ANMELDENChapter Thirty Two
Tahimik lang si Art at Ayla sa tabi habang hinihintay na magamot ang sugat ni Lawrence. Art is dying to ask kung anong nangyari pero sa sama ng timpla ni Ayla ay nagbabakasakali siyang baka mabulyawan pa siya nito.Alam niyang malapit sina Ayla at Harvey. There are shared stories among them na hindi sinasabi ng dalawa. Sa pagiging close nila ay minsan inaakala nilang may lihim silang relasyon. Pero sa takbo ng buhay nila na nakikita nila sa dalawa ay masaChapter Forty EightMaingat na inilagay ni Ayla ang rose bud sa ilang rosas na nauna ng ibinigay sa kanya. May mga nalanta na pero hindi niya pa rin iyon inaalis. There were 21 rose bud neatly placed in a vase right on her table. There were times na gusto niyang tawagan ang numero para ma-kompirma kung sino ‘yon pero simula ‘nong makatanggap siya ng bulaklak mula kay Lawrence ay nagdalawang isip siya.Ramdam niyang parang si Fiyero ang nagpapadala ng mga rosas pero ayaw naman niyang umasa. ‘Masakit mag-assume’ ani niya sa isip. Napasinghap sa gulat si Ayla nang biglang hablutin ni Ysa ang note na mula kay JC. “Tawagan kaya natin” ani niya sabay hablot ng cellphone din nito na nakalapag sa kanyang mesa.“Ysang huwag!” pigil niya sa kaibigan. Gusto niyang bawiin ang hawak nitong cellphone pero mabilis umiwas si Ysa. Ayaw naman niyang makipag-agawan baka may mangyari pang hindi maganda. Baka mahuli rin sila ng supervisor. Mahirap ng magkaroon ng bad
Chapter Forty SevenPagkatapos ng nalaman ni Harvey ay hatid sundo na niya si Ayla. Pinagkakamalan na nga silang may something at kalat sa opisina na binabakuran ni Harvey ang kaibigan. Wala namang magawa si Ayla dahil mapilit ito. Halos lahat ng bulaklak o pagkain na binibigay kay Ayla ay masinsinan niyang ini-inspeksyon. Samantalang ‘yong rose bud ay hinahayaan niya lang makalusot. Galing sina Ayla at Ysa sa cafeteria nang madaanan nila si Kian na nakikipag-usap sa isang delivery boy ng isang sikat na pizza store. “Oo nga, magkatabi lang kami ng table” rinig nilang sabi ni Kian. “Sige na nga sir kunin niyo na” ani ng delivery boy sabay abot ng isang box ng pizza. “Kian ano ‘yan?” agad siyang nilingon ng kaibigan at malapad na ngumiti. “Pizza para sa ‘yo” sagot niya sabay pakita ng hawak niyang box. “Pre kapag may padala ulit ‘yang babaeng ‘yan na kamukha ni Han So Hee deretso mong ipunta sa 3rd floor ha” paalala ni Kian sa lalaki na
Chapter Forty SixAraw-araw nagpapadala ng bulaklak ang estrangherong ‘yon kay Ayla. Minsan kapag late ito ay naabutan na lang niya ang parehong bulaklak at note sa table nito na iisa lang naman ang nakasulat. Nai-intriga na ang mga kaibigan niya ganoon na rin si Harvey sa bagay na ‘yon. That time that Harvey happened to know about it ay kinalkal pa sa basurahan ang note na tinapon niya. Akala niya tatawagan nito ang number na nakasulat pero binasa lang pala. He stayed silent and never talked about it.“Oy Ayla! Wait!” tawag pansin ng kaibigan niyang si Ysa pagkababa nito ng taxi. “Hindi ka pa talaga nakapag-suklay kamamadali mo” puna niya sa basa at magulong buhok ng kaibigan. “Ilang beses na akong bumili ng suklay pero ako parati nawawalan sa bahay. Alam mo ‘yong parang may multo sa bahay na may mahabang buhok na kailangang gumamit ng maraming suklay!” naiiritang sagot nito sabay kuha ng iniabot niyang suklay. “Bakit kasi h
Chapter Forty FiveMaagang pumasok ng opisina si Ayla. May ilang katrabahong bumati sa kanya na tanging ngiti ang tugon niya. As she sat on her chair, she can’t help but to think of what had happened yesterday. Pagkatapos kasi ng pag-aya niya kay Fiyero kahapon ay hindi niya inaasahang hindi man lang nito pinaalala ang napag-usapan nila kagabi. A part of her was relieved that he never bring it up but another part of her feels sad that he just left with a big smile on his face. He’s playful and somehow naughty. Bagay na hindi nagpapa-awkward kapag magkasama sila. Although he’s silent most of the time, hindi niya maiwasang ikumpara ito kay Harvey. ‘Eww! Malayo siya kay Harvey. Nagiging anino at multo ang Harvey na ‘yon’ ani niya sa isip bago binuksan ang PC niya. “Good morning Ayla!” malakas na bati ni Kian nang makapasok ito ng silid. Napatingin pa ang ilang katrabaho sa kanya sa lakas ng boses nito. “Ang aga-aga ang ingay mo” sagot niya sa kaib
Chapter Forty FourTahimik na sumakay si Ayla ng kotse. During the entire time na nasa byahe sila ay pilit niyang kinakalikot sa utak ang mga nangyari kagabi. But to her dismay no fragments from how she get in Fiyero’s apartment or her having a bath ever popped in her brain. “Which way?” tawag pansin ni Fiyero sa kanya nang makarating sila ng Camp 7. “Iliko mo jan” turo ni Ayla sa highway pababa ng subdivision. She pointed the direction until sa makarating sila sa tapat ng gate niya. “Here” iniabot sa kanya ni Fiyero ang susi ng bagong padlock ng gate.“Thanks” Ayla gratefully muttered. She was about to open tha car door when she thought of inviting him in. ‘Pang-thank you for taking care of me man lang’ ani ng kanyang isip. She pursed her lips in a tight line and glanced at him. “Do you want to stay for a cup of coffee? Kung okay lang naman” aya niya.“I can’t say no to that” mabilis na sagot ni Fiyero. “O
Chapter Forty Three“Sorry, huwag mo na lang sagutin” mabilis na bawi ni Ayla bago uminom ng tubig. Fiyero sat on the chair next to her with a playful smirk curved on his lips. “I’m a government official. Hindi ko dapat nilulustay ang pera na mula sa taongbayan sa magagarbong bagay.” “Still, you’re young to be in that position” Ayla replied. “Did you have a background check on me?” Ayla stopped chewing and tried not to turn to him. Ayaw niyang ipakitang namumula siya sa kahihiyan. She didn’t reply. Tahimik niyang pinagpatuloy ang pagkain. Before she finally finished her meal, she remembered a glimpse of Ysa reminding her of her possibly doing crazy things in her drunken state. This time, hinarap na niya si Fiyero na tahimik na pinapanuod siyang kumain. Pinaningkitan niya ito ng mata pero ni minsan ay hindi ito umiwas ng tingin. Ayla smirked. Muli na namang umandar ang kapilyahan niya. “Gaano ba ako kaganda at hindi







