LOGINShare
4
publish date:
2026-10-27 21:33:48คนเจ้าเล่ห์
By: Noina
วันต่อมา
เช้านี้ทำไมรู้สึกปวดเนื้อปวดตัวปวดหัวปวดขาแบบนี้นะ รู้สึกไม่สดใสเอาซะเลย เมื่อคืนฉันฝันร้ายไปใช่ไหม เฮอ...อยากให้มันเป็นแค่ความฝันจัง
ครืด ครืด ครืด...ฉันงัวเงียพลางขยี้ตาตื่น เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่กำลังสั่นอยู่บนโต๊ะหัวเตียง
“ค่า”
(ทำไมน้ำเสียงดูเพลียขนาดนั้นล่ะจ้ะน้องรัก เมื่อคืนนี้หนักเลยเหรอ?) ปลายสายเอ่ยถามน้ำเสียงตื่นเต้นแฝงความอยากรู้อยากฟังเรื่องของฉันมาก ฮึ พี่โมนะพี่โม ตกลงรักน้องจริงป่ะเนี่ย
“ไม่ต้องมาพูดเลยนะ พี่โมทิ้งน้อยหน่าให้อยู่กับเขาได้ยังไงคะ ผู้ชายบ้ากาม ลามก นิสัยไม่ดี” พอนึกถึงเขาอารมณ์ฉันก็เหวี่ยงขึ้นมาทันที
(อะไรกัน วายุเขาออกจะแสนดี เอาใจเก่ง ที่สำคัญ หล่อมากกกกก) นั่นมันมุมมองของพี่โมคนเดียวรึเปล่าคะ
“ดีกับผีน่ะสิคะ เขาข่มขืนหนูนะพี่โม”
(ฮะ?! วายุน่ะเหรอข่มขืนเรา ปกติเขาไม่ใช่พวกป่าเถื่อนแบบนั้นนะ)
“ดูพี่โมจะเชื่อใจเขาจังเลยนะคะ”
(วายุดูเจ้าชู้ก็จริง แต่เท่าที่พี่รู้จักกับเขา เขาไม่ใช่พวกสำส่อนมีอะไรกับลูกค้าไปทั่วนะน้อย ขนาดพี่อ่อยเขาแทบตาย วายุยังไม่ยอมขึ้นคร่อมพี่เลยสักครั้ง จะจูบยังไม่ยอมทำเลย อย่าบอกว่าเมื่อคืนนี้เธอสองคนมีอะไรกันจริง ๆ) น้ำเสียงคนในสายฟังดูตื่นเต้นตกใจมากกว่าตอนแรก พี่เขาคิดว่าฉันพูดเล่นงั้นเหรอ?
“จะเหลือเหรอคะ”
(ว๊าย! เชี่ยแล้ว พี่คิดว่าวายุแค่หยอกเธอเล่น ๆ ไม่คิดว่าเขาจะพาเธอไปถึงจุดนั้นจริง ๆ หรือเขาจะชอบเธอยัยน้อย?)
อะไรทำให้พี่โมเมคิดว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นสุภาพบุรุษ แต่จากฟังที่พูดมาเมื่อกี้นี้ เหมือนพี่โมจะเคยใช้บริการเขามาก่อนหน้านี้
“ไม่มีทางค่ะ ตรงกันข้าม เขาเกลียดหนูด้วยซ้ำ”
(ทำไมต้องเกลียด?)
“ก็วันก่อนน้อยเอากุญแจไปขูดบิ๊กไบค์ของเขา คิดว่าเขาจำไม่ได้ แต่พอพี่โมออกไป เขาก็เปลี่ยนเป็นคนละคน นิสัยไม่ดีแถมปากหมา”
(แบบนี้นี่เอง วายุรักรถคันนั้นมากเลยนะ เราไปทำของรักของเขา เขาก็โกรธน่ะสิ)
“แต่เขาขับรถเหยียบน้ำกระเด็นใส่เสื้อหนูจนเปียกก่อนนะคะคุณพี่ และก่อนเดินเข้าหอพัก เขายังขี่รถเฉี่ยวหนูอีก ไอแพดน้อยหน่าพังก็เพราะเขา เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะรับผิดชอบอะไรด้วย ไม่ให้โกรธได้ยังไงคะ”
(ที่แท้ก็มีปัญหากันมาก่อนนี่เอง พี่เข้าใจแล้ว เฮอ...บังเอิญจังเลย พี่ขอโทษนะ ถ้ารู้เรื่องนี้พี่ไม่พาเธอไปเจอวายุหรอก แล้วเขาป้องกันรึเปล่า?)
“ไม่ค่ะ” นี่แหละที่น่ากังวลสุด ๆ
(ว่าไงนะ! จะบ้าตาย เวรแล้วไง แล้วกินยาคุมฉุกเฉินรึยัง?)
“เขาซื้อให้กินแล้วค่ะเมื่อคืนก่อนกลับ”
(ฮือ...ขอโทษจริง ๆ นะยัยน้อยของพี่ พี่พาเธอไปเจอกับฝันร้ายรึเปล่าเนี่ย ความบริสุทธิ์ที่รักษาไว้มายี่สิบกว่าปี)
“ช่างมันเถอะค่ะ ถือเป็นประสบการณ์ แค่ครั้งเดียวถือว่าฟาดเคราะห์ไป”
(โธ่...ยิ่งเราพูดแบบนี้พี่ยิ่งเครียดเลย ว่าง ๆ เดี๋ยวพี่พาไปตรวจสุขภาพนะ) ขนาดพี่โมยังไม่ไว้ใจเขาเลย
“ขอบคุณค่ะ ไม่ต้องคิดมากนะคะ น้อยหน่ารู้ว่าพี่หวังดี”
(จ้า ขอบใจนะที่เข้าใจพี่ รู้สึกบาปยังไงก็ไม่รู้)
“...”
(แล้วนี่ไม่มีเรียนเหรอวันนี้?)
“มีแปดโมงเช้าค่ะ”
(แต่นี่มันจะสิบโมงแล้วนะจ๊ะสาว)
“ฮะ!”
ฉันรีบดูเวลาที่หน้าจอสมาร์ตโฟน ให้ตายเถอะ คงไปไม่ทันเรียนวิชาแรกของวันนี้แล้ว
“คงไม่ทันแล้วค่ะ ดีที่เป็นวิชาทั่วไป ไม่ใช่วิชาเอก”
(จ้า งั้นพี่ไปทำงานก่อนนะ วันไหนว่างนัดกินข้าวกัน)
“ค่ะ บายค่ะ”
หลังจากวางสาย ฉันก็ล้มตัวลงไปนอนต่อ เพราะร่างกายมันอ่อนเพลียไร้พลังเหมือนคนขาดน้ำมาหลายวัน
ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบบ่ายโมง รีบอาบน้ำอาบท่าแต่งตัวเสร็จ ลงมาซื้อกับข้าวหน้าหอพัก โชคดีร้านส้มตำไก่ย่างที่เป็นรถเข็นเจ้าประจำยังจอดอยู่ ปกติเวลานี้ป้าแกขับหนีไปขายที่อื่นแล้วนะ ถือว่าฉันยังมีแต้มบุญเหลืออยู่
ฉันซื้อส้มตำกับข้าวเหนียวไก่ย่างมาสองไม้ กำลังจะเดินกลับขึ้นห้อง เผอิญเหลือบไปเห็นเจ้าหมาจรจัดตัวสีดำขาหักหนึ่งข้างตัวหนึ่งนอนอยู่หน้าหอ ดูน่าเวทนา มันคงข้ามถนนแล้วโดนรถชน
“ฉันแบ่งให้แกหนึ่งไม้นะเจ้าหมา อะนี่กินซะนะ” ฉันนั่งยอง ๆ ก่อนจะยื่นไก่ย่างให้มันกิน พอปากงับไก่ มันรีบแทะกินอย่างรวดเร็วราวกับหิวโซมานาน มองแล้วก็น่าเวทนา เกิดเป็นหมาไร้เจ้าของดูแล ไม่ดีเอาซะเลย
“ใจบุญจังเลยนะ” เสียงทุ้มของใครบางคนดังลอยมาจากด้านหลัง เหลียวกลับหลังไปเงยหน้ามองเจ้าของรองเท้าผ้าใบสีดำแบรนด์ดัง ในชุดนักศึกษาผิดระเบียบ กางเกงยีนกับเชิ้ตแขนยาวสีขาว เห็นหน้าเขาฉันถึงกลับพ่นลมหายใจออกมาอย่างคนเหนื่อยหน่าย ซวยชะมัด
“เห็นหน้าฉันเป็นเห็บหมารึไง” เขาถาม
“เปล่า เห็นเห็บหมายังดีกว่าหน้านายซะอีก”
“นี่เธอ...พูดกับผัวดี ๆ หน่อย”
“ไอ้บ้า! พูดดี ๆ นะ ใครเป็นเมียนาย” ฉันลุกพรวดขึ้นทันที คนอะไรพูดจาไม่ให้เกียรติกันเลย
“อย่าบอกว่าจำเรื่องเมื่อคืนไม่ได้นะ ต้องเล่าทุกฉากมั้ย?”
“อย่ามากวนประสาท”
“โอเค ไม่กวนแล้วก็ได้ วันนี้เธอไม่มีเรียนเหรอ?”
“ยุ่ง?”
“ไม่อยากยุ่งนักหรอก แค่จะมาแสดงความรับผิดชอบที่ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจทำ”
“อะไร?”
“ฉันบังเอิญทำไอแพดเธอพัง ซื้อให้ใหม่แล้วจะเอามั้ย?”
“ไม่เอา เก็บไว้ใช้เองเถอะ” ถึงจะถามหาความรับผิดชอบจากเขาตั้งแต่แรก ทว่าก็ใช่ว่าอยากได้ของใหม่ แค่อยากให้เขาซ่อมให้เท่านั้น
“ตกลงจะเอายังไง?” เขาถามกลับด้วยสีหน้าเคืองนิด ๆ
“แค่เอาไปซ่อมให้ฉันก็พอ ไม่ได้อยากได้ของใหม่ซะหน่อย”
“แต่ฉันซื้อมาแล้ว จะเอาไม่เอา ไม่เอาจะโยนทิ้ง”
“โยนทิ้งทำไม ไม่ใช้ก็บริจาคไปสิ”
“อย่าเรื่องมากได้มั้ย คนอุตส่าห์ซื้อมาแทนของเก่า ไม่ใช่ถูก ๆ นะ” เขาขึ้นเสียงใส่ฉัน
จะว่าไปก็น่าเสียดายถ้าจะปฏิเสธเขา ราคาเครื่องหนึ่งไม่ใช่สองสามพัน กว่าฉันจะผ่อนหมดก็หลายเดือน แล้วทำไมฉันต้องทำตัวเป็นคนดีกับหมอนี่ด้วย เขาพรากความบริสุทธิ์ของฉันไป ได้ของราคาแพงเพื่อมาปลอบใจที่บอบช้ำก็ดีเหมือนกันนะ เขาก็คงหาเงินได้ไม่ยาก
“เอาไง ตกลงจะเอามั้ย?”
“เอาก็ได้ เอามาสิ”
“ฮึ” เขายิ้มปนขำ “ก็แค่นั้นแหละ เครื่องอยู่บนห้องน่ะ ตามไปเอาบนห้องฉันสิ”
ตลกอะ ที่แท้ก็มุกเจ้าเล่ห์ กะจะหลอกฉันไปทำเรื่องอย่างว่าสินะ หมอนี่โคตรร้ายเลย
“นี่เล่นแง่เหรอ? คิดว่าฉันซื่อไม่รู้ทันนายรึยังไง กะจะพาไปเสียตัวล่ะสิ ให้ขึ้นไปเอาของที่ห้อง ติดใจฉันขนาดนั้นเชียว”
“ฮ่า ๆ” เขาหัวเราะลั่นออกมา “เธอนี่เหมาะกับอาชีพนักเขียนจริง ๆ จินตนาการอันไกลโพ้น ดูสารรูปตัวเองก่อนมั้ย” เขามองฉันด้วยสายตาดูเหยียดตั้งแต่หัวจรดเท้า “เมื่อคืนฉันเมาหรอกนะถึงตกเป็นผัวเธอได้” ดูคำพูดคำจาเขาสิ มันหน้าตบให้เลือดกบปากจริง ๆ
“บอกว่าอย่าพูด” ฉันมองซ้ายมองขวากลัวคนอื่นมาได้ยินบทสนทนาระหว่างเรา
“ก็พูดเรื่องจริง”
“ฉันไม่ขึ้นไปห้องนายเด็ดขาด อยากจะให้จริง ๆ ก็เอาลงมาให้ที่นี่”
“คิดมากไปแล้ว ไม่เอาก็ตามใจเธอ ฉันโยนทิ้งก็ได้”
“เรื่องของนาย” เสียดายก็เสียดายแหละ แต่ต้องระวังตัวไว้ก่อน หากพลาดท่าเสียทีอีกรอบ เรียกฉันว่า หมา ได้เลย
“ไม่เอาก็แล้วแต่ เออ...ว่าแต่เธอทำงานบ้านเป็นมั้ย?”
“เป็นสิ ถามทำไม?”
“พอดีแม่บ้านที่ทำความสะอาดห้องให้ฉันลาสองอาทิตย์ ห้าวันแล้วที่ห้องฉันไม่ได้ทำความสะอาด สนใจหารายได้พิเศษหน่อยมั้ย?”
“ชิ ลูกไม้ไหนอีก ไม่ยอมขึ้นไปเอาไอแพด ก็เลยหาเรื่องอื่นมาล่อ นายเป็นคนยังไงเนี่ย”
“เฮ้อ...หลงตัวเองเหมือนกันนะเธอเนี่ย คิดว่าฉันอยากได้เธอขนาดสร้างเรื่องโกหกเพื่อหลอกล่อเธอขึ้นไปฟันบนห้องเลยเหรอ ฮึ ๆ คนหน้าตาดีและมีเสน่ห์อย่างฉันนะ เงี่ยนเมื่อไหร่ก็เรียกสาว ๆ สวย ๆ มาได้ตลอดเวลา ไม่จำเป็นต้องลงทุนมาง้อผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอหรอก”
“ฉันธรรมดา?”
“ใช่ ฉันแค่ต้องการแม่บ้าน ไม่ทำก็ไม่ทำสิ ฉันหาคนอื่นก็ได้ ไม่ง้อเธอหรอก”
เขาเดินหันหลังให้ฉันด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก แล้วยังไงล่ะ ฉันต้องรู้สึกสะทกสะท้านกับอาการที่เป็นอยู่ของเขาไหม ไม่ใช่แฟนฉันสักหน่อย
อย่าคิดว่าฉันโง่และซื่อบื้อจนมองเขาไม่ออกนะ
Latest chapter
The Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์ บทส่งท้าย
บทส่งท้าย@คาเฟ่หนอนชอบจิบชาฝ่ามือเล็กผลักประตูเข้ามาในร้านคาเฟ่ขนาดกลางที่ให้ความรู้สึกเหมือนหลุดเข้ามาอยู่ในโลกของนวนิยายแฟนตาซีที่นี่มีชั้นหนังสือที่มีหนังสือให้อ่านฟรีแบบจุใจ ส่วนใหญ่จะเน้นไปทางนวนิยายทุกหมวดหมู่ รวมถึงการ์ตูนทั้งไทยและต่างประเทศ เป็นกึ่งคาเฟ่กึ่งห้องสมุดก็ว่าได้ต่างกันตรงที่ห้องสมุดจะเงียบสงบ แต่ที่นี่มีเพลงให้ฟังเบา ๆ พร้อมแอร์เย็นฉ่ำตลอดเวลาที่ให้บริการถึงคาเฟ่แห่งนี้จะพึ่งเปิดให้บริการได้เพียงสองเดือนเท่านั้น ทว่า...กลับได้รับการตอบรับที่ดีเกินที่คาดเอาไว้ ยอดขายเกินเป้าหมายไปมาก เจ้าของก็พลอยยิ้มร่าได้ทั้งวัน ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะทำเลที่ตั้งอยู่ติดรั้วมหาวิทยาลัย และอีกเหตุผลหนึ่ง คงเป็นเพราะเจ้าของคาเฟ่เป็นคนที่มีชื่อเสียงพอสมควร จึงทำให้คาเฟ่แห่งนี้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าทึ่ง“วันนี้คนเยอะมั้ยเกล” น้อยหน่าเอ่ยถามพนักงานที่ประจำอยู่ตำแหน่งแคชเชียร์“พี่น้อยหน่าสวัสดีค่ะ เยอะมากค่ะ ตอนนี้มีอยู่สิบกว่าบิลค่ะ ยังมีออเดอร์ที่โทร.มาสั่งอีกนะคะ” พนักงานสาวพนมมือไหว้เจ้าของคาเฟ่ ก่อนจะหันไปชงเครื่องดื่มให้กับลูกค้าต่อ เธอดูเร่งรีบสุด ๆ“เดี๋ยวพี่ช่วย” เจ้าข
The Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์ 46
รักอีกครั้ง...มันดีมากBy: Wayuวันเวลาเดินเร็วมาก เร็วจนผมอยากจะกดหยุดมันเอาไว้ กลัวว่าความสุขที่มีเธออยู่ข้าง ๆ มันจะจางหายไปตลอดสามเดือนที่ผ่านมาผมได้พิสูจน์ตัวเองให้น้อยหน่าและคนรอบตัวที่รักเธอเห็นแล้วว่าผมจริงใจและรักเธอมากแค่ไหนผมลาออกจากการเป็นโฮสต์ก็เพราะเธอ แต่ยังคงหาเงินเอาไว้เปย์เธอได้อยู่เรื่อย ๆ จากการรับงานวาดปกนิยายของนักเขียนชื่อดังหลาย ๆ นามปากกา รวมถึงนักเขียนสุดที่รักของผมที่กำลังฮอตในกระแสอยู่ตอนนี้ อย่าง ‘พริ้มงาม’ นักเขียนหน้าใหม่ติดหนึ่งในมาแรงใช่ครับ ตอนนี้น้อยหน่าเปลี่ยนมาใช้นามปากกาใหม่แล้ว เดิมชื่อ ‘นาราเอล’ ที่เขียนนิยายแฟนตาซีเป็นหลัก พอได้ลองเปลี่ยนแนวเขียนใหม่ มันทำให้เธอค้นพบตัวเองและช่องทางทำเงินได้มากขึ้นกม่าเดิมหลายเท่าตัวน้อยหน่าจึงตัดสินใจหันหัวเรือไปอีกทาง เปลี่ยนมาเขียนแนวรักโรแมนติกแบบผู้ใหญ่ มีทั้งชายรักหญิง หญิงรักหญิง และชายรักชาย ใช้เวลาเพียงไม่นานเธอก็สามารถสร้างผลงานพร้อมฐานแฟนคลับได้มากมาย โดยมีผมที่เป็นทั้งแรงใจและแรงสนับสนุนอยู่เบื้องหลังในทุกผลงานเพราะปกนิยายทุกเรื่องของ พริ้มงาม ผมในนามปากกา Win Kaze เป็นผู้วาดเองกับมือ ผมตั้งใจใ
The Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์ 45
รักหวนคืน“ว่าไง หรือไม่กล้า” วายุถามย้ำเมื่อเห็นว่าน้อยหน่ายังนั่งนิ่งไม่ยอมขยับตัว ลงมือจุมพิตแฟนใหม่ให้เขาดู“ผมจูบพี่เองดีกว่านะ” เอ็มบอกเธอ และกำลังจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้หญิงสาว ทว่าจังหวะที่ปากหยักเกือบจะแนบชิดริมฝีปากของเธอ ชายหนุ่มต้องชะงักกลางคัน“มึงหยุดเลยนะ!” วายุตะคอกเสียงดังลั่นรถ พร้อมกับหันหลังมาทำตาดุใส่หนุ่มรุ่นน้อง ใจเขาแทบหล่นเกือบเห็นช็อตเด็ดเอ็มกระตุกยิ้มหนึ่งข้าง ก่อนจะผละตัวออกห่างกลับไปนั่งตัวตรง ทำให้หญิงสาวแอบถอนหายใจเบา ๆ ไปด้วย“มีอะไรอีกพี่ พี่ให้เราจูบกันให้ดู ผมกำลังจะรีบทำให้เสร็จ”“กูท้าน้อยหน่า ไม่ได้ท้ามึง อยู่เฉย ๆ อย่าสะเหล่อ” เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า อดที่จะเหวี่ยงใส่เอ็มไม่ได้“อ๋อครับ” เอ็มตอบกลับด้วยน้ำเสียงยียวน ชายหนุ่มพอจะรู้ว่าตอนนี้ตัวเองเป็นแค่ส่วนเกินของอดีตคู่รักของรุ่นพี่ทั้งสอง แต่จะไหลตามน้ำไปก่อน อยากรู้เหมือนกันว่าฝ่ายหญิงจะกล้าแลกไหมหากเธอกล้าจูบเขา ทั้งที่ไม่ได้รักไม่ได้ชอบเขา แสดงว่าเธอคงเกลียดวายุแล้วจริง ๆ แต่ถ้าไม่...“ดูให้เต็มสองตานายเลยนะ” น้อยหน่ายกสองมือขึ้นเข้าไปประคองกรอบหน้าหล่อของคนข้าง ๆ ให้หันมาสบตากันใจเธอเต้นโคร
The Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์ 44
รู้ทันเกมวันต่อมา@ตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์“เฮ้ยไอ้เวรเดน มึงมีเรียนต่อรึเปล่าวะ?” วายุถามเพื่อน ขณะที่กำลังเดินออกจากห้องเรียนรายวิชาแรกของวัน“มีอีกทีบ่ายสามโมง ทำไมวะ?”“กูมีเรื่องจะปรึกษา ไปคุยกันที่ห้องกูหน่อยสิวะ ซื้อข้าวไปกินด้วย”“ปรึกษาเรื่องอะไรวะ?”“เรื่องน้อยหน่า”เอเดนเลิกคิ้วขึ้นอย่างงง ๆ “ทำไม? มึงยังแก้แค้นเขาไม่สะใจอีกเหรอวะ” เพื่อนถามกลับอย่างยียวน วายุจึงตวัดหางตามองค้อนให้หนึ่งที“อย่ากวน กูจะง้อน้อยหน่าต่างหากล่ะ”“เฮอ” เพื่อนสนิทถอนหายใจแรง ท้อใจกับอาการไบโพลาร์ของเพื่อนรัก“กูจริงจังนะมึง ไม่มีแผนอะไรทั้งนั้น มึงน่าจะรู้จักนิสัยกูดี”“เพราะกูรู้ไง กูถึงหนักใจเนี่ย มึงมีนิสัยชอบเอาชนะและชอบเอาคืน” เอเดนกลัวว่าเพื่อนจะหลอกใช้ตัวเองเป็นเครื่องมือทำร้ายใจคนอื่น เหมือนอย่างที่เขื่อนเคยเจอ“ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง กูเป็นคนอย่างงั้นเหรอวะ?” เขาถึงกับหันกลับมาสงสัยในตัวเอง“เออดิวะ ไม่รู้ตัวอีก กับคนที่รักมากอย่างน้อยหน่ามึงยังทำเขาลง ไม่เรียกเจ้าคิดเจ้าแค้นให้เรียกอะไรวะ”วายุขมวดคิ้วมุ่น เขามองกลับมาดูตัวตนของตัวเองอีกครั้ง ยืนนิ่งนึกถึงวีรกรรมของตัวเองที่ทำไว้ในอดีตอยู่พักใ
The Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์ 43
เจ้าแผนการBy: Noina “ฉันคิดถึงเธอ”“เก็บคำนี้ไว้ใช้กับผู้หญิงของนายเถอะ ฉันสะอิดสะเอียนที่ได้ยินจากปากนาย” ฉันสะบัดมือเขาทิ้ง แล้วหยัดกายยืนให้มั่นเหมือนอุดมการณ์ที่ตั้งใจทำให้ได้ ‘เจ็บแล้วต้องจำ โอกาสของเขาใช้ไปหมดแล้ว’ ก่อนจะเดินจากเขาไปแม้เรื่องราวทั้งหมดจะเป็นแค่แผน แต่มันคือแผนที่เลือดเย็นมาก เขาคงหัวเราะเยาะฉันลับหลัง คงสะใจที่ได้เห็นน้ำตาของคนที่ยกใจให้เขาไปจนหมดฉันได้ยินเกือบทุกคำที่เขาเอื้อนเอ่ยออกมา เพราะแบตเตอรี่ของหูฟังดันหมดพอดี ยอมรับว่าแอบโล่งใจที่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นกับเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน แล้วไง? เจตนาก็เพื่อทำร้ายความรู้สึกกันอยู่ดีย้ายหนีให้ห่างกันแล้วแท้ ๆ ยังตามมากวนใจจนได้ เมื่อเช้าเขาน่าจะตั้งใจมาดักรอฉัน เพราะเช้านี้เขาไม่มีเรียน ต่อไปคงหาทางตามตื๊อฉันอีกแน่ เพราะตอนคบกันเขาเคยขอตารางเรียนทั้งหมดของฉันไป ตอนนั้นรักกันดี อยากได้อะไรฉันก็ยอมเขาหมดเหนื่อยแค่ไหนฉันก็ยอม...โง่จริง ๆ เพราะแบบนี้เขาถึงได้ใจ สมควรเจ็บแล้ว น้อยหน่า“เดี๋ยวสิน้อยหน่า ฟังกันก่อนได้มั้ย?” เขายังเดินตามมาหน้าด้าน ๆ“พอเถอะนะวายุ ระหว่างเราให้มันจบแค่นี้เถอะ ฉันเหนื่อย”“ฉันก็เหนื่อย
The Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์ 42
หมาโบ้หลายวันผ่านไปถึงเรื่องความรักจะทำให้ดิ่ง แต่เรื่องงานกลับปังขึ้นเรื่อย ๆจากนักเขียนโนเนม ‘นาราเอล’ ที่แทบจะไม่มีใครรู้จักชื่อ ผู้ติดตามไม่ถึงหลักร้อย ปัจจุบันตัวเลขดีดขึ้นมาเกือบแตะไปที่หลักพันต้องขอบคุณเขาใช่ไหม?เธอใช้ประสบการณ์มีความรักจริงจังครั้งแรกมาเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงานใหม่ แต่งนิยายรักต่ออีกเรื่องตามที่นักอ่านร้องขอถึงเรื่องต่อไปปกนิยายจะไม่ใช่ลายเส้นของวายุ แต่เธอเชื่อว่านักอ่านจะไม่ทิ้งเธอเหมือนอย่างเขาที่บอกว่าทิ้ง เพราะพอจะเดาออกว่า ชายหนุ่มกลับมาเพื่อทำให้เธอเจ็บอย่างที่เขาเคยเจ็บ หากไม่จริงเขาคงรั้งเธอไว้ตั้งแต่วันนั้น แต่เขาปล่อยให้เธอเดินออกไปจากชีวิตง่าย ๆ ไม่ง้อไม่ตามไม่ตื๊อ สุดท้ายก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกหลายวันมานี้น้อยหน่าพอที่จะทำใจได้บ้างแล้ว ทว่า...จะมองไปมุมไหนของห้อง เงาเขายังติดตาอยู่ทุกที่เธอจึงตัดสินใจย้ายออกจากที่นี่ รายได้จากการขายนิยายเรื่องล่าสุดก็พอได้จับเงินก้อนเหมือนคนอื่นอยู่บ้าง มีเงินพอค่ามัดจำห้องใหม่ไม่ได้อยู่ใกล้ก็ไม่ต้องเห็นหน้ากันอีก เธอต้องลืมเขาได้แน่ เพราะอยู่ที่นี่เธออดไม่ได้ที่จะเหลือบขึ้นไปมองระเบียงห้องของเขา
You May Also Like
รวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat108.5K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา374.9K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย365.9K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์230.2K viewsถ้าฉันมีเพียงหัวใจ จะมีใครรักฉันจริงเหรอ
อักษราลัย76 viewsพ่ายรักกลางเหมันต์
ชาดจันทร์1.0K viewsเล่ห์รักคุณหมอข้างบ้าน
มะที277 viewsเสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล
Molin-T38 views
