LOGINGELEN
"Good morning, Miss Carte!" Napangiti ako nang marinig ang masiglang pagbati ng babaeng nakatayo sa harapan ko. "Good morning!" "I'm Gloria, Mr. Castellano's executive assistant. I'll be the one orienting you today." Tumango ako at nakipagkamay sa kaniya. "Nice to meet you po." "Likewise. Come with me. I'll show you around the office and explain some of your responsibilities." Sinundan ko siya habang ipinapakita ang iba't ibang bahagi ng opisina. Malawak ang buong palapag at halos lahat ng empleyado ay abala sa kani-kanilang trabaho. "This is the executive floor. Mr. Castellano's office is at the end of the hallway. Your desk will be right outside his office." Napatingin ako sa itinuro niya. May isang magandang mesa sa tapat ng malaking glass door. May computer, telepono, at ilang office supplies na maayos na nakalagay roon. "That's my desk?" "Yes. You'll be handling his appointments, answering calls, organizing documents, and making sure his daily schedule runs smoothly." Napalunok ako ng palihim, mukhang marami akong kailangang matutunan. "What if I make a mistake?" Nag-aalala kong tanon, mahinang natawa siya. "Don't worry. You'll get used to it. Mr. Castellano can be demanding, but he's not unreasonable." Napangiti lang ako bigla. "By the way, here's your employee ID." Tinanggap ko iyon at agad na tiningnan. GELEN CARTE PERSONAL SECRETARY Napangiti ako habang hawak ko ang i.d ko, hindi ko akalaing magkakaroon ako ng chance makapagtrabaho dito. I promised myself that I would do my best. Hindi ko maaaring sayangin ang pagkakataong ito. "Come on. I'll introduce you to Mr. Castellano." Napalingon ako kahit nagkaharap palang kami kahapon ay bigla akong kinsbahan ulit. "Now na po ba?" Mahina kong tanong. "Of course. He'll be expecting you." Huminga ako nang malalim at sumunod kay Gloria, huminto kami sa pintuan at kumatok siya. "Miss Carte, she's here." Bigkas ni Gloria nang buksan niya ang p***o ng malaking opisina. Nasa likod ng malawak na mesa si Sir Arthur Castellano. Nakasuot siya ng itim na suit habang nakatutok ang mga mata sa laptop. Nang marinig niya ang aming pagdating, saka lamang siya nag-angat ng tingin. "Come in, Miss Carte." "G-Good morning, sir." Medyo may ngatog ang boses ko lalo pa at ang lamig sa loob. "Good morning." Napatingin siya kay Gloria. "That's all. You can leave us." "Yes, sir." Pagkalabas ni Gloria itinuro niya ang upuan sa harap ng mesa niya. "Sit down." "Thank you, sir." Umupo ako at inilagay ang bag sa tabi ng upuan. "So, how do you feel right now?” “Ha? A-aa, okay naman po sir excited na medyo kinabahan.” Sagot ko at pilit na kinakalma ko ang boses ko. "Are you sure? Hindi mo kailangang kabahan." Tumango ako. "Yes." "Good. Because I have a lot of work for you." Napalunok ako bigla at napahawak ako sa laylayan ng palda ko. "Relax, Gelen. I'm not going to eat you." Napangiti ako nang bahagya at ewan pero parang iba dating ng meaning ng sinabi niya o masyado lang akong mapag-isip. "I know, sir." Kinakalma kong sagot. "Then why do you look so frightened?" "I'm not frightened. I'm just nervous because it's my first time working in an office." Seryosong sagot para maalis ang kabang nasa dibdib ko "Okay.” Tugon niya lang. Kumuha siya ng isang folder sa mesa at iniabot sa akin. "These are the documents I need organized. Separate the contracts from the financial reports. I want them ready before lunch." Tinanggap ko iyon. "Okay, sir." Nanginginig pa ang kamay ko pagkaabot "And coffee. Black only. No sugar." Tumango ako at tumayo. "Anything else?" Ilang segundo niya akong tinitigan at akala ko may sasabihin pa siya pero marahan siyang umiling. Paglabas ko ng opisina niya, dumiretso ako sa pantry upang maghanda ng kape doon ako ibinuga ang hangin sa dibdib ko at ilang beses na bumuntong hinanga. Black coffee. No sugar, ‘yon ang unang bagay na kailangan kong tandaan tungkol sa boss ko. Pagkatapos kong ibigay ang kape niya bumalik ako sa mesa ko at sinimulang ayusin ang mga dokumentong ibinigay niya. Naroon si Miss Gloria tinuruan ako pero hirap pa rin dahil grabe ang daming gagawin. Buti nalang marunong na ako sa computer. Kahit masakit na sa ulo ay nagtiyag akong intindihin at dahan-dahan na ilagay sa utak ko ang mga tinuro ni Miss Gloria. Yung iba sinulat ko para hindi ko makalimutan. Isa-isa kong pinaghiwa-hiwalay ang mga iyon ayon sa label na nakalagay sa bawat folder. Matapos maayos lahat tulad ng sinabi Ma’am Gloria, binibit ko na yun at dadalhin ko na sa loob ng opisana ni sir. Pagpasok ko loob matapos kong kumatok ng dalawang sunod at marinig ko na ang boses niya ay pinihit ko na at pumasok na ako sa loob. Pagpasok ko sa loob natigilan ako ng pag-angat niya ng mukha nagtama ang mata namin at napansin ko na may suot siyang salaminpero bahagyang nasa ilong lang niya. Ang lakas lang dating niya lalo. Kung paano niya inangat ang ulo niya sabay tingin sa akin. A-ano ba to? May sakit na ata ako sa puso lagi nalang bumibilis ang tibok ng puso ko. Naglakad ako ng dahan-dahan palapit sa lamesa at binaba ko ang folder, napansin ko ang baso na may lamang alak nasa gilid pero agad ko ring inaalis ang mata ko doon. His glasses set low on his perfectly carved nose, hiding his honey brown eyes. Nakatutok ang mata niya sa folder na nilapag ko at marahan niyang binuklat ang unang pahina. Nakatiklop ang manggas niya hanggang sa siko niya na mas nagbigay ng kakaibang pakiramdam sa akin. Nakasampay sa upuan sa likuran niya ang coat niya. “You can leave now. I don’t need you standing there.” Umangat ang tingin niya sa akin. “O-okay sir, akala ko po baka may mali sa ginawa ko.” kabadong sagot ko at medyo nanibago ako sa kanya ngayon para bang Arthur Castellano ang kaharap ko ngayon. “It’s good, nothing to worry about.” He said with a stern voice. Tumango ako, lumabas ng opisina at bumalik sa aking upuan. Sinuri ko ang mga email at ang mga schedule ni sir na tinuro ni Ma’am Gloria.GELENNarinig ko ang pagtunog ng telepono. Yes, Mr. Castellano?" sagot ko.“Bring me tea, please.” parang paos ang boses niya.Parang masama ata ang pakiramdam niya, dahil kanina pa siya hindi lumalabas at walang inuutos sa akin. Kakatapos lang akong turuan ni Ma’am Gloria at iniwan niya ako ulit dahil may gagawin rin siya.Mabilis ang kilos ko at ginawan ko siya ng tea, kumatok muna ako bago pumasok sa loob."Here, sir." Nilapag ko sa lamesa niya. "There are some documents that have to be checked and signed. When should I schedule them?" Maya’y tanong ko dahil sabi ni Ma’am Gloria kapag pinatawag niya na ako saka ko sabihin."The end of next week." Sagot niya na hindi ako tinitingnan dahil nakatuon ang atensyon niya sa laptop habang nagta-type.Tatalikod na sana ako ng isara niya ang laptop, medyo napaangat ang balikat ko dahil sa tunog ng pagkakasara. Nakatingin siya sa akin ngayon at hindi ko alam kung bakit ganun siya makatingin sa akin ngayon. “Sir, may sasabihin pa ba kayo?” T
GELEN"Good morning, Miss Carte!"Napangiti ako nang marinig ang masiglang pagbati ng babaeng nakatayo sa harapan ko."Good morning!""I'm Gloria, Mr. Castellano's executive assistant. I'll be the one orienting you today."Tumango ako at nakipagkamay sa kaniya."Nice to meet you po.""Likewise. Come with me. I'll show you around the office and explain some of your responsibilities."Sinundan ko siya habang ipinapakita ang iba't ibang bahagi ng opisina. Malawak ang buong palapag at halos lahat ng empleyado ay abala sa kani-kanilang trabaho."This is the executive floor. Mr. Castellano's office is at the end of the hallway. Your desk will be right outside his office."Napatingin ako sa itinuro niya. May isang magandang mesa sa tapat ng malaking glass door. May computer, telepono, at ilang office supplies na maayos na nakalagay roon."That's my desk?""Yes. You'll be handling his appointments, answering calls, organizing documents, and making sure his daily schedule runs smoothly."Napal
GELEN Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ko alam kung seryoso ba siya o nagbibiro lamang. Isa iyon sa pinakamalalaking kompanya sa bansa. Hindi ko kailanman naisip na magkakaroon ako ng pagkakataong makapagtrabaho roon."Are you serious, sir?" tanong ko pa ulit dahil talagang nagugulat ako."Do I look like I'm joking?"Napangiti ako bigla. "Of course! Thank you so much, sir. I would really appreciate that.""You're welcome.""Any kind of job is fine with me, sir. I just really need to find work as soon as possible." masayang-masaya kong saad.Bahagyang ngumiti siya. "Any kind?"Tumango ako. "Yes, sir. As long as I can do the job.""Okay.”Kinuha niya ang isang business card mula sa kaniyang wallet at iniabot sa akin."Go to this address tomorrow. Tell the receptionist that you're scheduled for an interview."Maingat kong tinanggap iyon. "Thank you so much, Mr. Castellano. I don't know how to thank you.""Don't thank me yet. You haven't even been interviewed."Agad akong natawa nang bah
GELENTahimik akong nakaupo katabi niya pero may distansya kami sa isa’t isa, hindi ko alam kung ano talaga ang kailangan niya talaga sa akin. Hanggang sa may dukutin siya sa mula sa bulsa ng pantalon."Your I.D.”Napatingin ako sa hawak niya at doon ko lang napansin na wala akong I.D na hinubad kanina."Oh my God!" Inabot ko niya sa akin, importate pa naman ang i.d ko dahil kapag malapit na ang sahuran hinihingi ang mga i.d namin."Thank you, sir. Nwala na isip ko ‘to kaya pala wala akong hinubad na i.d kanina pag-out ko.”"You're welcome."Tumango ako at nilagay ko na ang i.d ko sa loob ng bag, nakaramdam naman ako ng pagkailang dahil sa tahimik.“Aa, sir puwede na po ba akong lumabas?” nakangiti kong sabi pero hindi ko magawang tumingin sa kanya."Miss Carte."Napalingon ako. "Yes sir?""Next time, be careful.” “Okay sir, thank you po ulit.” yukong sabi ko at binuksan ko na ang pinto lumabas na ako. Paglabas ko saka umandar ang kotse, saglit ko lang yun sinulyapan at binalik ko n
GELEN"Gelen! Bilisan mo naman diyan hindi mo ba nakakakita na marami pang kailangang gawin?"Napahinto ako sa pag-aayos ng mga baso nang marinig ang matinis na boses ni Madam Olivia, ang supervisor namin. Kapag nandito siya lagi na lang kaming namamadali at natataranta."Pasensya na po."Napabuntong-hininga ako at muling ipinagpatuloy ang ginagawa. Hindi na ako sumagot dahil alam kong wala rin namang mangyayari. Mas mabuting manahimik kaysa mawalan ng trabaho dahil ilan na rin ang natanggal ng sagutin siya.Hindi biro ang mawalan ng trabaho sa panahon ngayon, lalo na't ako lang ang inaasahan ng nakababata kong kapatid, pagpupursige ako dahil gusto ko makatapos ng pag-aaral ang kapatid ko."Gelen!"Muli akong napalingon. "Ito na po!” mabilis kong pinunasan ang kamay ko, kulang kami sa tao ngayon dahil dalawa ang absent, napapailing nalang ang ibang kasamahan ko na labas pasok sa kitchen."May VIP guest sa private room. Ikaw na ang mag-serve. Huwag na huwag kang gagawa ng palpak sa har







