CHAPTER TWO

Celeste's POV:

Nasa hotel kami ngayon ng lalaking niligtas ko dahil ayaw n'yang magpadala sa hospital. Naglakad ako papalapit sa kan'ya na mahimbing ang tulog sa kama habang bitbit ang yelo na binalutan ko ng towel. Umupo ako sa gilid atsaka pinagmasdan ang mukha n'ya. Itim ang buhok n'ya na may pagkamahaba, matangos ang ilong, makapal ang kilay at mahaba ang pilik mata. Sa totoo lang ay mukha s'yang artista dahil sa kagwapuhan n'ya. Hindi ko tuloy maiwasang mapaisip na hindi s'ya isang ordinaryong tao lalo na't ayaw n'yang magpatawag ng mga police.

Marahan kong dinampi ang towel sa pasa n'ya sa mukha. Habang ginagawa ito ay naalala ko ang sinabi n'ya kanina sa akin na nasa panganib ang buhay ko dahil sa pagligtas ko sa kan'ya. Hindi kaya sindikato s'ya? O may kinalaman sa mga illegal business?

Napabuntong hininga na lang ako at ipinagsantabi ang iniisip. Matapos kong gamutin ang sugat n'ya ay naalala ko ang phone ko. Mabilis ko itong kinuha sa bulsa ng jeans ko at sinubukang buksan ulit kahit na crack ang screen nito. Nang makitang umilaw ito ay napangiti ako at napatayo. Bigla itong nag-ring at nakita kong tumatawag ang tatay ko. Tinignan ko saglit ang kasama ko na mukhang tulog pa rin, tumalikod ako sa kan'ya sabay sinagot ang tawag.

"Celeste! Bakit ngayon ka lang sumagot?" Napalunok ako nang marinig na galit ang tono ng kan'yang boses. "I've been calling you for the past hours!"

"I was dealing with something," mahinang sagot ko.

"I have an important matter to discuss with you. I want you to go here."

"I can't right now." Napakagat ako sa labi.

"Go here before the weekends or else I'll have my men to pick you up by force." Hindi pa ako nakakasagot nang patayin n'ya ang tawag.

Bumaba ang tingin ko sa sahig sabay napalunok. I don't want to go there. I don't want to go home.. Hindi pa ako handa bumalik doon.

Nang ibababa ko na ang phone ay biglang may tumakip sa bibig ko at nang maramdamang hahawakan ako nito sa braso ay mabilis kong inikot ang katawan para iwasan s'ya pero planado ang kilos n'ya, nahuli n'ya ako sa baiwang sabay inihiga sa kama. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang lalaking tinulungan ko na ngayon ay nakapaibabaw sa akin habang matalim ang mga titig.

"Who are you talking with?" seryoso at madiin nitong tanong. Sa lapit ng kan'yang mukha ay nararamdaman ko na ang mainit n'yang hininga. Amoy matamis na alak ito at tuwing tumatama ito sa ilong ko ay pakiramdam ko nakikiliti ako.

"It's none of your business."

"Ts." Nang kuhain n'ya ang phone sa akin ay sinubukan ko s'yang pigilan pero mabilis n'yang nahawakan ang dalawang kamay ko gamit lamang ang isa n'yang palad. Inangat n'ya ang mga kamay ko sabay diniin ito sa kama habang itinaas naman ng isa n'yang kamay ang phone ko. Nakita kong napakunot ang noo n'ya nang makita ang estado nito.

"Hindi ako mahirap, nalaglag lang 'yan kanina kaya gan'yan," depensa ko dahil mukhang j-in-ajudge n'ya ito.

"If you say so." Binuksan n'ya ang phone at dumiretso s'ya sa call history ko.

"It's my father!" Inis kong sabi dahil ayokong pinapakialaman ang privacy ko. "Happy?"

Nang makita n'ya kung sino ang kausap ko kanina ay nilapag n'ya ang phone at tumingin sa akin ng deretso. Mabilis akong napaiwas ng tingin dahil pakiramdam ko ay nag-iinit ang pisngi ko. Ang awkward naman kasi ng posisyon namin sa kama ngayon.

"Why did you suddenly shut your mouth?" May halong pang-aasar ang tono ng boses n'ya.

"Bitawan mo na nga ako!" Pilit akong kumakawala sa kan'ya pero mas lalo n'ya lang idiniin ang mga kamay ko sa kama kaya naman tinignan ko s'ya nang masama.

Nakita kong napangiti ang dulo ng labi n'ya at kahit na may sugat iyon, attractive padin ang itsura nito. Actually, buong mukha n'ya ay attractive padin kahit na puro pasa at gasgas. Teka, ano ba 'tong mga pinagsasabi ko?

"Hindi mo talaga ako bibitawan?" banta ko.

"You're like a kitten," komento n'ya habang umiiling. Mukhang natutuwa s'ya sa reaksyon ko. Dapat pala ay hinayaan ko na lang s'yang mabugbog kanina.

Pero ano? Kitten? He doesn't know me. I'm much more than a kitten.

"Why don't you just tell me kung anong gusto mo?" Hinawakan ko ang kwelyo ng polo n'ya sabay hinila ito papalapit sa akin. Now, our faces are few inches far.

Mukhang nagulat s'ya sa ginawa ko dahil hindi ito agad nakapag-react. Nakita ko ang paggalaw ng adam's apple n'ya gawa nang napalunok ito. Looks like he's just like the typical boys. Madaling maakit.

"The question is.." huminto s'ya saglit at tinignan ako ng deretso sa mga mata. "Can you give me what I want?"

I am not gonna lie, I am not the innocent type of a girl. I have a lot of body counts. "I can't." Nag-iwas ako nang tingin. "Hindi ako tulad ng ibang babae." But I have to pretend I'm a different person. I have to disguise myself as the clean and normal girl.

"I respect that." Binitawan n'ya na ako at umupo sa gilid ng kama. I felt a little disappointment dahil nagsisimula nang ma-excite ang katawan ko.

"I should go," tumayo na ako at kinuha ang gamit ko.

"Before you go.." Maglalakad na sana ako papalabas nang magsalita pa s'ya. "Tell me your name."

"Celeste," mahinang sambit ko sabay humarap sa kan'ya.

Tumayo s'ya at ngumiti, "Nice to meet you, Celeste. Let me introduce myself formally. I'm Liam Horton." Nilahad n'ya ang kamay n'ya.

"Liam.. Horton.." mahinang banggit ko sa pangalan n'ya sabay nakipag-shake hands.

Pamilyar ang pangalan n'ya. Parang narinig ko na ito sa kung saan.

"I'm afraid we'll have to meet frequently because of the situation." Napakunot ang noo ko dahil sa sinabi n'ya.

"What situation?" naguguluhan kong tanong.

"You'll find out soon."