CHAPTER 7

ALANA POV

Nagmamadali kong ibinalik ang buhok ko sa pagkakatali gamit ang lumang scrunchie at isinuot muli ang light blue na uniporme ko. Mas komportable ako rito ngayon. Medyo nakakahilo rin kasing tignan ang sarili ko sa salamin kapag naka-corporate attire; masyadong maraming alaala ng panahong pinagtutulungan ako ng buong board of directors sa dati kong kumpanya habang wala man lang akong magawa kundi umiyak sa banyo.

Ngayon, ibang-iba na. May duster ako sa kamay, pero may utak akong kayang magpabagsak ng tiwaling executive kung gugustuhin ko.

"Alana! Yung basahan sa lababo, paki-sabon naman bago mo iakyat yung tsaa ni Sir Clark!" pasigaw na utos ni Tita Baby habang busy sa paghihiwa ng saging para sa meryenda.

"Opo, Tita! Palambutin ko lang saglit sa tubig," sagot ko habang binubuksan ang gripo.

Habang naghuhugas ng mga platong ginamit sa tanghalian, hindi mawala sa isip ko ang itsura ni Jeric kanina doon sa mezzanine. Ang galing magpanggap. Akala mo loyal na aso kung makasunod kay Clark sa mansion, pero sa likod ng likod nito, kasabwat na pala ng pinsan ng CFO para sa isang offshore account sa Singapore. Five million a month. Kung anim na buwan na nilang ginagawa 'yon, gumulong na ang mahigit tatlumpung milyong piso nang ganoon-ganoon na lang.

At si Clark? Masakit 'yon para sa kanya. Kahit gaano ka pa ka-ruthless na bilyonaryo, kapag ang mismong matalik mong kaibigan mula nung college ang nagnanakaw sa'yo, paniguradong may magbabago sa pagtitiwala mo sa mundo.

"O, heto na ang tsaa. Dalhin mo na sa taas. Sabi ko sa'yo, huwag kang maingay at masama talaga ang timpla ng boss mo ngayon," paalala ni Tita Baby sabay abot ng tray na may porselanang tasa.

"Copy po, Tita," bulong ko.

Umakyat ako sa second floor at naglakad patungo sa study room—ang hiwalay na silid sa tabi ng main office ni Clark kung saan madalas tumambay si Jeric kapag may inaayos silang mga paperwork tuwing gabi. Kumatok ako gamit ang dulo ng siko ko dahil hawak ko ang tray.

"Pasok," maikling sagot ni Clark mula sa loob.

Binuksan ko ang pinto gamit ang paa ko at pumasok. Nakaupo si Clark sa isang swivel chair sa tapat ng mahabang lamesa, nakatitig sa isang kulay gray na slim laptop. Iyon ang personal laptop ni Jeric na madalas nitong maiwan sa mansion dahil may duplicate unit naman ito sa opisina sa Makati.

"Inumin niyo muna, Sir," sabi ko sabay lapag ng tray sa gilid.

Tumingin siya sa akin, malamlam ang mga mata at halatang puyat. Lumuwag na naman ang kwelyo ng polo niya. "Salamat. Lock the door, Alana."

Lumapit ako sa pinto at pinihit ang lock. Pagbalik ko sa tabi niya, itinuro niya ang screen ng laptop. Naka-prompt doon ang login screen para sa admin network ng Suarez Group Treasury.

"Jeric changed his encryption key dalawang araw lang ang nakakaraan," seryosong sabi ni Clark, bahagyang hinahampas ang dulo ng daliri niya sa lamesa. "I can't bypass the local firewall without triggering an alert sa IT department sa head office. Kung magpapadala ako ng security team doon ngayon, malalaman nina Rochelle."

Yumuko ako ng bahagya para tignan ang layout ng login screen. "Anong gamit niyang security software?"

"Kaspersky Corporate Edition, connected sa Active Directory ng kumpanya," sagot niya.

Nangiti ako nang bahagya. Lumang tugtog. "Sir, ang mga taong tulad ni Jeric, may pattern kapag nagpapalit ng password. Lalo na kung madalas siyang puyat at maraming iniisip. Hindi siya gagamit ng random characters dahil natatakot siyang makalimutan 'yon sa gitna ng board meetings."

"What do you mean?" tanong ni Clark, nakatingin na sa mukha ko ngayon.

"Tingnan mo 'tong keychain niya na nakasabit sa bag niya sa sahig," itinuro ko ang isang leather key fob na may nakamarkang mga numero. "Iyan ang account number niya sa corporate bank noong bago pa lang siyang employee. At tingnan mo yung temporary note na nakadikit sa likod ng calculator niya."

May maliit na kupas na papel doon na may nakasulat na: 07-09-V.

Naningkit ang mga mata ni Clark. "07-09? Iyan ang date ng anniversary ng pagkakatatag ng logistics arm namin."

"At ang 'V'? V-Logistics Partner," dugtong ko. Umupo ako sa tabi niya, kinuha ang mouse, at mabilis na itinype ang kumbinasyon: ang lumang employee number niya, ang petsa, at ang letrang V sa dulo ng password line. Sinabayan ko pa ng pagpindot ng enter.

Sandaling nag-load ang system. Umikot ang maliit na bilog sa screen ng tatlong segundo na tila ba sinusubukan ang pasensya naming dalawa. Pagkatapos, isang malakas na tunog ng 'click' ang narinig mula sa speakers at bumukas ang buong desktop interface ni Jeric.

Napatingin sa akin si Clark, may halong gulat at pagkamangha sa mga mata niya. "Paano mo nalaman na ganoon ang gagawin niya?"

"Dahil ganyan din ang ginawa ng senior analyst na nag-frame up sa akin sa Makati," walang emosyon kong sagot habang nagsisimulang mag-click sa mga folders. "Masyadong komportable ang mga traydor sa sarili nilang teritoryo kaya nag-iiwan sila ng bakas sa paligid nila nang hindi nila namamalayan."

Hindi na nagtanong pa si Clark tungkol sa nakaraan ko. Alam kong nirerespeto niya ang limitasyon ng kasunduan namin, pero naramdaman ko ang bahagyang pag-usog ng upuan niya palapit sa akin para mas makita ang ginagawa ko sa screen. Ang balikat niya ay sumasagi sa balikat ko tuwing gumagalaw ako para mag-type.

Mabilis kong hinanap ang browser history at ang naka-save na credentials sa G****e Chrome nito. Gaya ng inaasahan, may isang hidden partition sa drive C na naglalaman ng mga scanned documents ng isang foreign bank account sa Singapore—United Overseas Bank.

"Ayan na," bulong ko, itinuro ko ang P*F file na may pangalang *UOB_Statement_JV*.

Binuksan ko ang file. Lumabas ang buong listahan ng mga perang pumasok mula sa Suarez Group patungo sa account sa ilalim ng pangalang *Jeric Macalintal and Rochelle Villanueva Co-Owners*. Nakasulat doon ang petsa, oras, at ang eksaktong halaga ng bawat transaction sa nakaraang anim na buwan. Kabuuang tatlumpu't dalawang milyong piso.

Mariing napapikit si Clark. Nakita ko ang paggalaw ng panga niya at ang pag-igting ng mga ugat sa kamay niyang nakahawak sa gilid ng laptop. Sobrang sakit makita ang ganitong klaseng ebidensya mula sa taong itinuturing mong kapatid.

"I gave him everything, Alana," mahina at basag ang boses ni Clark, hindi tumitingin sa akin kundi sa screen. "I paid for his mother's hospital bills last year. I gave him a condo sa BGC. Binigyan ko siya ng shares sa kumpanya na hindi pa nakukuha ng kahit sinong executive sa Suarez Group. Bakit kailangan niyang gawin 'to?"

Tiningnan ko siya. Sa kabila ng pagiging bilyonaryo niya, sa mga sandaling ito, mukha lang siyang isang taong sugatan na iniwan sa ere.

"Dahil ang mga taong may inggit sa katawan, Sir Clark, kahit bigyan mo pa ng buong mundo, ang titingnan pa rin nila ay kung anong hawak mo na wala sila," seryoso kong sabi, ibinaba ko ang aking kamay mula sa mouse at hinarap siya nang tuluyan. "Hindi mo kasalanan na naging mabuti kang kaibigan. Kasalanan nila na pinili nilang maging magnanakaw."

Tumingin siya sa akin, diretsong-diretso sa mga mata ko, tila naghahanap ng lakas mula sa mga salita ko. Pagkatapos ng ilang segundong katahimikan, dahan-dahan niyang inabot ang flash drive mula sa bulsa niya at isinalpak sa laptop.

"I-d******d mo lahat ng 'yan, Alana," utos niya, bumalik ang malamig at determinadong tono sa boses niya. "I want every single page copy-protected."

"Opo, Sir," sagot ko habang sinisimulan ang file transfer.

Habang naglo-load ang progress bar ng d******d, biglang umalingawngaw ang malakas na katok sa pinto ng study room, kasunod ng boses ni Tita Baby mula sa labas na tila natatarantanta.

"Sir Clark! Sir, buksan niyo po ang pinto! Nandito po sa baba si Jeric, pinipilit pong umakyat sa East Wing dahil may naiwan daw po siyang importante sa kwartong ito!" sigaw ng mayordoma.

Napatayo si Clark mula sa upuan, mabilis na tinanggal ang flash drive kahit nasa nobenta porsyento pa lang ang d******d, at hinarap ako habang hawak ang ebidensya.