ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / The Ends of Being Martyr / Chapter 57

แชร์

Chapter 57

ผู้เขียน: MysteriousBlueee
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-03-10 22:55:55

Rhiann’s Pov

'Di pala madali ang situation na ganito. Naisipan kong pumasok na sa kwarto kaya naglakad na 'ko patungo sa kwarto. Nakita kong kakapasok pa lang ni Bryan sa kwarto niya.

Nilagpasan ko na lang 'yon saka pumasok na lang sa loob ng kwarto ko bago umupo sa kama.

Iniisip ko ang mga nangyayari these past few days. Kala ko tuloy-tuloy na ang masasayang araw ko kahit minsan 'di maiwasang may kokontra.

Biglang tumunog ang celphon ko. Gabing-gabi na may tumatawag pa rin.

Kinuha ko ang phone
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก
ความคิดเห็น (1)
goodnovel comment avatar
buj gqab
more updates
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 58

    Rhiann’s Pov'Di naman kasi malayo ang shop, eh. Nang huminto ang Van sunod-sunod kaming lumabas. At nagtatalon pa ang mga patay gutom. Except sa 'kin syempre."Tara na!!" masayang sabi ni Aya. Excited much?Para namang first time niyang kakain ng ice cream."I'm starving na," sabi ni Kath. Sabay-sabay kaming tumingin sa kaniya. Napataas naman ang kilay niya."Di ka ba nag-almusal?" tanong ni Shane. Napa peace sign naman siya. "Hindi excited kasi ako, eh." Nakangiting sabi niya."Yan napapala," napapailing na sabi ni Jake. Sabay-sabay na kaming pumasok sa loob naghanap ng table namin. Uupo na sana kami nang biglang may tumawag samin. Paglingon namin. Bulaga may mga unggoy na nakatakas sa gubat.Kaya lang kakaibang unggoy ang mga ‘to kasi ang gagwapo."Ayownn, oh! mga unggoy––este mga jowabels niyo!" sabi ko sabay turo sa pwesto nila Tob."Grabe ka naman, Rhiann, sa gwapo naming 'to pinagkamalan mo kaming unggoy?" Napapakamot na tanong ni Tom nang lumapit siya samin."Sorry na he

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 57

    Rhiann’s Pov'Di pala madali ang situation na ganito. Naisipan kong pumasok na sa kwarto kaya naglakad na 'ko patungo sa kwarto. Nakita kong kakapasok pa lang ni Bryan sa kwarto niya.Nilagpasan ko na lang 'yon saka pumasok na lang sa loob ng kwarto ko bago umupo sa kama.Iniisip ko ang mga nangyayari these past few days. Kala ko tuloy-tuloy na ang masasayang araw ko kahit minsan 'di maiwasang may kokontra.Biglang tumunog ang celphon ko. Gabing-gabi na may tumatawag pa rin.Kinuha ko ang phone ko at tiningnan ang caller si Shane pala. Sinagot ko naman 'yon.[Hello.] sagot ko.[Hello! Nget?] sabi niya halatang masaya ang gaga, ahh. Baka nagkaayos na sila ni Tob. Buti pa mga kaibigan ko mukhang 'di complicated ang love life. Minsan nakakainggit sila.[Bakit ka napatawag, nget?] tanong ko sa kaniya.[Bawal bang makausap ko ang bff ko?] Tanong niya.Alam kong naka-pout na siya ngayon at halata ring nagtatampo ang boses. Ang bilis mag tampo.['Di naman, nget. Gabi na kasi may problema ba

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 56

    Rhiann’s PovTiningnan pa niya ako bago bumuntong-hininga at nagpatuloy. Halatang wala siyang nagawa kundi ang ituloy ang kuwento niya."Yon na nga nakita ko kayong nag-uusap na nakatingala sa langit. Tapos nung tumayo at umalis na kayo at pumasok na sa tent, do'n ako lumabas sa pinagtaguan ko." Kunot ang noong aniya."Tapos do'n mo nakita ang kuwintas ko?" tanong ko sa kaniya tumango naman siya saka nagsalita.Kahit pa gusto ko na sanang ngumiti dahil para talaga kaming mag-asawang puno ng pagkakaintindihan ngayon. Pero pinigilan ko dahil baka umihip ang hangin at topakin siya."Oo, nung patayo na sana ako nahagip ng mata ko ang kuwintas na 'yan. Kaya kinuha ko," dagdag pa niya.Ah, 'yon pala. Kala ko kinuha niya. Ang assuming ko masyado."Pa'no mo nalaman na sa 'kin 'yang kuwintas?" tanong ko pa."Malamang, ikaw lang naman ang nakita kong nakaupo do'n sa minsmong kinuhanan ko ng kuwintas na 'yan." sarcastic niyang sabi oo nga naman 'no?“Ganun ba…?" sagot ko na lang.Biglang nanaig

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 55

    Rhiann's Pov.Maaga akong nagising ngayon at nag-toothbrush muna ako saka tinali ang buhok ko bago lumabas ng kwarto. Actually, kahit wala akong maayos na tulog kagabi dahil nga sa mga pinapakita ng asawa ko. Maaga pa rin akong nagising. 'Di ko nga alam anong oras ako nakatulog kagabi, eh. Dumeretso na lang ako sa kusina. Masyado pang maaga kaya magkakape na muna ako, mamaya na ako maglinis. Habang nagkakape naalala ko na naman ang mga nangyayari kagabi. Parang kailan lang nag-away kami sa Tagaytay. Ta’s ngayon nag-uusap at sabay kaming kumain kahit 'di naman talaga kami ganito dati. Sana nga lang tuloy-tuloy na. Ako ang magiging pinakamasaya sa buong mundo kapag nangyari 'yon.Tinapos ko na lang ang pagkakape ko saka inilagay sa sink-inn ang basong ginamit ko. Binuksan ko ang ref saka naghanap nang lulutuin ko para pang almusal namin. May nakita akong ham, bacon at corn beef kinuha ko ito saka inilagay sa mesa. Kumuha rin ako ng itlog, mag fried egg na rin ako. Nagsaing muna ako b

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 54

    Rhiann’s Pov"Bakit naman tayo magugutom, eh magluluto naman ako?" inosenting tanong ko sa kaniya. Huminto muna siya sa pagsubo saka tumingin sa 'kin."Pa'no ba naman, tulog mantika ang isa d'yan. Pa'no pa makakapagluto, eh pasado alas-syete na ng gabi." Parinig niiya. Oo nga naman no tulog pala ako.Ikaw na 'yong gising eh."Pasensiya naman napagod talaga ako sa byahe kanina, eh." Sagot ko sabay subo ng kanina at ulam.Infairness masarap ang luto niya.Take note!First time kong kumain ng niluto niya."Tsk!" singhal niya at tumayo na tapos na pala siya. Tumayo na rin ako saka nagligpit ng pinagkainan. Inilagay niya sa mangkok ang natirang ulam. Saka pinunasan ang mesa. Nagsimula naman akong naghugas ng pinggan. O moooo!! Parang mag-asawa talaga kami tingnan. I mean, mag-asawa na pala kami matagal na pero iba ngayon. ‘Di ganito ang mga ganap namin noon. For the first time naramdaman kong mag-asawa kami for real. Sana ganito na lang kami lagi 'yong tipong mag-asawa talaga. Nagtutu

  • The Ends of Being Martyr    Chapter 53

    Rhiann’s Pov.Himala atang nag alala siyang pagod ako. Kasi noon kahit pawis na pawis kakalinis 'di man lang siya nagsabi na pahinga ka muna dahil pagod ka. Sabagay, Wala naman talaga siyang paki sa 'kin, eh. Bumuntong-hininga na lamang ako.Pag-akyat ko nag-dive agad ako sa kama ko. Kasi feel ko hinahatak na 'ko papunta sa kama sa pagod ko ngayong araw.Mukhang ngayon ako dinalaw ng lahat ng pagod ko sa mga activity namin, ahh.Naalala ko bigla 'yong nasa gubat kami no'ng muntik na akong gumulong pababa ng gubat, kung 'di niya agad nahawakan ang kamay ko.Nakita kong nag-aalala siya lalo na nung makita ang sugat sa binti ko. Totoo kaya 'yon? Talaga bang nag-aalala siya sa 'kin?Sinabi rin ni Shane at Aya sa 'kin kung paanong nag-alala si Bryan sa 'kin no'ng makitang nakahandusay ako sa sahig ng cr no'ng ni-lock ako sa labas. Bigla akong napabangon dahil sa naisip ko. Oo, nga pala! Sino kaya ang nag-lock sa 'kin sa loob? At bakit niya ginawa yun? Ano naman ang kasalanan ko sa kaniy

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status