LOGINคำเตือนนั้นทำให้อีธานหรี่ตา ใจของเขาเริ่มเต้นแรงขึ้นสัญชาตญาณตำรวจบอกทันทีว่า เรื่องนี้เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมริมแม่น้ำที่เขาสืบอยู่แน่นอน อีธานหยิบปากกาเหล็กจากกระเป๋าเซ็นชื่อในสมุดบันทึกการส่ง ก่อนคืนให้บุรุษไปรษณีย์ เมื่อบุรุษไปรษณีย์ปิดสมุด เขาโน้มตัวเล็กน้อยอย่างเคารพ
“ยังมีอีกหนึ่งฉบับครับ ขอให้โชคดีนะครับ ผู้กองฮาร์โรว์ เมืองนี้น่าเป็นห่วงเหลือเกินช่วงนี้”
อีธานไม่พูดอะไร ได้แต่พยักหน้า ก่อนหมุนตัวกลับเข้าไปในสถานีตำรวจ ซองลับนั้นกำอยู่ในมือ เมื่อเขาปิดประตูไม้โอ๊คลง ความเงียบหนักแน่นกว่าหมอกภายนอก อีธานสูดลมหายใจลึก ใช้ปลายเล็บแซะครั่งอย่างระมัดระวัง เมื่อผนึกแตกออกนั่นคือจุดเริ่มต้นของอะไรบางอย่างที่ไม่อาจย้อนกลับได้
THE LONDON DAILY CHRONICLE
หนังสือพิมพ์ลอนดอนเดลี่ โครนิเคิล
“คดีสยองสะเทือนลอนดอน แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ ลงมือล่าอีกศพ! พบขี้เมาชายถูกเฉือนคอทิ้งในตรอกอีสต์เอ็นด์”
ลอนดอนเช้าตรู่วันนี้ หมอกหนาทึบเหนือย่านไวท์แชปเพิลถูกกรีดขาดด้วยเสียงร้องของหญิงทำความสะอาดโรงเตี๊ยม เมื่อเธอพบร่างชายขี้เมาวัยกลางคน นอนจมกองเลือดอยู่ในตรอกแคบด้านหลังร้านเหล้า ตำรวจเชื่อว่าเป็นฝีมือของฆาตกรต่อเนื่องผู้ฉาวโฉ่ “แจ็ค เดอะ ริปเปอร์” ที่กำลังสร้างความหวาดผวาไปทั่วเมืองหลวงอย่างต่อเนื่อง
รายละเอียดศพสยองจนผู้พบเห็นแทบสิ้นลมหายใจ จากรายงานของเจ้าหน้าที่ ณ จุดเกิดเหตุ ชายผู้ตายถูกพบในสภาพนอนหงาย แขนเหยียดแข็งทื่อ ดวงตาเปิดกว้างราวกับเห็นความตายจ่อหน้าในวินาทีสุดท้าย ลำคอถูกเชือดลึกจนเกือบถึงกระดูกสันหลัง เสื้อผ้าถูกปลดออกบางส่วนแบบรีบร้อน มีรอยลากบนพื้นหินเปื้อนเลือด บ่งบอกว่าถูกดึงร่างมาวางไว้ให้เห็นชัดเจน การกระทำที่เป็น “ลายเซ็น” อันโหดเหี้ยมของฆาตกรปริศนาผู้นี้
ถัดจากร่างผู้ตายไปเพียงไม่กี่ก้าว พบรอยเลือดกระเซ็นบนกำแพงเป็นเส้นโค้ง สันนิษฐานว่าเกิดขึ้นจากการฟาดมีดในจังหวะสุดท้าย ความแม่นยำและความเฉียบคมของบาดแผล ทำให้เจ้าหน้าที่เชื่อว่าฆาตกรมีทักษะด้านกายวิภาคหรือเครื่องมือผ่าตัดระดับหนึ่ง
เสียงจากประชาชนอีสต์ เอ็นด์กลับสู่ฝันร้าย ชาวบ้านต่างแตกตื่น หลายคนปิดประตูหน้าต่างตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างและพากันซุบซิบว่า “แจ็คกลับมาแล้วและอาจกำลังเลือกเหยื่อรายต่อไปอยู่ในเงามืด”
หญิงคนหนึ่งกล่าวทั้งน้ำตา “เขาอาจเป็นแค่ขี้เมา แต่ก็เป็นคนเหมือนเรา ถ้าแจ็คฆ่าเขาได้ ใครจะรู้ว่าคนต่อไปจะเป็นใคร?”
ตำรวจเร่งล่าตัวทว่าไร้ร่องรอยอีกเช่นเคย แม้เจ้าหน้าที่จะเข้าปิดตรอกทันที แต่ตามรายงานระบุว่า ไม่พบรอยเท้า ไม่พบพยาน ไม่พบอาวุธ นอกจากเงามืดที่แจ็คทิ้งไว้ให้เมืองหวาดผวา
นายตำรวจจากสำนักใหญ่เพิ่งประกาศในช่วงเช้า ว่าคดีนี้ “คล้ายกันอย่างน่าขนลุก” กับเหตุการณ์ก่อนหน้าและประชาชนควรเลี่ยงการเดินตามลำพังในยามค่ำคืนโดยเด็ดขาด
รายงานพิเศษสืบสวนต่อจากคดีล่าสุด
“นักข่าวหนุ่มชี้วิธีลงมือบ่งบอกตัวตน รูปแบบใหม่ของแจ็ค เดอะ ริปเปอร์” ลอนดอนยังไม่ทันฟื้นจากเหตุสยองในตรอกแต่ความลับน่าขนลุกยิ่งกว่าก็ถูกเปิดเผยโดยนักข่าวหนุ่มไร้ชื่อ ผู้ที่กำลังได้รับความสนใจจากทั้งวงการหนังสือพิมพ์และเจ้าหน้าที่สอบสวน เขาเป็นคนแรกที่สังเกตรายละเอียดบางอย่างที่ตำรวจมองข้ามและอาจเป็นเบาะแสสำคัญที่สุดตั้งแต่คดีนี้เริ่มต้น
ดัชเชสวิเวียนน์ รอยยิ้มอบอุ่นฉายชัดบนใบหน้า “หลานสะใภ้ทำถูกต้องแล้ว ลูกเลือกปกป้องเกียรติยศของอีธานและอนาคตของทายาทฮาร์โรว์ การเป็นภรรยาของผู้บัญชาการก็เป็นหน้าที่ที่สำคัญไม่แพ้กัน”อีธานทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าเธอ ความรู้สึกผิด ผสมกับความซาบซึ้งใจท่วมท้น “คุณเสียสละสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตเพื่อผม... ผมจะเป็นหนี้บุญคุณคุณไปตลอดชีวิต” อีธานเสียงสั่นเครือ “ไม่หรอกค่ะ นี่คือหน้าที่ของภรรยาและแม่ ฉันจะกลับไปทำหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่กว่า คือการเป็นแม่บ้านของตระกูลฮาร์โรว์ เพื่อให้คุณได้ทำหน้าที่ปกป้องเมืองหลวงได้อย่างเต็มที่ โดยไม่ต้องห่วงข้างหลังอีกต่อไป” เอวาร์ยกมือลูบผมเขาหลังจากคำประกาศที่เต็มไปด้วยความรักและการเสียสละของเอวาร์ คฤหาสน์ฮาร์โรว์ก็เข้าสู่ โหมดเตรียมทายาททันที ทุกคนในตระกูลต่างร่วมมือกันอย่างเต็มที่ ความสุขที่มาพร้อมความวุ่นวายเล็กน้อยได้ปกคลุมทั่วบริเวณ อีธานดำเนินการเรื่องความปลอดภัยของเอวาร์อย่างเคร่งครัด ชนิดที่ว่าหากมีนกตัวไหนบินเฉียดหน้าต่างห้องเอวาร์ก็อาจถูกตรวจสอบประวัติทันที!หน่วยรักษาความปลอดภัยส่วนบุคคล ที่ได้รับคำสั่งจากสำนักพระราชวังมาถึงอย่างรวดเร็ว พวกเขาจัดก
ลีออนเงยหน้าขึ้นจากพื้น สบตาเพื่อนสนิท ยักไหล่เล็กน้อยอย่างเข้าใจ “เอวาร์...การเป็นตำรวจอาจเป็นสิ่งที่เธอรัก แต่สำหรับพี่อีธานเขารักเธอมากกว่าทุกยศศักดิ์ในโลกนี้ ตอนนี้ในท้องเธอมีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา เธอคิดว่าเขาจะยอมให้อันตรายใดๆ มาทำร้ายภรรยาและลูกได้เหรอ รอยแผลที่แขนเธอครั้งนั้น... เขาอาจจะไม่เคยพูดออกมา แต่มันกลายเป็นฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเขา เขาไม่เคยให้อภัยตัวเองหรอกนะเอวาร์ พี่ชายของฉันคนนี้ เขายอมให้ทุกคนประณามหยามเกียรติได้ แต่คงไม่ยอมให้เธอกับลูกเป็นอะไรไปแน่ เขาเป็นคนแบบนั้นและนี่!ไม่ใช่การยอมแพ้เอวาร์... นี่คือการเปลี่ยนสนามรบต่างหาก พี่อีธานและเธอกำลังจะสละเครื่องแบบเพื่อปกป้องเกียรติยศที่สูงกว่า”“ขอบใจนะลีออน... นายช่วยฉันได้มาก ฉันแค่ต้องการใครสักคนช่วยตอกย้ำว่า การตัดสินใจครั้งนี้ของฉันจะปกป้องอีธานจากสายตาคนอื่นได้จริง” การสนทนาจบลงทันทีที่อีธานเดินกลับเข้ามา เอวาร์ได้ข้อสรุปที่ชัดเจนในใจ เอวาร์ยิ้มอ่อนโยน กุมมือที่เย็นจัดของอีธานไว้แน่น“อีธาน... ฉันขอบคุณที่คุณรักและห่วงใยฉันขนาดนี้” เธอพูดเสียงแผ่วเบา “แต่คำสั่งของคุณ มันจะทำให้คนอื่นมองคุณไม่ดี และอาจเป็นจุดอ่อ
“ลีออนไปเฝ้าเอวาร์ในห้องพักฟื้นที อย่าให้ใครเข้าใกล้เธอแม้แต่ก้าวเดียว ห้ามทิ้งเธอไว้ลำพังแม้แต่วินาทีเดียว จนกว่าหน่วยรักษาความปลอดภัยจะมาถึง นี่คือคำสั่งที่ต้องปฏิบัติตามด้วยชีวิต” อีธานสั่งด้วยเสียงต่ำและหนักแน่นเมื่อถึงห้องทำงานส่วนตัว อีธานเปิดไฟที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว และหยิบเครื่องเขียนที่มีตราพระราชลัญจกรประจำตำแหน่งผู้บัญชาการขึ้นมา เขาไม่ได้ติดต่อเพียงแค่กระทรวงมหาดไทย แต่ตัดสินใจใช้ช่องทางสูงสุดเพื่อความมั่นคง เขาเขียนจดหมายฉบับหนึ่งด้วยลายมือที่เร่งรีบแต่เป็นระเบียบ ถึงบุคคลสำคัญในสำนักพระราชวังซึ่งเป็นผู้มีอำนาจในการสั่งการคุ้มครองระดับสูงสุดและรอบด้านที่สุดสาระสำคัญของจดหมายคือการขอพระราชทานความคุ้มครองแก่ภรรยาและทายาทที่กำลังจะเกิด โดยแจ้งถึงสถานะใหม่ของเอวาร์ และความเสี่ยงที่เธอได้รับจากการปฏิบัติหน้าที่ของเขาในคดีสำคัญระดับชาติ เป็นการขอใช้พระราชอำนาจเพื่อความปลอดภัยสูงสุดเหนือกว่าระบบตำรวจปกติจะสามารถให้ได้ อีธานผนึกจดหมายด้วยครั่งอย่างรวดเร็ว และมอบให้ 'ม้าเร็วของราชการ' ซึ่งรอประจำการอยู่ด้านนอก ผู้ส่งสาสน์ส่วนตัวซึ่งเป็นนายตำรวจที่ไว้วางใจที่สุดให้รีบนำไปส่งยังพระรา
แพทย์ดูผลตรวจเลือดชั่วคราวแล้วหันกลับมาหาทั้งคู่ ดวงตาเธอฉายรอยยิ้มอ่อนโยน“งั้น... ฉันจะบอกข่าวดีเลยนะคะ”อีธานตัวแข็งทื่อ เผลอจิกมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ความเครียดและความกลัวในใจทะยานสู่จุดสูงสุด“ข่าวดี...?” เขาพึมพำแพทย์ยิ้มกว้างขึ้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานที่สุด“ยินดีด้วยท่านผู้การ คุณเอวาร์กำลังตั้งครรภ์ค่ะ” โลกเหมือนหยุดหมุนไปหนึ่งวินาที ความเงียบหนักอึ้งดุจกาลเวลาหยุดนิ่งเอวาร์ตกใจ ตาเบิกกว้าง มือเล็กเผลอกำมืออีธานกลับ อีธานนิ่งตาแข็งเหมือนสมองกำลังค่อยๆ ประมวลผลทีละคำ กำลัง... ตั้งครรภ์... เด็กของเขา... ลูกของเขากับเอวาร์... ค่อยๆ ช้าๆ ดวงตาสีเทาเข้มนั้นเริ่มสั่นไหวอย่างควบคุมไม่อยู่ เขาหลุบหน้าลง ดวงตาไหวระริก เสียงทุ้มนุ่มแทบกลืนหายไปกับลมหายใจ“เอวาร์... เรา... มีลูกแล้วเหรอ” อีธานวางมือข้างซ้ายลูบหน้าท้องเธออย่างแผ่วเบา ราวกับหวั่นใจว่าจะทำให้เด็กในนั้นสะดุ้ง ความแข็งแกร่งของท่านอธิบดีผู้บัญชาการตำรวจนครบาล พันตำรวจเอกอีธาน ฮาร์โรว์ หายจนสิ้นเหลือเพียงชายคนหนึ่งที่รักภรรยาหมดหัวใจ ลมหายใจของอีธานขาดห้วง เขากะพริบตาช้าๆ เหมือนต้องใช้เวลาเพื่อให้คำพูดนั้นซึมเข้ามาในส
“คุณโอเคไหม? หน้าคุณซีดมาก เดี๋ยวนะ ผมนั่งพยุงคุณดีกว่า…” เขากำลังจะประคองเธอให้ยืนมั่นคง แต่ประตูสำนักงานก็ถูกผลักออกด้วยแรงที่ทำให้หลายคนสะดุ้งอีธานเดินเข้ามาพอดี ร่างสูงในชุดยูนิฟอร์มสีเข้ม หัวไหล่กว้างบดบังแสงด้านหลัง ดวงตาสีเทาเข้มนิ่งสนิท นิ่งจนทั้งห้องเย็นวาบ เหมือนอุณหภูมิลดลงทันที ไม่ใช่ความโกรธแบบตะโกน แต่เป็นความอันตรายที่เงียบงัน เขามองภาพเฮนรี่ที่กำลังจับตัวภรรยาของเขา มุมปากกระตุกเล็กน้อยเหมือนพยายามประคองสติ เสียงอีธานดังขึ้นช้า ๆ ต่ำ และ เฉียบคมจนบาดอากาศ“วางภรรยาผมลงเดี๋ยวนี้” แม้ไม่ได้ขึ้นเสียง แต่ความกดดันนั้นพาให้ทั้งห้องหยุดหายใจ เฮนรี่ปล่อยทันที“ผม…ผมแค่ช่วยครับท่านผู้การ เธอเหมือนจะไม่สบาย” อีธานไม่ตอบ เขาเพียงจ้องอีกฝ่ายนิ่ง ก่อนที่จะดึงเหตุผลขึ้นมากลบอารมณ์อ่อนไหว“ขอบคุณที่ช่วยเธอ” อีธานรีบเดินเข้าหาเอวาร์ ประคองเธออย่างรวดเร็ว“เอวาร์ มองผมสิ” เสียงเขาเบาลงอย่างเห็นได้ชัด แต่มือกลับสั่นน้อย ๆ สั่นเพราะความกลัว ไม่ใช่ความโกรธเธอพยายามยิ้มบาง ๆ “ฉันแค่…เวียนหัวค่ะ”อีธานไม่รอช้า เขาอุ้มเธอขึ้นเต็มแขน “เราจะไปห้องพยาบาล เดี๋ยวนี้”ทุกคนในห้องเงียบสนิท มองภา
เธอเริ่มจากการเปิดซองหลักฐานหมายเลขหนึ่ง ชิ้นส่วนผ้าผืนนุ่มที่พบในโกดัง ผ้าชนิดเดียวกับที่ใช้ห่อภาชนะในโรงงานถูกคลี่ออกบนแผ่นกระดาษลายกริด เอวาร์ค่อยๆ ใช้แปรงขนาดเล็กปัดฝุ่นจัดวางสไลด์ตัวอย่าง นำเข้าสู่กล้องจุลทรรศน์ เธอทำสไลด์อย่างประณีต หยดสารบางชนิดเพื่อให้เห็นการย้อมสีของเส้นใย ใช้กล้องส่องภาพเพื่อค้นหาการปนเปื้อนของแร่ธาตุหรือคราบเคมีที่อาจบ่งบอกแหล่งที่มาขั้นตอนหนึ่งที่เธอทำหลายครั้งคือ การถ่ายภาพหลักฐานทุกมุม ก่อนจับใส่ถุงซิปผนึกติดเทปและประทับตราหมายเลขคดีอย่างเป็นทางการ การทำขั้นตอนนี้เรียบร้อยและไม่รีบร้อน ทำให้สังเกตเห็นได้ว่าแต่ละชิ้นไปตามระบบซึ่งสามารถนำไปต่อยอดทางคดีได้อย่างแม่นยำ เพื่อนร่วมงานบางคนเข้ามาดูด้วยความชื่นชม “คุณเอวาร์ทำได้ละเอียดจริง ๆ”อีธานยืนใกล้ๆ เขาไม่ได้เข้าไปขัด แต่สายตาเขาส่งความหวงหา ความภาคภูมิใจ และ ความไม่อยากปล่อยให้ใครมาแตะต้องเธอแม้เพียงคำชมของคนอื่นเอวาร์หยิบชิ้นตัวอย่างหนึ่งขึ้นมาวางใต้เลนส์กล้องจุลทรรศน์ กลั่นแสงออกมาทำให้รูปร่างของเส้นใยแปลกตาปรากฏ เธอขมวดคิ้วแล้วจดบันทึก บันทึกด้วยลายมือที่เป็นระเบียบว่า “ลักษณะการย้อมสีแดง-คราบสารอินท







