LOGIN...เธอ...ซินนี่แม่มดสาวสุดเซ็กซี่ เธอมาพร้อมภารกิจสำคัญ นั่นก็คือการตามหาเนื้อคู่ แต่เนื้อคู่ของเธอสิ ทำไมช่างซื่อบื้อเสียจริง แต่อย่างไรเสียเธอต้องทำให้เขารักให้ได้ภายในสามเดือน ไม่งั้นจะต้องถูกสาปเป็นแมวป่าตลอดชีวิต ...เขา...เอกภาพ อธิราช ดร.หนุ่ม นักวิทยาศาสตร์ผู้ชอบศึกษาค้นคว้า ชอบวิจัยและการทดลอง ใช้ชีวิตอยู่บ้านกับหลานๆ ตัวอ้วนกลมทั้งสอง ลูกชายและลูกสาวที่พี่สาวและพี่เขยที่ได้ฝากฝังเอาไว้ก่อนตาย ...แล้วการเจอกันของทั้งคู่ก็เกิดขึ้น
View Moreชายหนุ่มกอดเมียสาวแนบอกทันทีที่เธอเกร็งกระตุกไปเยือนสวรรค์อีกครั้ง จับร่างสาวนอนตะแคงแล้วยกขาข้างหนึ่งพาดบนบ่า กายชายเข้าสอดแทรกส่วนลี้ลับที่เปิดรับด้วยความเต็มใจ คุกเข่าจับขาด้านบนของหญิงสาวอีกด้านหนีบใต้รักแร้ได้สำเร็จ เขาเริ่มขยับอีกหญิงสาวสะอื้นจวนเจียนขาดใจกับเรือนตัวตนองอาจที่บดเบียดล้ำลึกยิ่
“อย่าเพิ่งกวนนะคะ ซินนี่กำลังสนุกเลย” หญิงสาวหมุนกายกลับมาหาเขาอีกครั้ง โยกกายสนุกสนาน รัวตีบั้นท้ายหนุ่มฉกรรจ์ต่อเนื่องเอกภาพยังร้องโอดโอยตามแรงโยกกายของหญิงสาว เขาตาโตคำรามเสียงดัง หลังจากหญิงสาวใช้เวทมนตร์พลิกกายให้เขานอนหงายขึ้น แล้วสวมสอดกายสาวเข้าโอบอุ้มรัดรึงสุดซอกทางรัก“โอ้ / อ๊ะ” เสียงอุท
“ขา... คุณอะตอม” เสียงหวานขานรับด้วยดวงตาหยาดเยิ้มช่างยั่วเสียจริง เอกภาพได้ยินเสียงและเห็นสายตาหวาดหยดที่สบด้วยก็สะท้านในอก เรือนกายหนุ่มผงาดกล้าขึ้นมาทันที“แบบนี้ไม่ใส่เสียดีกว่า” เขาว่าให้“ไม่ใส่ก็ถอดสิคะ” หญิงสาวยิ้มแพรวพราวดวงตาเป็นประกาย คนอยากปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นน้อยตาเป็นประกายระยับ“งั้น
ณัฐรวีหยัดกายตอบสนองทุกจังหวะกดคลึงสัมผัส ใบหน้าคมเข้มเลื่อนลงประทับจุมพิตทั่วเรือนกายสาวอย่างเอาใจใส่“อืม” เสียงหวานบอกถึงอารมณ์หวามที่เขาหยิบยื่นให้ด้วยความรัญจวนใจ“เจ้าน่ารักเหลือเกินหนูนิ่ม” เขาผงกศีรษะขึ้นมองใบหน้าสวยหวานที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์เสน่หาดวงตาพราวระยับณัฐรวียิ่งหน้าแดงมากขึ้นในคำชมนั้
เอกภาพพาตัวเองขึ้นทาบทับเรือนร่างสาว ชายหนุ่มอยากฝากฝังเรือนกายแกร่งในเรือนร่างเย้ายวนนี้เหลือเกิน เขาไม่รอช้าที่จะปลดกางเกงที่สวมใส่อยู่ออกให้พ้นกาย ความแข็งแกร่งบดเบียดนวลเนื้อสาวจากเบื้องหลัง ลากไล้ให้กายสาวสั่นไหวไปพร้อมๆ กับเสียงครางครวญของคนใต้ร่าง“อย่า” ซินนี่ตกใจเพราะเวลาสิบนาทีเพียงพอให้เข
“คุณอะตอม ปานไม่ได้ตั้งใจนะคะ” ปานวาดตกใจก้มมองมือของตัวเองเอกภาพขยับแว่นลุกขึ้นด้วยความมึนงงที่โดนผลัก“เมื่อกี้เหมือนมีคนผลักปานเลยค่ะ” ปานวาดหันไปหาเด็กสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ แต่ด้วยความเกรงใจเอกภาพ เธอจึงไม่กล้าเอ่ยปรักปรำเด็กๆ ทั้งสองเอกภาพอ่านสายตาของปานวาดออก เขารีบกล่าวปกป้องหลาน เพราะเขายืน
“เป็นยังไงบ้างคะ” ปานวาดยอมกลับไปก็จริง แต่เธอแค่ถอยไปตั้งหลัก หากยังอยู่ วิภาคงหาทางให้ออกจากบ้านของเอกภาพจนได้“ไม่เป็นอะไรแล้วครับ ขอบคุณมากนะครับ รบกวนคุณแย่เลย” เอกภาพรับของจากปานวาดมาถือเอาไว้“แหม รบกงรบกวนอะไรกันคะ คนบ้านใกล้เรือนเคียงกัน ปานเบื่อๆ ค่ะ ว่าจะมาฝากท้องที่นี่ด้วยคน” เธอเข้าเรื่
“โอ๊ย... เสียว เจ้าแมวเหมียว หยุดเลียได้แล้ว” เอกภาพบอกให้หยุดแต่มือใหญ่ลูบศีรษะเจ้าแมวไม่หยุด ซินนี่แอบค่อนขอดในใจ หมั่นไส้คนปากไม่ตรงกับใจ ยังคงเลียแผ่นอกเขาไม่เลิก ตอนนี้เปียกไปด้วยน้ำลายจนทั่วเอกภาพหัวเราะเสียงห้าวกระเส่าด้วยความเสียวซ่าน ตีก้นของเจ้าแมวแสนซนอีกสองสามทีด้วยความมันเขี้ยว แต่ก็ยอ











