Chapter 2

Rhiann’s Pov.

Pagkatapos ng pictorial ay nagsilabasan na ang mga tao sa simbahan at dumeritso sa Beach resort, kung saan gaganapin ang celebration ng kasal. Gano'n din kami, mga magulang at kaibigan namin. Pagdating sa beach resort ay nakahanda na lahat at kami na lang ang hinihintay ng lahat.

Tinignan ko si Bryan, mababakas sa mukha niya na hindi nasisiyahan at pilit lang ang mga ngiti sa mga taong bumabati sa amin. Ako naman ay mababakasan mo nang saya ngunit deep inside malungkot. Akala ng karamihan ay tunay na nagmamahalan kaming dalawa. Ngunit, taliwas ito sa ina-akala ng lahat. Binati kami ng aming mga kaibigan.

"Congrats, bro," bati ni Tom, isa sa mga kaibigan ni Bryan.

"Bro, para ka namang nawalan ng aso," biro ni Tob.

"Oo nga, tol," sang-ayon ni Tom sa sinabi ng kapatid niya.

"Wala akong paki, dahil 'di ko ginusto 'tong kasalan na 'to. Kundi lang dahil sa pesting arrange marriage na 'yan, 'di ako magpapakasal sa taong 'di ko naman mahal. And I will never love her!" walang imosyong sabi ni Bryan, habang hawak ang kopita at nilagok ang laman nito.

Pakiramdam ko ay paulit-ulit na sinaksak ang puso ko sa narinig ko. Kaya ang ginawa ko ay pumunta sa kabilang mesa, sa table ng aking mga kaibigan. Nakikitawa ako upang libangin ang sarili, dahil simula bukas buhay asawa ang aatupagin ko.

"Congrats, Nget, kahit tutol ako sa kasal mo." Sabi ng kaibigang si Aya Cirelles.

Dati pa tutol ang mga kaibigan ko sa pagpapakasal kay Bryan dahil para sa kanila, masasaktan lang ang kaibigan nila. Ngunit, wala na silang nagawa dahil tapos na ang kasal. Kahit na ang kaibigan naming si Shane na kapatid ni Bryan ay tutol din dahil natatakot silang masasaktan lang ako.

Pero 'di nila magawang pigilin, sapagakat ang mga magulang namin ang nag-arrange marriage sa ami. At wala na akong magagawa pa. Isa pa, mahal ko si Bryan noon pa man.

Hindi ko nga akalaing si Bryan pala ang ipapakasal sa akin. Isang sikat na heartrob si Bryan sa school namin, kaya maraming nagkakagusto sa kaniya. Isa na ako roon ngunit, may babaeng minahal si Bryan pero nagkahiwalay ang mga ito ng malamang ng babae na ikakasal na si Bryan sa akin. Hindi rin ito dumalo sa kasal dahil nasa Paris ito nag-aaral.

Natapos ang party at nagsi-uwian na ang mga dumalo at naiwan na lang kaming mag-asawa na nasa kotse.

Nagpaiwan sila, dahil sa bagong bahay uuwi kaming dalawa ng aking asawa. Ako ang nag-drive dahi lasing na lasing si Bryan. Tinitigan ko si Bryan habang natutulog ito dahil sa kalasingan.

"Ngayon na kasal na tayo, sana matutunan mo 'kong mahalin. I promise that I will do my best for you. As your wife, kailangan kong ipakita sa 'yo na karapat dapat akong maging asawa mo. Kahit anong mangyari 'di kita pababayaan at iiwan. Kahit saktan mo pa ako 'di kita iiwan, aalagaan kita sa hirap at ginhawa." Bulong ko saka hinalikan ang natutulog na asawa ako.

‘Sana lang mahalin mo rin ako.’

Pinaandar na ko ang sasakyan saka nag-drive patungo sa aming magiging bahay bilang mag-asawa.

Pagdating namun sa bagong bahay ginising ko si Bryan. Nagising naman siya at lumabas ng sasakyan, kahit pasuray-suray sa paglalakad. Inalalayan ko siya ngunit tinulak lang niya ako at bahagya pang napaatras.

"Don't touch me, I can handle myself." Bryan said and started to walk by himself.

Sumunod na lang ako sa asawa ko saka nauna nang bahagya upang buksan ang pinto. Pagkatapos naunang pumasok si Bryan saka umupo sa sofa at napapapikit siya.

"I don't want to sleep with you so, you sleep at the guest room or the other rooms if you want." Walang ganang sabi ni Bryan saka tumayo at umakyat sa hagdan.

Nang nasa ikatlong baitang pa lang siya ay biglang nagsalita ulit.

"Let's talk tomorrow." Huling sabi niya at tuloy-tuloy sa pag-akyat sa taas.

Isinira ko na lang ang pinto saka umakyat na rin sa taas kung saan ang guest room. Nagbihis muna ako at nag-half bath bago natulog and everything went black.

Kinabukasan maaga akong nagising kung kaya't maaga rin akong nakapagluto at nakapaglinis.

Hindi pa man nagising si Bryan sapagkat lasing siya kagabi. Sigurado akong sasakit ang ulo no'n kaya nagsalin ako ng tubig sa baso at nilagyan ng takip sabay lagay ng tableta sa lamesa.

Nilinis ko ang buong bahay, madali lamang akong natapos sa paglilinis. Sapagkat, nilinis na ito ng caretaker ng bahay no'ng nakaraang araw bago ang kanilang kasal. May kalakihan din ang bahay.

Kompleto sa mga gamit, may swimming pool, harden na iba't iba ang mga nakatanim na bulaklak do'n. May bodega sa bandang likuran ng bahay.

Napatingin ako sa cellphone ni Bryan na nasa ibabaw ng center table dito sa sala. Iniwan ko iyan kagabi roon. Kanina ko pa napapansin na panay ang tunog niyan.

Hindi ko maiwasan na tingnan na dapat sana hindi ko ginawa. Parang sinaksak ang puso ko ng makita ang sandamakmak ba text messages ni Bryan sa babaeng minahal niya.

My tears dropped as I stared at the screen of his phone. Those three magic words that I want to hear from him.

‘Can’t you love me too, Bry?’

Kahit konti man lang?