Mag-log inKlaire's POV
"W-what do you mean, Dad?" Nanginginig ang boses na tanong ko.
"Nandito na ang kapatid mo, Klaire. Sila naman talaga dapat ang ikinasal kung hindi lang nagkasakit si Ayumi. Patapos na rin naman ang kontrata niyo, pwede na kayong maghiwalay. Kapag napirmahan mo na ang divorce papers niyo, pwede na nilang ituloy ang naudlot nilang kasal noon. Alam din naman nating lahat na si Ayumi pa rin ang mahal ni Ethan kaya hanggang ngayon ay hindi ka pa rin niya inaanakan." Nakangising paliwanag ni Mommy na ikina lamig ng buong katawan ko.
Naramdaman ko ang mabilis na pag-init ng magkabilang gilid ng mga mata ko.
Para akong sinampal ng katotohanan.
Sa tuwing may nangyayari sa aming dalawa, palagi siyang may suot na condom... Noong gabing lang 'yon, lasing siya at nagawa namin iyon ng wala siyang suot na proteksyon. At ang bunga no'n ay ang batang dinadala ko ngayon.
Tumulo ang luha ko.
"R-right..." Tumango-tango ako at mabilis na pinunasan ang luha sa mga mata ko.
Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko para pigilan ang pagtulo pa ng nagbabadyang luha pero gusto kong sampalin ang sarili ko dahil hindi ko kayang pigilan ang pag-alon ng emosyon ko.
Muling tumulo ang luha ko.
"Fuck!" Malutong na mura ni Ethan. Halos mapatalon ako sa gulat ng hampasin niya ang mesa na ikinalampag ng mga plato, kutsara, baso, at mga tinidor. Nang lingunin ko siya ay halos matigilan ako sa sobrang dilim ng ekspresyon niya.
Sa loob ng halos tatlong taon namin pagsasama noon, hindi ko pa siya nakikitang magalit ng ganito noon...
"Don't you fucking dare to talk my wife like that. I didn't give her kids yet before because I know that she's still not ready. But who the fuck are you to question that and disrespectf her?" Parang isang kulog na sabi ni Ethan. Halos tumindig ang mga balahibo ko sa sobrang lamig ng boses niya.
Ngunit imbes na makaramdam ng takot ay may kung anong kumiliti sa dibdib ko na nagpabilis ng tibok nito.
Kitang-kita ko ang pagkawala ng kulay sa mukha ni Mommy.
"E-Ethan, s-she's my Mom! Ano bang nangyayari sayo? Bakit mo siya sinisigawan?!" Kinakabahang sabi ni Ayumi. Tumayo siya at hinarap si Ethan pero malamig lamang siyang tinitigan ni Ethan.
"Shut up, I'm not talking to you." Seryosong sagot niya kay Ayumi. Kitang-kita ko ang pagkapula ng pisngi ni Ayumi.
Pero akmang magsasalita na siya, inunahan na siya ni Mr. Roswell.
"Everyone, calm down." Maawtoridad na utos ng Ama ni Ethan. Kahit kalmado ang boses niya, may kung ano sa pananalita niya na kayang pasunurin ang lahat.
Umigting ang panga ni Ethan bago siya naupo.
Pero bago pa man siya makaupo ay napapikit ako habang sapo ang tiyan ko nang bigla nalang itong sumakit.
God! Anong nangyayari sa'kin?
"Klaire, what's wrong?" Rinig kong tanong ng Mommy ni Ethan. Pero sa sobrang hapdi ng tiyan ko ay hindi na ako makasagot.
Ang baby ko...
"Wife!"
Binuksan ko ang mga mata ko ng maramdaman ko ang mainit na likidong tumutulo sa mga hita ko.
"A-ang baby ko..." Nanginginig kong sabi ng makita ko ang pulang likido.
Bago ko pa man makita ang mga ekspresyon nila ay unti-unti nang dumilim ang paningin ko.
________________
Nagising ako nang marinig ko ingay ng mga boses sa paligid ko. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko at bumungad sa akin ang maliwanag at puting paligid. Pero bago pa ako makapagreact ay agad na bumalik sa akin ang alala bago ako nawalan ng malay.
"Ang baby ko..." Nanghihinayang sabi ko. Pinilit kong ibangon ang sarili ko pero sobrang bigat ng katawan ko, bukod do'n ay mabilis akong napigilan ng babaeng nakasuot ng damit pang nurse.
"Ma'am, 'wag po muna kayong bumangon. Your baby is safe. Kailangan mo lang kumalma." Mahinahon niyang sabi na ikinatango ko.
Iyon lang ang kailangan kong marinig, okay ang anak ko.
Dahan-dahan kong inikot ang paningin ko sa paligid. Mabilis na nahagilap ng mga mata ko si Ethan na malamig na nakatayo sa gilid habang seryosong nakatitig sa akin. Nang magkasalubong ang mga mata namin ay napalunok ako pero nanatiling seryoso ang tingin niya sa akin.
"Sir, kailangan niya nalang po ng pahinga. Iiwanan ko po muna kayo." Magalang na sabi ng nurse bago niya kami tinalikuran palabas ng kwarto. Kami nalang ni Ethan ang naiwan.
Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko at sinubukang maupo pero dahil sa sobrang panghihina ay hirap na hirap akong buhatin ang katawan ko.
Kitang-kita ko ang pag-igting ng panga ni Ethan bago siya naglakad papunta sa akin at inalalayan akong maupo at sumandal sa headboard ng hospital bed.
"S-sila Mommy?" Nanginginig ang boses na tanong ko. Kitang-kita ko ang pagngit-ngit ng panga niya pero pinilit niya pa ring maging kalmado.
"Stop thinking about them. You still need to rest." Maawtoridad niyang sabi. Napakagat ako sa aking labi saka marahang tumango. Bumaba ang tingin ko sa aking kamay ng mag-init ang magkabilang gilid ng mga mata ko nang maalala ko ang mga nangyari bago ako nawalan ng malay.
Alam kong sinabi lang niya ang mga iyon dahil buntis ako. Prinotektahan niya lang ako para sa kapakanan ng magiging anak namin. Kung hindi niya nalaman na buntis ako, sigurado akong siya mismo ang makikipagdivorce sa akin.
Nangingilid ang mga luha kong tiningala siya.
"I want a divor—" Bago ko pa man matapos ang sasabihin ko ay pareho kaming napalingon sa pintuan ng bigla itong bumukas.
Bumungad sa amin si Mommy na humahangos at umiiyak.
"Ethan, si Ayumi! She's in critical condition!" Hagulhol na sabi ni Mommy na ikinatigil ko. Pero mabilis din akong natauhan ng bitawan ako ni Ethan bago ko pa man mamalayan, mabilis niya akong tinalikuran palabas ng kwarto.
Halos hindi ako makahinga ng maramdaman ko ang kirot sa dibdib ko. Parang akong sinampal ng katotohanan.
"Kita mo na? Kahit pa buntis ka sa anak niya, kay Ayumi pa rin ang takbo niya?" Nakangising sabi ni Mommy. Ipinagkrus niya ang kaniyang mga braso sa kaniyang dibdib bago siya naglakad papunta sa akin hawak ang isang envelope.
"That's your divorce papers, sign it. Huwag mo nang pahirapan pa ang sarili mo, Anak. Hindi ka mahal ni Ethan, si Ayumi pa rin ang gusto niya hanggang ngayon. Pabayaan mo na sila, hindi pa huli ang lahat para makapagsimula ka. Marami pang ibang lalaki dyan. Abort that child and leave this country. Inihanda ko na ang lahat para makalabas ka na ng bansa."
3 Years LaterKlaire's POVTatlong taon na ang lumipas simula nang umalis ako sa bansang ito. Dahan-dahan kong binaba sa crib ang anak ko matapos ko siyang padedehin at masiguradong tulog na siya.Alam kong late na ako ngayon sa interview ko pero wala akong choice dahil kailangan ko munang mapatulog si baby para makaalis ako. Nang maibaba ko siya ay agad kong nilingon si Nalyn, siya ang kinuha kong katulong para mag-alaga sa anak ko habang nasa trabaho ako."Nalyn, ikaw na ang bahala sa kaniya. Uuwi ako bago maglunch." Bilin ko sa kaniya bago, hindi ko na hinintay ang magiging sagot niya nang nagmamadaling lumabas na ako ng condo at sumakay sa sasakyan ko.I'm really late. Interview ko pa naman ngayon! Kailangan na kailangan ko ang trabahong iyon kaya kahit anong mangyari ay kailangan kong maipasa iyon. Mabilis kong inistart ang sasakyan at mabilis na nagmaneho patungo sa kompanyang pinag-a-applyan ko.Limang araw palang simula nang makauwi kami rito galing sa America pero dahil paub
Klaire's POV"W-what do you mean, Dad?" Nanginginig ang boses na tanong ko."Nandito na ang kapatid mo, Klaire. Sila naman talaga dapat ang ikinasal kung hindi lang nagkasakit si Ayumi. Patapos na rin naman ang kontrata niyo, pwede na kayong maghiwalay. Kapag napirmahan mo na ang divorce papers niyo, pwede na nilang ituloy ang naudlot nilang kasal noon. Alam din naman nating lahat na si Ayumi pa rin ang mahal ni Ethan kaya hanggang ngayon ay hindi ka pa rin niya inaanakan." Nakangising paliwanag ni Mommy na ikina lamig ng buong katawan ko.Naramdaman ko ang mabilis na pag-init ng magkabilang gilid ng mga mata ko.Para akong sinampal ng katotohanan.Sa tuwing may nangyayari sa aming dalawa, palagi siyang may suot na condom... Noong gabing lang 'yon, lasing siya at nagawa namin iyon ng wala siyang suot na proteksyon. At ang bunga no'n ay ang batang dinadala ko ngayon.Tumulo ang luha ko."R-right..." Tumango-tango ako at mabilis na pinunasan ang luha sa mga mata ko.Kinagat ko ang pang-
Klaire's POV Kinabukasan, nagising ako ng biglang bumaliktad ang sikmura ko. Agad akong napabangon at mabilis na napatakbo sa banyo para magsuka. Halos maiyak ako matapos kong dumuwal. Hindi ko alam kung ilang araw o buwan ko pa titiisin ang morning sickness na ito! Pagkatapos kong magsuka ay naghilamos na rin ako ng mukha. Habang nakaharap sa salamin ay agad kong napansin ang maputla kong mukha at ang suot kong damit... I'm wearing Ethan's white t-shirt... Sa sobrang laki ng damit niya ay mukha akong nakasuot ng dress.Nag-init ang mukha ko ng maalala ko ang nangyari kagabi. Gosh!Pagkatapos kong mag-ayos ay lumabas na rin ako ng banyo. Medyo gumaan-gaan na rin ang pakiramdam ko ng maisuka ko na ang lahat ng kinain ko kahapon."Ma'am, p-pinapadala po ni, Sir...." Napalingon ako sa kasambahay na kakapasok lang ng kwarto, may dala siyang baso ng gatas.Siya rin iyong kasambahay kahapon... Hindi ko pa siya kilala, siya ba ang bagong kasambahay na hi-na-re ni Mommy?Tumaas ang kilay
Klaire's POV "What the fuck are you saying, Wife?" Naguguluhang tanong niya.Nagmamaang-mangan pa talaga siya? Muling nanubig ang mga mata ko. "L-let me go, Ethan." Nauutal kong sabi. Pinilit kong maging kalmado pero hindi ko pa rin napigilan ang panginginig ng boses ko.Kitang-kita ko ang muling pag-igting ng panga niya bago niya ako binitawan."You're not on your period, why are you so moody?" Malamig niyang tanong na bahagya kong ikinatigil.Bumilis ang tibok ng puso ko. Ilang araw ko na ring napapansin ang pagiging emosyonal ko, sabi ng doctor ay normal lang daw iyon sa mga buntis pero... God! Hindi ko alam na napapansin niya rin pala iyon...Nag-iwas ako ng tingin."U-Umalis ka na... hinihintay ka ni Ayumi." Mapaklang sabi ko at tinalikuran siya.Narinig ko ang malalim niyang pagbuntong hininga. Ngunit natigilan ako ng ipulupot niya sa aking tiyan ang kamay niya."I'll be home before dinner, get some rest." Seryosong sabi niya at saka marahang hinaplos ang tiyan ko. Hindi ako
Klaire's POV"Congratulations, Mrs. Roswell. You're 6 weeks pregnant!" Masayang anunsyo ni Doc. Aquino na agad na ikinangilid ng luha sa mga mata ko. "Si-sigurado ka ba, D-doc?" Nauutal kong tanong sa doctor, puno ng takot ang boses ko. Pero imbes na sagutin ako ay ipinakita niya sa ultrasound machine ang isang irregular shape ng fetus. Prang kinurot ang puso ko.Hindi ko na napigilan ang pagtulo ng nga luha ko.Bakit ngayon pa? Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko para pigilan ang sarili ko sa pag-iyak. Pagkatapos sabihin ng Doctor ang mga dapat kong gawin ay kaagad na rin akong umalis. Dumiretso ako sa kotse ko at mabilis na nagmaneho pauwi ng aming mansion. Habang nasa byahe ako ay walang tigil ang pagtulo ng mga luha ko.Bumalik na si Ayumi. Alam kong hanggang ngayon, siya pa rin ang mahal ni Ethan. Dahil sa una palang, sila naman dapat ang nagkatuluyan kung hindi lang nagkasakit si Ayumi.Alam kong plinaplano niya na ang divorce namin ngayon para mapakasalan niya na si Ayumi.







