Chapter 4: The Golden Cage

Apat na malalaking balikbayan box at dalawang lumang duffel bag lang ang dala ko nang dumating ang maitim na SUV ni Mark sa tapat ng bahay namin sa Pasig, eksaktong ala-seis ng umaga.

Tinitigan ko sa huling pagkakataon ang maliit at lumang gate ng bahay namin. Dito kami lumaki ni Leo. Dito kami naiwang magkapatid nang mawala si Mama. Pero ngayon, kailangan ko munang iwan ang lahat para sa buhay na ipinalit ko sa kaligtasan ng kapatid ko.

Nakalipat na si Leo sa Private Presidential Suite ng ospital kagabi pa. Natulala ako nang makita ko ang kwarto niya—may sariling living area, dalawang malalaking flat-screen TV, at tatlong specialist doctors na nakatutok sa kanya 24/7. Settle na rin ang schedule ng ikalawang operasyon niya sa Martes. Alexander Ross kept his word. Kaya ngayon, oras na para tuparin ko ang akin.

"Miss Clara, handa na po ba ang mga gamit niyo?" magalang na tanong ni Mark habang kinukuha ang huling duffel bag mula sa kamay ko.

"Oo, Mark. Salamat," mahina kong sagot bago pumasok sa loob ng sasakyan.

Pagkaraan ng kalahating oras na biyahe, pumasok ang SUV sa isang exclusive subdivision sa Forbes Park, Makati. Huminto kami sa harap ng isang napakalaking dalawang palapag na modern mansion. Steel and concrete walls, glass panels, at may malawak na courtyard sa harap.

"Welcome to the Ross Estate, Mrs. Ross," sabi ni Mark habang pinagbubuksan ako ng p***o.

Mrs. Ross. Pakiramdam ko ay nasusuka ako tuwing naririnig ko ang apelyidong 'yun na ikinakabit sa pangalan ko.

Pagpasok ko sa p***o ng mansyon, sinalubong ako ng limang kasambahay na nakalinya sa malaking grand foyer. Sa gitna nila ay isang may-edad na babaeng nakapusod nang napakalinis, may suot na pormal na uniporme.

"Magandang umaga po, Ma'am Clara. Ako po si Manang Teresa, ang head housekeeper ng mansyon," bati ng matanda sabay yuko nang bahagya. "Inutusan po kami ni Sir Alex na ihanda ang kwarto niyo at asikasuhin ang lahat ng kailangan niyo."

"A-Ah, magandang umaga rin po, Manang," nailang kong sagot. Hindi ako sanay na may nagbow sa akin o tumatawag sa akin ng 'Ma'am'. "Clara na lang po ang itawag niyo sa akin."

"Naku, hindi po pwede, Ma'am Clara," ngumiti nang tipid si Manang Teresa. "Utos po 'yun ni Sir Alex. Halika po, ituturo ko sa inyo ang kwarto niyo."

Umakyat kami sa ikalawang palapag gamit ang malaking spiral staircase. Huminto kami sa harap ng isang double-leaf walnut door. Nang buksan 'yon ni Manang Teresa, halos malaglag ang panga ko.

Ang kwarto... mas malaki pa sa buong bahay namin sa Pasig.

May king-sized bed sa gitna na may kulay cream na Egyptian cotton sheets, walk-in closet na kasing-laki ng studio apartment, at sariling balcony na nakatanaw sa swimming pool sa ibaba. Sa gilid, may p***o na nakakonekta sa katabing silid.

"Nasa kabilang p***o po ang master bedroom ni Sir Alex," paliwanag ni Manang Teresa habang inilalapag ng mga tauhan ang mga gamit ko. "May connecting door po ang mga kwarto niyo, pero nakalock po 'yan mula sa loob kung gusto niyo ng privacy."

"Nasaan po si... si Alex?" tanong ko, pilit na hindi pautal-utal.

"Umalis po siya kaninang alas-singko ng umaga para sa isang emergency board meeting sa Ross Holdings. Baka late na po 'yun makauwi ngayong gabi."

Nakahinga ako nang maluwag. Mas mabuti nang wala siya rito para kahit paano ay makahinga ako nang maluwag at makapag-adjust sa bagong impyernong kinalalagyan ko.

Mabilis na lumipas ang buong hapon. Ginugol ko ang oras ko sa pag-aayos ng kakaunting damit ko sa napakalaking walk-in closet. Nakakatawang tingnan—ang mumurahin kong maong at mga faded t-shirt, nakasabit sa mamahaling wooden hangers sa tabi ng mga bagong designer clothes na ipinabili raw ni Alex bago ako dumating.

Gabi na nang bumaba ako para kumain ng hapunan. Ang haba ng dining table—kasya ang dalawampung tao—pero ako lang ang nakaupo sa dulo habang pinaglilingkuran ng tatlong kasambahay. Sobrang tahimik. Sobrang nakakabingi.

Past ten in the evening nang umakyat ako pabalik sa kwarto ko. Pagkatapos kong maligo at magpalit ng simpleng cotton pajamas, nahiga ako sa napakalambot na kama. Pero kahit gaano kalambot ang kutson, hindi ako makatulog. Ang utak ko, nakatutok lang sa connecting door na naghihiwalay sa kwarto ko at sa kwarto ng lalaking bumili sa buhay ko.

Biglang narinig ko ang mahinang tunog ng pagbukas ng p***o sa kabilang kwarto.

Nandito na siya.

Kumabog nang mabilis ang dibdib ko. Umupo ako sa gilid ng kama, nakatitig sa connecting door. Narinig ko ang mga yabag ng mamahaling sapatos sa wooden floor, ang paghuhubad ng suit jacket, at ang pagbukas ng shower sa banyo niya.

After twenty minutes, tumahimik ang kabilang silid. Nakahinga na sana ako nang maluwag nang biglang—

Click.

Lumingon ako sa connecting door. Dahan-dahang umikot ang doorknob, at bumukas ang p***o.

Napatayo ako agad sa gulat.

Nakatayo si Alexander Ross sa pagitan ng dalawang kwarto. Naka-black silk lounge pants lang siya at nakatagilid ang basang towel sa leeg niya. Hawak ng isang kamay niya ang isang baso ng whiskey. Exposed ang malapad niyang dibdib, ang well-defined abs, at ang mga ugat sa braso niya na halatang galing sa workout. Basag ang pormal at malamig niyang corporate look—ngayon, mukha siyang delikadong lalaki na katatapos lang maligo.

Gulat na gulat ako kaya hindi ako makagalaw sa kinatutayuan ko.

Ibinaba ni Alex ang tingin niya sa akin—mula sa gulo-gulong buhok ko, papunta sa lumang cotton pajamas ko, hanggang sa mga paa kong walang tsinepela.

"You're still awake," malamig niyang sabi. Deep and raspy, mas malalim pa ang boses niya kaysa sa office niya kahapon.

"H-Hindi ako makatulog," utal kong sagot, pilit na iniiwas ang tingin ko sa hubad niyang dibdib. "At bakit ka pumasok dito? Sabi sa rule number one, separate rooms. Privacy!"

Tumaas ang isang kilay ni Alex. Kumuha siya ng isang lagok mula sa baso ng whiskey bago dahan-dahang lumakad papasok sa kwarto ko. Every step he took made my heart leap into my throat.

"This is my house, Clara," sagot niya habang humihinto ilang hakbang ang layo sa akin. Amoy na amoy ko ang fresh shower gel niya na may halong amoy ng mamahaling alak. "At ang p***o na 'to ay nakabukas lang para siguraduhing hindi ka tumatakas o gumagawa ng kababalaghan sa loob ng property ko."

"Bakit naman ako tatakas?" matapang kong ganti kahit nanginginig ang tuhod ko sa proximity namin. "Binayaran mo ang ospital ng kapatid ko. Hindi ako manloloko, Mr. Ross. I keep my promises."

Tinitigan ako ni Alex nang matagal. Searchingly. Parang sinusuri niya kung totoo ang mga salitang lumalabas sa bibig ko.

"Good," mahina niyang sabi. "Because starting tomorrow, the show begins. Magkakaroon ng dinner party sa mansyon ng stepmother ko ngayong Biyernes. The whole Ross family will be there to inspect you. If you make one wrong move, if you embarrass me in front of my family... cancel ang kontrata natin."

Nadiin ang kagat ko sa labi. "Magagampanan ko ang papel ko. Huwag mo akong maliitin."

Tumingin siya sa mga mata ko, applying that intense, suffocating pressure again. "We'll see, Clara."

Tumalikod na siya at naglakad pabalik sa kwarto niya. Bago niya isara ang connecting door, huminto siya at lumingon sa akin.

"Lock the door if you want," malamig niyang bilin. "Pero kahit i-lock mo 'yan, huwag mong kakalimutang akin ang buong bahay na 'to. Goodnight, Mrs. Ross."

Bam.

Bahagyang ibinagsak niya ang p***o.

Naiwan akong nakatayo sa gitna ng kwarto, mabilis ang paghinga at hawak-hawak ang dibdib ko. Nanginginig pa rin ang mga daliri ko sa sobrang kaba at inis.

Dumeretso ako sa connecting door at mabilis kong inilagay ang lock.

Humiga ako pabalik sa kama, nakatitig sa kisame. Ang boses niya, ang amoy niya, at ang paraan ng pagtingin niya sa akin—lahat 'yun ay patuloy na nag-e-echo sa utak ko.

Unang gabi pa lang 'to sa mansyon ni Alexander Ross. At ramdam na ramdam ko na... sobrang haba ng isang taon na 'to.