din ni Sebastian ang buong usapan ng dalawa mula sa driver's seat."Ako nang bahalang mag-ayos ng driving license mo. You don't have to waste your time," kaswal at banayad na paliwanag ni Sebastian habang nagmamaneho.Mabilis siyang tiningnan ni Celestine
Ang mas lalong nagpaduda at nagpalito kay Celestine ay pagkatapos ng araw na iyon, ang trato at attitude ni Sebastian sa kaniya ay mas lalo pang naging napakalambing at sobrang maasikaso.Kahit ano pang sabihin niya, laging nakangiti at maayos ang salubong nito sa kaniya. At kahit ano pa ang gawin nito, napaka-thoughtful at maingat nito sa bawat kilos.Kahit pa naiirita siya at sadyang sumisigaw, nagagawa pa rin nitong magtanong nang may buong pasensya at kalma kung anong problema, giving her all the patience in the world.Hindi nagtagal, nakahanda na ang lahat ng kailangan para sa pag-alis patungong ibang bansa na ipinaayos ni Sebastian. Nang ipaliwanag niya ito kay Celestine, natigilan ang babae. Pinagmasdan niya ang matalim na gilid ng mukha ng lalaki at nagdududang nagtanong: "Gusto mo talaga kaming lumabas ng bansa ng mga bata?"Sa totoo lang, ayaw rin naman talaga ni Sebastian. Dahil sobrang hindi niya kayang ipagpalit at pakawalan ito.Lalo na noong nalaman at naintindihan niya
"Noong bata pa ako, biglang namatay ang tatay ko. Kaya iniwan niya ako, kasama ang matatanda at maysakit kong lolo at lola, tsaka siya naglakas-loob na tumakas. Ang lolo ko ay isang beterano at may kapansanan, habang ang lola ko naman ay napakahina at maysakit. Limang taon o anim na taon pa lang ako noon—ang edad na kailangang-kailangan ng aruga at gabay ng isang ina. Pero umalis siya nang walang alinlangan, at lumipas ang dalawampung taon. Twenty years... Walang balita, kahit isang salita. Maging nung sunod-sunod na pumanaw ang lolo at lola ko, kailanman ay hindi siya nagpakita." Habang sinasabi ito ni Celestine, nakatayo si Sebastian sa harap ng kaniyang telepono. Ang kaniyang mukha ay mukhang walang pagbabago sa labas, pero ang kaniyang puso ay parang inihahampas ng matinding bagyo at napakalalaking alon. Sa oras na ito, muli niyang naalala ang mga sinabi ng kaniyang pinsan na si Antonio Riego noon—at muli na namang dumaan sa kaniyang dibdib ang matinding pagsisisi at sakit para
Sabi ni Sebastian ay babalik siya nang maaga, pero mag-aalas-diyes na ng gabi nang marinig ang tunog ng kaniyang sasakyan na pumasok sa courtyard ng villa.Natural na sa guest room natulog si Celestine kasama ang kaniyang anak na babae. Habang natutulog si Isabelle, nakahiga siya nang patagilid hab
Naka-office attire na si Celestine pero dahil nasa bahay pa, naupo muna siya para padedehin si Isabelle. Habang hawak ang maliit at malusog na kamay ng anak, biglang lumambot ang puso niya. Kung wala lang siguro ang mga bata, matagal na siyang umalis at hindi na lilingon pa sa impyernong ito, pumay
Hindi nagtagal, mismong si Vice President Lim ang nag-effort na pumunta sa kaniya. Todo pakiusap ito na huwag muna siyang umalis at paulit-ulit pang nag-tanong kung may nang-away ba sa kaniya o kung may nagawa silang mali sa management.Nanatiling tahimik si Celestine. Wala siyang binanggit na kahi
Alas-dos ng madaling araw. Sa gitna ng katahimikan, naging alarm clock ni Celestine ang iyak ng baby niya.Puyat, pagod, at wala sa sarili, kinuha niya ang anak mula sa bisig ni Yaya Belen. Sanay na siyang kumilos kahit nakapikit habang tinatanggal ang top para mag-breastfeed. Akala niya, matatapos







