Share

The CEO’s RANSOM
The CEO’s RANSOM
Author: MARIA

CHAPTER ONE

Author: MARIA
last update Last Updated: 2025-10-22 16:05:54

Celeste's POV:

Dali-dali kong pinarada ang sasakyan at pumasok sa isang club kung nasaan ang boyfriend ko. Habang naglalakad ay sinusubukan ko s'yang kontakin dahil simula kaninang umaga ay hindi na s'ya sumasagot sa akin. Nagkaroon kasi kami ng away at halos isang linggo na kaming hindi okay.

"Come on, pick up," mahinang sambit ko na para bang nawawalan na ako ng pag-asa.

Nang makarating ako sa loob ay napahinto ako. Sobrang daming tao, maingay at madilim kaya naman nahihirapan akong makakita. Nang may makabangga sa akin na babae ay nabitawan ko ang phone ko na lumagapak sa sahig.

"Why are you even standing in the middle?" mataray na sambit nito sabay umirap at naglakad papalayo.

Napalunok ako at pilit na pinipigilan ang luha na kanina pa gustong tumulo. Inabot ko ang phone ko at nakitang crack ang screen nito, hindi na rin bumubukas. Napabuntong hininga ako at pagtingala ko ay saktong nakita ko si Jacob na kaibigan ng boyfriend ko. May kasama s'yang isang babae na mahaba ang buhok.

Teka, sino iyon? Sa pagkakaalam ko ay maikli ang buhok ng girlfriend n'ya.

Mabilis akong lumapit sa pwesto nila. Nang huminto ako sa harap nila ay napatingala silang dalawa at bakas ang gulat sa mukha ni Jacob nang makita ako. Pasimple n'ya namang inalis ang pagkakaakbay sa babae.

"Celeste?" Napakunot ang noo n'ya. "Why are you here?" sumunod nitong tanong.

"Nasaan si Henry?" Hindi na ako nagpaligoyligoy pa at diniretso ang sadya ko.

Nakita kong napalunok s'ya sabay nag-iwas ng tingin, "he's not here."

"Liar," mariin kong sambit. "Nakita ko sa posts mo nandito rin si Henry. Why are you covering for him? May tinatago ba kayo sa akin?"

"Babe? What's happening?" naguguluhan na tanong ng babaeng kasama n'ya.

"It's nothing," sagot ni Jacob sa babae sabay tumayo. "Let's talk somewhere else-" nang hawakan n'ya ako sa braso ay malakas kong tinabig ang kamay n'ya.

"Why not here?" tanong ko habang nakatingin ng deretso sa mga mata n'ya. "Ayaw mo bang marinig ng babae mo yung pag-uusapan natin?"

"Celeste, please.." Napapikit s'ya at huminga nang malalim.

"You won't tell me? Fine! Then I'll find him here. And you.." lumingon ako sa babae, "this man? May girlfriend na 'to. If I were you, lalayuan ko mga katulad n'yang babaero at basura!"

And just like that, I left the two. Dahil mukhang wala si Henry rito sa first floor, papunta ako ngayon sa second floor. Dali-dali akong umakyat at tinignan ang mga table na nadadaanan. Nang marating ko ang huling table na natatakpan ng malaking halaman ay natigilan ako.

Pamilyar ang katawan ng lalaki pati na rin ang suot nitong damit. Nakatalikod ito kaya naman hindi ko makita ang mukha. Lumapit pa ako nang kaonti para masigurado kung sino ito pero para bang tumigil ang mundo ko nang makitang may kasama itong babae sa table at hindi lang sila basta magkasama.. they're kissing.

"Henry?" mahinang tawag ko kay Henry kasabay nang pagtulo ng aking luha.

Natigilan silang dalawa at nang lumingon s'ya sa akin ay dito ko nakumpira na si Henry nga ito.

"Celeste.." Namilog ang mga mata n'ya nang makita ako.

Nang tumayo s'ya ay napaatras ako. "No.. huwag kang lumapit!" sigaw ko habang umiiling. "We're done."

Mabilis akong tumakbo papalabas ng club. He tried to chase after me pero masyadong madaming tao sa loob, he got stuck inside. Nang marating ko ang parking area ay dali-dali kong hinanap ang susi ko pero wala ito sa mga gamit ko. Napasandal na lang ako at napahawak sa naninikip kong dibdib.

~

Naglalakad ako ngayon sa kalsada habang bitbit ang wine na binili ko sa convenience store. Dapat ay nasa apartment na ako pero pinahinto ko ang taxi ko kanina sa kadahilanang ayoko pa umuwi. Tinungga ko ang wine at napangiwi nang malasahan ang pait nito sa dulo ng dila ko.

"Argh, bakit ito yung nabili ko?" nagsisisi kong tanong sa sarili.

I was really really hurt by what Henry did. Maganda naman ako? Matangkad, sexy at may stable job. Ano pa bang kulang sa akin para ipagpalit sa babaeng 'yon? For sure walang binatbat yun sa 'kin!

Napasinghot ako at tumungga pa uli. Nang makitang mauubos ko na pala ito ay natigilan ako. "Ehh? Ang bilis naman maubos. Ni hindi pa nga ako lasing!"' nagmamaktol kong sambit at maglalakad na sana nang may marinig akong ingay sa isang eskinita.

Napakunot ang noo ko at dali-dali na lumapit doon. Pagkasilip ko ay may nakita akong tatlong lalaking nakasuot ng itim at isang lalaki naman sa sahig na mukhang hindi na kayang lumaban. Paulit-ulit nilang sinisipa ang walang laban na lalaki. Napalunok ako at napatingin sa bote na hawak ko.

Tama ba 'tong gagawin ko?

Hindi ko alam kung saan ako humugot ng lakas para sumugod sa kanila. Bago pa nila ako makita ay binato ko ang bote sa ulo ng isang nakaitim, napasigaw iyon at napahawak sa ulo na nagdudugo.

"Sht, so-sorry!" Hindi ko alam kung ano ang sasabihin sa kan'ya dahil napalakas ang pagbato ko.

"Sino ka?!" Tanong ng dalawa at pinalibutan ako.

"Bakit ko sasabihin pangalan ko sa inyyo?!" Hindi ko alam kung may tama naba ako dahil sa alak o kung ako ang matatamaan dahil sa inaakto ko.

"Hindi ka dapat nagingialam!" Sabay na sumugod ang dalawa sa akin. Bago pa sila makarating sa akin ay mabilis kong kinuha ang takip ng trash bin sa tabi ko at pinangharang ito sa isang lalaki habang ang isa naman na nasa kanan ko ay iniilagan ko ang mga atake nito.

"Hindi mo kilala ang binabangga mo!" Galit na giit nila sa akin.

Nang makakuha ako ng timing ay mabilis kong sinipa sa tuhod ang lalaki sa kanan ko pero para bang hindi ito natinag kaya naman sinipa ko s'ya muli pero sa pagkakataon na ito ay sa private part n’ya. Malakas s’yang napadaing dahil sa sakit sabay natumba. Ngayon ay tinuon ko ang atensyon ko sa natitirang kalaban, nag-ipon ako nang malakas na pwersa sabay tinulak ang pangsangga ko. Nang mapaatras s’ya ay mabilis ko s'yang sinuntok sa mukha dahilan para tumingin ito ng masama sa akin bago mawalan ng malay.

Mabilis kong kinuha ang phone sabay tinaas ito, "Tatawag ako ng pulis!" banta ko sa kanila kaya naman dali-dali nilang binitbit ang kasamahan at tumakbo papalayo.

"Sir!" Lumapit ako sa lalaking walang malay para tignan ang lagay nito. "Okay lang po ba kayo?" tanong ko rito sabay inihiga sa binti ko.

Natatakpan ng mahaba n'yang buhok ang mukha kaya naman marahan kong ginilid ang ilang hibla nito. Nakita ko ang mga pasa n'ya sa pisngi at putok ang kaliwang labi. "Don't call the cops.." mahinang sambit nito habang marahan na dinilat ang itim na mga mata.

"Pero-"

“I said don’t call the cops..” mariin na ulit nito sabay napangiwi, marahil ay dahil sa sugat sa kan’yang labi. “And don’t bring me to the hospital..”

“Marami kang sugat, hindi puwedeng hindi ka dalhin sa hospital-”

Hindi ko natapos ang sasabihin nang makitang matalim ang tingin n’ya sa’kin, “listen to me.” Napakunot ang noo ko nang makitang pilitin n’yang umupo mag-isa sabay hinawakan ako sa pulsuhan dahilan para matigilan ako. “You..” Nilapit n’ya nang kaonti ang mukha sa akin kaya napalunok ako. “Your life is in danger because of what you’ve done.”

At kasabay nito ay bigla na lang natumba ng ulo n’ya sa balikat ko.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY NINE

    Celeste's POV:Pinanood namin si Liam na maglakad papunta sa pinto. May kinuha s'ya sa bulsa at nakita kong isa itong baril. Unti-unti n'yang binuksan ang pinto at nang makita ko kung sino ang nasa hallway ay nanlaki ang mga mata ko. Kenzo was cornered in the wall, hawak-hawak ni Tristan ang dalawa n'yang kamay habang nakaditdit s'ya sa pader. Nang makita n'ya si Liam ay mabilis s'yang kumawala kay Tristan at siniko ang mukha nito. Nagpaputok si Liam pero mabilis na nailagan ito ni Kenzo. Naglabas s'ya ng dagger at ginamit iyon pangsangga sa mga bala na pinakawalan ni Liam. Nang tumakbo si Kenzo ay sumunod agad si Liam. "The heck? hanggang dito ba naman sa party?" napabuntong hininga si Vince at tumayo na para bang handa itong tulungan si Liam. Sht. I can't let them get Kenzo. For sure mag-isa lang iyon dito. Hindi pa naman s'ya lagi nagsasama ng mga tauhan ng tatay ko. "Vince? stop. Let Liam handle it. For sure kayang kaya na n'ya yun," pigil ni Quency kay Vince sabay hinawakan

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY EIGHT

    Celeste's POV: "You go first, susunod ako. Kailangan ko lang mag-cr saglit," paalam ko kay Liam. "Okay, bilisan mo." Tumango s'ya tapos ay nauna nang pumunta sa room kung nasaan ang mga kaibigan n'ya. Agad akong nagpunta sa cr at chineck ang itsura ko. Luckily, maayos pa naman ang make-up at buhok ko. Dahil mahangin sa labas ay tinali ko muna ang buhok ko at lumabas na. Habang naglalakad ay napansin kong nagsimula na palang umandar ang yacht. Madaming tao rito at mas marami ang babae. Lahat sila ay nagsasayawan at naghihiyawan. Marami ring bantay sa bawat sulok para masigurado ang safety ng mga guests lalo na't papunta kami sa gitna ng dagat. Habang naglalakad ay may nadaanan akong waiter. Huminto ako at kumuha ng whiskey, I drank it all at once tapos ay kumuha pa ng glass wine. I need to drink para lumakas ang loob ko. I started to walk towards the room Liam mentioned to me earlier. Nasa baba ito at sa pinakadulo. He told me na nandoon na raw ang iilang kaibigan n'ya. Nang mar

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY SEVEN

    Kenzo's POV: I shouldn't do this but I can't just fcking sit and watch. I followed Celeste to her honeymoon, ngayon naman ay sinusundan ko nang pasimple ang sasakyan nila ni Liam. They have a fewer bodyguards today unlike kahapon na sobrang dami. While driving, naalala ko ang usapan namin ng tatay ni Celeste. He wanted me to stop following her daughter for a while dahil baka maudlot ang mission but I didn't obey him. How could I? nasa kamay ng mga kalaban namin si Celeste. Nang huminto sila ay nag-park na din ako and stayed inside, watching them. Pinagbuksan sila ng pinto ng driver at mabilis namang nakabundot agad sa kanila ang mga bodyguards. Nang tignan ko kung nasaan kami ay isa pala itong yacht party. Madaming tao sa labas na mga naka-party outfits but my eyes landed only to Celeste. She's wearing a red wine dress, high heels and a glam makeup. "damn," mahinang sambit ko. She looks so beautiful tonight what more kahapon na nakasuot s'ya ng gown? Napailing ako. I didn't attend

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY SIX

    "What was that?!" Takot kong tanong sabay tumingin sa ilalim at nakita ang iilang maliliit na isda. Napangiwi ako at natahimik. Did I over react over these small fish? Marahan kong inangat ang tingin at nakitang tahimik lang si Liam until blood started to fall from his nose. —-"I'm sorry." Hindi ko na mabilang kung naka ilang sorry na ako sa kan'ya. Nandito kami ngayon sa living area habang nilalagyan n'ya ng yelo ang ilong. Hindi na natuloy ang water activities namin dahil pinauwi na lang rin ni Liam ang magga-guide sana sa amin dahil wala na s'ya sa mood. "It's fine," tipid n'yang sagot kada nagso-sorry ako. Napabuntong hininga ako at sumandal na lang. Limang minuto na kami dito at mukhang tumitigil naman na sa pagdugo ang ilong n'ya. Sobrang nanghihinayang ako dahil nandoon na kami sa exciting na part kanina. I just ruined the moment I need for my mission, argh. "Heto po Sir Liam." Nag-abot nang panibagong yelo na may nakabalot na tela ang maid kay Liam."No need, It's good no

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY FIVE

    Celeste's POV: Nagising ako nang maramdamang may init na tumama sa mukha ko. Pagkadilat ko ay napakunot ang noo ko. Nasa double queen sized bed ako habang ang view ko ay glass wall na may view na napakagandang beach. "Hapon na, buti nagising kapa." Napalingon ako sa nagsalita and I saw Liam, entering the room. He's wearing a thin white polo longsleeve and light blue jorts habang nakababa lang ang buhok. Napalingon ako sa side table at nakitang 3 PM na pala. "You were quite drunk last night. Almost midnight na tayo nakapunta dito sa rest house." Napatingin ako sa suot ko at mas lalong napakunot ang noo ko nang makitang iba na ang suot ko. I'm wearing a white thin-dress na may manips na sleeve. Halos makita na ang itim na underwear's ko. "Don't worry, it wasn't me who changed your clothes. It was one of my maids here."Tumikhim ako at umayos ng upo, "What's our agenda today?" Tanong ko. "Agenda?" Tanong n'ya sabay lumapit sa akin at nilahad ang kamay, "Our agenda today is to have f

  • The CEO’s RANSOM    CHAPTER TWENTY FOUR

    “How long is our honeymoon?” Tanong ni Celeste.Liam Horton’s POV:The reception wedding is done and now we’re heading to the airport. “A week,” sagot ko habang nakatutok sa phone. Nagkaroon ng kaonting gulo kanina dahil may unfamiliar face ang nakapasok sa venue. It’s impossible to enter without an invitation unless he has one. “7 days?!” Gulat na tanong ni Celeste kaya naman lumipat ang tingin ko sa kan’ya na katabi ko. She’s wearing a knee-length white dress now. Nakalugay na rin ang mahaba n’yang buhok. “That long?” She looked shocked but still beautiful. Guess it wasn’t bad at all to marry her. “Actually, it should be 2 weeks but since it’s risky to leave business that long, I made it 1 week,” I answered and continued reading Tristan’s report. “Why? Is there a problem?” “Uhm, none. It’s just that.. I think it’s too long and too much considering that this marriage is only a contract..” she answered. I dropped my phone and looked at her, “ why not just enjoy?” She is too uncomf

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status