Chapter: สาสน์ลับระดับชาติ และน้ำตาของผู้บัญชาการดัชเชสวิเวียนน์ รอยยิ้มอบอุ่นฉายชัดบนใบหน้า “หลานสะใภ้ทำถูกต้องแล้ว ลูกเลือกปกป้องเกียรติยศของอีธานและอนาคตของทายาทฮาร์โรว์ การเป็นภรรยาของผู้บัญชาการก็เป็นหน้าที่ที่สำคัญไม่แพ้กัน”อีธานทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าเธอ ความรู้สึกผิด ผสมกับความซาบซึ้งใจท่วมท้น “คุณเสียสละสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตเพื่อผม... ผมจะเป็นหนี้บุญคุณคุณไปตลอดชีวิต” อีธานเสียงสั่นเครือ “ไม่หรอกค่ะ นี่คือหน้าที่ของภรรยาและแม่ ฉันจะกลับไปทำหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่กว่า คือการเป็นแม่บ้านของตระกูลฮาร์โรว์ เพื่อให้คุณได้ทำหน้าที่ปกป้องเมืองหลวงได้อย่างเต็มที่ โดยไม่ต้องห่วงข้างหลังอีกต่อไป” เอวาร์ยกมือลูบผมเขาหลังจากคำประกาศที่เต็มไปด้วยความรักและการเสียสละของเอวาร์ คฤหาสน์ฮาร์โรว์ก็เข้าสู่ โหมดเตรียมทายาททันที ทุกคนในตระกูลต่างร่วมมือกันอย่างเต็มที่ ความสุขที่มาพร้อมความวุ่นวายเล็กน้อยได้ปกคลุมทั่วบริเวณ อีธานดำเนินการเรื่องความปลอดภัยของเอวาร์อย่างเคร่งครัด ชนิดที่ว่าหากมีนกตัวไหนบินเฉียดหน้าต่างห้องเอวาร์ก็อาจถูกตรวจสอบประวัติทันที!หน่วยรักษาความปลอดภัยส่วนบุคคล ที่ได้รับคำสั่งจากสำนักพระราชวังมาถึงอย่างรวดเร็ว พวกเขาจัดก
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-23
Chapter: สาสน์ลับระดับชาติ และน้ำตาของผู้บัญชาการลีออนเงยหน้าขึ้นจากพื้น สบตาเพื่อนสนิท ยักไหล่เล็กน้อยอย่างเข้าใจ “เอวาร์...การเป็นตำรวจอาจเป็นสิ่งที่เธอรัก แต่สำหรับพี่อีธานเขารักเธอมากกว่าทุกยศศักดิ์ในโลกนี้ ตอนนี้ในท้องเธอมีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา เธอคิดว่าเขาจะยอมให้อันตรายใดๆ มาทำร้ายภรรยาและลูกได้เหรอ รอยแผลที่แขนเธอครั้งนั้น... เขาอาจจะไม่เคยพูดออกมา แต่มันกลายเป็นฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนเขา เขาไม่เคยให้อภัยตัวเองหรอกนะเอวาร์ พี่ชายของฉันคนนี้ เขายอมให้ทุกคนประณามหยามเกียรติได้ แต่คงไม่ยอมให้เธอกับลูกเป็นอะไรไปแน่ เขาเป็นคนแบบนั้นและนี่!ไม่ใช่การยอมแพ้เอวาร์... นี่คือการเปลี่ยนสนามรบต่างหาก พี่อีธานและเธอกำลังจะสละเครื่องแบบเพื่อปกป้องเกียรติยศที่สูงกว่า”“ขอบใจนะลีออน... นายช่วยฉันได้มาก ฉันแค่ต้องการใครสักคนช่วยตอกย้ำว่า การตัดสินใจครั้งนี้ของฉันจะปกป้องอีธานจากสายตาคนอื่นได้จริง” การสนทนาจบลงทันทีที่อีธานเดินกลับเข้ามา เอวาร์ได้ข้อสรุปที่ชัดเจนในใจ เอวาร์ยิ้มอ่อนโยน กุมมือที่เย็นจัดของอีธานไว้แน่น“อีธาน... ฉันขอบคุณที่คุณรักและห่วงใยฉันขนาดนี้” เธอพูดเสียงแผ่วเบา “แต่คำสั่งของคุณ มันจะทำให้คนอื่นมองคุณไม่ดี และอาจเป็นจุดอ่อ
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-23
Chapter: สาสน์ลับระดับชาติ และน้ำตาของผู้บัญชาการ“ลีออนไปเฝ้าเอวาร์ในห้องพักฟื้นที อย่าให้ใครเข้าใกล้เธอแม้แต่ก้าวเดียว ห้ามทิ้งเธอไว้ลำพังแม้แต่วินาทีเดียว จนกว่าหน่วยรักษาความปลอดภัยจะมาถึง นี่คือคำสั่งที่ต้องปฏิบัติตามด้วยชีวิต” อีธานสั่งด้วยเสียงต่ำและหนักแน่นเมื่อถึงห้องทำงานส่วนตัว อีธานเปิดไฟที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว และหยิบเครื่องเขียนที่มีตราพระราชลัญจกรประจำตำแหน่งผู้บัญชาการขึ้นมา เขาไม่ได้ติดต่อเพียงแค่กระทรวงมหาดไทย แต่ตัดสินใจใช้ช่องทางสูงสุดเพื่อความมั่นคง เขาเขียนจดหมายฉบับหนึ่งด้วยลายมือที่เร่งรีบแต่เป็นระเบียบ ถึงบุคคลสำคัญในสำนักพระราชวังซึ่งเป็นผู้มีอำนาจในการสั่งการคุ้มครองระดับสูงสุดและรอบด้านที่สุดสาระสำคัญของจดหมายคือการขอพระราชทานความคุ้มครองแก่ภรรยาและทายาทที่กำลังจะเกิด โดยแจ้งถึงสถานะใหม่ของเอวาร์ และความเสี่ยงที่เธอได้รับจากการปฏิบัติหน้าที่ของเขาในคดีสำคัญระดับชาติ เป็นการขอใช้พระราชอำนาจเพื่อความปลอดภัยสูงสุดเหนือกว่าระบบตำรวจปกติจะสามารถให้ได้ อีธานผนึกจดหมายด้วยครั่งอย่างรวดเร็ว และมอบให้ 'ม้าเร็วของราชการ' ซึ่งรอประจำการอยู่ด้านนอก ผู้ส่งสาสน์ส่วนตัวซึ่งเป็นนายตำรวจที่ไว้วางใจที่สุดให้รีบนำไปส่งยังพระรา
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-23
Chapter: สาสน์ลับระดับชาติ และน้ำตาของผู้บัญชาการแพทย์ดูผลตรวจเลือดชั่วคราวแล้วหันกลับมาหาทั้งคู่ ดวงตาเธอฉายรอยยิ้มอ่อนโยน“งั้น... ฉันจะบอกข่าวดีเลยนะคะ”อีธานตัวแข็งทื่อ เผลอจิกมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ความเครียดและความกลัวในใจทะยานสู่จุดสูงสุด“ข่าวดี...?” เขาพึมพำแพทย์ยิ้มกว้างขึ้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานที่สุด“ยินดีด้วยท่านผู้การ คุณเอวาร์กำลังตั้งครรภ์ค่ะ” โลกเหมือนหยุดหมุนไปหนึ่งวินาที ความเงียบหนักอึ้งดุจกาลเวลาหยุดนิ่งเอวาร์ตกใจ ตาเบิกกว้าง มือเล็กเผลอกำมืออีธานกลับ อีธานนิ่งตาแข็งเหมือนสมองกำลังค่อยๆ ประมวลผลทีละคำ กำลัง... ตั้งครรภ์... เด็กของเขา... ลูกของเขากับเอวาร์... ค่อยๆ ช้าๆ ดวงตาสีเทาเข้มนั้นเริ่มสั่นไหวอย่างควบคุมไม่อยู่ เขาหลุบหน้าลง ดวงตาไหวระริก เสียงทุ้มนุ่มแทบกลืนหายไปกับลมหายใจ“เอวาร์... เรา... มีลูกแล้วเหรอ” อีธานวางมือข้างซ้ายลูบหน้าท้องเธออย่างแผ่วเบา ราวกับหวั่นใจว่าจะทำให้เด็กในนั้นสะดุ้ง ความแข็งแกร่งของท่านอธิบดีผู้บัญชาการตำรวจนครบาล พันตำรวจเอกอีธาน ฮาร์โรว์ หายจนสิ้นเหลือเพียงชายคนหนึ่งที่รักภรรยาหมดหัวใจ ลมหายใจของอีธานขาดห้วง เขากะพริบตาช้าๆ เหมือนต้องใช้เวลาเพื่อให้คำพูดนั้นซึมเข้ามาในส
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-23
Chapter: สาสน์ลับระดับชาติ และน้ำตาของผู้บัญชาการ“คุณโอเคไหม? หน้าคุณซีดมาก เดี๋ยวนะ ผมนั่งพยุงคุณดีกว่า…” เขากำลังจะประคองเธอให้ยืนมั่นคง แต่ประตูสำนักงานก็ถูกผลักออกด้วยแรงที่ทำให้หลายคนสะดุ้งอีธานเดินเข้ามาพอดี ร่างสูงในชุดยูนิฟอร์มสีเข้ม หัวไหล่กว้างบดบังแสงด้านหลัง ดวงตาสีเทาเข้มนิ่งสนิท นิ่งจนทั้งห้องเย็นวาบ เหมือนอุณหภูมิลดลงทันที ไม่ใช่ความโกรธแบบตะโกน แต่เป็นความอันตรายที่เงียบงัน เขามองภาพเฮนรี่ที่กำลังจับตัวภรรยาของเขา มุมปากกระตุกเล็กน้อยเหมือนพยายามประคองสติ เสียงอีธานดังขึ้นช้า ๆ ต่ำ และ เฉียบคมจนบาดอากาศ“วางภรรยาผมลงเดี๋ยวนี้” แม้ไม่ได้ขึ้นเสียง แต่ความกดดันนั้นพาให้ทั้งห้องหยุดหายใจ เฮนรี่ปล่อยทันที“ผม…ผมแค่ช่วยครับท่านผู้การ เธอเหมือนจะไม่สบาย” อีธานไม่ตอบ เขาเพียงจ้องอีกฝ่ายนิ่ง ก่อนที่จะดึงเหตุผลขึ้นมากลบอารมณ์อ่อนไหว“ขอบคุณที่ช่วยเธอ” อีธานรีบเดินเข้าหาเอวาร์ ประคองเธออย่างรวดเร็ว“เอวาร์ มองผมสิ” เสียงเขาเบาลงอย่างเห็นได้ชัด แต่มือกลับสั่นน้อย ๆ สั่นเพราะความกลัว ไม่ใช่ความโกรธเธอพยายามยิ้มบาง ๆ “ฉันแค่…เวียนหัวค่ะ”อีธานไม่รอช้า เขาอุ้มเธอขึ้นเต็มแขน “เราจะไปห้องพยาบาล เดี๋ยวนี้”ทุกคนในห้องเงียบสนิท มองภา
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-23
Chapter: สาสน์ลับระดับชาติ และน้ำตาของผู้บัญชาการเธอเริ่มจากการเปิดซองหลักฐานหมายเลขหนึ่ง ชิ้นส่วนผ้าผืนนุ่มที่พบในโกดัง ผ้าชนิดเดียวกับที่ใช้ห่อภาชนะในโรงงานถูกคลี่ออกบนแผ่นกระดาษลายกริด เอวาร์ค่อยๆ ใช้แปรงขนาดเล็กปัดฝุ่นจัดวางสไลด์ตัวอย่าง นำเข้าสู่กล้องจุลทรรศน์ เธอทำสไลด์อย่างประณีต หยดสารบางชนิดเพื่อให้เห็นการย้อมสีของเส้นใย ใช้กล้องส่องภาพเพื่อค้นหาการปนเปื้อนของแร่ธาตุหรือคราบเคมีที่อาจบ่งบอกแหล่งที่มาขั้นตอนหนึ่งที่เธอทำหลายครั้งคือ การถ่ายภาพหลักฐานทุกมุม ก่อนจับใส่ถุงซิปผนึกติดเทปและประทับตราหมายเลขคดีอย่างเป็นทางการ การทำขั้นตอนนี้เรียบร้อยและไม่รีบร้อน ทำให้สังเกตเห็นได้ว่าแต่ละชิ้นไปตามระบบซึ่งสามารถนำไปต่อยอดทางคดีได้อย่างแม่นยำ เพื่อนร่วมงานบางคนเข้ามาดูด้วยความชื่นชม “คุณเอวาร์ทำได้ละเอียดจริง ๆ”อีธานยืนใกล้ๆ เขาไม่ได้เข้าไปขัด แต่สายตาเขาส่งความหวงหา ความภาคภูมิใจ และ ความไม่อยากปล่อยให้ใครมาแตะต้องเธอแม้เพียงคำชมของคนอื่นเอวาร์หยิบชิ้นตัวอย่างหนึ่งขึ้นมาวางใต้เลนส์กล้องจุลทรรศน์ กลั่นแสงออกมาทำให้รูปร่างของเส้นใยแปลกตาปรากฏ เธอขมวดคิ้วแล้วจดบันทึก บันทึกด้วยลายมือที่เป็นระเบียบว่า “ลักษณะการย้อมสีแดง-คราบสารอินท
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-23
Chapter: รัตติกาลไร้ดาวและอความารีนเจิดจรัสหากพวกผู้ใหญ่ในสภาครีบทราบเรื่อง มันจะกลายเป็นประเด็นทางการเมืองทันที เด็กทั้งสองจะถูกแบ่งแยก ถูกคาดหวัง และถูกบังคับให้เป็นไปตามกฎเกณฑ์จนสูญเสียตัวตน”“และพวกเขาก็จะสูญเสียวัยเด็กอันล้ำค่าไปพร้อมกันด้วย” ราชินีเซราฟิน่าพยักหน้าเห็นพ้องท่ามกลางเสียงดนตรีจากฝูงสัตว์น้ำที่แว่วมาตามกระแสราชินีแคสสิโอเปียเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง “ให้เขาได้เติบโตตามธรรมชาติเถอะ ให้หัวใจของพวกเขามีเวลาค้นหาคำตอบด้วยตัวเองว่าเหตุใดจึงดึงดูดเข้าหากัน เราจะเก็บความ ลับนี้ไว้ภายใต้ผนึกแห่งมนตรา จนกว่าวันที่เหมาะสมจะมาถึง เมื่อถึงวันนั้น เราจะให้พวกเขาเป็นคนตัดสินใจเลือกเส้นทางชีวิตด้วยตัวเอง”ราชินีเซราฟิน่ายิ้มบางๆ ทั้งที่ยังมีหยดน้ำตาคลอ “งั้นเราจะปกป้องทั้งสองคนไปพร้อมกันนะ เรื่องนี้จะมีเพียงพวกเราเท่านั้นที่รู้”“เราจะปกป้องลูกด้วยกัน” ราชินีแคสสิโอเปียตอบรับพร้อมกับยื่นมือแตะมืออีกฝ่ายเหนือโต๊ะหิน “และข้าจะดูแลลูกของเจ้าด้วยความรัก เท่ากับที่ข้าดูแลลูกของข้าเอง”สองราชินียืนยันคำมั่นสัญญาในความเงียบงันของมหาสมุทรลึก เป็นคำสัญญาที่จะรักษาหัวใจเล็กๆ สองดวงให้รอดพ้นจากชะตากรรมที่หนักอึ้งเกินวัย พวกเธอร
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-15
Chapter: รัตติกาลไร้ดาวและอความารีนเจิดจรัสคาเอลตัวเล็กสะอึกสะอื้น เขาพยายามเอื้อมมือเล็กๆ ไปหาเพื่อนคนแรก “ข้า... ทำให้เจ้าเจ็บ” เสียงเด็กน้อยสั่นเครือจนใจสลาย ซิเลสทีออนที่ยังไม่เข้าใจอะไรได้แต่ร้องไห้เรียกชื่อคาเอลเบาๆ ก่อนที่ทั้งคู่จะถูกดึงแยกออกจากกันตามคำสัญญา ชะตาของทั้งคู่ถูกผูกเข้าหากันตั้งแต่วันที่ยังไม่รู้จักคำว่ารักหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญในวันนั้น วันที่เลือดสองสีไหลเวียนผสมผสานกันจนเกิดเป็นพันธะโบราณเหนือหน้าผากของเด็กน้อยทั้งสอง โลกทั้งใบของคาเอลกลับเงียบลงอย่างประหลาด ราวกับกระแสน้ำรอบกายหยุดเคลื่อนไหวคาเอลตัวน้อยนั่งขดตัวคุดคู้อยู่หลังโขดหินปะการังสูงชันเพียงลำพัง ดวงตาสีรัตติกาลไร้ดาวที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นประกายสุกใสยามจ้องมองซิเลสทีออนบัดนี้กลับหม่นแสงลงราวกับคลื่นในคืนที่พายุสงบแต่แฝงด้วยความโศกเศร้า เขาชูเข่าขึ้นกอดไว้แน่น ซ่อนครีบด้านหลังอย่างไม่มั่นใจในตัวตน ริมฝีปากเล็กๆ ที่ยังมีรอยแผลจางๆ เม้มเข้าหากันแน่น สามวันแล้วที่เขาแทบไม่ได้ปริปากพูดกับใคร เขาปฏิเสธทั้งอาหารและไม่ออกไปว่ายน้ำเล่นเหมือนเคย“เขาคงเกลียดข้าแล้ว” เสียงเล็กๆ สะท้อนก้องในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้จะยังเป็นเพียงเด็กชายตัวน้อย แต่สัญชาตญาณรา
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-15
Chapter: รัตติกาลไร้ดาวและอความารีนเจิดจรัส“เจ้านี่... แปลกดีนะ แต่ข้าชอบ”คาเอลรู้สึกว่าหัวใจเล็กๆ ของตัวเองเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก เขาค่อยๆ ยื่นแท่งขนมส่วนของตนคืนไปให้ “เอาไปเถอะของเจ้า ข้าไม่กินแล้ว ข้าไม่อยากให้เจ้าเจ็บอีก”ซิเลสทีออนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างจนโลกใต้น้ำสว่างไสว แต่ทว่ากลิ่นคาวหวานจากลิ้นที่ถูกกัดนั้นเริ่มกระจายออกในน้ำ มันเป็นกลิ่นที่ปลุกสัญชาตญาณดิบของราชันที่ซ่อนอยู่ลึกในกายคาเอลให้ตื่นตัว คาเอลตัวแข็งวาบ นัยน์ตาสีรัตติกาลไร้ดาววาวโรจน์ ครีบสั่นระริกราวกับถูกสั่งให้ล่า“คาเอลเป็นอะไร?”ไม่ทันขาดคำ สัญชาตญาณกษัตริย์ที่ยังควบคุมไม่ได้ก็ระเบิดออก พรึ่บ! คาเอลร่างเล็กพุ่งเข้าหาซิเลสทีออนด้วยความเร็วเหนือธรรมชาติ เขาประกบปากซิเลสทีออนอย่างดุดัน รุนแรง และไร้สติ แรงกดนั้นทำให้ริมฝีปากของคาเอลแตก เลือดสีครามเข้มของเขาผสมเข้ากับเลือดสีเงินของซิเลสทีออนในทันที“ไม่! คาเอล... เจ็บ” เสียงประท้วงถูกกลืนหาย เมื่อเขี้ยวคมเล็กๆ ของฉลามหัวค้อนขบลงบนลิ้นของซิเลสทีออนจนเจ็บแปลบ น้ำตาเม็ดกลมใสร่วงหล่นกลายเป็นไข่มุกหยดแรก คาเอลยังไม่หยุด เขาสูดเลือดนั้นเข้าไปตามกฎโบราณที่ดึงรั้งจิตวิญญาณ และในความชุลมุนนั้น ซิเลสทีอ
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-15
Chapter: รัตติกาลไร้ดาวและอความารีนเจิดจรัสแม้ความจริงแล้วเสด็จแม่จะพาเขามาที่นี่เพื่อให้สนิทกับองค์รัชทายาทเซเลสเชียลสหายรุ่นราวคราวเดียวกัน แต่สายตาของเขากลับสะดุดอยู่ที่เงือกน้อยตัวเล็กเพียงคนเดียว“ฮะ...เหนื่อยแล้ว” ซิเลสทีออนหยุดว่ายกะทันหัน พลิกตัวลงนั่งแหมะบนหินปะการังสีม่วงอ่อนคาเอลรีบร่วงลงมานั่งข้างๆ ทันที เขายังคงไม่พูดสักคำ ดวงตาไม่กะพริบมองซิเลสทีออนอย่างให้เกียรติและชื่นชม เหนือศีรษะของทั้งคู่คือท้องอากาศใต้น้ำฟองอากาศยักษ์ที่สะท้อนภาพท้องฟ้าบนผิวน้ำ เด็กทั้งสองเอียงคอมองมันอย่างหลงใหล“เจ้าเคยขึ้นไปข้างบนไหม? บนฟ้ามีมนุษย์จริงไหม? พวกเขาเป็นยังไงกันนะ” ซิเลสทีออนถามเสียงใสแจ๋วคาเอลสะดุ้งเล็กน้อย เขาไม่ชินกับการถูกตั้งคำถามเยอะๆ แต่ครั้งนี้เขาตัดสินใจตอบ ช้าๆ ทว่าจริงใจ “ไม่เคย ข้าอ่านในหนังสือเท่านั้น เต่าเฒ่าก็เล่าเรื่องมนุษย์ให้ฟังบ้างแต่ข้าไม่เคยขึ้นไปเอง”“ว้าว เจ้าพูดแล้ว! เสียงเจ้าดีจังเลย พูดอีกสิ พูดเยอะๆ หน่อย ข้าชอบฟัง” ซิเลสทีออนตาโตด้วยความตื่นเต้น คาเอล หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม แก้มเปล่งระเรื่อ เขาพึมพำตอบเบาๆ“ข้าจะพูด... ถ้าเจ้าชอบฟัง”“ชอบ ข้าชอบหมดเลย” ซิเลสทีออนหัวเราะลั่นอย่างร่าเริง เขาเปิดกระเป๋
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-15
Chapter: รัตติกาลไร้ดาวและอความารีนเจิดจรัสเมื่อซิเลสทีออนและคาเอลสัมผัสไข่มุกทั้งสองเม็ดผนึกความทรงจำที่ถูกซ่อนก็ทลายลง ฉับพลันภาพเหตุการณ์ในอดีต เมื่อครั้งที่ซิเลสทีออนอายุเพียงเจ็ดขวบก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองประหนึ่งกระแสน้ำพัดเชี่ยวในภาพนิมิตนั้นซิเลสทีออนตัวน้อยที่มีหางสีเงินระยิบ ระยับกำลังว่ายเล่นอยู่แถวโขดหินชายป่าปะการัง เขาได้พบกับเด็กชายผิวสีน้ำเงินเทาที่มีแววตาโดดเดี่ยวนั่นคือคาเอลในวัยเยาว์ในตอนนั้นคาเอลกำลังเผชิญกับภาวะกระหายคลั่ง สัญชาตญาณราชันที่ตื่นก่อนวัยทำให้เขาเจ็บปวดจนแทบขาดใจ ซิเลสทีออนในวัยเจ็ดขวบที่ไม่รู้ถึงอันตรายได้เข้าไปโอบกอดเด็กชายแปลกหน้าไว้ด้วยความสงสารหยดเลือดของทั้งคู่หลอมรวมกันในน้ำ ก่อเกิดเป็นพันธะเงาที่ผูกวิญญาณของทั้งคู่ไว้ด้วยกันตั้งแต่วินาทีนั้น แต่ทว่ามันเป็นพันธะที่อันตรายเกินไปสำหรับเด็กตัวเล็กๆ เสด็จแม่ของทั้งสองจึงจำต้องผนึกความทรงจำนี้ไว้และแยกทั้งคู่ออกจากกัน เพื่อรอวันที่ร่างกายและจิตวิญญาณจะแข็งแกร่งพอรับแรงปะทะของพันธะที่แท้จริงซิเลสทีออนลืมตาขึ้นพร้อมน้ำตาที่คลอเบ้า เขาหันไปสบตากับคาเอลที่ดูเหมือนจะเห็นภาพเดียวกัน ความจริงที่ว่าพวกเขาไม่ได้เพิ่งรักกัน แต่ใจของพวกเขาถูกจองจำไว้ด
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-15
Chapter: พันธะนิรันดร์ในไข่มุกสีรุ้งและรัชทายาทแห่งเจ็ดคาบสมุทรก่อนที่เสียงโห่ร้องจะดังก้องกว่าเดิมเป็นสิบเท่าลวดลายแสงที่หน้าผากและหลังคอของซิเลสทีออนเปลี่ยนเป็นสีวอร์มไวท์อบอุ่น แผ่วสว่างเป็นระลอกขึ้นที่ท้องคล้ายลูกน้อยกำลังตอบรับคำอวยพรจากคนทั้งคาบสมุทรผู้เฒ่าเผ่าเงือกเข้ามาสะกดน้ำจนเป็นประกาย พลางกล่าวคำอวยพรด้วยเสียงที่สั่นเครือ “เด็กคนนี้...คือสายเลือดที่ทะเลรอคอย ขอให้เขาเติบโตแข็งแกร่งและงดงามดั่งมหาสมุทร”ขณะที่เฒ่าฉลามผู้ทรงเกียรติเอามือแตะที่อกของคาเอล “ราชันหนุ่ม เจ้าได้รังชีวิตที่คู่ควร และเจ้าก็ปกป้องเขาได้อย่างแท้จริง พวกเรายินดีต่อเจ้าจากหัวใจของฉลามทุกตัว”ซิเลสทีออนยกมือแตะหน้าท้องอย่างเงียบงัน ในอกรู้สึกอุ่นซ่านอย่างประหลาด เหมือนน้ำทะเลกำลังช่วยโอบอุ้มชีวิตใหม่นี้ไว้ คาเอลจับมือซิเลสทีออนขึ้นมา ก้มลงจุมพิตหลังมือเพียงครั้งเดียว แต่มันกลับลึกซึ้งจนซิเลสทีออนต้องหลุบตาลงด้วยความเอียงอายทั้งสองเข้าสู่ใจกลางลานพิธีรูปเกลียวคลื่น เหนือหัวคือฝูงปลาเรืองแสงน้อยใหญ่นับพันที่ส่องสว่างดุจดวงดาวบนฟากฟ้า ท่ามกลางเสียงเพลงจากสังข์เปลือกหอยและควันบรรพชนสีเงินที่ลอยกรุ่นขึ้นจากพื้นน้ำ เสด็จแม่ของทั้งสองอาณาจักรยืนขนาบข้าง ประกาศด้วยสุรเสีย
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-15
เข้าสู่ระบบ
