Chapter 4

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Natalie sa narinig. Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita habang pilit na inuunawa ang mga salitang binitiwan ni Nyle.

“Hindi mo puwedeng gawin iyon,” mahina ngunit mariin niyang sagot. “Ako ang nagpalaki sa kanya. Ako ang kasama niya sa bawat araw at kahit na ngayong nagkasakit siya. Hindi mo siya pwedeng basta nalang kunin sakin!” Halos maghisterikal na niyang bigkas.

Umangat ang sulok ng labi nito kasabay ng isang nakakalokong ngisi. “Then perhaps you should have thought about that before you decided to keep him from me.”

“Hindi ko siya itinago sa iyo!” mariin niyang pagtutol. “Hindi mo alam na buntis ako noon!”

“Because you made sure I wouldn't find out!”

Napailing nalang si Natalie. Hindi siya makapaniwalang hanggang ngayon ay iyon pa rin ang paniniwala ng lalaki. Kahit anong sabihin niya, tila nakahanda na itong hatulan siya nang hindi man lang pinakikinggan ang kaniyang panig.

“Please, Nyle. Huwag mong idamay si Nigel sa galit mo sa akin. Bata pa siya. May sakit siya at kailangan niya ako.”

“Don't use his condition to manipulate me.”

“Manipulate you?” Napatawa siya nang mapait, kahit nag-uunahan nang tumulo ang kaniyang mga luha. “Kung gusto lang kitang manipulahin, hindi na sana ako naghintay hanggang sa halos mawalan ako ng pag-asa bago lumapit sa iyo!”

Saglit na nanahimik si Nyle, ngunit hindi nagtagal ang katahimikang iyon. "What the child needs right now is a medical care—"

"Exactly! Kaya bakit mo siya ilalayo sakin?" Putol niya sa sasabihin sana nito.

"I'm not done yet. Yes he needs medical care, not a useless mother who can't afford his treatment."

Umawang ang kanyang mga labi at hindi makapaniwalang napatitig kay Nyle.

Tinaasan naman siya nito ng kilay. "Why? Hindi ba totoo ang sinabi ko? Sa tingin mo, kung wala ako, what do you think will happen to my son? You will endanger his life because you're a selfish bítch who hid him from me. Did you hear me? You're selfish!" May diin nitong bigkas.

"Wala kang karapatan na husgahan ang pagiging ina ko sa anak ko," nanginginig ang boses niyang asik.

"Oh, believe me I have, Natalie. This is not just about the treatment. Ipinagkait mo sa kanya na makasama ang tunay niyang ama pati na ang magkaroon ng masaganang buhay kasama ako."

“But anyway, it doesn't matter now. I've already spoken to my lawyer. We'll be filing for custody, and I'll make sure Nigel gets the best medical care money can provide.”

Nanlaki ang mga mata ni Natalie. “You've already spoken to your lawyer?”

“Yes. I don't waste time when it comes to matters concerning my son.”

“Pero hindi mo maaaring basta kunin siya sa akin! Limang taon palang siya! Sa batas ay sa akin parin ang custody ng bata!”

“I'm not asking for your opinion, Natalie. I'm telling you what's going to happen," malamig nitong turan.

Nang marinig iyon, tuluyang nanghina ang mga tuhod niya. Alam niyang mayaman si Nyle, ngunit ngayon lamang niya lubusang naramdaman kung gaano kalaki ang agwat ng kanilang mga kalagayan. Habang siya ay halos mamalimos para lamang maipagamot ang anak, kayang kumuha ng lalaki ng abogado at simulan ang laban nang hindi man lang nag-aalala sa magiging gastos.

At higit sa lahat, may kapangyarihan itong hindi niya kailanman magkakaroon.

“Hindi mo ako matatalo sa pera lang,” nanginginig niyang sabi. “Kahit ano pa ang gawin mo, hindi ko basta ibibigay sa iyo ang anak ko!”

Bahagyang tumalim ang tingin ni Nyle subalit maya-maya lang ay mahina itong natawa. "Do you really think that confidence of yours will save my son?" Anito sa nakakalokong boses.

"Anong ibig mong sabihin?" Mahina at kinakabahan niyang tanong.

"I will provide for the treatment if I can get custody. Pero kung magmamatigas ka, then better start looking for someone who can provide millions that will treat my son's illness."

Nalukot ang kanyang mukha sa kanyang narinig. "Kaya mong abandunahin ang anak mo dahil lang hindi mo makuha ang gusto mo?" Hindi makapaniwala niyang tanong.

"Why not? Aren't we the same? Kaya mo rin naman na hindi siya maipagamot basta lang hindi ko siya makuha sayo, hindi ba?" Sarkastiko nitong sabi.

Naiyukom niya ang kanyang kamao sa labis na galit na nararamdaman niya. "Napakahayop mo, Nyle! Sobrang sama mo!" Gigil niyang asik.

"You hid him from me! You stole five years of the fatherhood that I should have! Sinisingil lang kita, Natalie. Hindi iyon kasamaan."

Mariin siyang napapikit kasabay ng paglukob ng takot sa kanyang sistema. Sa ngayon ay wala na siyang iba pang malalapitan at mahingan ng tulong bukod kay Nyle. Mahirap lang siya. Walang magulang. Walang kamag-anak. Literal na wala siyang ibang matatakbuhan.

"Please, Nyle... Wag mo namang ilayo sa'kin ang anak ko. Hindi ko kaya... Please... Please... Gagawin ko ang lahat ng gusto mo. Lahat-lahat. Wag mo lang ilayo sakin si Nigel," umiiyak at puno ng pagsusumamong bigkas ni Natalie.

Agad na nagniningning ang mga mata ni Nyle sa kanyang narinig. "Talaga? Gagawin mo ang lahat?"

Walang pag-aalinlangan na tumango si Natalie. Wala na siyang pakialam pa sa lahat. Ang mahalaga sa kanya ay maipagamot niya si Nigel at makasama niya parin ito.

"Then kneel and try begging me, Natalie. I want to see how desperate you are."

Bahagyang natigilan si Natalie sa sinabi ni Nyle. Nang tingnan niya ang mga mata nito ay kita niya ang tuwa doon. Galit man siya subalit ano ba ang kayang ibigay ng pagmamatigas niya?

Mariin siyang napapikit habang dahan-dahan na lumuhod sa harapan ng lalaki. Agad na nanuot ang kanyang dalawang tuhod ang malamig na tiles ng sahig.

"Please... Nagmamakaawa ako sayo, wag mong ilayo si Nigel sa akin," aniya sa mababang tono habang nakayuko.

Mataman na pinagmasdan ni Nyle si Natalie na nakaluhod sa kanyang paanan. Umangat ang sulok ng kanyang mga labi bago umayos ng tayo. Look at her, ang dating nanakit sa kanya, ngayon ay makikita niyang nakaluhod at nagsusumamo sa harapan niya.

How satisfying...

Dahan-dahan siyang tumalungko para magpantay ang mukha nilang dalawa. Gamit ang isa niyang daliri, hinawakan niya ang baba ni Natalie at iniangat ang mukha nito para salubungin ang mga mata ng babae.

"Gusto mo ba talagang makasama ang anak ko?" Tanong pa niya.

Sunod-sunod ang naging pagtango ni Natalie sa naging tanong ni Nyle. "Please Nyle... Hayaan mo akong manatili sa tabi ni Nigel. Ako ang mag-aalaga sa kanya habang nagpapagamot siya... Hayaan mo akong makasama siya."

"Hmm, I have a better idea in mind, Natalie," anito sa makahulugang boses.

Napakurap-kurap siya at hindi na nagsalita pa, bagkus ay hinintay niya ang susunod na sasabihin ni Nyle sa kanya.

Mataman nitong pinagmasdan ang kanyang buong mukha bago binitawan ang kanyang baba. "Marry me… In that way, I can give you a chance to be with my son..."