Chapter 4

Marriane Mercadejas

Maaga akong nagising dahil 8 am ang pasok ko. Alasingko pa lang ay nag asikaso na ako ng isusuot ko. Lulunukin ko na muna ang pride ko sa ngayon, dahil kailangan ko talaga ng trabaho, isa pa, ayokong sirain yung saya ni mamay kahapon nang malaman niyang maiinterview ako at natanggap ako sa trabaho.

Si mamay naman ay nagpumilit na siya na ang magluto sa almusal at babaunin ko kahit pa sinabhan ko siyang magpahinga na lang dahil kaya ko naman gawin yun. Sobrang swerte ko kay mamay, kasi kahit 28 na ako ay hindi pa rin siya nag sasawang alagaan ako, kaya kapag nakapag ipon ako ibibigay ko lahat ng gusto niya at ititira siya sa maganda at sarili naming bahay.

Nang matapos kong maligo ay nag almusal na muna ako. Nang matanggap ako sa trabaho ay pinuntahan ko agad si Kacely para manghiram ng pera pang budget, kaya naman ito ang pinang gagastos namin ngayon ni mamay.

Nagluto siya ng asadong manok, almusal at para sa baon ko, nagtira rin siya ng ulam niya para mamayang tanghali. Nang matapos akong kumain ay nag toothbrush naman ako and after that ay nag ayos na ako. Nag polbo lang ako at nag liptint, hindi ko na kailangan mag kitay dahil makapal naman ang kilay ko. Inayos ko ang buhok ko inipitan ko lang ito at medyo nag lagay ako ng kaunting bangs para naman di magmukhang itlog ang mukha ko.

Bago ako lumabas ng kuwarto ko ay tinignan ko muna ang sarili ko, suot at cream satin blouse at beige high-waist slacks. Kinuha ko rin ang bag ko at sinakbit ito sa balikat ko pagtapos ay suot ang nag iisang close heels ko ay lumabas na ako ng kuwarto.

“Ito ang baon mo, ingat sa trabaho at goodluck sa first day mo” ani mamay. Ngumiti naman ako at nagpasalamat sakaniya tsaka na ako naglakad palabas ng bahay.

Tinignan ko ang wrist watch ko para tignan ang oras, mag aalasyete na kaya naman binilisan ko ang lakad ko para makarating agad sa kanto, at ng nasa kanto na ako ay pumara na ako ng tricycle dahil malelate ako kapag jeep ang sinakyan ko.

Walang 20 minutes ay nakarating agad ako sa kumpanya, nag bayad lang ako ng 70 pesos sa driver at pagtapos ay nakangiti kong hinarap ang building kahit pa sa loob loob ko ay nabubwisit talaga ako.

“Hello po, Good morning!” bati ko sa security guard.

“Good morning rin po” nakangiti namang bati pabalik sakin ng security guard.

Nang makapasok ako ay agad na akong nagpunta sa elevator, pasara pa lang ito kaya tumakbo ako para sana makahabol papasok pero napahinto ako ng makita ang nasa loob.

“Top floor, just use a stair.” nakangisi nitong sabi kaya napanganga ako sa inis at gulat. Parang gusto ko na lang mag wala dito peste siya! Diba kapag ganito may naka seperate na elevator just for him lang? Ano bang trip niya at sa pubic elevator siya sumasakay?! Trip niya ba talaga mang inis?!

Sinubukan kong lumipat sa kabila pero pababa pa lang ito at nasa 20th floor pa lang kaya ang ginawa ko ay naglakad na ako pahagdan. Iniisip ko pa lang kung gaano kataas ang aakyatin ko parang gusto ko na lang sumalampak ngayon sa marmol na sahig. Nagsimula na akong humakbang sa hagdan hanggang sa di ko namamalayan na bumibilis na ang bawat hakbang ko, hanggang sa maramdaman ko na ang panginginig ng tuhod at binti ko. Pag tingin ko sa pader ay may nakasulat na 21st doon, huminto muna ako habang kapit na kapit sa railings at huminga ng malalim hanggang sa mapagpasyahan ko na lumakad na ulit.

Hindi ko alam kung ilang minuto ang ginugol ko sa pag akyat ng hagdan pero wala na akong pake alam dahil finally narating ko rin ang executive floor ng bwisit na lalaking yun!

Inayos ko muna ang sarili ko at tinignan ang repleksyon ko sa screen ng phone ko at ng makitang mukha pa rin akong presentable ay kumatok ako sa black na may gold lining at malaking pinto.

“Come in!” dinig kong boses mula sa loob, kaya pinakalma ko muna ang sarili ko at pumasok na sa loob.

Hindi ko naiwasan na mamangha sa loob ng office niya, napakalaki ng space, kahit siguro magtata-tambling ako dito e ayos lang. Pero nawala ang pagka mangha ko ng makita kung sino ang nasa kandungan ng tukmol.

What the fuck? May something pala kay Ms. Ann at Tukmol?

“Ahm.. G-good morning po Ms. Ann, Mr… Laxamana..” saad ko at bahagyang nag bow sakanilang dalawa.

“Sorry sa nakita mo” ani Ms. Ann at mabilis na tumayo sa kandungan ni tukmol.

“No, okay lang po.. And hindi ko naman po ipagsasabi ang nakita ko.” sagot ko naman at ngumiti.

“Thanks for that Marriane, so… mauna na ako.” paalam nito at talagang naghalikan pa ang dalawa sa harap ko kaya naman parang nanuyo ang lalamunan ko at napalunok na lang ako bigla.

Nang makalabas si Ms. Ann sa office ni tukmol ay tumayo siya at lumapit sakin.

“You’re late” aniya tsaka tumingin sa relo niya.

“E kung sinabay mo na ako kanina sa elevator di sabay lang tayo nakarating dito.” pamimilosopo ko.

“So, kasalanan ko?” nakangisi niyang tanong

“Alangan namang kasalanan ko?” tugon ko

Nagulat ako ng bigla siyang tumawa at pumalkpak, tapos ay bigla ullit sumeryoso ang mukha niya at humakbang palapit sakin. “You literally a blamer huh?” ngisi niyang sabi sakin at mas inilapit pa ang mukha nia kaya nakayuko siya sakin habang ako naman ay nakatingala sakaniya.

“Nagsasabi lang ako ng totoo.” saad ko pa

“No, you just can’t really admit your mistake.” aniya pa at ngumis kaya naman inirapan ko ito.

“You don’t have the rights na sungitan ako, nasa office kita baka nakakalimutan mo? I can do whatever i want” biglang may kung ano sa boses niya kaya napaatras ako, dahil sa takot na baka kung anong gawin niya sakin.

“You’re trembling?” tawa nito kaya sinamaan ko na siya ng tingin at mukhang epektibo naman dahil bigla siyang nag ayos ng tayo.

“That’s your desk, gusto ko yung nakikita at nababantayan kita. Baka kasi pag nagpakalat kalat ka sa labas e bigla kang manapak” ngisi nito sakin

“Sumusobra ka na ha!” banta ko

“What? Are you going to punch me again?” tanong nito sakin at halata ang pang aasar sa ngisi niya.

“Hindi po, Mr. Laxamana. Pwede na po ba akong maupo sa desk ko?” tanong ko pa sakaniya ng nakangiti upang hindi niya mahalata na gigil na gigil na ako at gusto ko na lang siyang sikmuraan.

“Hindi pa, i need coffee right now.”

“Gusto mong ibili kita ng kape?” tanong ko

“Yes, black coffee without sugar” sagot niya tsaka na ako tinalikuran at naupo sa lether chair niya. Parang biglang nanibok ang sintido ko dahil sa inutos niya lalo pa ng makitang may coffee maker machin naman siya malapit sa desk ko.

“What are you waiting for?!” tanong pa nito, kaya kumilos na ako at ibinaba ang bag ko tsaka na ako lumabas ng office niya at padabog na isinara ang pinto niya.

Bwisit talaga siya!