LOGINHindi ko alam kung anong mas nakakabaliw, yung mga mata ng tao na nakatingin sa amin… o ‘yung braso ni Tukmol na hanggang ngayon ay nakapulupot pa rin sa bewang ko.“Pwede mo na bang bitawan ako,” bulong ko habang pilit na ngumingiti sa mga taong dumadaan.“Hindi pa,” sagot niya, kalmado.“Bakit? Tapos na yung eksena mo ah.”“Hindi pa tayo tapos.” sagot niya pa kaya parang gusto ko nalang palipitin ang kamay niya, pero hindi pwede.Maya maya pa ay nakita kong palapit nanaman iyong babae kanina, at nakangiti itong nakatingin kay Tukmol.“Axel!” agad niyang sabi ng makalapit siya.“I just came back ‘coz you didn’t introduce her to me. Care to introduce her?” ngiti niya, pero halatang fake naman.Tumingin naman bigla si Tukmol sakin, kaya tinaasan ko ito ng kilay.“This is Marriane” simpleng sagot lang niya.Ewan ko kung bakit… pero parang may kung anong bumigat sa dibdib ko.“Just Marriane?” tanong ng babae at halata ang wagi sa ngiti niya“For now.” ani Tukmol at hinila pa ako palapit
Nang makauwi kami sa bahay ay sakto rin ang dating ng mga pinamili ni Tukmol na dumating sa bahay. Nagtaka pa si mamay bakit sobrang dami ng pinamili namin, pero nagawan naman ng palusot ni Tukmol.Nagluto lang si mamay ng putchero, sa una ay parang ayaw pang kumain ni Tukmol pero kumain rin naman at nakarami siya ng kain. Ako? nag maintain ako dahil baka biglang lumobo tiyan ko pag napadami ang kain ko.“Thanks for the luch. Ahmm, i’ll fetch you later.” ani Tukmol at sumakay na sa kotse niya para umalis.“Sure ka bang mag boss at assistant lang kayo ni Axel?” tanong ni mamay na ikinataas ng kilay ko.“Axel?” “Oo, hindi ba’t Timothy Axel ang pangalan ng boss mo? ang hirap naman kasi kung tawagin ko siya sa buong pangalan niya” sagot ni mamay kaya nag kibit balikat na lang ako.“Boss ko lang siya ma at assistant niya ako. yun lang” sagot ko pa bago tuluyang pumasok ng bahay.“Hmm, nakakapagtaka lang kasi siya… hays siguro sadyang mabait lang talaga siya at walang arte kaya kaya niyan
Nagising ako ng marinig ko si mamay na nagsasalita na para bang may kausap siya kaya dali dali akong tumayo at paglabas ko ng kuwarto ko ay hindi ako makapaniwala sa kung sino ang kausap ni mamay at nakaupo sa upuan habang nagkakape.“Oh, Marianne gising ka na pala. Andito ang boss mo, dinalhan niya ako ng prutas at vitamins.” ngiti ni mamay sakin at ng tignan ko si Tukmol ay kinindatan ako nito, kaya naman tinaasan ko ito ng kilay.“Anong ginagawa mo dito?” mahina kong tanong sakaniya habang medyo malayo pa si mamay samin na nag luluto ng agahan.“You forgot already?” tanong nito sakin“Ang alin?” tanong ko naman“Tonight is the wedding aniversarry banquet, and ikaw ang isasama ko” saad naman nito.“Mamayang gabi na pala ‘yon?” tanong ko pa na ikinatango niya.“May isusuot ka ba sa event?” tanong nito sakin kaya naman umiling ako dahil wala akong damit na pang engrande tulad ng mga banquet banquet na yan.“Finish your breakfast, may pupuntahan tayo after” ngiti nito at hindi na ako
Hindi ko alam kung gaano kabilis nag maneho si Tukmol kanina, basta ngayon ay nandito na kami sa emrgency room habang tinitignan ng mga doktor si mamay sa loob. Hindi ko rin alam kung ilang tissue na ba ang naubos ko sa kakaiyak.“Tumahan ka na, magiging okay ang mamay mo” pang aalo ni Tukmol sakin habang inaabutan ako nito ng tissue, pero patuloy pa rin ako sa pag iyak.“Tumigil ka na sa pag iyak, ang panget mong umiyak” pang aasar pa nito kaya sinamaan ko siya ng tingin“H-hindi ka pa ba uuwi sainyo? Nakakahiya na… okay lang naman ako dito” saad ko kay tukmol pero natawa lang ito.“May hiya ka pala?” saad pa niya kaya di na ako nakapag pigil at nakurot ko siya sa tagilran.“Masakit yun ah!” asik nito pero inirapan ko lang siya“Mas masakit pa yan kapag di ka nagseryoso! Kita mo na ngang umiiyak ako aasarin mo pa ako” saad ko pa“Sorry… i just want to lighten up the mood. Magiging okay ang maamy mo tiwala lang” saad pa niya sabay abot niya ulit sakin ng tissue“Tumutulo sipon mo” an
Nang makabalik kamisa office niya ay inabot ko ang tablet sakaniya kung saan ko tinake note ang mga important details sa napag usapan kanina kay Mr. Romano. Mukhang natuwa naman si Tukmol kasi pa tango tango pa habang binabasa ang mga nakasulat doon.“Okay, ikaw ang isasama ko sa wedding anniversary banquet ng mag asawang Romano.” nagulat ako sa sinabing niyang yon kaya pinagmulagatan ko siya ng mata.“Bakit ako?” tanong ko pa“Bakit hindi ikaw?” saad naman niya na ikinainis ko“Kung balak mo akong isama sa banquet na iyon para ipahiya, please lang. Wag mo ng balakin” irap ko sakaniya“Satingin mo ba gagawa ako ng kalokohan sa importanteng araw na iyon ng mag asawa? Di naman ako katulad mo na walang pinipiling lugar” hirit pa niya“Wow nagsalita!” irap ko naman, hanggang sa nagtuloy tuloy na nga ang bangayan namin na wala nanamang katapuasan.“I’ll pay you after the event. Kaya sumama kana” bigla niyang sabi“Okay!” agad ko namang sagot na ikinagulat niya“Bilis kausap ah?” ngisi nya
Naging tahimik lang si Tukmol habang inaasikaso ko ang schedule niya na alam kong puro mga babae lang naman ang tatargetin niya bukod sa pakikipagdeal ng kung ano anong projects. Mabilis na lumipas ang oras at lunch break na, hindi ako tumayo sa upuan ko bagkus ay inilabas ko ang baonan ko sa bag ko at ng akma ko na itong bubuksan para makakain na ako ay bigla na lang lumapit sakin si Tukmol.“What’s that? You call it lunch?” nandidiri niyang sabi.“Oh pati ba naman sa pagkain ko pakikialaman mo ko?” irap ko sakaniya.“Wag ka na munang kumain, may pupuntahan tayo” bigla niyang sabi at naglakad na papunta sa pinto ng elevator dito sa loob ng office niya niya habang ako ay naiwan lang na tulala.“Hindi mo ba narinig ang sinabi ko?” tanong pa niya sakin“Sure kang ngayon talaga? Hindi ba pwedeng mamaya na lang? Nagugutom na ako e!” inis kong sabi sakaniya pero tumalikod lang ito ulit kaya padabog kong nilagay ang baunan ko sa bag ko at binitbit ito“Book a table for 3 at Cavea Restauran







