مكتبة
بحث
بيت / Romance / The Conquences of a Night with a Billionaire / Chapter 6: Message

مشاركة

Chapter 6: Message

مؤلف: Aisoleren
last update تاريخ النشر: 2026-06-02 23:55:16

POV: Lucian Charles Stryker

"Sige na, umuwi ka na," ani ko habang nakasandal sa pinto ng sasakyan niya.

Nakakunot-noo niya akong tiningnan. "Why?"

Napatawa ako sa tanong niya.

"Anong why? Kailangan mo nang magpahinga, okay? May trabaho ka pa bukas."

Alas-dose na ng gabi. Halos tatlong oras na kaming nakatambay sa labas ng apartment ko matapos kaming maghapunan. Kung tutuusin, wala naman kaming ginagawa. Nagkukwentuhan lang. Minsan nagtatawanan. Minsan tahimik.

Pero parang ayaw nami
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل السابق الفصل التالي
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • The Conquences of a Night with a Billionaire    Chapter 10: Magpatalo

    POV: Madison Georgette Fortunato May mga tao talagang hindi mo pa nakikilala pero pakiramdam mo ay may masama nang mangyayari sa oras na magkrus ang mga landas ninyo. Hindi ko alam kung bakit. Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang kutob na iyon. Pero habang nakaupo ako sa loob ng coffee shop at inaayos ang mga order ng customer, hindi mapakali ang pakiramdam ko. Parang may kung anong mabigat sa dibdib ko. Hindi ko maintindihan kung saan nanggagaling, pero ramdam na ramdam ko ang bigat na para bang unti-unting dinidiin ang puso ko hanggang sa halos hindi na ako makahinga. Humihinga ako nang malalim, pero parang hindi sapat, parang may kulang pa rin sa hangin na pumapasok sa baga ko. Tahimik ang paligid, pero sa loob ko, maingay. Ang isip ko sabog-sabog—mga alaala, mga salitang hindi nasabi, mga desisyong hindi ko alam kung tama ba o mali. Parang may mabigat na nakasabit sa dibdib ko na ayaw bumitaw, ayaw gumaan, ayaw mawala kahit anong pilit ko. Hinawakan ko ang dibdib ko

  • The Conquences of a Night with a Billionaire    Chapter 9: Katapusan

    POV: Madison Georgette Fortunato May mga pagkakataon sa buhay na gusto mong huminto ang oras. Iyong tipong kahit ilang beses mong ipikit ang mga mata mo, umaasa ka pa rin na pagdilat mo, pareho pa rin ang lahat. Na nandiyan pa rin siya. Na hindi pa dumadating ang sakit. Na hindi pa nasisira ang lahat ng bagay na akala mo ay buo na. Ganito ang nararamdaman ko habang nakahiga sa kama ng maliit kong apartment. Tahimik. Sobrang tahimik. Parang pati hangin ay ayaw maistorbo ang bigat na dinadala ng dibdib ko. Nakatingin lang ako sa kisame na tila walang sagot sa mga tanong na paulit-ulit na umiikot sa isip ko. Malamig ang paligid, pero mas malamig ang pakiramdam ko sa loob. Sa kamay ko, hawak ko ang cellphone. At sa screen na iyon, nandoon ang huling mensahe niya. Ni Lucian. Paulit-ulit kong binabasa, kahit alam kong hindi na ito magbabago. Parang sa bawat ulit, may inaasahan akong ibang salita. Ibang tono. Ibang wakas. Pero pareho pa rin. Pareho pa rin ang sakit. “I’ll be gone f

  • The Conquences of a Night with a Billionaire    Chapter 8: Takot

    POV: Madison Georgette Fortunato May mga pagkakataon talagang dumarating sa buhay mo na parang panaginip. Iyong tipong alam mong masyadong maganda para maging totoo. At iyon mismo ang nararamdaman ko habang nakaupo sa harap ni Lucian Charles Stryker. Tahimik kaming magkatapat sa isang maliit na café sa gilid ng siyudad. Hindi ito katulad ng mga mamahaling restaurant na madalas niyang puntahan. Mas simple. Mas tahimik. Mas komportable. Sa loob ng ilang linggo naming pagkikita, napansin kong mas gusto niya ang mga ganitong lugar kapag kasama ako. Parang kapag kaming dalawa lang, hindi siya iyong kilalang bilyonaryo na laman ng mga business magazine. Nagiging normal siyang tao. At iyon ang nakakatakot. Dahil habang mas nakikilala ko siya, mas lalo akong nahuhulog. "Masyado kang tahimik." Napakurap ako nang marinig ang boses niya. Nakahawak siya sa tasa ng kape habang nakatingin sa akin. "Wala." Tumaas ang isang kilay niya. "Wala?" Napabuntong-hininga ako

  • The Conquences of a Night with a Billionaire    Chapter 7: Itago

    POV: Madison Georgette Fortunato May mga pagkakataong gusto mong pigilan ang sarili mong mahulog. Yung tipong alam mong delikado, alam mong mali, alam mong sa dulo ay ikaw lang din ang masasaktan—pero bakit ganon? Sa bawat tingin niya, sa bawat ngiti, sa bawat simpleng paglapit niya, parang unti-unting gumuho lahat ng paninindigan mo. Paulit-ulit mong sasabihin sa sarili mo na hindi pwede. Hindi pwede dahil magkaiba kayo ng mundo. Hindi pwede dahil may mga bagay na hindi para sa’yo. Hindi pwede dahil alam mong ikaw lang din ang talo sa huli. Hindi tama. Hindi tama na hinahayaan mong bumilis ang tibok ng puso mo sa tuwing naririnig mo ang pangalan niya. Hindi tama na hinahanap mo siya sa gitna ng mga taong wala namang kinalaman sa’yo. Hindi tama na mas masaya ka kapag nandiyan siya, kahit sandali lang. Hindi dapat. Hindi dapat ka tumitingin nang matagal. Hindi dapat ka napapangiti sa mga simpleng bagay na ginagawa niya. Hindi dapat mo siya hinahayaan na makapasok sa mga i

  • The Conquences of a Night with a Billionaire    Chapter 6: Message

    POV: Lucian Charles Stryker "Sige na, umuwi ka na," ani ko habang nakasandal sa pinto ng sasakyan niya. Nakakunot-noo niya akong tiningnan. "Why?" Napatawa ako sa tanong niya. "Anong why? Kailangan mo nang magpahinga, okay? May trabaho ka pa bukas." Alas-dose na ng gabi. Halos tatlong oras na kaming nakatambay sa labas ng apartment ko matapos kaming maghapunan. Kung tutuusin, wala naman kaming ginagawa. Nagkukwentuhan lang. Minsan nagtatawanan. Minsan tahimik. Pero parang ayaw naming maghiwalay. Bago pa ako makapagsalita ulit, bigla niya akong niyakap. Napatigil ako. Mainit. Mahigpit. At pamilyar. Dahan-dahan kong ipinatong ang baba ko sa balikat niya. "Lucian..." bulong ko. "Hmm?" "Umuwi ka na." Mas lalo niya akong hinigpitan. "No." Napailing ako habang natatawa. "Ang kulit mo." "Five minutes." "Sinabi mo na 'yan ten minutes ago." "Another five." Napabuntong-hininga ako. Hindi ko alam kung kailan nagsimula ang ganito. Noong una, inis

  • The Conquences of a Night with a Billionaire    Chapter 5: Hinintay

    Tahimik akong nakasandal sa bintana ng sasakyan habang pinagmamasdan ang malamig na gabi sa labas. Ang mga ilaw ng poste ay sunod-sunod na dumadaan sa paningin ko habang mabagal na umaandar ang itim na sasakyan ni Lucian sa halos walang kataong kalsada. Mahina lang ang tugtog ng music sa loob, sapat para punuin ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko sobrang gaan ng gabi na ito. Pagod ako, oo. Pero mas nangingibabaw ang kakaibang saya sa dibdib ko. Marahil dahil sa mga nangyari kanina. Marahil dahil… kasama ko siya. Napalingon ako kay Lucian na tahimik lang na nakatingin sa daan habang hawak ang manibela. Ang ilaw mula sa dashboard ay bahagyang tumatama sa matangos niyang mukha dahilan para mas lalo siyang magmukhang gwapo. Nakakainis. “Bakit?” hindi niya inaalis ang tingin sa daan nang magsalita. Napakurap ako. “Ha?” “Kanina ka pa nakatingin.” Mabilis akong umiwas ng tingin at kunwaring tumingin ulit sa bintana. “Feeling.

فصول أخرى

قد تعجبك أيضًا

استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status