LOGINShare
บทที่ 4 จากอันเดอร์บอสสู่พนักงานส่งของ (2/2)
Last Updated:
2026-01-24 16:02:45เวอร์โกแกะกล่องด้วยความยากลำบาก เขาไม่อยากฉีกมันจนเละเพราะพวกเขายังต้องตามหาที่อยู่ผู้ส่งตามใบจ่าหน้าที่แปะติดกับกล่องอย่างแน่นหนา
“เอ้า นี่”
เวอร์โกมองมีดสั้นที่เชร์ชักออกมาจากกระเป๋ากางเกง เป็นมีดสั้นแบบที่ใช้ในการต่อสู้ ไม่ใช่มีดพับเอนกประสงค์ที่คนทั่วไปพก
“นายพกมีดสั้นไว้ทำไม เอฟฟรังอยู่ยากขนาดนั้นเชียว?”
“ตาแก่ให้พกไว้ ถามมากจริง จะเอามะ?”
เวอร์โกรับมีดมากรีดเปิดกล่อง เมื่อเปิดออกมาก็พบเข้ากับซองพลาสติกสีทึบข้างใน เวอร์โกกรีดเปิดซอง กลิ่นคาวเลือดก็ฟุ้งกว่าเก่า ภายในกล่องเบาหวิวคือเส้นลวดเปื้อนคราบโลหิตแห้งกรังจนย้อมลวดทั้งเส้นเป็นสีแดงเข้ม
เชร์ชะเง้อคอมาส่องดู “อะไรล่ะนั่น ของขลังไว้บูชาเรอะ?”
“ไม่ใช่” แม้จะไม่ได้รู้จักกันดีอย่างเช่นครอบครัวทั่วไป แต่มาร์สก็เคยแวะมาเยี่ยมแม่และพวกเขาพี่น้องอยู่หลายครั้ง ทุกครั้งผู้ชราจะโอ้อวดฝีไม้ลายมือที่เจ้าตัวเรียกอย่างภาคภูมิใจว่าศิลปะการสังหาร และอาวุธประจำกายของมาร์สก็อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว “นี่คืออาวุธของคุณตามาร์ส”
“อ้อ” เชร์เอื้อมมือเข้าไปหยิบของข้างใน “มีจดหมายแนบมาด้วยล่ะ”
เวอร์โกรับจดหมายมาเปิดอ่าน สีหน้าเรียบนิ่งก็เย็นชาลงทันที บรรยากาศรอบกายอัลฟ่าหนุ่มน่าหวั่นเกรงจนเชร์ต้องกระถดตัวหนี
‘พ่อบุญธรรมของแกยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็คงจะอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว ว่าแต่จะอยู่ที่ไหนกันนะ ลองตามหาดูสิ อดีตนักฆ่าอันดับสอง มาร์โก’
‘มาร์โก’ คือโคดเนมสมัยยังทำงานเป็นนักฆ่าของแม่ นี่คือกับดักสำหรับแม่เขาโดยเฉพาะ!
“ฉันจะฆ่าสารเลวพวกนั้น!”
เชร์กำพวงมาลัยแน่น เหงื่อเย็นผุดซึมจนมือเขาลื่นไปหมด กลิ่นอัลฟ่าเข้มข้นอันหนักหน่วงตลบอบอวลอยู่ในรถจนโอเมก้าหายใจแทบไม่ออก เชร์ลอบชำเลืองมองอัลฟ่าด้านข้าง สีหน้าของเวอร์โกยามนี้น่ากลัวยิ่งนัก ราวกับพยัคฆ์เจ้าป่าแสนดุร้ายจ้องมองเหยื่อ พร้อมจะฉีกกระชากลำคอของผู้ที่บังอาจมากระตุกหนวดของมัน
รถบรรทุกจอดตรงหน้าตึกแถวแห่งหนึ่ง เวอร์โกผลักประตูชั้นล่างของคูหาริมซ้ายสุดเข้าไป
“ร้านปิดแล้ว ไม่เห็นป้ายรึไง?” ชายที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์พูดอย่างเหนื่อยหน่าย
เวอร์โกไม่เสียเวลาตอบเขา อันเดอร์บอสชักปืนพกออกมากดปลายกระบอกลงบนหน้าผากของชายคนนั้น
“เฮ้ย! อย่า อย่าทำอะไรผมเลย!” เขาร้องเสียงหลงด้วยความตกใจกลัวอย่างสุดขีด
กล่องพัสดุถูกกระแทกลงบนเคาน์เตอร์ “แกเป็นคนส่งของกล่องนี้ใช่ไหม?!”
“ใช่ ใช่แล้ว!”
“ไปเอาของข้างในมาจากไหน?!”
“ผะ ผมไม่รู้ ร้านผมเป็นแค่ร้านรับแพ็กของส่ง ไม่รู้อะไรทั้งนั้น”
“ไม่ได้ลงทะเบียนของเอาไว้หรือไง ตรวจดูข้อมูลซะ!”
“ผมไม่รู้จริง ๆ! ของชิ้นนั้นผมจำได้ ไม่จำเป็นต้องตรวจดู เพราะมันแปลกมาก”
“แปลกยังไง อธิบายมาให้ชัดเจน” เวอร์โกเพิ่มแรงกดปากกระบอกปืน
ชายผู้เคราะห์ร้ายร้องเสียงเล็กลีบ “จู่ ๆ เช้านี้ก็มีซองในกล่องนั้นวางอยู่หน้าประตูร้านพร้อมกับแนบที่อยู่จัดส่งกับเงิน ใช่แล้ว! ในนั้นยังเขียนไว้อีกด้วยว่าถ้าจัดส่งสำเร็จจะได้เงินเพิ่มเป็นสองเท่า!”
“แล้วแกก็ทำตามโดยไม่สงสัยอะไรเลยรึไง?”
“สงสัยสิ! แต่คุณก็รู้ ประเทศเอฟฟรังเต็มไปด้วยอาชญากร มีคนมากมายอยากเก็บพัสดุเป็นความลับ นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนทำแบบนี้ด้วย”
“ไอ้ขี้เก๊ก” เชร์แทรกขึ้นมา
“มีอะไร?” เวอร์โกตอบเสียงเย็นโดยยังไม่ละสายตาจากคนตรงหน้า
“หน้าร้านมีกล้องนี่”
“เปิดซะ”
เจ้าของร้านรีบเปิดภาพบันทึกจากกล้องวงจรปิดหน้าร้านโดยมีปืนจ่อหัวอยู่ ความลนลานทำให้มือเขาสั่นเทาจนเคอร์เซอร์เม้าส์สั่นไปหมด
“แกบอกว่าซองนี้มีมาตั้งแต่เปิดร้าน เลื่อนไปดูก่อนเวลาเปิดร้าน” เวอร์โกสั่ง
“ดะ ได้” เจ้าของร้านตอบกลับด้วยความกลัวสุดขีด เขารีบทำตามคำสั่ง เลื่อนภาพบันทึกย้อนจากเวลาเปิดร้าน ในที่สุดก็พบรถคันหนึ่งขับมาจอดหน้าร้านแล้วโยนซองลงมาจากหน้าต่างโดยไม่มีใครลงมาจากรถ
“หยุด” เวอร์โกซูมภาพเพื่อดูรายละเอียดของตัวรถ
“ทะเบียนของเอฟฟรัง” เชร์อ่านป้ายทะเบียนไร้ซึ่งความคมชัด “ไปแกะรอยจากป้ายทะเบียนต่อมะ?”
เวอร์โกส่ายศีรษะ เขาชี้ไปที่สติกเกอร์ข้างตัวรถ “นี่เป็นรถเช่าจากสนามบิน ถ้าจะตรวจรายชื่อผู้เช่ารถมีแต่ต้องไปแฮ็กข้อมูลบริษัทเช่ารถ ฉันไม่มีคนในประเทศนี้”
“ไปขู่ตำรวจให้ทำให้ไม่ได้เหรอ?”
“ฉันไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้คุณบรานโด เรื่องนั้นไว้ว่ากันทีหลัง กลับกันก่อนเถอะ คุณบรานโดอาจจะพอรู้จักแฮ็กเกอร์มือดีที่นี่บ้าง”
เวอร์โกและเชร์เดินจากไป ก่อนออกนอกประตูเขายังไม่ลืมหันกลับมา
“อ้อ ลืมบอกไป เรื่องนี้ห้ามบอกใคร ลบภาพพวกฉันออกจากกล้องวงจรปิดซะ” สายตาเยียบเย็นปราดมองดั่งจะเฉือนทะลุร่างผู้ถูกมอง กลิ่นอายกดข่มลอยคละคลุ้งไปทั่วทั้งร้าน “ไม่งั้นชะตากรรมของแกจะเป็นยังไง น่าจะเข้าใจดีนะ”
เวอร์โกปิดประตูรถแล้ว เชร์ก็ถามขึ้นด้วยความสงสัย
“ไม่ฆ่าทิ้งอ่อ? อุตส่าห์รีบออกมาก่อน”
“นี่ฉันเป็นมาเฟียหรือนายเป็นกันแน่?”
“ก็เห็นงี้ทีไร ตาแก่ฆ่าไม่เหลือ หรือมาเฟียเป็นพวกใจอ่อนกันหมด?”
“คุณลุงบรานโดเป็นอดีตนักฆ่า จะฆ่าทิ้งเพื่อปิดปากก็ไม่แปลกหรอก” การฆ่าปิดปากแม้จะเป็นวิธีการอันรวดเร็วและเสี่ยงต่อเรื่องยุ่งยากที่จะตามมาน้อยกว่าการไว้ชีวิต แต่นั่นไม่ใช่วิธีการของเวอร์โก เขาชอบเก็บคนไว้ใช้งานภายหลังมากกว่า
“แม่นายไม่ได้สอนให้นายทำเหมือนกันอ่อ ไม่ใช่ว่าเป็นนักฆ่าหรอกเหรอ? ไหนว่าเป็นอดีตคู่ปรับของตาแก่”
ดวงตาคมปลาบถลึงใส่คนขับรถทันควัน “พูดอะไรของนาย แม่ฉันใจดีจะตาย”
Latest chapter
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย ตอนพิเศษ ตอนจบของจุดเริ่มต้น (NC)
ตอนพิเศษตอนจบของจุดเริ่มต้นเชร์ไม่ได้ขับรถมาหลายสัปดาห์แล้วถึงเขาจะอยากขับรถใจจะขาด ก็ไม่สามารถทำตามความต้องการได้ เพราะเขาคลื่นไส้เวียนศีรษะจนได้แต่นอนมึนอยู่บนเตียง แค่ลุกเดินไปมาในห้องก็เต็มกลืนแล้วใช่แล้ว เชร์กำลังแพ้ท้องและเขาก็แพ้ท้องหนักมากจนได้กลิ่นอะไรนิดหน่อยก็อาเจียน แม้จะหิวจนท้องร้องแต่แค่เห็นอาหารก็อาเจียน จะอมลูกอมยังอมได้แต่รสชาติที่เปรี้ยวจี๊ดจนแสบเพดานปากหรือไม่ก็รสแปลกประหลาดจนเวียนนาเห็นเขาเอาเข้าปากแล้วทำหน้าขยะแขยง เวอร์โกถึงกับสั่งเคลวินให้ไปศึกษาวิธีรักษาคนแพ้ท้องจากแพทย์เฉพาะทางโดยด่วน ทั้งยังจ้างสูตินรีแพทย์มาดูแลครรภ์ถึงในฐานแต่ท้ายที่สุดก็มีเพียงสองสิ่งที่พอจะทำให้เขารู้สึกดีขึ้นได้บ้างนั่นก็คือกลิ่นของเวอร์โกและกลิ่นของโอเมก้าคนอื่นในตอนนี้ ห้องนั่งเล่นรวมของครอบครัวที่ชั้นล่างของคฤหาสน์เซเทอร์จึงมีเวนิสและเวียนนามานั่งให้กำลังใจคนแพ้ท้องจนหมดฤทธิ์จะจับพวงมาลัย รวมถึงยังมีแลงก์ที่ทำใจกล้าถ่อมาดูแลน้องชายถึงฐานของแก๊งมาเฟียที่เขาหวาดกลัว เคราะห์ดีที่เขาเป็นเบต้า จึงไม่มีกลิ่นกายที่จะทำให้น้องชายคลื่นไส้ เจ้าของร้านขนมหวานชื่อดังยังทำพายเลมอนรสเปรี้ยว
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย ตอนพิเศษ งานวิวาห์ของขาซิ่ง
ตอนพิเศษงานวิวาห์ของขาซิ่งลานน้ำพุกว้างขวางลามไปจนถึงสวนสไตล์ยุโรปถูกรังสรรค์ตกแต่งด้วยผืนผ้าและดอกไม้สีขาว ฟ้า และน้ำเงินทะเล ดั่งล่องลอยอยู่ในสรวงสวรรค์ใต้ท้องสมุทร โต๊ะนับร้อยคลุมผ้าสีขาวสะอาดจัดวางเป็นระเบียบเท่ากันทุกองศา อาหารเลิศรสถูกยกมาบริการแขกเหรื่อที่เดินทางมาถึง เสียงเพลงบรรเลงแสดงสดคอยเสริมสร้างบรรยากาศ ตามทางประดับประดาไปด้วยดอกมะลิแต่งกลิ่นวานิลลาผสานกับโกโก้และกาแฟ หากจะกล่าวว่างานเลี้ยงวันเกิดของอันเดอร์บอสเป็นงานภาคราตรีครั้งใหญ่ งานครั้งนี้ก็เรียกได้ว่าเป็นงานเลี้ยงภาคกลางวันขนาดมโหฬารเพราะนี่คืองานที่เจ้าของงานทั้งคู่สัญญาไว้ว่าชั่วชีวิตนี้จะจัดขึ้นเพียงครั้งเดียวงานวิวาห์ของพวกเขาโต๊ะด้านหน้าสุดคือโต๊ะครอบครัวเซเทอร์ บอสใหญ่กับภรรยาโน้มตัวพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม ผลัดกับหันไปหัวเราะกับลูกชายคนเล็กผู้อยู่ในชุดสูทขาวผุดผ่อง แลดูหล่อเหลาจนคนที่ไม่รู้นึกว่าเป็นเจ้าบ่าว ส่วนเจ้าตุ๊กตาในชุดสีขาวสะอาดตาขับให้เขาดูสดใสบริสุทธิ์ราวกับนางฟ้าตัวน้อยควงคู่พันธะผู้พันผ้าปิดตาทักทายแขกผู้ร่วมงานไปทั่วงาน แม้จะไม่ชอบใจนัก แต่ทั้งแฟมิลีก็ดูจะชินชากับทาสรักของนายน้อยผู้นี้ไปเสีย
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย ตอนพิเศษ คนเดียวที่อยากเล่นสนุกด้วย (NC)
ตอนพิเศษคนเดียวที่อยากเล่นสนุกด้วย“อือ ไม่ชอบ อะ มันอึดอัด”“มันออกจะเข้ากับนาย”“เข้าก็แย่แล้ว แค่น้องชายนายยังใหญ่ไม่พอไง๊?! อ๊ะ!”“อ้อนกันแบบนี้ต้องให้รางวัลหน่อยแล้ว”กระต่ายหางแมวไม่สามารถบ่นทักท้วงอะไรได้อีก ช่องทางด้านหลังถูกกระหน่ำแทงรัวเร็วจนเสียววาบ บั้นท้ายกลมตึงยกแอ่นขึ้นสูงเขมือบตอดตามจังหวะกระแทกกระทั้นแสนรัญจวน หางแมวที่ยัดในอีกช่องทางโบกสะบัดไปมาตามแรงกระเทือน ขนฟูนุ่มนิ่มปัดป่ายระกล้ามหน้าท้องแน่นตึงของผู้รังแกจนเขายิ่งมันเขี้ยว อัดกระแทกตัวตนเข้าไปในแมวยั่วสวาทแรงกว่าเดิม“อ๊า! ลึกมาก อึดอัดอ่ะ เอาออกไป”เชร์แหงนคอกรีดร้องเสียงหลง สองมือกำขอบอ่างล้างมือแน่น แค่ท่อนเนื้อใหญ่โตในโพรงรักก็กินพื้นที่จนเต็มท้องเขาแล้ว ยังจะมีแท่งเสียบหางแมวยัดเข้ามาในรูอื่นอีก เขาอึดอัดจนช่วงล่างแทบจะระเบิดอยู่แล้ว แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างน่าประหลาด“ไม่เอาน่า นายชอบมันจะตายไป ดูหน้านายตอนนี้สิ มีความสุขมากเลยใช่ไหมล่ะ”เชร์อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองกระจกเบื้องหน้าตามที่เวอร์โกบอก ใบหน้าของเขาตอนนี้ทั้งเลื่อนลอยและเต็มไปด้วยความต้องการ เชร์ทนดูไม่ได้จริง ๆ จริงเลื่อนสายตาไปมองภ
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย บทที่ 57 ผูกพันธะ (NC) (ตอนจบ)
บทที่ 57ผูกพันธะงานเลี้ยงวันเกิดกลายเป็นงานเลี้ยงสละโสดหลังผู้ถูกขอแต่งงานตอบเพียงสั้น ๆ ด้วยรู้สึกตื้นตันจนมิอาจพูดอะไรออกมาได้อีก“อื้ม”ข่าวดีพาให้สมาชิกแฟมิลีทุกคนต่างก็ร้องเฮดีใจ และร่วมแสดงความยินดี เฉลิมฉลองกันอย่างสุดเหวี่ยงจนเวลาล่วงเลยจึงค่อยทยอยกลับ เวนิสเป็นคนแรกที่ขอตัวเพื่อลากสามีผู้เมาแอ๋จนไม่เหลือคราบบอสผู้เคร่งขรึมกลับห้อง ตามมาด้วยคู่แฝดที่ยังจัดว่าเด็กอยู่จึงไม่ควรรั้งอยู่นาน เวียนนาควงแขนคู่พันธะข้างควงแขนคู่แฝดข้าง เพื่อกันไม่ให้เวกัสไปหาเรื่องออสติน สุดท้ายจึงเป็นตาของเจ้าของงานเวอร์โกโอบเอวคอดบางภายใต้ชุดทักซิโดสีน้ำเงินพาเชร์เดินตากลมเย็นภายใต้ธารดาราบนฟ้าไปด้วยกัน กลิ่นของดอกไม้ในสวนยิ่งขับให้มะลิและวานิลลาโดดเด่น แสงจันทร์อาบย้อมผมสีเบจจนดูนุ่มนวลน่าสัมผัส แม้จะอิดโรยจากการสังสรรค์ แต่ดวงหน้าน่ารักก็แต่งแต้มไปด้วยความสุขจนคนมองอดไม่ได้ที่จะสุขใจตามไปด้วย“จะไปดูโรงจอดรถใหม่ที่ฉันสั่งให้สร้างขึ้นเพื่อเก็บของขวัญแต่งงานให้นายไหม?”เชร์เพียงส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ล่ะ กลับห้องดีกว่า”เวอร์โกเลิกคิ้ว “หืม แปลกแฮะ นายไม่สนใจรถเหรอ?”เชร์ช้อนสายตามองคนเซ้าซี้ เวอร์โกไ
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย บทที่ 56 ประกาศสำคัญในงานวันเกิด (2/2)
เชร์ผู้หมกตัวอยู่แต่ในบ้านนอกที่ประเทศเอฟฟรังมองไปรอบงานด้วยดวงตาเบิกกว้างจากที่เดิมก็ตาโตอยู่แล้ว แม้เขาจะเคยไปประเทศแห่งความรื่นเริงอย่างดีจอร์จีมาก่อน แต่ก็ได้เข้าไปแค่สนามแข่งรถกับโรงแรมที่พักเท่านั้น งานที่ระดับใกล้เคียงกันเห็นจะเป็นที่โรงแรมแพนโดรา แต่ตอนนั้นเขามุ่งมั่นจะทำภารกิจจึงไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างมากนัก ต่างจากตอนนี้ที่เขาทั้งผ่อนคลายและปลอดภัยอยู่ในอ้อมแขนของเวอร์โก จึงสามารถดื่มด่ำไปกับบรรยากาศได้อย่างเต็มที่ครอบครัวเซเทอร์นั้น ผู้ที่มาถึงงานก่อนใคร ๆ คือผู้ที่ชื่นชอบงานสังสรรค์อย่างบอสใหญ่ของแฟมิลี ซึ่งกำลังหัวเราะพลางชนแก้วกับลูกน้องคนสนิททั้งหลาย เรโนลด์กับพี่ชายฝาแฝดของเขาเองก็อยู่ในวงนั้นด้วย ต่อมาคือผู้ที่นิสัยเหมือนพ่อมากที่สุดในสามพี่น้องอย่างเวียนนา แม้จะไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แต่ก็ยังไล่ชนแก้วน้ำผลไม้ทักทายกับคนนู้นคนนี้ไปทั่ว สลับกับกลับที่นั่งสำหรับครอบครัวเซเทอร์เพื่อไปป้อนอาหารและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มอมแดดดี้ของเขาใช่แล้ว เวียนนาพาออสตินมาด้วย เจ้าตัวน้อยยังรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับแม่โดยการผูกผ้าปิดตาคู่พันธะอย่างแน่นหนา มิหนำซ้ำออสตินยั
The Chauffeur คนขับรถส่วนตัวของคุณชายมาเฟีย บทที่ 56 ประกาศสำคัญในงานวันเกิด (1/2)
บทที่ 56ประกาศสำคัญในงานวันเกิดเวียนนาลากเชร์วิ่งออกมาจากคฤหาสน์ก่อนจะโดนฝาแฝดและผองเพื่อนรุมประชาทัณฑ์ด้วยคำพูด“ขอบใจนะ เชร์ ช่วยชีวิตฉันเลย!”เชร์ที่ช่วงขายาวกว่าอีกฝ่ายแทบจะก้าวขาไม่ทันยามเมื่อเจ้าตุ๊กตารีบร้อน กว่าจะไปถึงรถกอล์ฟที่ลานจอดเขาก็หอบแฮ่กแล้ว“ไม่สอนให้ฟรี ๆ หรอกนะเฟ้ย”“รู้อยู่แล้วน่า” เวียนนายิ้มซุกซนแล้วควักไม้ตายฉุกเฉินที่เตรียมไว้เผื่อกรณีที่เชร์ไม่ยอมคล้อยตาม “เซ็ตอมยิ้มโลลิป็อปเจ็ดรสรุ่นลิมิเต็ด อิดิชันจากโอลด์ แฟกทอรี แบรนด์ลูกกวาดอันดับหนึ่งของโลก!”กล่องอมยิ้มโดนเชร์คว้าไปกอดไว้บนตักอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีฟ้ากระจ่างเปล่งประกายระยิบระยับมองเซ็ตอมยิ้มบนตักราวกับโจรมองเพชรในตู้เซฟ มือเรียวหยิบจับอมยิ้มแท่งนั้นแท่งนี้ขึ้นมาดูแล้วกอดแนบแก้มด้วยความรักใคร่อย่างเลือกไม่ถูกว่าจะกินแท่งไหนก่อน“เลือกไม่ได้โว้ย กินทีเดียวหมดเลยแล้วกัน!”“เดี๋ยวก่อน! อมยิ้มรุ่นลิมิเต็ดที่ฉันสั่งซื้อมาอย่างยากลำบาก อย่าทำเหมือนลูกอมถูก ๆ ตามร้านสะดวกซื้อสิ แล้วนายก็กินทั้งหมดทีเดียวไม่ได้ด้วย อมยิ้มแท่งหนึ่งใหญ่จะเท่าหน้านายแล้ว!”“อ๊ะ จริงสิ” เชร์ลดอมยิ้มลงเมื่อได้สติ เพราะสิ่งที่เขาต้อง
You may also like
ไฟรัก บำเรอสวาท Sex On Fire
MaNIE-STORY5.1K viewsผู้หญิงของมาเฟีย
Davide6.4K viewsลวงร้ายพ่ายเลว
แอดอ้วน นามปากกาเงินล้าน5.9K viewsพ่อเลี้ยงภูตะวัน
ชะนีติดมันส์5.0K viewsเมียใต้อาณัติ
ซาลาห์1.2K viewsดอกไม้มาเฟีย Strongflower
คุณดอกไม้2.6K viewsกลลวงคลั่งรัก Vicious
Windlinea1.4K viewsใต้อาณัติมาเฟีย
RICHES.1.5K views
