Mag-log inKlaire's POV
"What the fuck are you saying, Wife?" Naguguluhang tanong niya.
Nagmamaang-mangan pa talaga siya? Muling nanubig ang mga mata ko.
"L-let me go, Ethan." Nauutal kong sabi. Pinilit kong maging kalmado pero hindi ko pa rin napigilan ang panginginig ng boses ko.
Kitang-kita ko ang muling pag-igting ng panga niya bago niya ako binitawan.
"You're not on your period, why are you so moody?" Malamig niyang tanong na bahagya kong ikinatigil.
Bumilis ang tibok ng puso ko. Ilang araw ko na ring napapansin ang pagiging emosyonal ko, sabi ng doctor ay normal lang daw iyon sa mga buntis pero... God! Hindi ko alam na napapansin niya rin pala iyon...
Nag-iwas ako ng tingin.
"U-Umalis ka na... hinihintay ka ni Ayumi." Mapaklang sabi ko at tinalikuran siya.
Narinig ko ang malalim niyang pagbuntong hininga. Ngunit natigilan ako ng ipulupot niya sa aking tiyan ang kamay niya.
"I'll be home before dinner, get some rest." Seryosong sabi niya at saka marahang hinaplos ang tiyan ko.
Hindi ako nakagalaw.
______________
"Ma'am? Dinalhan ko po kayo ng hapunan niyo..." Naalimpungatan ako ng marinig ko ang tatlong katok sa pintuan mula sa labas ng aming kwarto.
Napahawak ako sa aking ulo nang bigla akong makaramdam ng pagkahilo. Dahan-dahan akong bumangon at naupo saka ako sumandal sa headboard ng kama.
"Come in," sabi ko para papasukin ang isa sa aming mga kasambahay. Bumukas ang pintuan at agad siyang pumasok dala-dala ang tray ng pagkain.
Gabi na... ilang oras ba ako nakatulog?
Nilingon ko siya habang sapo pa rin ang ulo ko. Ngunit nang makita ko ang pastang dala niya ay bigla nalang bumaliktad ang sikmura ko.
"Ughm!" Napatakip ako ng bibig ko at mabilis na napabangon para tumakbo sa banyo.
Muntik pa akong matumba nang bigla akong makaramdam ng matinding hilo sa pagtayo.
"Ugh!" Mabilis akong napaluhod sa harap ng bowl para magsuka.
"Ma'am!" Rinig kong sigaw ng kasambahay sa likod ko. Naramdaman ko ang pagtakbo niya palapit sa akin pero sa sobrang pagduduwal ko, galit kong sinara ang pintuan para hindi niya ako makita.
"Get out!" Galit kong sigaw sa kaniya.
Muli akong dumuwal.
Halos maiyak ako sa sobrang hapdi ng sikmura ko, kulang nalang pati ang mga lamang loob ko ay maisuka ko para tumigil ako sa pagsusuka.
"Bigla nalang po nagsuka si Ma'am..." Hindi ko masyadong narinig ang sinabi ng kasambahay pero hindi ko na iyon inisip pa nang muling bumaliktad ang sikmura ko.
Sabi ni Doc ay normal lang ang mga sintomas na ito sa unang trimester nang pagbubuntis pero hindi ko inakalang gano'n kahirap ito!
Pumatak ang mga luha sa mata ko habang sapo ang aking tiyan.
God!
Muli akong dumuwal.
"Fuck!" Kasabay nang pagsusuka ko ay biglang bumukas ang pintuan sa likod ko.
Halos mapamura ako ng marealize ko kung sino iyon. Nang mailabas ko ang sinuka ko ay tumigil na ako sa pagduduwal. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko ng malasahan ko ang pait sa dila ko nang maramdaman ko ang kamay ni Ethan sa balikat ko.
Bago pa man ako makapag-react ay mabilis niya akong ini-angat para buhatin ako!
Napatili ako sa sobrang gulat.
"Ethan! Ano bang problema mo? Ibaba mo ako!" Galit kong sabi sa kaniya kahit nanghihina ako.
Pero imbes na gawin ang sinabi ko ay madilim niya lang akong hinarap. His eyes are bloodshot as if he's ready to punch someone else.
"Problem? You're so fucking pale, Woman!" Galit niyang sabi at mabilis akong nilabas sa banyo. Hindi ako nakapagsalita. Sa sobrang panghihina rin ng katawan ko ay nagpatinood nalang ako sa kaniya nang dalhin niya ako sa aming kama. Pero bigla nalang bumigat ang pakiramdam ko hanggang sa magdilim ang lahat.
_______
Nagising ako ng makaramdam ako ng gutom. Sinapo ko ang ulo ko at dahan-dahan akong bumangon nang bigla kong maalala ang nangyari bago ako nakatulog.
God!
Mabilis kong iminulat ang mga mata ko at bumungad sa akin si Ethan. Nakatalikod siya sa akin habang may kausap sa telepono.
"Bring Doctor Santiago now." Maawtoridad niyang utos sa taong kausap.
Doctor Santiago? He's our family doctor. Kaya hindi ako nagpakunsulta sa kaniya dahil alam kong sasabihin niya lang kay Ethan ang lahat... Pero—
Anong kailangan niya kay Doctor Santiago— bago pa matapos ang tanong ko sa aking utak, nanlamig ang buong katawan ko ng makita ang papel na hawak niya.
Parang nawala lahat ng dugo sa katawan ko.
Ang papel na iyon... it was my ultrasound results.
"E-Ethan..." Nauutal kong tawag sa kaniya.
Nang marinig ako, mabilis niyang pinatay ang tawag. Binaba ba niya ang cellphone niya at nilingon ako.
Seryoso niya akong tinitigan pero kitang-kita ko ang pagpipigil sa ekspresyon niya.
Napalunok ako.
"B-buntis ako." Nanginginig ang boses na sabi ko. Mabilis na nag-init ang magkabilang gilid ng mga mata ko.
Nakita niya na... alam niya nang nagdadalang-tao ako kaya wala ng rason para itanggi ko pa. Pero hindi pa rin ako makakapayag na manatili siyang nakatali sa akin dahil lang sa bata.
Nanatiling nakatitig ang seryosong mga mata niya sa akin na para bang hinahayaan niya akong magsalita. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko ng maramdaman ko ang pagtulo ng luha ko.
"B-bumalik na si Ayumi... pwede mo na akong hiwalayan. I-It's been 3 years, t-tatlong buwan nalang ay matatapos na rin naman ang kontrata natin. K-kaya ko namang palakihin ang anak ko ng mag-isa..." Nanginginig ang boses na sabi ko.
Dahil kasunduan lang ang kasal naming dalawa, mayroon kaming kontrata. Pagkatapos ng tatlong taon ay pwede na kaming magdivorce. In 3 months, magtatatlong taon na kami. Alam kong iyon lang ang hinihintay niya para mahiwalayan ako.
Umigting ang panga niya.
"Your child? I'm his father! You can't decide that all your own, Woman. I'm your fucking husband!" Sigaw niya, kitang-kita ko ang galit sa mga mata niya pero alam kong nagpipigil pa rin siya.
Tumulo ang luha ko.
"Si Ayumi—" Bago ko pa matapos ang sasabihin ko ay mabilis siyang humakbang papalapit sa akin, bumaba siya at siniil ako ng halik.
Nanlaki ang mga mata ko.
"Ethan— Uhm~!" Napasinghap ako ng kagatin niya ang labi ko pero dahil doon ay nakapasok ang dila niya sa bibig ko.
Parang nablangko ang lahat sa isip ko.
Napapikit ako at ginantihan ang halik niya. Pinulupot ko ang kamay ko sa batok niya ng ihiga niya ako pero natigilan ako ng biglang tumunog ang cellphone niya sa tabi namin.
Nilingon ko iyon at parang bumaliktad ang sikmura ko ng makita ko ang picture ni Ayumi sa screen.
"Y-your phone..." Mahinang sabi ko.
His face darkened.
Mabilis niyang inabot ang cellphone niya at pinatay ito. Natigilan ako. Bakit hindi niya sinagot ang tawag ni Ayumi?
Magsasalita pa sana ako nang bigla niya akong sinunggaban ng halik.
"Ethan~!" Halinghing ko.
3 Years LaterKlaire's POVTatlong taon na ang lumipas simula nang umalis ako sa bansang ito. Dahan-dahan kong binaba sa crib ang anak ko matapos ko siyang padedehin at masiguradong tulog na siya.Alam kong late na ako ngayon sa interview ko pero wala akong choice dahil kailangan ko munang mapatulog si baby para makaalis ako. Nang maibaba ko siya ay agad kong nilingon si Nalyn, siya ang kinuha kong katulong para mag-alaga sa anak ko habang nasa trabaho ako."Nalyn, ikaw na ang bahala sa kaniya. Uuwi ako bago maglunch." Bilin ko sa kaniya bago, hindi ko na hinintay ang magiging sagot niya nang nagmamadaling lumabas na ako ng condo at sumakay sa sasakyan ko.I'm really late. Interview ko pa naman ngayon! Kailangan na kailangan ko ang trabahong iyon kaya kahit anong mangyari ay kailangan kong maipasa iyon. Mabilis kong inistart ang sasakyan at mabilis na nagmaneho patungo sa kompanyang pinag-a-applyan ko.Limang araw palang simula nang makauwi kami rito galing sa America pero dahil paub
Klaire's POV"W-what do you mean, Dad?" Nanginginig ang boses na tanong ko."Nandito na ang kapatid mo, Klaire. Sila naman talaga dapat ang ikinasal kung hindi lang nagkasakit si Ayumi. Patapos na rin naman ang kontrata niyo, pwede na kayong maghiwalay. Kapag napirmahan mo na ang divorce papers niyo, pwede na nilang ituloy ang naudlot nilang kasal noon. Alam din naman nating lahat na si Ayumi pa rin ang mahal ni Ethan kaya hanggang ngayon ay hindi ka pa rin niya inaanakan." Nakangising paliwanag ni Mommy na ikina lamig ng buong katawan ko.Naramdaman ko ang mabilis na pag-init ng magkabilang gilid ng mga mata ko.Para akong sinampal ng katotohanan.Sa tuwing may nangyayari sa aming dalawa, palagi siyang may suot na condom... Noong gabing lang 'yon, lasing siya at nagawa namin iyon ng wala siyang suot na proteksyon. At ang bunga no'n ay ang batang dinadala ko ngayon.Tumulo ang luha ko."R-right..." Tumango-tango ako at mabilis na pinunasan ang luha sa mga mata ko.Kinagat ko ang pang-
Klaire's POV Kinabukasan, nagising ako ng biglang bumaliktad ang sikmura ko. Agad akong napabangon at mabilis na napatakbo sa banyo para magsuka. Halos maiyak ako matapos kong dumuwal. Hindi ko alam kung ilang araw o buwan ko pa titiisin ang morning sickness na ito! Pagkatapos kong magsuka ay naghilamos na rin ako ng mukha. Habang nakaharap sa salamin ay agad kong napansin ang maputla kong mukha at ang suot kong damit... I'm wearing Ethan's white t-shirt... Sa sobrang laki ng damit niya ay mukha akong nakasuot ng dress.Nag-init ang mukha ko ng maalala ko ang nangyari kagabi. Gosh!Pagkatapos kong mag-ayos ay lumabas na rin ako ng banyo. Medyo gumaan-gaan na rin ang pakiramdam ko ng maisuka ko na ang lahat ng kinain ko kahapon."Ma'am, p-pinapadala po ni, Sir...." Napalingon ako sa kasambahay na kakapasok lang ng kwarto, may dala siyang baso ng gatas.Siya rin iyong kasambahay kahapon... Hindi ko pa siya kilala, siya ba ang bagong kasambahay na hi-na-re ni Mommy?Tumaas ang kilay
Klaire's POV "What the fuck are you saying, Wife?" Naguguluhang tanong niya.Nagmamaang-mangan pa talaga siya? Muling nanubig ang mga mata ko. "L-let me go, Ethan." Nauutal kong sabi. Pinilit kong maging kalmado pero hindi ko pa rin napigilan ang panginginig ng boses ko.Kitang-kita ko ang muling pag-igting ng panga niya bago niya ako binitawan."You're not on your period, why are you so moody?" Malamig niyang tanong na bahagya kong ikinatigil.Bumilis ang tibok ng puso ko. Ilang araw ko na ring napapansin ang pagiging emosyonal ko, sabi ng doctor ay normal lang daw iyon sa mga buntis pero... God! Hindi ko alam na napapansin niya rin pala iyon...Nag-iwas ako ng tingin."U-Umalis ka na... hinihintay ka ni Ayumi." Mapaklang sabi ko at tinalikuran siya.Narinig ko ang malalim niyang pagbuntong hininga. Ngunit natigilan ako ng ipulupot niya sa aking tiyan ang kamay niya."I'll be home before dinner, get some rest." Seryosong sabi niya at saka marahang hinaplos ang tiyan ko. Hindi ako
Klaire's POV"Congratulations, Mrs. Roswell. You're 6 weeks pregnant!" Masayang anunsyo ni Doc. Aquino na agad na ikinangilid ng luha sa mga mata ko. "Si-sigurado ka ba, D-doc?" Nauutal kong tanong sa doctor, puno ng takot ang boses ko. Pero imbes na sagutin ako ay ipinakita niya sa ultrasound machine ang isang irregular shape ng fetus. Prang kinurot ang puso ko.Hindi ko na napigilan ang pagtulo ng nga luha ko.Bakit ngayon pa? Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko para pigilan ang sarili ko sa pag-iyak. Pagkatapos sabihin ng Doctor ang mga dapat kong gawin ay kaagad na rin akong umalis. Dumiretso ako sa kotse ko at mabilis na nagmaneho pauwi ng aming mansion. Habang nasa byahe ako ay walang tigil ang pagtulo ng mga luha ko.Bumalik na si Ayumi. Alam kong hanggang ngayon, siya pa rin ang mahal ni Ethan. Dahil sa una palang, sila naman dapat ang nagkatuluyan kung hindi lang nagkasakit si Ayumi.Alam kong plinaplano niya na ang divorce namin ngayon para mapakasalan niya na si Ayumi.







