Mag-log inAlessandra’s POV
“YOUR SON WILL BE NEXT.”Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang mga salitang iyon habang halos hindi ko maramdaman ang aking mga paa sa pagmamadali palabas ng Blackwood Corporation.Lucas.My baby.Ang anak kong walang kamalay-malay sa kaguluhang kinasasangkutan ng pamilya ng kaniyang mga magulang.“Alessandra! Wait!”Narinig ko ang sigaw ni Damian sa likuran ko, ngunit hindi ako huminto.“Lucas is in dangeAlessandra’s POV“I am the father you've been searching for.”Parang tumigil ang mundo ko nang marinig ang mga salitang iyon.Nakatayo sa ibaba ng hagdan ang isang lalaking matagal nang nawawala sa buhay ko.My biological father.Damien Blackwood.Ang lalaking sinasabi nilang nawala bago pa ako isinilang.Ang lalaking ngayon ay nakatayo sa harapan ko, hawak ang litrato ko noong sanggol pa ako.“Alessandra, don't go near him,” malamig na utos ni Damian habang humaharang sa harapan ko.Ngunit hindi ko maalis ang tingin ko sa lalaking nasa ibaba.“Are you really… my father?”Bahagya siyang ngumiti.“Yes, sweetheart.”Napailing ako.“No. You're lying.”“I understand you're confused.”“Confused?” Napatawa ako nang mapait. “You disappeared before I was even born! Everyone told me you were gone! My entire life, I grew up without knowing who you wer
Alessandra’s POV“YOUR SON WILL BE NEXT.”Paulit-ulit na umikot sa isip ko ang mga salitang iyon habang halos hindi ko maramdaman ang aking mga paa sa pagmamadali palabas ng Blackwood Corporation.Lucas.My baby.Ang anak kong walang kamalay-malay sa kaguluhang kinasasangkutan ng pamilya ng kaniyang mga magulang.“Alessandra! Wait!”Narinig ko ang sigaw ni Damian sa likuran ko, ngunit hindi ako huminto.“Lucas is in danger!” sigaw ko habang pinipindot ang elevator button.“Who threatened him?”“Someone sent me a picture of my son!”Nang bumukas ang elevator, agad akong pumasok. Sumunod si Damian at mabilis na pinindot ang ground floor.“Let me see the message.”Iniabot ko sa kaniya ang cellphone ko.Nang makita niya ang litrato ni Lucas sa labas ng aming bahay, biglang nagdilim ang kaniyang mukha.“Whoever did this will regret touching my family.”
Alessandra’s POV“Ask your mother what happened on the night you were born.”Paulit-ulit kong binasa ang huling mensaheng natanggap ko.Hindi ko alam kung sino ang nagpapadala ng mga mensaheng iyon, ngunit malinaw ang isang bagay—may taong gustong ilantad ang lihim na matagal nang itinatago ng pamilya namin.At tila konektado roon ang mga Blackwood.Muli kong tiningnan ang lumang dokumentong ipinadala sa akin.Nandoon ang pangalan ko.Ang pangalan ni Richard Blackwood.At ang petsa ng aking kapanganakan.Bakit?Bakit may kinalaman ang isang lalaking halos hindi ko nakasama sa aking pagkabata sa araw na isinilang ako?“Mommy?”Agad kong itinago ang cellphone nang marinig ang boses ni Lucas.Nakatayo siya sa pintuan habang yakap ang kaniyang stuffed bear.“Why aren't you sleeping, sweetheart?”“I'm thirsty po.”Agad akong tumayo at kumuha ng t
Alessandra’s POV“Alessandra, kapag bumalik ang mga Blackwood sa buhay mo, huwag kang basta maniwala sa kanilang mga sinasabi.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang huling babala ng aking ina.Nakatitig ako sa lumang litrato sa aking cellphone. Nandoon sina Damian at Richard Blackwood, ngunit ang babaeng nasa likuran nila ang hindi ko maalis sa aking paningin.Pamilyar ang kuwintas na suot nito.Isang maliit na silver pendant na hugis buwan, may nakaukit na letrang A sa gitna.Iyon mismo ang kuwintas na nakita ko sa lumang kahon ng aking ina.Paano nangyari iyon?Bakit may koneksiyon ang babaeng iyon sa pamilya ng lalaking minsang sumira sa buhay ko?At higit sa lahat, bakit may nagsisikap na itago ang katotohanan?Muli kong tinawagan ang numerong tumawag sa akin kanina, ngunit hindi na ito matawagan.“Damn it!”Napahawak ako sa aking noo.Hindi ko maaaring hay
Alessandra’s POV“Mommy… siya po ba ang Daddy ko?”Parang tumigil ang mundo nang marinig ko ang tanong ni Lucas.Nakatayo si Damian sa may pintuan, nakasuot ng mamahaling itim na suit. Ang kaniyang mga mata ay nakatuon sa batang nasa likod ko, at sa unang pagkakataon mula nang makilala ko siya, hindi ko nakita ang malamig na CEO na kinatatakutan ng lahat.Nakita ko ang isang lalaking hindi alam kung paano haharapin ang sarili niyang anak.“Lucas, sweetheart, pumasok ka muna sa kuwarto mo,” mahinahon kong sabi.Ngunit hindi gumalaw ang anak ko.“Mommy, siya po ba?”Napayuko ako.Paano ko sasabihin sa kaniya ang katotohanan? Paano ko ipaliliwanag na ang lalaking nasa harapan niya ay ang taong minsang nangakong hindi ako sasaktan, ngunit siya ring dahilan kung bakit natuto akong mabuhay nang mag-isa?“Lucas,” mahinang tawag ni Damian.Napatingin sa kaniya ang anak ko.“Alam mo po
Alessandra’s POVHindi ako nakatulog buong gabi.Paulit-ulit na umuukilkil sa isip ko ang mga salitang binitiwan ni Damian sa telepono.“Anak ko ba siya?”Simple lamang ang tanong, ngunit pakiramdam ko ay gumuho ang buong mundo ko nang marinig ko iyon mula sa kaniya.Limang taon kong itinago ang katotohanan. Limang taon kong pinrotektahan ang anak ko mula sa lalaking minsang sumira sa aking puso. At ngayon, sa isang iglap, nanganganib na mawala ang lahat ng pinaghirapan ko.“Mommy?”Napalingon ako sa pintuan ng kuwarto. Naroon si Lucas, yakap ang kaniyang maliit na unan habang inaantok na nakatingin sa akin.“Bakit hindi ka pa natutulog?” tanong ko.Lumapit siya at umakyat sa kama.“Bakit po kayo umiiyak?”Mabilis kong pinunasan ang aking mga pisngi.“Hindi ako umiiyak, sweetheart.”Hinawakan niya ang aking mukha gamit ang maliliit niyang kamay.“Pero basa po







