ฝีเท้าที่เปลี่ยนไป

บาดแผลที่ “ลึกเกินกว่าขี้เมาจะโดนแค่แทง” จากการตรวจศพโดยแพทย์เวร แผลที่ลำคอนั้นไม่ใช่การแทงแบบคนเมาธรรมดาทะเลาะกัน แต่เป็นการ “กรีด” อย่างแม่นยำ ลึกเป็นเส้นตรง ระดับแรงสม่ำเสมอราวกับใช้มีดสำหรับงานเฉือนชิ้นเนื้อชั้นดี

นักข่าวหนุ่มกล่าวว่า “ถ้าเขาเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา เขาคงทำแผลแบบนี้ไม่ได้ นี่! คือฝีมือของคนที่เคยจับมีดมาก่อนและมีความใจเย็นน่ากลัวในระหว่างลงมือ”

ตรอกเกิดเหตุถูกเลือก ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ตามข้อมูลที่เด็กหนุ่มเก็บมาจากคนในท้องถิ่น ตรอกที่พบศพขึ้นชื่อเรื่อง “เสียงดังยามดึก” เพราะอยู่หลังโรงเตี๊ยมหลายแห่ง นั่นหมายความว่าหากมีเสียงขว้างขวดหรือทะเลาะกัน จะไม่มีใครเอะใจกับ “เสียงความตาย” ที่เกิดขึ้นเลย เป็นการเลือกสถานที่อย่างเจาะจง ไม่ใช่การลงมือสุ่มวู่วาม

แจ็คกำลัง “ส่งข้อความ” ศพถูกจัดวางให้มองเห็นได้ง่าย เหมือนตั้งใจให้ค้นพบ เหมือนกำลังประกาศว่าเขายังอยู่และพร้อมลงมืออีกเมื่อไหร่ก็ได้ นักข่าวหนุ่มให้ความเห็นว่า “นี่! ไม่ใช่ฆาตกรที่ต้องการซ่อนศพแต่เป็นคนที่ต้องการให้เราเห็นต้องการให้ลอนดอนรู้ว่าความกลัวคืออาวุธของเขา”

ตำรวจเริ่มประสานกับหัวหน้าแผนกพิเศษ เจ้าหน้าที่ระดับสูงจากสำนักใหญ่กำลังเตรียมกำลังคนเพิ่มเติมรวมถึง นายตำรวจหนุ่มจากวังหลวงซึ่งขึ้นชื่อเรื่องการสืบสวนลึกและเฉียบขาดที่สุดในรุ่นมีรายงานว่าเขาเริ่มสนใจข้อมูลที่นักข่าวหนุ่มนำเสนออย่างจริงจัง แม้ทั้งสองจะไม่เคยร่วมงานกันและมีข่าวลือว่าเคย “วิ่งไล่กันในตรอกมืดมาแล้วครั้งหนึ่ง”

เสียงสะท้อนจากประชาชนลอนดอนกำลังเดินบนคมมีด ผู้คนในอีสต์ เอนด์นอนหลับไม่เป็นสุขยิ่งเมื่อรู้ว่าชายขี้เมาครั้งนี้อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของยุคสยองครั้งใหม่ บางคนเริ่มติดโคมไฟหน้าบ้านทั้งคืน บางคนพกมีดพกสั้น บางคนยอมไม่ไปทำงาน ถ้างานนั้นต้องเดินกลับตามตรอกยามค่ำ ลอนดอนอยู่ในสภาพที่ทั้งหวาดกลัว และ ระแวงกันเอง 

รายงานลับของกรมตำรวจลอนดอน

ชั้นความลับ: สูงสุด (สำหรับสายสืบระดับวังหลวงเท่านั้น) 

ผู้จัดทำ: สำนักงานสืบสวนกรณีพิเศษ ค.ศ. 1888

หัวข้อ: การประเมินภัยคุกคาม แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ 

ผู้รับ: ผู้กองอีธาน ฮาร์โรว์

สรุปสถานการณ์ปัจจุบัน จากรายงานที่ผู้กองส่งมอบฉบับก่อนหน้า เหตุฆาตกรรมต่อเนื่องในเขตWhitechapel – East End ทวีความรุนแรงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเหยื่อรายล่าสุดเป็นชายขี้เมาไร้บ้าน ถูกสังหารด้วยแผลกรีดลำคอความยาว 6 นิ้ว ลักษณะแผลเฉียบคมและมีความแม่นยำเกินระดับประชาชนทั่วไป การก่อเหตุเกิดขึ้นช่วงเวลาเดิมราวตีหนึ่งถึงตีสาม ซึ่งเป็นช่วงที่การลาดตระเวนเบาบางที่สุดในย่านคนยากไร้ ผู้สังเกตการณ์ไม่พบเสียงต่อสู้แสดงว่าเหยื่ออาจถูกทำให้หมดสติอย่างรวดเร็วก่อนลงมือสังหาร

การประเมินทักษะของฆาตกร จากหลักฐาน ณ จุดเกิดเหตุ คาดว่าแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ มีความรู้ด้านกายวิภาค ระดับเบื้องต้นหรือระดับสูงกว่าชาวบ้านทั่วไป ใช้มีดได้ชำนาญ ราวคนที่เคยทำงานเกี่ยวกับเนื้อสัตว์ แพทย์ฝึกหัด หรือแรงงานท่าเรือที่ใช้มีดเฉือนเชือก ใจเย็นผิดมนุษย์ ไม่มีร่องรอยมือสั่นหรือความรีบเร่งในการลงมือ เลือกพื้นที่และเหยื่ออย่างเจาะจง ใช้ตรอกที่มีเสียงดังปกปิดเสียงฆาตกรรม

ความเคลื่อนไหวที่น่าสงสัยทกลุ่มโสเภณี รายงานว่า “มีชายลึกลับคอยสอบถามตารางเวลาของพวกเธอ” ไม่ทราบว่าเป็นตัวฆาตกรหรือผู้ที่เลียนแบบจำเป็นต้องสืบต่อโดยใกล้ชิด

นักข่าวหนุ่มนิรนามบุคคลนี้ปรากฏในที่เกิดเหตุหลายครั้ง รวดเร็วราวกับรู้จุดเกิดเหตุก่อนตำรวจให้ข้อมูลบางอย่างที่ถูกต้องจนน่าสงสัย อาจเป็นพยานสำคัญหรือกำลังตกเป็นเป้าของฆาตกร

คำวินิจฉัยจากส่วนกลาง เนื่องจากความหวาดกลัวกำลังปกคลุมลอนดอนและมีการร้องเรียนจากชนชั้นสูงว่าสตรีเริ่มตกเป็นเหยื่อ วังหลวงจึงมีคำสั่งโดยตรงให้ ผู้กองอีธาน ฮาร์โรว์ รับหน้าที่นำคดีนี้ ให้ใช้อำนาจเต็มรูปแบบในการ ควบคุมพื้น ตรวจสอบรายชื่อแพทย์เฉือนเนื้อ คนงานเรือ จัดทำแผนล่อฆาตกร รวมถึงใช้บุคคลเป็นเหยื่อล่อหากจำเป็น เฝ้าระวังนักข่าวหนุ่ม เพราะอาจเป็นกุญแจหรือภาระ