Chapter 3

"Doc? Kumusta po ang anak ko? Ayos lang ba siya? Bakit siya nagkaroon ng seizure?" Significant na tanong ni Natalie nang makarating siya sa ospital.

“Stable na ang kalagayan niya sa ngayon, Miss Aurelio. Pero sa ngayon, hindi pa natin masasabi kung ano ang magiging takbo ng kanyang kondisyon hangga't hindi natin nakukuha ang resulta ng mga pagsusuri," paliwanag ng doctor.

"Please Doc, gawin niyo po ang lahat para gumaling ang anak ko," puno ng pagsusumamo niyang wika.

“Gagawin namin ang lahat ng nararapat para sa kanya. Pero kailangan ko ring ipaalala sa inyo na ang leukemia niya ay nangangailangan ng tuloy-tuloy at agarang paggamot. Hindi natin puwedeng ipagpaliban ang kanyang cancer treatment.”

Napayuko si Natalie. Alam na alam niya iyon. Iyon mismo ang dahilan kung bakit siya lumapit kay Nyle—dahil hindi na niya kayang sagutin ang mga gastusin para sa pagpapagamot ni Nigel.

Pero sa naging takbo ng pag-uusap nila kanina, mukhang mahihirapan siya na kumbinsihin ang lalaki.

Nang magpaalam ang doctor ay lumapit na siya sa hospital bed kung saan nakahiga si Nigel. Kasalukuyan na mahimbing ang tulog nito. Medyo pawisan pa ang noo at namumutla.

Tahimik niyang pinahid ang mga luha na kusang kumawala sa kanyang mga mata at maingat na pinunasan ang mukha nito. Parang dinudurog ang puso niya habang pinagmamasdan ang kanyang anak.

Hindi niya tuloy maiwasan na isipin kung bakit ang anak pa niya ang nagkasakit. Kung pwede lang sana na siya nalang ang masaktan, wag lang ito.

Matapos niyang malinisan si Nigel ay naupo siya sa silya na malapit sa kama nito nang marinig niya ang pagbukas ng pintuan sa silid na kinaroroonan ng kanyang anak.

Kaswal lang siyang lumingon sa pag-aakalang isa sa mga doctor ang naroon subalit nanigas siya sa kanyang kinauupuan nang makitang si Nyle ang pumasok.

"N—nyle..." Halos pabulong nalang niyang bigkas.

Mula sa kanya dumako ang mga mata nito kay Nigel na nasa kama. Humigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ng kanyang anak kasabay ng malakas na kabog ng kanyang dibdib.

"How old is he?" Maya-maya pa'y tanong nito.

"Five... He's five years old," mahina niyang sagot.

"Anong sakit niya?" Muli pa nitong tanong.

"May high-risk acute lymphoblastic leukemia siya at kailangan niya ng agaran na gamutan para mailigtas ang buhay niya," pagtatapat niya.

Ilang sandali pang nakatitig si Nyle kay Nigel bago ito magsalita. "I will sent my personal assistant to come here. Siya na ang mag-aasikaso sa proseso ng transfer ng bata patungo sa private hospital. A paternity test will also be done. I want to make sure that child is really mine because I don't trust a slút like you!"

Napalunok siya para mawala ang bikig sa kanyang lalamunan. Parang matalas na patalim ang mga salitang binitawan nito na humiwa sa kanyang puso. Subalit pinili niyang hindi na magsalita pa. Ang importante ay matulungan nito si Nigel.

"Okay. Maraming salamat," aniya sa mababang tono.

Hindi na nagsalita pa si Nyle. Tinapunan pa nito ng huling sulyap si Nigel bago lumabas ng silid.

Nang makaalis ang lalaki ay saka palang siya nakahinga ng maayos. Samu't-saring emosyon ang namamayani sa puso niya. Hindi siya natutuwa na alam na nitong may anak sila subalit masaya siya at matutulungan nito si Nigel sa gamutan na Kakao nito.

Naging mabilis lang ang lahat. Matapos makaalis ni Nyle, sunod na dumating ang personal assistant nitong si Janus. Gaya ng sabi ng lalaki, ipinalipat nga ni Nyle si Nigel sa isang pribado at mamahaling ospital. Agad ding nakipagcoordinate ang doctor sa kanya at sinimulan ang treatment na kaila ni Nigel.

"Gov, nandito na ang resulta ng paternity test na ipinadala ng ospital," ani Janus at inilapag sa kanyang harapan ang isang brown envelope.

Ilang sandali pa niya iyong pinagmasdan bago dahan-dahan na dinampot ang folder. Nang makita niya ang bata sa ospital noong mga nakaraang araw, parang may kung anong emosyon ang namayani sa puso niya.

Subalit wala siyang tiwala sa Natalie na iyon. She's a viscous woman kaya kailangan niyang makasiguro kahit paman kamukha niya ang bata noong maliit pa siya.

Dahan-dahan niyang inilabas ang laman ng folder. At gaya ng inaasahan niya, it's 99.9 perfect probability. He is indeed the child's father!

Humigpit ang pagkakahawak niya sa resulta. Hindi pa sapat ang ginawa nitong kababuyan noon, she even hid his child away from him?!

That darn bítch!

"Ano pong susunod na gagawin ninyo, Gov?" Untag ni Janus sa pananahimik niya.

"Call my brother and tell him to ready all the papers that I told you," aniya bago tumayo sa kanyang kinauupuan at lumabas ng kanyang opisina.

"Kumusta ang pakiramdam mo? Hindi na ba masakit ang katawan mo?" Masuyong tanong ni Natalie kay Nigel matapos nitong kumain.

Marahan naman itong umiling. "Antok po ako Mama," mahina nitong sambit.

Napatango-tango siya bago pilit na ngumiti. "Okay. Magsleep ka na. Dito lang si Mama."

Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam niya simula ng mailipat ng ospital si Nigel tatlong araw na ang nakakalipas. Mas natututukan ito dahil may sariling doctor at nurses ang bata na nag-aasikaso dito. Mas upgraded din ang equipments ng panibagong ospital na kinaroroonan nila kaysa noong una.

Nasa malalim siyang pag-iisip nang bumukas ang pintuan ng silid ni Nigel. Paglingon niya, nakita niyang si Nyle ang pumasok. Napalunok siya. Huli niyang nakita ang lalaki ay noong sinabihan siya nitong ipapalipat ng ospital si Nigel.

"We need to talk," maawtoridad nitong wika.

"Sino po siya, Mama?" Bulong ng kanyang anak.

Humigpit din ang pagkakahawak nito sa kanyang kamay habang nakatitig sa mismong ama nito.

Tumikhim siya bago pilit na ngumiti. "Ahm, ipapakilala ko siya sa'yo mamaya. Mag-uusap muna kami saglit, okay?" Malumanay niyang bigkas.

Tumango naman si Nigel pero naiwan parin ang titig nito sa gawi ni Nyle. Hinalikan niya ang noo ng kanyang anak bago nagpatiunang lumabas.

"Anong pag-uusapan natin?" Tanong niya nang makapwesto na sila sa isang tahimik na hallway.

"The paternity test came out already and I have seen the result," pormal nitong wika.

Napatango-tango siya. Hindi narin siya nagulat pa dahil sigurado naman talaga siya na si Nyle ang ama ni Nigel Ito lang naman ang hindi.

"And now that the paternity test is out at sigurado na ako na ako ang ama ng bata, I will be taking full custody of Nigel," dagdag pa nito.

Nanlaki ang kanyang mga mata sa narinig niya. "A—anong sabi mo?" Mahina subalit may diin niyang bigkas.

"You heard me, Natalie. Kukunin ko na si Nigel mula sa'yo. I'm the one who's capable of raising him, you're not, so the child's custody should be mine…”