Chapter 2: Out of the Rain, Into the Fire

Nagising si Aria na mabigat ang katawan, ngunit may kakaibang init na nakabalot sa kanya.

Nang idilat niya ang kanyang mga mata, ang bumadya sa kanya ay ang marangyang kisame ng penthouse. Nakahiga siya sa malambot na kama, at sa kanyang tabi, natutulog pa rin si Liam. Ang isang malakas na braso ng bilyonaryo ay mahigpit na nakapulupot sa kanyang beywang, tila isang tanikala na walang balak magpakawala.

Habang nakatitig sa matikas at natutulog na mukha ni Liam na malayo sa malamig na ekspresyon nito kapag nasa harap ng media, hindi mapigilan ng isip ni Aria na bumalik sa nakaraan. Isang linggo pa lang ang nakakalipas... ngunit pakiramdam niya ay ibang buhay na iyon.

FLASHBACK (Isang linggo ang nakalipas...)

Humahagupit ang malakas na bagyo. Ang ulan ay tila mga karayom na tumutusok sa balat ni Aria habang nakatayo siya sa gilid ng kalsada, basang-basa, at nanginginig sa lamig.

"Ethan, pakiusap... pakinggan mo muna ako," umiiyak na pagsusumamo ni Aria. Hawak-hawak niya ang braso ng kanyang boyfriend na si Ethan Cross.

Kasisira lang ng balita: ang kumpanya ng kamamatay lang na ama ni Aria ay tuluyan nang nabangkarote dahil sa mga naiwang utang. Ang lahat ng ari-arian nila mula sa bahay hanggang sa mga sasakyan—ay kinumpiska na ng mga debt collector. Wala na siyang matitirhan. Wala na siyang pera.

Hinarap siya ni Ethan sa gitna ng ulan, ngunit walang bakas ng pag-aalala sa mga mata nito. Ang mukha ng sikat at mayamang modelo/influencer ay puno ng pandidiri.

"Bitawan mo nga ako, Aria!" marahas na itinabig ni Ethan ang kamay niya. "Ano ba ang hindi mo maintindihan? Tapos na tayo! Gumuho na ang pamilya mo. Ang kailangan ko sa buhay ay asset, hindi pabigat! Sa tingin mo ba dadalhin kita sa condo ko para makigulo ka lang sa buhay ko?"

"Pero Ethan, tatlong taon tayo... Minahal kita..." hikbi ni Aria, halos lumuhod na siya sa basang semento.

"Pwes, ako hindi kita minahal para maging taga-salo ng utang ng tatay mo!" bulyaw ni Ethan, bago sumakay sa kanyang marangyang sports car. Pinaharurot nito ang sasakyan, iniwan si Aria na nakasalampak sa semento, tila isang basurang itinapon.

Sa gitna ng kanyang kawalan ng pag-asa, habang palapit na ang ilang lalaking debt collector na kanina pa sumusunod sa kanya, biglang nabulag si Aria sa naglalakihang ilaw ng mga sasakyan.

Isang fleet ng limang magkakahawig na itim na SUV at isang Rolls-Royce ang marahas na huminto sa harap niya, hinarangan ang mga debt collector.

Bumukas ang pinto ng Rolls-Royce. Isang lalaking may hawak na payong ang mabilis na bumaba, ngunit hindi ito ang bilyonaryo. Binuksan nito ang pinto para sa isang lalaking naglalabas ng awtoridad sa bawat galaw—si Liam Vance. Nakasuot ito ng mamahaling suit, walang pakialam kung mabasa man ng ulan ang kanyang sapatos na gawa sa Italy.

Nang makita ng mga debt collector ang mukha ni Liam, tila nakakita sila ng demonyo. Agad silang napaatras at mabilis na naglakad palayo. Walang sinuman sa bansa ang may lakas ng loob na kalabanin ang tech mogul na si Liam Vance.

Lumapit si Liam kay Aria. Nang makita ang kalagayan ng dalaga, saglit na dumaan ang matinding galit sa mga mata ng bilyonaryo bago ito napalitan ng labis na pag-aalala. Hinubad ni Liam ang kanyang oversized na wool coat at isinuot iyon kay Aria, bago siya binuhat na parang isang prinsesa.

"T-Tito Liam..." nauutal na sabi ni Aria habang isinasandal ang kanyang basang mukha sa matigas na dibdib nito.

"I've got you, Aria," mababa ngunit mariing pangako ni Liam habang ipinapasok siya sa loob ng Rolls-Royce. "Mula ngayon, walang sinumang makakahawak sa 'yo. Hinding-hindi ka na muling iiyak sa ulan."

Dinala siya nito sa ultra-luxurious penthouse nito. Doon, personal siyang inalagaan ni Liam—pinaghanda ng mainit na paliguan, binigyan ng pinakamagagandang damit, at tiniyak na ligtas siya sa lahat ng banta.

END OF FLASHBACK

Isang malalim na pagbuntong-hininga ang kumawala kay Aria habang tinatapos ang pag-alala sa nakaraan. Ang lalaking nagligtas sa kanya mula sa ulan... ay ang lalaki ring nagdala sa kanya sa isang uri ng nag-aapoy na impiyerno ng pagnanasa.

Biglang humigpit ang hawak sa kanyang beywang. Naramdaman ni Aria ang paggalaw ni Liam sa kanyang tabi.

"Iniisip mo na naman siya," malamig ang boses ni Liam, kahit pa kapipikit lang ng mga mata nito. Ang kanyang boses sa umaga ay mas paos, mas baritono, at mas nakakapanghina ng tuhod.

"H-Hindi..." pagsisinungaling ni Aria, sabay lumarong muli ang kaba sa kanyang dibdib.

Binaligtad siya ni Liam sa isang iglap, kaya muli siyang napasailalim sa naglalakihang katawan ng bilyonaryo. Ang mga obsidian na mata ni Liam ay nakatitig sa kanya nang may matinding pagmamay-ari. Nakikita ni Aria ang sarili niyang repleksyon sa mga mata nito—hubad, namumula, at gulo-gulo ang buhok mula sa magdamag nilang p********k.

"Huwag kang magsinungaling sa akin, Aria," bulong ni Liam, habang ang kanyang kanang kamay ay dahan-dahang humawak sa leeg ng dalaga, sapat lang para maramdaman ang mabilis na tibok ng pulso nito. "Naramdaman ko ang pagbabago ng hininga mo. Naalala mo kung paano ka iniwan ng g@gong 'yon, tama?"

Hindi nakasagot si Aria. Ang takot na baka magalit si Liam ay hinaluan ng matinding init nang maramdaman ang unti-unti na namang pagtigas ng pagkalalaki nito sa pagitan ng kanyang mga hita.

"Gusto kong burahin ang bawat alaala mo sa kanya," madiing utos ni Liam. Ang kanyang hinlalaki ay dahan-dahang piniga ang ibabang labi ni Aria. "Gusto ko, kapag naisip mo ang ulan, ang penthouse na 'to ang maalala mo. Kapag naisip mo ang lalaki... ako lang ang dapat na naroroon."

"Liam..." ungal ni Aria nang magsimulang gumapang ang labi ni Liam pababa sa kanyang panga, patungo sa kanyang leeg, kung saan nag-iwan ito ng panibagong madiing hickey.

"Sabihin mo sa akin, Aria. Sino ang nagmamay-ari sa 'yo?" tanong ni Liam, habang ang kanyang kamay ay bumaba na sa pagitan ng mga binti ni Aria, hinahanap ang basang kuweba na handang-handa na namang tanggapin siya.

"Ikaw... Liam... Sa 'yo lang ako," halos maiyak na sagot ni Aria sa matinding sensasyon na agad na namuo sa kanyang katawan.

"Good. Dahil walang pwedeng humawak sa pag-aari ko."

Sa isang mabilis at walang babalang pagtulak, muling pinuno ni Liam si Aria. Ang marahas na ungal ng bilyonaryo at ang matinis na tili ng kanyang ward ay muling bumasag sa katahimikan ng umaga sa penthouse, nag-iiwan ng patunay na ang forbidden attraction na ito ay tuluyan nang naging isang mapanganib na apoy na walang sinumang makakapatayin.