Share

CHAPTER FIVE

Author: MARIA
last update Huling Na-update: 2025-10-22 16:09:58

Celeste’s POV:

“Are you hurt?" tanong ni Liam habang nakatingin sa side mirror.

"Paano mo nalaman kung nasaan ako?" naguguluhan kong tanong.

"I will explain everything later. Right now, I want to know whether you're hurt or not." Seryoso ang aura n'ya habang nagda-drive. This is the first time I've seen him this serious. Napalingon ako sa likod at nakitang hinahabol parin kami at tatlong motor na ito. Kasama na sa humahabol ang naka-face mask na mukhang leader nila.

"I'm okay." Umayos ako nang upo.

"Remember what I've told you before?" tanong n'ya. "That your life is in danger." Iniliko n'ya ang sasakyan sa kanan at mabilis na pinaandar ito. "And that we'll have to meet frequently?"

Paano ko sasabihin sa kan'ya na ang mga humahabol sa amin at ang nangbugbog sa kan'ya ay mga tauhan ng ama ko?

Hindi ako sumagot at nanatiling tahimik lang. I can't tell him my secret. I can't tell him that I am a daughter of an illegal and cruel man.

Nabalik ang pag-iisip ko sa nangyayari ngayon nang may marinig akong tumama sa side mirror at nabasag ito. Mabilis akong lumingon sa mga humahabol sa amin at nakitang naglabas ng baril ang isa sa kanila. Napatingin din ako sa paligid at mabuti na lang ay nasa highway na kami agad. Walang mga tao na madadamay.

Nakita ko si Liam na sinuot ang bluetooth ear-pods sabay nagsalita, "calling for back up. NOW." Binuksan n'ya ang screen sa kotse at binuksan ang location pati na rin ang GPS. Lumingon naman s'ya sa akin, "wear seatbelt. Kumapit ka rin ng mabuti."

Sinunod ko ang utos n'ya na magsuot ng seatbelt. This is not the first time I've experienced this kaya naman kalmado lang ako at alam ang gagawin. Ginala ko ang paningin rito sa loob ng sasakyan n'ya at nang makitang may mga paperbag sa backseat ay tinanong ko s'ya, "Anong laman ng mga 'yon?"

"Clothes," tipid n'yang sagot habang nakatingin sa location. Agad kong kinuha ang mga paperbag at binuksan ang window. "Wait, anong gagawin mo?" naguguluhan n'yang tanong at sabay kaming napasigaw nang makitang muntik na kami bumangga sa truck.

"Ayusin mo naman mag-drive!" sigaw ko sa kan'ya. "Hindi tayo mamamatay dahil sa mga humahabol, mamamatay tayo dahil sa pagda-drive mo!"

"I am focused! Okay? I just got distracted dahil sa ginawa mo," nakakunot noo n'yang depensa sa sarili.

"Stay focus on driving, I'll do something." Sumilip ako sa bintana.

"What something?" tanong n'ya habang nakatingin sa daan.

"Just watch and learn." Mabilis kong pinaghahagis ang mga damit at paperbag sa humahabol sa amin. Nakita kong tumama ang puting polo sa mukha ng isang rider kaya naman sumemplang ito sa gilid na puro damo at tubig.

"See?" nakangiti kong sabi sabay tumawa pero nang makitang naglabas ng baril ang isa sa kanila ay mabilis kong pinasok ang ulo sa kotse. Tumama ulit ang bala sa side mirror at napalunok na lang ako. Muntik na ako doon.

"Can you just sit there and behave? Muntik ka nang mapahamak!" sigaw ni Liam sa akin. "Malapit na tayo sa mga tauhan ko." Mas bumilis ang takbo ng sasakyan at lumakas din ng tunog ng makina. "Yumuko ka. Bilis," utos nito sa akin na agad ko namang sinunod.

Nakarinig ako ng putok ng mga baril for a seconds and after that, naging tahimik ang paligid at huminto na rin ang sasakyan. Napakunot ang noo ko at tinignansi Liam. Tumango s'ya habang may tinitignan sa labas.

Marahan kong inangat ang ulo at nakita ang iilang lalaki at babae sa kalsada na may hawak na baril. Nanlaki ang mga mata ko at mabilis na nilingon ang mga humahabol sa amin. Nakatumba na ang mga iyon at mukhang may mga tama ng baril.

"Celeste Raine Blake," tawag ni Liam sa buong pangalan ko. Malalim ang boses n'ya at nakakatunaw ang titig ng kan'yang itim na mga mata. "Your life is in danger because you've saved me."

Hindi ako makapagkasalita. Parang may nakabara sa aking lalamunan at hindi ko rin alam kung ano ang dapat sabihin. Nablanko ang aking isipan.

May kinuha s'ya sa bulsa ng black coat n'ya. Isa itong itim na box. "This is the only way I can give you full protection." Binuksan n'ya ang box at isang singsing ang nasa loob nito na may maliit na black diamond.

"Marry me."

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY NINE

    Celeste's POV:Pinanood namin si Liam na maglakad papunta sa pinto. May kinuha s'ya sa bulsa at nakita kong isa itong baril. Unti-unti n'yang binuksan ang pinto at nang makita ko kung sino ang nasa hallway ay nanlaki ang mga mata ko. Kenzo was cornered in the wall, hawak-hawak ni Tristan ang dalawa n'yang kamay habang nakaditdit s'ya sa pader. Nang makita n'ya si Liam ay mabilis s'yang kumawala kay Tristan at siniko ang mukha nito. Nagpaputok si Liam pero mabilis na nailagan ito ni Kenzo. Naglabas s'ya ng dagger at ginamit iyon pangsangga sa mga bala na pinakawalan ni Liam. Nang tumakbo si Kenzo ay sumunod agad si Liam. "The heck? hanggang dito ba naman sa party?" napabuntong hininga si Vince at tumayo na para bang handa itong tulungan si Liam. Sht. I can't let them get Kenzo. For sure mag-isa lang iyon dito. Hindi pa naman s'ya lagi nagsasama ng mga tauhan ng tatay ko. "Vince? stop. Let Liam handle it. For sure kayang kaya na n'ya yun," pigil ni Quency kay Vince sabay hinawakan

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY EIGHT

    Celeste's POV: "You go first, susunod ako. Kailangan ko lang mag-cr saglit," paalam ko kay Liam. "Okay, bilisan mo." Tumango s'ya tapos ay nauna nang pumunta sa room kung nasaan ang mga kaibigan n'ya. Agad akong nagpunta sa cr at chineck ang itsura ko. Luckily, maayos pa naman ang make-up at buhok ko. Dahil mahangin sa labas ay tinali ko muna ang buhok ko at lumabas na. Habang naglalakad ay napansin kong nagsimula na palang umandar ang yacht. Madaming tao rito at mas marami ang babae. Lahat sila ay nagsasayawan at naghihiyawan. Marami ring bantay sa bawat sulok para masigurado ang safety ng mga guests lalo na't papunta kami sa gitna ng dagat. Habang naglalakad ay may nadaanan akong waiter. Huminto ako at kumuha ng whiskey, I drank it all at once tapos ay kumuha pa ng glass wine. I need to drink para lumakas ang loob ko. I started to walk towards the room Liam mentioned to me earlier. Nasa baba ito at sa pinakadulo. He told me na nandoon na raw ang iilang kaibigan n'ya. Nang mar

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY SEVEN

    Kenzo's POV: I shouldn't do this but I can't just fcking sit and watch. I followed Celeste to her honeymoon, ngayon naman ay sinusundan ko nang pasimple ang sasakyan nila ni Liam. They have a fewer bodyguards today unlike kahapon na sobrang dami. While driving, naalala ko ang usapan namin ng tatay ni Celeste. He wanted me to stop following her daughter for a while dahil baka maudlot ang mission but I didn't obey him. How could I? nasa kamay ng mga kalaban namin si Celeste. Nang huminto sila ay nag-park na din ako and stayed inside, watching them. Pinagbuksan sila ng pinto ng driver at mabilis namang nakabundot agad sa kanila ang mga bodyguards. Nang tignan ko kung nasaan kami ay isa pala itong yacht party. Madaming tao sa labas na mga naka-party outfits but my eyes landed only to Celeste. She's wearing a red wine dress, high heels and a glam makeup. "damn," mahinang sambit ko. She looks so beautiful tonight what more kahapon na nakasuot s'ya ng gown? Napailing ako. I didn't attend

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY SIX

    "What was that?!" Takot kong tanong sabay tumingin sa ilalim at nakita ang iilang maliliit na isda. Napangiwi ako at natahimik. Did I over react over these small fish? Marahan kong inangat ang tingin at nakitang tahimik lang si Liam until blood started to fall from his nose. —-"I'm sorry." Hindi ko na mabilang kung naka ilang sorry na ako sa kan'ya. Nandito kami ngayon sa living area habang nilalagyan n'ya ng yelo ang ilong. Hindi na natuloy ang water activities namin dahil pinauwi na lang rin ni Liam ang magga-guide sana sa amin dahil wala na s'ya sa mood. "It's fine," tipid n'yang sagot kada nagso-sorry ako. Napabuntong hininga ako at sumandal na lang. Limang minuto na kami dito at mukhang tumitigil naman na sa pagdugo ang ilong n'ya. Sobrang nanghihinayang ako dahil nandoon na kami sa exciting na part kanina. I just ruined the moment I need for my mission, argh. "Heto po Sir Liam." Nag-abot nang panibagong yelo na may nakabalot na tela ang maid kay Liam."No need, It's good no

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY FIVE

    Celeste's POV: Nagising ako nang maramdamang may init na tumama sa mukha ko. Pagkadilat ko ay napakunot ang noo ko. Nasa double queen sized bed ako habang ang view ko ay glass wall na may view na napakagandang beach. "Hapon na, buti nagising kapa." Napalingon ako sa nagsalita and I saw Liam, entering the room. He's wearing a thin white polo longsleeve and light blue jorts habang nakababa lang ang buhok. Napalingon ako sa side table at nakitang 3 PM na pala. "You were quite drunk last night. Almost midnight na tayo nakapunta dito sa rest house." Napatingin ako sa suot ko at mas lalong napakunot ang noo ko nang makitang iba na ang suot ko. I'm wearing a white thin-dress na may manips na sleeve. Halos makita na ang itim na underwear's ko. "Don't worry, it wasn't me who changed your clothes. It was one of my maids here."Tumikhim ako at umayos ng upo, "What's our agenda today?" Tanong ko. "Agenda?" Tanong n'ya sabay lumapit sa akin at nilahad ang kamay, "Our agenda today is to have f

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY FOUR

    “How long is our honeymoon?” Tanong ni Celeste.Liam Horton’s POV:The reception wedding is done and now we’re heading to the airport. “A week,” sagot ko habang nakatutok sa phone. Nagkaroon ng kaonting gulo kanina dahil may unfamiliar face ang nakapasok sa venue. It’s impossible to enter without an invitation unless he has one. “7 days?!” Gulat na tanong ni Celeste kaya naman lumipat ang tingin ko sa kan’ya na katabi ko. She’s wearing a knee-length white dress now. Nakalugay na rin ang mahaba n’yang buhok. “That long?” She looked shocked but still beautiful. Guess it wasn’t bad at all to marry her. “Actually, it should be 2 weeks but since it’s risky to leave business that long, I made it 1 week,” I answered and continued reading Tristan’s report. “Why? Is there a problem?” “Uhm, none. It’s just that.. I think it’s too long and too much considering that this marriage is only a contract..” she answered. I dropped my phone and looked at her, “ why not just enjoy?” She is too uncomf

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status