CHAPTER 3

Mabilis na isinarado ni Matthew ang pinto sa sandaling makita niya ang estado ni Olive.

Naiwang nag-iisa sa loob, nagmamadaling isinuot ni Olive ang bagong uniform gamit ang nanginginig niyang mga kamay, pakiramdam niya ay napakatanga niya.

‘Bakit ba kasi napakatagal kong magpalit? At bakit ba ako pumayag na dito magpalit sa loob?’

Bago pa man lumipas ang isang minuto, isang matatag na katok ang nanggaling sa pinto. Nakaramdam ulit si Olive ng panibagong hiya… napakatinding hiya. Mabilis niyang inayos ang kaniyang uniform, inikot ang lock, at binuksan ang pinto habang nakayuko ang ulo.

"Pasensya na po, Sir... Kasi po—"

"It was my fault," mabilis na putol ni Matthew sa flat nitong tono. "Bigla na lang akong pumasok. I forgot I needed to pick up a pen I’d left behind."

Napalunok si Olive at mabilis na tumango. "Opo, Sir. Pero kasalanan ko rin po kasi napakatagal ko magbihis. Sorry po talaga, Sir."

Hindi sumagot si Matthew. Naglakad siya pabalik sa loob ng study room, umupo sa kaniyang office chair, at binuksan ang dalawang butones ng kaniyang polo.

Nakatayo lang si Olive, naninigas sa posisyon nito.

"Tingnan mo nga 'yong aircon," utos ni Matthew. "I feel incredibly hot."

Agad na gumalaw si Olive para tingnan ang thermostat sa pader, paulit-ulit na tinitingnan ang display bago sumagot. "Normal naman po ang temp, Sir. Hindi naman po dapat mainit."

Kinamot ni Matthew ang kaniyang sentido nang ilang saglit, tsaka tumingin ulit kay Olive. "Hindi na ba masyadong masikip ang uniform mo?"

Dahan-dahang tumango si Olive. "Okay naman po at kasya na ngayon, Sir. Thank you po."

Ibinaling ni Matthew ang kaniyang tingin sa bintana. Nakaramdam si Olive ng matinding kaba, takot na takot na baka ang presensya niya ay nagdudulot sa lalaki ng hindi magandang pakiramdam.

"May ipagagawa pa po ba kayo sa akin ngayon, Sir?" maingat niyang tanong.

Kumuha si Matthew ng isang papel mula sa drawer ng kaniyang desk at inabot ito sa kaniya. " 'Yan ang listahan ng mga task mo mula umaga hanggang hapon. Sometimes I need help in the evening, too. You’re staying here, after all. You know where your room is, right?"

"Opo, Sir. Sinabi na po sa akin kaninang umaga, at naipasok na rin po ang mga gamit ko doon."

"Good," maikling wika ni Matthew. "In that case, you can start on your tasks right away."

"Okay po, Sir Matthew."

Yumuko si Olive bilang paggalang, tsaka dahan-dahang lumabas ng kuwarto hawak ang listahan ng mga gagawin niya. Kahit relieved siya dahil hindi siya pinagalitan ng lalaki, pakiramdam pa rin niya ay hindi siya mapakali.

‘Nagsisimula pa lang ang araw, pero napakarami nang nakakahiyang nangyari,’ naisip niya.

Huminga siya nang malalim at sinubukang mag-focus sa listahan, pero ang alaala kanina ay patuloy na nagre-replay sa isip niya, na nagpapainit sa kaniyang mga pisngi.

Nakatayo sa hallway, nire-review ni Olive ang mga tasks. Nanlaki nang kaunti ang kaniyang mga mata.

"Wow, medyo marami pala 'to..." mahina niyang bulong. Pero tumango siya nang may determinasyon. "Kailangan kong gawin nang maayos ang lahat. Hindi na ako puwedeng magkamali pa ulit ngayon."

Nagsimula siya sa unang instruction.

Morning: Mag-ready ng black coffee na walang sugar para kay Sir Matthew sa kaniyang desk.

Nagmamadaling pumunta si Olive sa kitchen. Inihanda niya ang kape nang maingat, sinusukat ang mga ingredients nang eksaktong-eksakto ayon sa instruction. Nang handa na, dinala niya ito sa study room ni Matthew at dahan-dahang inilapag sa mesa.

"Ready na po ang black coffee niyo, Sir," mahina niyang wika bago dahan-dahang lumabas.

Next task: Linisin ang masters bedroom.

Pumasok si Olive sa napakalawak at napakalinis na kuwarto ni Matthew. Pinalitan niya ang mga punda at cover niyon, inayos ang duvet, pinunasan ang vanity table at mga bedside table, at maingat na minop at winalisan ang sahig.

"Ayos na ang kama... at wala na ang mga alikabok," bulong niya, dalawang beses na tinitingnan ang lahat para masigurong walang nakalimutan.

Pagkatapos noon, pumunta siya sa dressing room, inayos ang ilang suit at polo na medyo wala sa ayos, at inilagay ang mga maruming damit sa laundry basket.

‘Nahiwalay ko na ang mga labada; lalabahan ko na lang 'to mamayang hapon,’ note niya sa kaniyang isip.

Nang malapit na ang tanghalian, bumalik siya sa kitchen para maghanda ng malamig na tubig at sliced fruits tulad ng nasa task list niya.

"Isang bote ng malamig na tubig... sliced apple at grapes," recite ni Olive. Maayos niyang hiniwa ang prutas at inarrange ito sa isang platito, paulit-ulit na tinitingnan ang orasan. Kahit tuloy-tuloy ang trabaho, ang pagiging busy ay nakatutulong para makalimutan niya ang nakakahiyang insidente kanina.

Nang hapon na, natapos ni Olive ang huling task sa listahan: ang paglilinis ng maliit na library sa ikalawang palapag at ang pagsasaayos ng mga libro. Isa-isa niyang pinunasan ang mga book shelf, inayos ang mga libro ayon sa laki, at nilinis ang upuan sa corner

"Malinis na ang library," bulong niya, habang pinupunasan ang pawis sa kaniyang noo. Medyo nananakit na ang kaniyang likod, pero nakaramdam siya ng saya sa mga natapos niya.

Nang magsimula nang lumubog ang araw, bumalik si Olive sa study room ni Matthew para mag-report, dahan-dahang kumatok sa pinto.

"Excuse me po, Sir Matthew. Natapos ko na po ang lahat ng task ko para sa araw na 'to." Nakatayo siya sa harap ng desk, maayos na nakatupi ang dalawang kamay sa harap ng kaniyang tiyan, naghihintay kung pasok ba siya sa standards ng kanyang boss.

Tumingin si Matthew mula sa laptop nito at mabilis siyang pinag-aralan. Dahan-dahan nitong isinarado ang screen, sumandal sa office chair, at pinagmasdan siya.

"Natapos mo na ba ang lahat?" tanong nito.

"Opo, Sir. Isa-isa ko pong natapos ang mga task, tulad ng nasa listahan," magalang na sagot ni Olive.

Natahimik saglit si Matthew, na parang sinusuri ang trabaho ng dalaga. Pagkatapos ay tumayo siya, naglakad patungo sa bintana, at tumingin sa labas.

"Good. Not bad for a first day."

Nakaramdam si Olive ng ginhawa sa simpleng papuri na ‘yon. Bahagya siyang tumango nang may paggalang.

"May iba pa po bang ipapagawa para ngayong gabi, Sir?"

Lumingon si Matthew para tingnan ang dalaga.

"May online meeting ako ngayong gabi hanggang alas-nuebe. Prepare a light dinner for eight o'clock. After that, you may rest. Pero kapag tinawag kita, pumunta ka agad."

"Naintindihan ko po, Sir Matthew. Ihahanda ko na po ang dinner."

Tatalikod na sana si Olive, pero tinawag siyang muli ni Matthew. "Olivia."

Huminto siya at humarap ulit. "Ano po 'yun, Sir?"

Pinag-aralan siya ni Matthew nang ilang segundo bago nagsalita. "Gumising ka nang mas maaga bukas ng umaga. I usually start work at six. Coffee needs to be on the desk by five-thirty."

"Naintindihan ko po, Sir. Inonote ko po 'yan."

Magaan ang hakbang ni Olive palabas ng kuwarto. Nang sumara ang pinto, huminga siya nang malalim habang nakasandal sa pader ng pasilyo.

Pumunta agad siya sa kusina para ihanda ang mga ingredients para sa dinner. Habang naghihiwa ng mga gulay, lumilipad ang kaniyang isip.

Mabigat ang trabaho, pero kayang-kaya naman. Ang talagang nagpapagulo sa kaniyang isip ay si Sir Matthew mismo… malamig at demanding, pero may dalang kakaibang intensity na nagpapanginig sa kanya na hindi niya maipaliwanag.

Lumipas ang gabi. Natapos ni Olive ang paghahanda ng dinner sa eksaktong oras. Grilled chicken salad at mushroom soup. Inayos niya ang main dining table at naghintay.

Nang alas-otso y medya na, lumabas na rin sa wakas si Matthew mula sa kaniyang study room na mukhang pagod na pagod.

"Handa na po ang dinner, Sir," magalang siyang binati ni Olive.

Tumango si Matthew at umupo habang nakatayo si Olive sa malapit, handang tumulong. Pagkatapos nitong kumain, iniligpit niya ang mesa at pinunasan ang mga ibabaw nito.

Halos alas-diyes na ng gabi. Pagod na ang kaniyang katawan, pero ramdam siyang saya.

"Puwede na akong magpahinga," mahina niyang bulong sa sarili.

Naglakad siya sa pasilyo patungo sa quarters ng mga empleyado sa ibabang palapag, inaasahan ang isang hot shower. Pero, nang malapit na siya sa dulo ng pasilyo, ang tunog ng bumukas na pinto ay nagpahinto sa kaniya.

Bumukas ang pinto ng kuwarto ni Matthew.

"Olivia."

Biglang natigilan si Olive, mabilis na tumitibok ang kaniyang puso. ‘May nakalimutan ba akong gawin?’

Humarap siya at naglakad patungo rito, nakatitig pa rin ang kaniyang mga mata sa ibaba. "May problema po ba, Sir?"

Nakatayo si Matthew sa pintuan. Ang kaniyang polo ay medyo gulo-gulo, nabuksan na ang dalawang butones nito. Tinitigan niya si Olive nang ilang saglit bago nagsalita sa mababa at paos na boses.

"Marunong ka bang mag-massage?"