Chapter 5

P.uro na ako mura sa utak ko habang nasa loob ng elevator, ni hindi pa ako nakakapagpahinga tapos uutusan niya ulit akong bumaba para lang sa kape niya?! Kung kaya niyang man trip, pwes ako rin!

“Ahh, Miss… sure ka ba na with sugar iyang kay Mr. Laxamana?” tanong ng barista sakin pagkabigay niya ng kape

“Ahh opo, mababa daw po kasi ang sugar niya kaya need niya ng maraming sugar” ngiti ko at kinuha na ang kape.

Expect ko na talaga na magtataka ang barista lalo na at ito daw talaga ang favorite coffee shop ni tukmol edi pinadagdagan ko ng 3 shots of sugar, para naman magkaroon ng sweetness yung bulok niyng ugali, letche siya!

Nang makabalik ako ng building ay mabilis akong naglakad pa elevator mabuti na lang at may isang sakay at agad naman niyang pinigilan mag saraang pinto.

“Thank you” ngiti ko sa lalaki at nag bow pa ako.

“Which floor?” tanong nito sakin

“Ahh, sa top foor.” sagot ko naman 

“Sa CEO office?” tanong pa niya at pinasadahan ako ng tigin mula ulo hanggang paa.

“New toy ka ni kuya no?” natatawa nitong sabi at parang kusang pumantig ang tainga ko dahil sa sinabi niya.

“New toy? Toy?!” inis kong sabi sakniya at sinamaan siya ng tingin.

“So… kuya mo pala si MR. CEO, and for your information, hindi ako laruan ng kuya mo, baka gawin ko pa siyang punching bag sa harap mo!” inis kong sabi sakaniya at inirapan siya, habang siya namn ay parang naistatwa nalang sa kinatatayuan niya. 

Nang marating namin ang top floor ay sumabay na siya sakin dahil may kailangan daw siyang sabihin sa kuya niya, at kung ano man yon? Wala akong pake!

“Here’s your coffee sir! Pwede na ba akong maupo?!” dikdikan kong sabi, nainis naman ako ng sumilay ang nakakainsultong ngiti sa labi niya at tumango lang siya.

Naupo ako agad sa desk ko at sinandal ang likod ko, alam ko naman na di nila ako mapapnsin dahil busy sila sa kung ano man ang pinag uusapan nila na ayaw nilang iparinig sakin.

“WHAT THE FUCK IS THIS!” sigaw ni tukmol matapos niyang maibuga ang kape niya, agad naman niya akong sinamaan ng tingin habang ako ay tumingin lang sa kapatid niya na nagpipigil ng tawa.

“Papatayin mo ba ako?! Tangina! Sabi ko kape hindi minatamis!” asik pa nito.

“Oa mo naman sa minatamis, sinabi ko lang naman sa barista na lagyan ng sugar malay ko ba kung anong ginawa jan!” palusot ko

“Liar! I know you purposely do this! Tangina!” asik niya pa ulit at padabog na ibinato sa trash can ang coffee cup niya.

“Uuwi ako mamaya sabihin mo kay lola! After i deal with this bit—”

“Sige ituloy mo! Dibaling sisantehin mo ako ngayon dito payag ako masapak lang kita!” 

“Ohh! Ohh! Easy! Masyado kayong mainit sa isa’t is—”

“MANAHIMIK KA!” sabay naming sigaw ni tukmol sa kapatid niya na tila ba nanliit bigla at mabilis na lumabas sa office ni tukmol.

“You’re so feisty!” asik ni tukmol sakin

“E ano naman ngayon” irap ko pa

“You know what, i like your confidence… kahit na lubog kayo sa utang at malapit ng palayasin sa nirerentahan nyong bahay napaka taas pa rin ng tingin mo sa sarili mo. Ano bang pinagmamalaki mo? Yang tapang mo? Kaya kitang patulan kung gugustuhin ko, sasapakin mo ko? Then i’ll do that twice on you. Pasalamat ka at mabait pa ako sayo at tinanggap pa kita sa trabahong to.” seryoso niyang litanya na ikinalunok ko. Para kasing nasapol niya ako sa sinabi niyang yun.

“So utang na loob ko pa na tinanggap mo ako dito sa kumpanya mo? Alam mo namn sa sarili mo at alam ko rin ang plano mo kaya mo ako hinire, para pagtripan ako tama? Ganyan naman kayong mayayaman e, porke kaya nyong bilhin lahat at wala kayong pinoproblema manghahamak na lang kayo ng mga taong hikaos sa buhay, basta mapagtripan nyo ayos lang kasi nga may mga pera kayo!” dikdikan kong sabi sakaniya pero nginisian lang niya ako.

“Okay, i admit that i hired you dahil gusto kitang gantihan sa ginawa mo sakin.. Pero hindi lang yun ang dahilan kung bakit kita hinire”

“E ano pala?”

“I saw how potential you are. That’s it.” sagot niya at naupo na ulit sa upuan niya.

Natahimik ang buong office dahil sa sinabi niyang yun, para kasing nalunok ko ang dila ko after ng sinabi niyang yun sa mga dati kasing kumpanyang pinasukan ko kung hamakin ako e kala mo nabili buong pag katao ko. 

Pero kahit pa, hindi ako magpapadala sa mga salita ni tukmol, alam ko kung paano maglaro ang  mga ganito ka bored na tao. Actually dapat nga di siya nabobored e, kasi kung sino sino naman ang baabeng inuuwi niya raw sa condo unit niya, tapos kanina lang nakita ko si Ms. Ann na nakakandong sakaniya at naghalikan pa talaga sa harap ko. Na para bang maiinggit ako. Pwe!