Chapter 3: Deal with the Devil

"Here are my terms," patuloy ni Alex, completely ignoring the anger burning in my eyes. "A one-year marriage contract. You will move into my penthouse in Forbes Park tomorrow. You will attend corporate galas, family dinners, and public events as my devoted wife whenever required. You will be provided with a full wardrobe, an allowance, and a personal driver."

Inilapit pa niya nang kaunti ang mukha niya sa akin. Lock na lock ang tingin ng mga madidilim niyang mata sa akin.

"In exchange, Ross Holdings will transfer four hundred thousand pesos directly to St. Jude Memorial Hospital within the next ten minutes. We will cover all subsequent surgeries, medications, and private room upgrades for your brother. Babayaran din namin ang natitirang utang sa bahay niyo. And upon the quiet dissolution of our marriage after three hundred sixty-five days... you will receive a lump-sum settlement of ten million pesos."

Ten million pesos.

Parang nag-echo ang numero sa utak ko. Ten million pesos meant Leo could go to college. It meant hindi na namin kailangang mamoblema sa renta, sa gamot, o sa pagkain kailanman. Freedom 'yun para sa aming dalawa.

"And the catches?" mahina kong tanong. "Ano pa ang mga hihilingin mo sa akin habang nakatira ako sa bahay mo?"

Tumayo si Alex mula sa desk niya at dahan-dahang lumakad paitaas sa tabi ng upuan ko. Sobrang taas niya, overshadowing me completely.

"Rule number one: Separate rooms. We will maintain absolute privacy behind closed doors," panimula niya habang isa-isang binibilang sa daliri niya. "Rule number two: Perfect public performance. When the cameras or my family are watching, you will act like you are madly in love with me. Rule number three: No media slips. Bawal ang interviews without my assistant's approval."

Huminto siya at bahagyang yumuko para maging kapantay ng mukha ko ang sa kanya. Kita ko ang faint shadow ng stubble sa sharp jawline niya. Napalunok ako bigla.

"And rule number four, Clara," bulong niya sa malalim niyang boses na nagpadala ng kakaibang kilabot sa likod ko. "Strictly no emotional attachment. You do not fall in love with me. You do not expect a real husband. This is business. The moment you catch feelings, you break the contract and walk away with nothing."

Tinitigan ko siya nang maigi. He was arrogant, ruthless, and completely devoid of warmth. Akala niya mabibili ng pera niya ang lahat—kahit ang buhay ng tao, kahit ang isang marriage certificate.

Galit na galit ako sa kanya. I hated his expensive suit, his cold eyes, at ang paraan ng pagtingin niya sa kahirapan ko na parang negosyo lang sa kanya.

Pero si Leo...

Pumikit ako nang madiin. Sa dilim, naaalala ko ang namumutla at payat na mukha ng kapatid ko sa loob ng ICU. Naalala ko kung paano niya itinatanong sa akin, 'Ate, makakauwi na ba ako sa bahay?'

Kapag tumayo ako at lumabas sa opisinang 'to ngayon, buo pa rin ang pride ko. Pero babalik ako sa malamig na pasilyo ng ospital, at pagdating ng Biyernes, hahayaan ko lang mamatay ang kapatid ko.

Kapag pinirmahan ko 'to, ibebenta ko ang kalayaan ko ng isang taon. I would suffer inside Alexander Ross's icy world. Pero mabubuhay si Leo.

Wala naman talaga akong choice from the start.

Nang imulat ko ang mga mata ko, wala na ang mga luha. Pinalitan na 'yon ng matinding paninindigan.

"Akin na ang ballpen," matigas kong sabi.

Bahagyang tumaas ang isang kilay ni Alex, a faint flicker of approval passing through his dark eyes. Kumuha siya ng isang heavy, gold-plated Parker pen mula sa suit pocket niya at inabot sa akin.

Hinila ko ang kontrata, inilipat sa huling pahina, at mabilis na inilagda ang pangalan ko katabi ng pangalan niyang nakatatak na doon: ALEXANDER CONRAD ROSS.

Agad natuyo ang tinta sa mamahaling papel.

Clara Ramos-Ross.

"Done," sabi ko sabay lapag ng pen sa ibabaw ng desk niya. Tumayo ako at tinitigan siya nang diretso sa mata, refusing to look weak in front of him. "Pumirma na ako, Mr. Ross. Now pay the hospital."

Without breaking eye contact, dinala ni Alex ang desk phone sa tainga niya at nag-press ng speed dial.

"Mark," malamig na utos ni Alex sa linya. "Transfer the funds to St. Jude Memorial Hospital immediately. Upgrade Leo Ramos to the Private Presidential Suite and clear his surgical schedule for tomorrow morning."

Ibinaba niya ang telepono at tumingin ulit sa akin, his face completely unreadable.

"Welcome to my world, Clara," mahinang sabi niya. "Mark will pick you up at your house tomorrow at six in the morning. Pack light. Everything you need will be provided."

"Hindi mo kailangan bilhin ang buong pagkatao ko, Mr. Ross," sagot ko habang isinusuot ang bag ko. "Isang taon lang 'to. After this, hinding-hindi ko na gustong makita ang mukha mo."

Tumalikod ako at mabilis na naglakad papunta sa elevator, holding my head up high. Ayaw kong makita niya ang luhang pumatak sa pisngi ko.

Sa likod ko, hindi na sumagot si Alexander Ross. Pero habang nagsasara ang silver elevator doors, isa lang ang sigurado sa utak ko:

I had just signed a deal with the devil. At sa loob ng susunod na tatlong daan at animnapu't limang araw, magiging impyerno ang buhay ko.