登入Yuhei’s POV
Mabigat ang hangin sa paligid namin.Tahimik ang highway, pero pakiramdam ko parang may bagyong paparating.Hindi literal na bagyo.Kundi gulo.Ang klase ng gulo na nagsisimula sa mga taong may sobrang kapangyarihan at kulang sa kontrol.Tatlong tao ang nakatayo sa harap ko.Riven.Kaia.Leon.Ghost One. Ghost Two. Ghost Three.Mga taong matagal nang nagmamasid sa akin mula sa anino.Hindi na sila nagsalita matapos magsara ang bakal na pinto sa likuran nila. Ilang segundo silang nanatiling nakatayo sa gitna ng makitid na lagusan, nakikinig sa mga tunog na nagmumula sa kabilang panig. May ilang putok pa silang narinig, kasunod ng malakas na ugong na tila may bumagsak na bahagi ng pasilidad. Hindi nila alam kung ano ang nangyari kay Alden. Hindi nila alam kung buhay pa ba siya. Pero wala na silang oras para bumalik.Tahimik na nagpatuloy si Leon sa paglalakad. Hawak niya ang flashlight sa isang kamay at ang baril sa kabilang kamay. Si Riven naman ay patuloy na sinusundan ang mapa sa tablet habang si Elijah ay nakatingin sa likuran nila, tinitiyak na walang sumusunod. Si Yuhei ang pinakamabagal sa kanilang lahat. Mahigpit pa rin niyang hawak ang lumang relo na iniwan ni Orion at ang maliit na susi para sa Vault Zero.Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon kabigat ang dalawang bagay na iyon.Parang hindi lamang mga gamit ang hawak niya.Parang hawak niya ang isang
Hindi na nag-atubili ang armadong grupo.Sunod-sunod na putok ng baril ang umalingawngaw sa loob ng underground chamber. Agad na hinila ni Leon sina Yuhei at Riven sa likod ng makapal na konkretong haligi habang si Elijah ay gumanti ng ilang putok upang pigilan ang paglapit ng mga kalaban.Nagmistulang gumuho ang katahimikan ng observatory. Ang mga bala ay tumatama sa bakal at semento, lumilikha ng mga kislap na panandaliang nagbibigay-liwanag sa madilim na pasilyo."Move!" sigaw ni Leon.Mabilis silang umatras patungo sa lihim na lagusan kung saan nawala ang estrangherong lalaki.Ngunit bago sila makalayo, may malakas na pagsabog na yumanig sa buong pasilidad.Isang malaking tipak ng kisame ang bumagsak sa pagitan nila at ng mga humahabol na armadong tauhan.Napuno ng makapal na alikabok ang paligid."Wala silang makakalusot agad," sabi ni Elijah habang hinihingal."Pero hindi rin tayo puwedeng manatili rito."Tahimik na tumango si Yuhei.Mahigpit pa rin ang hawak niya sa lumang relo
Tahimik ang buong silid.Nakatingin lamang silang apat sa maliit na itim na kahon na nakapatong sa metal pedestal. Wala ni isa sa kanila ang agad lumapit. Pagkatapos ng lahat ng nangyari mula nang makarating sila sa observatory, natutunan na nilang huwag basta magtiwala sa anumang bagay na tila napakadaling makuha.Mabagal na humakbang si Leon."Wait."Inilabas niya ang isang maliit na scanner mula sa bulsa ng jacket niya at maingat na itinapat ito sa kahon.Tahimik ang aparato sa unang ilang segundo.Pagkatapos ay isang mahinang tunog ang narinig."No explosives."Bahagya siyang yumuko."No pressure trigger."Sinilip niya ang ilalim ng pedestal."Walang visible mechanism."Napatingin siya kay Yuhei."I think... this was really meant for you."Tahimik na lumapit si Yuhei.Habang papalapit siya, kusang nagliwanag ang simbolo ng tatlong bituin sa ibabaw ng kahon.Parang kinikilala nito ang presensya niya.Huminga siya nang malalim bago dahan-dahang ipinatong ang kamay sa takip.Walang n
Mabilis na tumatakbo sina Yuhei sa makitid na lagusan habang patuloy na umaalingawngaw ang mga putok ng baril sa laboratoryo sa likuran nila. Hindi nila alam kung sino ang nagpapaputok, pero isang bagay ang malinaw. Hindi na sila lihim na bisita sa observatory. Nagsimula na ang paghahanap sa kanila.Mabigat ang paghinga ni Riven habang sinusundan ang mapa sa tablet na nakuha ni Leon mula sa lumang system. Hindi ito kumpleto. Maraming bahagi ng underground facility ang tila sadyang binura sa digital blueprint, ngunit may isang pulang linya na patuloy na kumikislap sa pinakailalim ng istruktura."Malapit na tayo," mahina niyang sabi.Tumango si Leon, pero hindi niya ibinaba ang hawak na baril. Simula nang pumasok sila sa observatory, pakiramdam niya ay may matang nakasunod sa bawat galaw nila. Hindi iyon simpleng kutob ng isang bihasang operatiba. Ilang beses na siyang napalingon sa madilim na likuran nila, ngunit wala siyang makitang tao.Huminto si Elijah nang marinig ang mahinang ugo
Ang malakas na alarma ay umalingawngaw sa buong pasilidad.WARNING. UNAUTHORIZED ACCESS DETECTED.Paulit-ulit itong inuulit ng elektronikong boses habang kumikislap ang mga pulang ilaw sa kisame. Ang tahimik na laboratoryo na kanina lamang ay parang isang libingan ay biglang nabuhay. Isa-isang umandar ang mga lumang generator sa ilalim ng observatory, at ang ugong ng mga makina ay lalo pang nagpatindi sa kaba ng grupo.Nanatiling nakaupo si Yuhei sa sahig. Hindi pa tuluyang nawawala ang sakit ng ulo niya matapos ang sunod-sunod na alaalang bumalik. Ramdam pa rin niya ang malamig na bakal ng upuang nakita niya ilang sandali ang nakalipas. Hindi niya alam kung gaano katagal siyang nakatali roon noon, pero sapat iyon para manginig ang buong katawan niya.Lumapit si Elijah at inalalayan siyang makatayo."Kaya mo bang maglakad?"Tumango si Yuhei kahit mabigat pa rin ang pakiramdam niya."Kailangan."Hindi na sila maa
Isa-isang bumaba ang apat sa makitid na hagdan sa ilalim ng observatory. Tanging liwanag mula sa kanilang mga flashlight ang sumisira sa makapal na dilim. Bawat hakbang ay may kasamang alingawngaw na para bang matagal nang walang taong dumaan sa lagusang iyon. Amoy lumang bakal at mamasa-masang semento ang paligid, ngunit kakaiba dahil wala halos alikabok sa sahig.Napansin agad iyon ni Leon."Someone cleaned this place."Huminto silang lahat.Tinutukan niya ng ilaw ang sahig.May sariwang bakas ng sapatos.Hindi lang isa.Marami."Within the last twenty-four hours," bulong niya.Lalong naging maingat ang bawat hakbang nila.Habang papalalim sila sa lagusan, napansin ni Yuhei ang mga numero sa dingding.W-03.Pagkatapos ay isa pa.W-08.At ilang metro pa...W-12.Hindi niya alam kung bakit pamilyar ang mga numerong iyon, pero bawat makita niya ang mga ito ay parang may maliit na karayom na tumutusok sa alaala niya.Muli siyang napahinto.Napapikit siya.May batang nakatayo sa harap ng
Elijah’s POVTatlong araw.Tatlong araw mula nang umalis siya.At bawat segundo noon, parang may kulang na hangin sa mundo ko.Hindi ako natulog nang maayos. Hindi dahil sa trabaho. Hindi dahil sa giyera sa negosyo. Kundi dahil sa bawat sulok ng mansyon, may al
Yuhei’s POVHindi ko alam kung anong oras na pero dilat pa rin ang mga mata ko. Naka-side lang ako sa kama, yakap ang unan na parang iyon na lang ang tanging sandalan ko sa loob ng napakalaking kwartong ‘to. Tahimik ang buong mansyon, pero pakiramdam ko may mga matang nakabantay sa bawat
Yuhei’s POVHindi ako nakatulog buong gabi.Kahit gaano kalambot ang kama, kahit gaano kamahal ang mga unan at kumot, hindi pa rin nito kayang takpan ang bigat sa dibdib ko. Parang bawat hinga ko ay may kalakip na takot na baka paggising ko, mas malala pa ang mundong haharap sa
YUHEI'S POV: Hindi ko alam kung anong klaseng langit ang meron sa ibabaw ng chandelier. Pero kung meron man, sigurado akong hindi ako kabilang doon. Dahil sa gabing ‘yon, binebenta ang buhay ko sa presyong hindi ko kailanman pinili. Tahimik ang buong hall. Masyadong







