共有

Chapter 22

作者: Anaeli
last update 公開日: 2026-06-24 15:57:05

Fear

Damien's POV

Takot.

Hindi ko maalala kung kailan ko huling naramdaman ang emosyon na iyon.

Siguro noong bata pa ako.

Siguro noong mawala ang isang taong mahalaga sa akin.

O siguro...

Hindi ko na talaga maalala.

Dahil matagal ko nang tinuruan ang sarili kong huwag matakot.

Ang takot ay kahinaan.

At ang kahinaan ay isang bagay na hindi ko kailanman pinayagang makita ng ibang tao.

Ngunit ngayon...

Habang nakatayo ako sa pintuan ng hospital room ni Amara...

Wala akong maramdamang
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • The Devil I Merried    Chapter 24

    The Interrupted MomentAmara's POVRING!Parang isang malakas na alarma ang biglang sumira sa sandaling iyon.Agad kaming napaatras ni Damien.Pareho kaming hingal.Pareho kaming hindi makatingin sa isa't isa.At pareho kaming hindi alam kung ano ang sasabihin.Ramdam ko pa rin ang init ng mga kamay niya sa bewang ko.Ramdam ko pa rin ang mabilis na tibok ng puso ko.At higit sa lahat...Ramdam ko pa rin kung gaano kami kalapit ilang segundo lang ang nakalipas.Muntik na.Sobrang muntik na.At iyon ang bagay na lalong nagpagulo sa isip ko.Mabilis kong inayos ang sarili ko."A-Ah..."Napakurap ako."Nahanap ko na pala ang charger."Napakagat agad ako sa labi.Napakabobo ng dahilan.Wala man lang koneksyon sa nangyari.Ngunit wala na akong maisip.Si Damien naman ay nanatiling tahimik.Nakatitig lamang sa cellphone na patuloy na tumutunog.Mahigpit ang kanyang panga.Parang galit.Hindi ko alam kung kanino.Sa tawag.Sa sitwasyon.O sa sarili niya.---Damien's POVDamn it.Muntik na a

  • The Devil I Merried    Chapter 23

    Almost LoversAmara's POVMainit.Iyon ang unang bagay na napansin ko pagmulat ko ng mga mata.Parang may humahawak sa akin.Mahina.Ngunit sapat para maramdaman ko.Unti-unti akong napakurap.At nang tuluyan akong magising...Nanlaki ang mga mata ko.Dahil ang kamay ko...Ay nasa kamay ni Damien.Mahigpit.Parang ayaw niyang bitawan.Parang natatakot siyang mawala ako.Biglang bumilis ang tibok ng puso ko.At sa loob ng ilang segundo...Hindi ako gumalaw.Hindi ako nagsalita.Tahimik ko lang siyang pinagmasdan.Nakatulog siya habang nakaupo sa tabi ng kama.Bahagyang magulo ang buhok.May bakas ng pagod sa mukha.At sa unang pagkakataon...Hindi siya mukhang nakakatakot na CEO.Hindi siya mukhang Devil of Business World.Mukha lang siyang isang lalaking napagod kakabantay.At hindi ko alam kung bakit.Pero may kung anong lumambot sa loob ng dibdib ko.Mabilis akong umiwas ng tingin.Dahil natatakot ako sa nararamdaman ko.---Ilang minuto ang lumipas.Unti-unting nagmulat ng mga mata

  • The Devil I Merried    Chapter 22

    Fear Damien's POV Takot. Hindi ko maalala kung kailan ko huling naramdaman ang emosyon na iyon. Siguro noong bata pa ako. Siguro noong mawala ang isang taong mahalaga sa akin. O siguro... Hindi ko na talaga maalala. Dahil matagal ko nang tinuruan ang sarili kong huwag matakot. Ang takot ay kahinaan. At ang kahinaan ay isang bagay na hindi ko kailanman pinayagang makita ng ibang tao. Ngunit ngayon... Habang nakatayo ako sa pintuan ng hospital room ni Amara... Wala akong maramdamang iba kundi takot. Totoong takot. Nakatitig lang ako sa kanya. Sa maliit na benda sa noo niya. Sa maputla niyang mukha. At sa katotohanang muntik ko na siyang hindi makita ulit. Muntik. At iyon ang bagay na hindi ko matanggap. "Damien?" Mahina niyang tawag. Doon lang ako natauhan. Napansin ko ang pagtataka sa mga mata niya. At agad kong inayos ang ekspresyon ko. Muli kong isinuot ang malamig kong maskara. Ang maskarang matagal nang naging bahagi ng pagkatao ko. "You're careless."

  • The Devil I Merried    Chapter 21

    The AccidentAmara's POV"Mine."Iyon lang ang isang salita.Isang simpleng salita.Pero mula kahapon...Paulit-ulit na itong umiikot sa isip ko."She's my wife."Hindi ko alam kung bakit.Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin noon para kay Damien.Pero malinaw na may kung anong nagbago matapos ang nangyari sa business lunch.At mas lalo akong nalito nang mahuli ko siyang nakatingin sa akin nang ilang beses ngayong umaga.Hindi iyong malamig niyang tingin.Hindi iyong tipong gusto niya akong sermunan.Iba.Parang may gusto siyang sabihin.Parang may gusto siyang aminin.Ngunit katulad ng dati...Wala siyang ginawa.At katulad ng dati...Mas lalo akong nainis.---Bandang alas-dos ng hapon.Nagpasya akong lumabas ng Montenegro Holdings.May kailangan akong bilhin para kay Nanay Rosa.Malapit na ang kaarawan niya.At gusto kong ako mismo ang pumili ng regalo.Hindi bilang Mrs. Montenegro.Hindi bilang posibleng heiress.Kundi bilang anak.Paglabas ko ng building ay agad akong sinalubo

  • The Devil I Merried    Chapter 20

    MineAmara's POVMay mali.At alam kong may mali.Simula nang umalis si Ethan kahapon...Parang mas lalo pang naging imposible si Damien.Mas tahimik.Mas malamig.At mas nakakairita.Kung dati ay isang beses lang niya akong tinitingnan sa isang oras...Ngayon ay parang bawat galaw ko ay napapansin niya.At hindi ko alam kung bakit.Nasa dining room kami nang umagang iyon.Tahimik akong kumakain ng almusal.Tahimik din siya.At sa unang pagkakataon sa buhay ko...Mas gugustuhin ko pang makipagtalo kaysa sa ganitong katahimikan.Dahil parang may bagyong naghihintay sumabog."Ano?"Bigla kong tanong.Napatingin siya sa akin.Malamig.Diretso.At nakakainis."What?"Parang wala siyang ginagawa.Parang wala siyang kasalanan.Parang hindi niya ako titigang parang iniimbestigahan."Kanina ka pa nakatingin."Napairap ako."Kung may problema ka, sabihin mo."Bahagyang tumigas ang panga niya.At doon ko agad nalaman.Aha.May problema nga.Ngunit gaya ng dati...Hindi siya nagsalita.Nakakaini

  • The Devil I Merried    Chapter 19

    Jealous DevilDamien's POVContract marriage lang ito.Iyon ang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko.Iyon ang dahilan kung bakit hindi ko niyakap si Amara kagabi.Iyon ang dahilan kung bakit hindi ko sinabi sa kanya na magiging maayos din ang lahat.At iyon ang dahilan kung bakit buong umaga akong nakaupo sa opisina at pilit na ibinabaon ang sarili sa trabaho.Ngunit kahit anong gawin ko...Bumabalik pa rin sa isip ko ang mukha niya.Ang mga luha niya.At ang takot sa mga mata niya.Nakakainis.Sobrang nakakainis.Dahil hindi ko dapat iniisip ang mga iyon.Hindi ko trabaho na alalahanin siya.Ngunit bago pa ako makapag-isip nang mas malalim...May kumatok sa pinto."Sir."Pumasok ang assistant ko."May bisita po si Ma'am Amara."Naningkit ang mga mata ko."Who?"Bahagyang ngumiti ang assistant."Someone named Ethan Cruz."Hindi ko alam kung bakit.Pero agad akong nainis.---Amara's POV"Hindi nga?!"Napatawa ako nang malakas."Ikaw talaga!"Sa unang pagkakataon matapos ang ilang l

  • The Devil I Merried    Chapter 5

    One Year WifeAmara's POV"Have you changed your mind?"Buong gabi akong hindi nakatulog matapos ang tawag na iyon.Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang malamig na boses ni Damien Montenegro.Hindi niya ako pinilit.Hindi siya nagmakaawa.Hindi rin siya nagbanta.Pero may kakaiba sa paraan n

  • The Devil I Merried    Chapter 4

    Desperate Choices Amara's POV Hindi ako nakatulog buong gabi. Paulit-ulit kong tinitingnan ang foreclosure notice na nasa harapan ko. Parang bawat salitang nakasulat doon ay unti-unting dumudurog sa puso ko. Ito ang bahay na kinalakihan ko. Ito ang tahanang puno ng masasayang alaala. Ang ba

  • The Devil I Merried    Chapter 3

    The Crazy ProposalAmara's POV"Marry me."Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang dalawang salitang iyon.Pakiramdam ko ay may sumabog sa loob ng opisina.Nanigas ako sa kinauupuan ko habang nakatitig kay Damien Montenegro.Hindi ko alam kung nagbibiro ba siya.O tuluyan na siyang nabaliw."An

  • The Devil I Merried    Chapter 2

    The Unexpected SummonsAmara's POVBuong gabi akong hindi nakatulog.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang lalaking iyon.Si Damien Montenegro.Ang lalaking tinatawag nilang Devil of Business World.Napairap ako habang naglalakad papunta sa opisina kinabukasan.Hindi ko alam kung bakit siya sikat

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status