LOGINGELEN
Tahimik akong nakaupo katabi niya pero may distansya kami sa isa’t isa, hindi ko alam kung ano talaga ang kailangan niya talaga sa akin. Hanggang sa may dukutin siya sa mula sa bulsa ng pantalon. "Your I.D.” Napatingin ako sa hawak niya at doon ko lang napansin na wala akong I.D na hinubad kanina. "Oh my God!" Inabot ko niya sa akin, importate pa naman ang i.d ko dahil kapag malapit na ang sahuran hinihingi ang mga i.d namin. "Thank you, sir. Nwala na isip ko ‘to kaya pala wala akong hinubad na i.d kanina pag-out ko.” "You're welcome." Tumango ako at nilagay ko na ang i.d ko sa loob ng bag, nakaramdam naman ako ng pagkailang dahil sa tahimik. “Aa, sir puwede na po ba akong lumabas?” nakangiti kong sabi pero hindi ko magawang tumingin sa kanya. "Miss Carte." Napalingon ako. "Yes sir?" "Next time, be careful.” “Okay sir, thank you po ulit.” yukong sabi ko at binuksan ko na ang p***o lumabas na ako. Paglabas ko saka umandar ang kotse, saglit ko lang yun sinulyapan at binalik ko na ang atensyon sa paghihintay sa masasakyan ngunit nasa isip ko pa rin ang nangyari ngayon dahil talagang nag-aksaya ng oras si Mr. Castellano para lang ibigay sa akin ang i.d ko, puwede naman niya ipaabot nalang. ____ Kinabukasan excited akong pumasok ewan ko ba, binati ko pa ang mga kasamahan ko pati na ang tatlong chef, dumiretso ako sa locker. “Gelen, halika muna sa office.” Natigilan ako dahil sinabi ni Madam Olivia, yung masayang pakiramdam ko nawala bigla at napalitan ng kaba. "Ha? Ano pong ibig ninyong sabihin?" Hindi ko napigilang mapataas ang boses ko nang marinig ang sinabi ni Madam Olivia. "You're fired, Gelen." Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko. Ilang minuto akong natigilan habang nakatitig sa kaniya, umaasang baka nagbibiro lamang siya. Dahil hindi magandang biro ‘to "B-Bakit po? May nagawa po ba akong mali?" parang gusto ko ng maiyak. "May nagreklamo tungkol sa serbisyo mo. Ayaw na raw nilang maulit ang ganoong pangyayari." "Pero, Madam, hindi ko po alam kung anong reklamo ang sinasabi ninyo. Kung may nagawa man po akong pagkakamali, handa naman akong itama iyon at gsuto kong malaman kung anong pagkakamali ang ginawa ko.” Pero umiling lang siya. "The decision has been made. You can finish your remaining shift today, then you're free to go." Napayuko ako. Shit! Wala na akong nagawa kundi tanggapin ang desisyon niya. Hindi ko man alam kung sino ang nagreklamo o kung ano ang naging dahilan, wala naman akong kapangyarihang baguhin ‘yon. "Okay po.” Nanghihina kong litanya. Hindi ko na hinintay ang iba pa niyang sasabihin. Tahimik akong bumalik sa pantry at inayos ang mga gamit ko. Hindi ko napigilang mapabuntong-hininga at pinipigilan ang luhang nagbabadiyang pumatak. Paano na kami ni Gwen? May bayarin pa kami sa apartment, kailangan ko ring maglaan ng pera para sa pag-aaral niya at may mga babayaran pa ako. Napahawak ako sa noo. Lord, saan na naman ako kukuha ng trabaho? Ilang oras ang lumipas at abala na ako sa paghahanda para sa huling shift ko. "Girl, totoo bang aalis ka na?" tanong ni Trisha habang inaayos ang mga plato. Tumango ako. "Unfortunately, yes." "Bakit naman? Ang alam ko, maayos ka namang magtrabaho." "I don't know either. May nagreklamo raw tungkol sa serbisyo ko." kibit balikat kong sagot at wala na talaga sa ako mood ngayon kung puwede lang umuwi nalang ngayon ginawa ko. Pero hindi puwde dahil hindi ko makukuha ang backpay ko. "That's unfair!" Ngumiti ako nang bahagya. "It's okay. Wala na rin naman akong magagawa kahit mag-reklamo pa ako.” Natigill kami sa pag-uusap dahil may biglang pumasok. "Gelen, may bagong VIP reservation. Private room number two. Ikaw ang mag-asikaso." "Ha? Bakit po ako?” medyo naiinis kong sagot gusto ata nitong manager na madagdagan pa ang stress ko. “Ikaw na ang mag-serve may ginagawa ang iba.” masungit na sabi niya. Ayon wala akong nagawa ano bang laban ko? Kinuha ko ang menu at inihanda ang sarili. Hindi ko na kailangang magreklamo. Kahit huling araw ko na, kailangan ko pa ring gawin nang maayos ang trabaho ko, no choice ganun. Pagdating ko sa private room, kumatok muna ako walang sumagot pero binuksan ko na. "Good evening, sir. Welcome to—" Natigil ako nang makita ang lalaking nakaupo sa dulo ng mesa walang iba kung hindi si Arthur Castellano. Muli na naman kaming nagkita. May kasama siyang dalawang lalaking mukhang business associates niya. May ilang dokumentong nakalatag sa mesa at mukhang seryoso ang kanilang pinag-uusapan. Nang mapansin niya ako, bahagyang umangat ang sulok ng kaniyang labi. "Well, look who's here." Napangiti ako nang pilit. "Good evening, Mr. Castellano." "Good evening, Miss Carte." Lumapit ako upang iabot ang menu. "May I take your order, sir?" Hindi niya agad kinuha iyon. "You're the one who's going to serve us?" "Yes, sir." sagot ko at ngumiti ng tipid. "Good." Napakunot ang noo ko sa naging sagot niya at kinuha ang menu at nagsimulang magbigay ng order. Maayos ko namang nakuha ang lahat ng order nila bago tumalikod. "I'll be back with your orders." ngiting lingon kong paalam sa kanila at muling tumalikod. "Wait." Lumingon ako. “Yes, sir?" "How's your day?" Napangiti ako nang bahagya. "It's fine, sir. Thank you." He stared at me for a moment. "Are you sure?" Tumango ako. "Yes." kahit hindi naman totoo pero napansin ko ang bahagyang pagngisi niya pero sa huli mas pinili kong balewalain na. Hindi na siya nagtanong pa kaya lumabas na ako. Makalipas ang ilang minuto, bumalik ako dala ang kanilang pagkain. Isa-isa ko iyong inilapag sa mesa at tiniyak na kumpleto ang kanilang order. "Is there anything else you need, sir?" Tanong ko, and he ooked up at me. "Actually, yes." Napatingin ako sa kaniya. "What is it, sir?" "Sit for a moment." Napalingon ako sa mga kasama niya. Abala ang mga ito sa pagkain at tila hindi naman nila pinapansin ang aming pag-uusap. "I'm sorry, sir, but I'm still working." "Just a minute, Gelen." Bahagyang natigilan ako dahil sa pagbigkas niya sa first name ko, napabuntong-hininga ako bago umupo malapit sa tabi niya. "What is it?" He placed his fork down. "Are you looking for another job?" Napakurap ako. "Why are you asking, sir?" nagtataka kong tanong, huwag niyang sabihin na alam niyang wala na akong trabaho. "Just answer the question." Nag-alangan ako bago tumango. "Actually, yes. I'm planning to look for another job." "Why?" Napakagat ako sa labi. Hindi ko alam kung dapat ko bang sabihin sa kaniya ang nangyari, pero wala naman akong nakikitang dahilan para magsinungaling. "I was fired. Hindi ko alam, nakakatuwa lang.” Mapait na ngiti na pagkakasabi ko, pag-angat ko ng tingin saa kanya tahimik lang siyang nakatingin sa akin. Ano bang inaasahan mo Gelen? Maawa siya sayo at i-comfort ka? "Would you like to work for my company?" Napatitig ako sa kaniya at saglit na hindi nakapagsalita. "Your company?" ulit ko pa baka mabingi lang ako. "Castellano Empire."GELENNarinig ko ang pagtunog ng telepono. Yes, Mr. Castellano?" sagot ko.“Bring me tea, please.” parang paos ang boses niya.Parang masama ata ang pakiramdam niya, dahil kanina pa siya hindi lumalabas at walang inuutos sa akin. Kakatapos lang akong turuan ni Ma’am Gloria at iniwan niya ako ulit dahil may gagawin rin siya.Mabilis ang kilos ko at ginawan ko siya ng tea, kumatok muna ako bago pumasok sa loob."Here, sir." Nilapag ko sa lamesa niya. "There are some documents that have to be checked and signed. When should I schedule them?" Maya’y tanong ko dahil sabi ni Ma’am Gloria kapag pinatawag niya na ako saka ko sabihin."The end of next week." Sagot niya na hindi ako tinitingnan dahil nakatuon ang atensyon niya sa laptop habang nagta-type.Tatalikod na sana ako ng isara niya ang laptop, medyo napaangat ang balikat ko dahil sa tunog ng pagkakasara. Nakatingin siya sa akin ngayon at hindi ko alam kung bakit ganun siya makatingin sa akin ngayon. “Sir, may sasabihin pa ba kayo?” T
GELEN"Good morning, Miss Carte!"Napangiti ako nang marinig ang masiglang pagbati ng babaeng nakatayo sa harapan ko."Good morning!""I'm Gloria, Mr. Castellano's executive assistant. I'll be the one orienting you today."Tumango ako at nakipagkamay sa kaniya."Nice to meet you po.""Likewise. Come with me. I'll show you around the office and explain some of your responsibilities."Sinundan ko siya habang ipinapakita ang iba't ibang bahagi ng opisina. Malawak ang buong palapag at halos lahat ng empleyado ay abala sa kani-kanilang trabaho."This is the executive floor. Mr. Castellano's office is at the end of the hallway. Your desk will be right outside his office."Napatingin ako sa itinuro niya. May isang magandang mesa sa tapat ng malaking glass door. May computer, telepono, at ilang office supplies na maayos na nakalagay roon."That's my desk?""Yes. You'll be handling his appointments, answering calls, organizing documents, and making sure his daily schedule runs smoothly."Napal
GELEN Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ko alam kung seryoso ba siya o nagbibiro lamang. Isa iyon sa pinakamalalaking kompanya sa bansa. Hindi ko kailanman naisip na magkakaroon ako ng pagkakataong makapagtrabaho roon."Are you serious, sir?" tanong ko pa ulit dahil talagang nagugulat ako."Do I look like I'm joking?"Napangiti ako bigla. "Of course! Thank you so much, sir. I would really appreciate that.""You're welcome.""Any kind of job is fine with me, sir. I just really need to find work as soon as possible." masayang-masaya kong saad.Bahagyang ngumiti siya. "Any kind?"Tumango ako. "Yes, sir. As long as I can do the job.""Okay.”Kinuha niya ang isang business card mula sa kaniyang wallet at iniabot sa akin."Go to this address tomorrow. Tell the receptionist that you're scheduled for an interview."Maingat kong tinanggap iyon. "Thank you so much, Mr. Castellano. I don't know how to thank you.""Don't thank me yet. You haven't even been interviewed."Agad akong natawa nang bah
GELENTahimik akong nakaupo katabi niya pero may distansya kami sa isa’t isa, hindi ko alam kung ano talaga ang kailangan niya talaga sa akin. Hanggang sa may dukutin siya sa mula sa bulsa ng pantalon."Your I.D.”Napatingin ako sa hawak niya at doon ko lang napansin na wala akong I.D na hinubad kanina."Oh my God!" Inabot ko niya sa akin, importate pa naman ang i.d ko dahil kapag malapit na ang sahuran hinihingi ang mga i.d namin."Thank you, sir. Nwala na isip ko ‘to kaya pala wala akong hinubad na i.d kanina pag-out ko.”"You're welcome."Tumango ako at nilagay ko na ang i.d ko sa loob ng bag, nakaramdam naman ako ng pagkailang dahil sa tahimik.“Aa, sir puwede na po ba akong lumabas?” nakangiti kong sabi pero hindi ko magawang tumingin sa kanya."Miss Carte."Napalingon ako. "Yes sir?""Next time, be careful.” “Okay sir, thank you po ulit.” yukong sabi ko at binuksan ko na ang pinto lumabas na ako. Paglabas ko saka umandar ang kotse, saglit ko lang yun sinulyapan at binalik ko n
GELEN"Gelen! Bilisan mo naman diyan hindi mo ba nakakakita na marami pang kailangang gawin?"Napahinto ako sa pag-aayos ng mga baso nang marinig ang matinis na boses ni Madam Olivia, ang supervisor namin. Kapag nandito siya lagi na lang kaming namamadali at natataranta."Pasensya na po."Napabuntong-hininga ako at muling ipinagpatuloy ang ginagawa. Hindi na ako sumagot dahil alam kong wala rin namang mangyayari. Mas mabuting manahimik kaysa mawalan ng trabaho dahil ilan na rin ang natanggal ng sagutin siya.Hindi biro ang mawalan ng trabaho sa panahon ngayon, lalo na't ako lang ang inaasahan ng nakababata kong kapatid, pagpupursige ako dahil gusto ko makatapos ng pag-aaral ang kapatid ko."Gelen!"Muli akong napalingon. "Ito na po!” mabilis kong pinunasan ang kamay ko, kulang kami sa tao ngayon dahil dalawa ang absent, napapailing nalang ang ibang kasamahan ko na labas pasok sa kitchen."May VIP guest sa private room. Ikaw na ang mag-serve. Huwag na huwag kang gagawa ng palpak sa har







