LOGINNasa backyard ang pamilyang Potterton. Maganda ang araw kaya naisip nila na mag-picnic sa likod. Habang nakaupo sa nilatag na picnic blanket ang mag-lola— nakalublob naman si Diana sa pool nila para magpalamig. Si Arthur ay namamahinga sa ilalim ng parasol.
Umahon si Diana sa pool. Tumambad ang abs niya dahil sa suot na black bikini. Mas lalong bumakat ang kanyang suot dahil sa basa siya. Tumalamsik ang mga tubig sa pool at sa sahig dahilan upang maglikha ito ng ingay. Lumapit kay Diana ang Yaya ni Demitrius. Inabutan siya nito ng puting tuwalya. “Thanks, Yaya Lusita,” sabi ni Diana habang naka-ngiting pinahiran ang kanyang dibdib. “You've been working hard lately. You can take the day off today. Kami na muna ang magbabantay kay Demi. I'll call you if we need your help.” “Talaga? Nagliwanag ang mukha ni Yaya Lusita. “Okay lang po ba?” Diandra nodded her head. “Of course. I'll send money to your account later. Pamper yourself. Kami na ang bahala kay Demi.” “Nako! Thank you po, Ma'am,” galak na sabi ni Yaya Lusita. Pinagsalikop niya ang kanyang kamay. “Tamang-tama, day-off din ng anak ko. Bibisitahin ko na lang po muna siya.” “Okay,” Diana replied. “Sige na po, Yaya. Have fun.” Tumango-tango si Yaya Lusita. “Thank you ulit, Ma'am,” ani niya sabay lakad paalis. Tinanaw nila Diana ang pumapalayong Yaya. Makikitang sabik na sabik ito'ng umalis dahil tumakbo pa ito papasok sa loob ng bahay. “Someone's very kind,” Devara said playfully. “She deserves it. Ilang buwan ng hindi nakalabas si Yaya mula ng umalis tayo,”sabi ni Diana. Lumapit si Diana kay Demi. Tumabi siya ng upo rito at nakipaglaro. “Kailan ka babalik ng Pilipinas? Next week?” tanong ni Devara. Diana shook her head.”My flight is on Tuesday.” “Tuesday?” gulat na usal ni Devara. “That's two days from now. Ang bilis naman? Akala ko ba nag-file ka ng leave?” “Hindi ako pinayagan ng Head namin.” Bumuntonghininga si Diana. “Bago pa lang ako sa kompanya ni Crassus.” Devara grimaced. "I think you should take over our company. Para hawak mo ang oras mo. Kung bakit pa kasi sumunod ka kay Raine sa Celestina. You don't need to do that.” “Mom…” Diana said. “Just let me do my job, okay? At saka, kaka-graduate ko pa lang.” “Kahit na,” sabi ni Devara. “We didn't raise you just to be treated like an underdog by some influential man." Natahimik si Diana. May gusto pa sana siya sabihin pero mas pili niyang pigilan ang sarili. Naglapat ng mariin ang labi niya. “Let me think about it, mom,” Diana said. “Don't think about it, think about your son,” Devara said firmly. “He needs you. Ano? Hanggang kailan pa siya kailangan mag-aadjust para lang sa kapritso mo?” “Devara…” Arthur said. Tumayo siya at lumapit kina Diandra at Devara. “Don't speak like that.” “Ito kasing anak mo,” tulak na sabi ni Devara. “Hindi marunong mag-isip para sa anak niya.” “Your daughter has so many things to do,” Arthur said. His eyebrows frowned. “Kailangan mo'ng magpasensiya.” “And then what? Hahayaan na lang natin na lalaki si Demitrius na wala tabi niya si Diana?” Devara snapped. Binalingan ni Devara si Diana. “Your son is still young. One day, you'll realize that he's growing up without your presence. Huwag mo'ng hintayin na magkalayo ang loob ninyo ni Demitrius, Diana. You will not like it.” Nalungkot si Diana sa narinig. Napayuko siya at napatitig sa basket. Kung may mapagpipilian lang siya sa mga oras na iyon, hindi na sana sila mahihirapan pa. “Hayaan na muna natin si Diana,” sabat ni Arthur sa usapan. “Pwedeng tayo na lang muna ang magbabantay kay Demi. After all, I already finalized those paperworks in our company. Kapag kailangan ko ng bumalik, ikaw na muna maiwan dito. We can hire two maids. Para may tumulong sa'yo rito.” “Thanks Dad,” Diana said, forcing a weak smile. Tinapik ni Arthur ang balikat ni Diana at saka tipid na ngumiti. “So, where are the foods? Baka gutom na si Demi.” “I'll get it,” presenta ni Diana. Tumayo siya. “Pasok muna ako.” Tumalikod si Diana. Kakarating niya pa lang sa glass door ay narinig na niya ang bulungan ng kanyang mommy at daddy. “What is wrong with you?” Arthur snapped. Napahinto si Diana. Nagtago siya sa likod pader at tahimik na nakikinig sa magulang niya. “You tell me why you cornered our daughter. Hindi ko nagustuhan ang sinabi mo kanina, Devara,” saad ni Arthur habang nakatingin kay Demi na naglalaro. I'm sorry, okay?” Devara said. “I just feel sorry to my grandson. Lumalaki siya na wala si Diana.” “What about her? Don't you think she didn't know it?” Arthur hissed. “Our daughter is not heartless. Hindi mo man lang nahahalata ang pananahimik ng anak natin kanina. That's not her, Devara. Sa atin dalawa, ikaw ang mas nakakilala sa anak mo,” asik niya. “I'm just worried to our grandson,” Devara argued. “And I am worried to our daughter. So stop pulling those stunts. It's not helping," he sighed. "Something's not right, Devara.” Arthur pursed his lips after speaking. “Pakiramdam ko ay may tinatago ang anak natin.” Devara froze. “W-what do you mean?” Natahimik sina Devara at Arthur. Napabuntonghininga si Diandra. Umalis siya sa pader at nagtungo sa kusina. ***** “Bye, baby…” Kinuha ni Diana mula sa Daddy niya si Demitrius. Kinarga niya ito at hinalîkan sa noo. Pagkatapos ay hinaplos niya ang kulot nito na buhok. “Mamma…” sambit ni Demi habang nakatitig sa mata ng kanyang mommy. “Da.” Napatawa si Diana subalit ang tawang iyon ay napalitan ng ngiwi nang magsimulang manubig ang kanyang mata. Tinitigan niya ng mariin ang kanyang anak at sinaulo ang bawat anggulo ng mukha nito. Nag-baby talk si Demi. Hinaplos pa nito ang pisngi niya at pagkatapos ay hinalîkan. Nag-iwan iyon ng kaunting laway pero hindi makuha ni Diana na mandiri. “Mom, picture po,” ani ni Diana sabay kuha sa cellphone niya sa bag. Inabot niya iyon sa kanyang mommy. “Damihan mo po.” Napabuntonghininga si Devara. Tipid na ngumiti si Arthur habang tinitigan si Diana at ang anak nito. “Okay in 3..2…1.” Biglang nag-flash ang camera ni Diana. Nagulat si Demi sa flash ng camera kaya kumukurap ito. Palinga-linga pa ito sa paligid na para bang hinahanap kung saan galing ang ilaw. Nag-flash ulit ang camera kaya mas lalo ito'ng nagulantang. Mayamaya pa ay umiyak ito. “Uh…” Inalo ni Diana si Demi habang karga ito. “Tama na, ma. Ayaw po ni Demi.” “Natakot sa flash,” untag ni Arthur. Kinuha niya kay Diana si Demi. “You take care, okay? Tawagan mo kami kapag may kailangan ka. Susunod ako sa'yo after a few weeks.” “Yes, Dad,” sabi ni Diandra. Binalingan niya ang kanyang mommy. “Mom, ikaw na po muna ang bahala kay Demi.” Malungkot na tumango si Devara. “Kapag may oras ka, bumisita ka rito.” “Opo,” sagot ni Diana. Hinalîkan niya ang noo ni Demi sa huling pagkakataon si Demi. Nagmano siya sa kanyang magulang at pagkatapos ay winagayway ang kamay bilang pamamaalam. “Alis na po ako, Mom, Dad,” sabi ni Diana. “Go, baka maiwan ka ng flight,” pagtataboy ni Arthur kay Diandra.Nang marinig ni Diana ang sinabi ni Scott ay nagliwanag ang kanyang mukha. Biglang tumaas ang kanyang adrenaline. Napatingin siya sa dagat.Ang tagal na niya'ng hindi nakapag-snorkelling. Lalo na ang scuba diving. Sabik na tuloy siya lumangoy pero nang naalala niya na kasama pala si Scott, umurong ang kasiyahan na niya. Uuwi na rin sila mamaya kaya mas lalong natabunan ang saya niya.Nawala ang ngiti sa labi ni Diana. Iniwas niya ang kanyang mata sa dagat at nagpasyang magkalikot na lang sa cellphone.“Hindi na. Gusto ko ng umuwi. May kailangan pa akong asikasuhin pagka-uwi ko,” pagtanggi ni Diana habang nakatitig ng malamig sa cellphone. “Are you sure?” Scott asked, hoping to change her mind. “Pwede naman na bukas na tayo umuwi. Nasa harap mo na ang dagat, tatanggi ka pa? Walang dagat sa Ero Vierde.”“Sa susunod na lang siguro,” sagot ni Diana. Sing kunot na ng kidlat ang kanyang kilay. “Tch!” Napailing si Scott. “Ayaw mo ba dahil ako ang kasama mo?”Natigilan si Diana. Napalingon
Kamuntik ng lumuwa ang mata ni Diana nang makita ang beach restaurant na kanilang pinuntahan ni Scott. Nasa front door pa lang sila pero natatanaw na nila ang magandang tanawin. Napaawang ang kanyang labi habang titig na titig sa maputing buhangin at asul na karagatan.Hindi niya inaasahan na isang Beach Front Restaurant pala ang pupuntahan nila. They stepped onto the open-air terrace overlooking the sea. Napakapresko ng ambiance ng restaurant dahil open air ang mismong desinyo ng kainan. Ang malalaking poste na yari sa malaking kahoy na pininturahan ng puti ay mas lalong nakadagdag sa magandang atmosphere ng restaurant. Napakaliwanag pa ng paligid. Dinig na dinig nila ang paghampas ng alon sa dalampasigan. Lumapit sa kanila ang male receptionist. May name plate ito sa kanang dibdib. Isang blue na bohemian shirt ang suot nito na tinernuman ng beige shorts.Bahagyang yumuko ang male host kina Diana at Scott. “Sir, Ma’am. Good morning, How can I help you?”Ngumiti si Scott. “Good morni
Mabilis na tinakpan ni Diana ang kanyang dibdib. Tinablan siya ng hiya. Sing pula na ng kamatis ang kanyang mukha.Sa tanang buhay niya, ngayon pa siya nainis sa morning arousal. Kaya pala umiwas si Scott. Kaya pala gusto nito na magbihis siya. Iyon pala ay napansin nito ang dibdib niya.“Y-you,” ani ni Diana na nauutal. Scott furrowed his brows. “I’ll wait here,” he said, deliberately keeping his gaze away from her, as though giving her the privacy she needed.“Huwag na,” inis na wika ni Diana. Mabilis niyang iniwas ang kanyang mata. Nakagat niya ang kanyang labi. Dala ng hiya, hinawakan niya ang pinto at malakas na sinarado. Lumagabog ang pînto sa sobrang lakas ng pagkakasara ni Diana.Biglang nag-jello ang tuhod ni Diana. Napasandal siya sa likod ng pînto at napapikit. Yumuko siya. Tinakpan niya ang kanyang mukha at doon ay impit na sumigaw.“Argh!” sigaw ni Diana. Tinanggal niya ang kanyang kamay sa mukha. Isinandal niya ang kanyang ulo sa pinto. Saka siya napatingin sa kanyang
Nagsalubong ang kilay ni Diana sa narinig. "What?" bulalas niya dahil sa gulat. Napatingin siya sa serving cart. Mas lalong lumapad ang ngiti ng waitress. “Would you accept it, Ma'am?” Hindi kaagad nakasagot si Diana. Napatitig siya sa waitress at pagkatapos ay muling napalingon sa serving cart. “Uh…” nag-alalangan na wika ni Diana. Nakatingin sa kanya ang dalawang staff. Ngumiwi si Diana. Tumagilid siya at nilakihan sa pagbukas ang p***o. “Pakipasok na lang, salamat.” “Okay, Ma'am,” ani ng waitress. Pumasok ang kasama nito habang may tulak na cart. Dumiretso ito sa mesa. Nilapag nito ang tray na may takip pa kasama ang mug at tea pot. Hindi lang iyon, sinalinan pa siya ng lalaki ng tsaa sa tea mug. Na-curious tuloy si Diana. Titig na titig siya sa tray. Iniisip niya kung ano ang nasa loob niyon. “Is there anything else you’d like, ma’am?” the male server asked. Diana politely shook her head. “None.” Ngumiti ang male server. "Okay, Ma'am." “Enjoy, Ms. Montereal. Good evenin
Habang tinatahak nina Diana at Scott ang hallway ng hotel ay pareho sila'ng tahimik. Pareho silang hindi nag-iimikan. Na para bang pinakiramdaman nila ang isa't-isa.Sabay pa silang pumasok ng elevator. Si Scott na ang nagpindot ng floor. Magsasalita na sana si Diana para sabihin kung saang floor siya nang biglang pinindot ni Scott ang number five.Natigilan si Diana. Binalingan niya si Scott.“Paanong alam mo na…” Pinukol niya ng nagtatakang tingin si Scott. Hindi sumagot si Scott. Sa halip ay namulsa lang ito at tahimik na inaantay na sumara ang elevator. Naningkit ang mata ni Diana. Sa kanyang inis ay nakabunsangot siyang humalukipkip at tumayo sa gilid. Dumistansiya siya kay Scott. “Tch!” Pinaikot ni Diana ang kanyang mata. Saka niya itinuon ang atensiyon sa pinto ng elevator.Silang dalawa lang ang nasa loob ng elevator, at dahil walang ibang tao. Mas lalong nakakabingi ang katahimikan. Panaka-naka ay napapatingin si Diana kay Scott. Gamit ang gilid ng mga mata niya, pasimple
Pagkatapos ng mahabang paglitanya ni Scott ay natameme si Diana. Maang na tinitigan niya ito. Hinalukay niya ito ng tingin. Baka bigla itong tatawa o ngingisi, pero hindi. Seryosong-seryoso pa rin ito. Nakakatunaw ang tingin nito, na para bang nilulusaw siya nito sa paraan ng pagtitig.Sa takot na baka madala siya sa pagtitig ni Scott ay iniwas na lang niya ang kanyang paningin. Hindi na siya kumibo, at hindi na rin siya gumalaw.“Why are you so silent?” Scott asked, studying her unreadable expression. “Ayaw mo ba’ng maniwala?”Bumuntonghininga si Diana. “Just let me sit at the front seat, Scott. You're drunk. Walang patutunguhan ang usapan ito,” pagmamatigas niya.Natahimik si Scott. Hindi makapaniwalang tinitigan niya si Diana. After all the conversation, she just dropped the topic just like a spoon?Naglapat ng mariin ang labi ni Scott. Sa sobrang diin niyon ay malapit na niya itong makagat.Napatingin siya sa labas ng bintana. Seeing Diana's reaction, his body turned into marshmal
“Ate! Bakit ngayon ka lang pumasok? Hinahanap ka ni Ma'am Zaragoza uy. Galit na galit,” sabi ni Hailey, ang kasama niya sa Public Relation Department.Kumunot ang noo ni Diana. Kakapasok niya pa lang sa opisina at iyon na ang bumungad sa kanya. Medyo masakit pa ang ulo niya kaya wala siya sa mood.
“Crassus…”Kumunot ang noo ni Crassus nang makita ang hindi maipinta'ng mukha ni Scott. Pabagsak ito’ng umupo sa harap niya nang nakatiimbagang. “You have a lot of explaining to do,” Scott said coldly, trying hard to keep composure because his patience is wearing thin. “Why didn’t you tell me she'
Titig na titig si Diana sa medical results na kanyang hinahawakan. Binuklat niya papuntang likod ang papel. Bumungad sa kanya ang litrato ng kuha ng ultrasound.Kanina pa siya tapos magpakonsulta pero hindi pa niya magawang umalis ng ospital. Nangangatog pa rin ang tuhod niya at malakas pa rin sa p
“Iana!” sigaw ni Raine nang mabilis itong tumakbo papuntang banyo.Umagang-umaga pero panay na ang duwal ni Diana sa inidoro. Kung hindi lang nakakadiri na ipasok ang kanyang ulo roon ay kanina pa niya iyon ginawa. Sa sobrang sama ng kanyang sikmura ay pinagpawisan na siya. Ilang segundo pa lang si







