ANMELDENบริษัทในเครือวิลเลี่ยม
ณ ขณะนี้ ราฟกำลังนั่งทำงาน ชายหนุ่มกำลังเคลียร์เอกสารสำคัญทั้งหมดที่เขาต้องเป็นคนตัดสินใจ ตอนนี้เขาเหลือเวลาแค่อาทิตย์เดียวแล้ว ชายหนุ่มรีบเร่งจนตนเองแทบไม่ได้พัก ฝีเท้าของร่างบางรีบเร่งมาห้องของผู้บริหาร เธอเปิดประตูเข้าไปหาเขา
"พี่ราฟ ทำไมทำกับหนูอย่างนี้ พี่ให้นายดำขังหนูได้ยังไง รู้ไหมว่าหนูต้องอยู่กับนายดำนั่นนานขนาดไหน "
เธอโวยวายทันทีเมื่อชีวิตของเธอพ้นจาก คอนโดของราม รามเดินตามเข้าไปในห้องของนายน้อยของเขาทันที
"สวัสดีครับนายน้อย "
"เป็นยังไงมั่งรับมือกับยัยนี่พอไหวไหม"ราฟละสายตาหันไปหารามัณต์ แมรี่หน้าหงิกใส่ ที่เธอพูดด้วยไม่หันมามองหน้าเธอเลย
"พอไหวครับ ถ้าคุณแมรี่ไม่โวยวาย"
"ก็ต้องโวยวายสิ นายไม่เป็นของฉันนี่ ฉันต้องอยู่แต่บนห้องของนายตั้ง 1 อาทิตย์เต็ม นายคิดหรอว่าฉันมีความสุข โทรศัพท์ก็ไม่ให้เล่น ทีวีก็ไม่ให้ใช้ ปล่อยให้ฉันนั่งอมทุกข์อยู่ในห้องนายหรอ ฉันไม่ยอมหรอกนะ คอยดูเถอะ ฉันจะฟ้องป๊าให้ดู แล้วหนูก็จะฟ้องคุณลุงกับคุณป้าด้วย"
แมรี่พูดยาวเหยียดระบายความในใจที่เกิดขึ้นออกมา เธอวางแผนไว้แล้วด้วยว่าจะฟ้องคุณลุงคุณป้าดูซิว่าท่านจะเข้าข้างใคร
"กล้าก็ลองดู สิฉันจะบอกมัมว่าเธอเสียตัวให้กับรามไปแล้ว"
"พี่ราฟ!!!"
"ลองไหมล่ะ ฉันมีหลักฐาน"
เขาชูวีดีโอที่ลูกน้องของเขาถ่ายไว้ระหว่างที่รามอุ้มเธอเข้าห้อง
"นายน้อยครับ"
รามตกใจด้วยเพราะไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้กับเขาอุตส่าห์เสียเวลามาเฝ้ายายนี่แต่มาโดนเจ้านายตัวเองหักหลังซะงั้น
"ราม ถ้านายไม่ชอบอย่างนี้นายก็ทิ้งยัยนี่ซะ คนที่เสียหายก็ไม่ใช่นายอยู่แล้ว จะเอายังไงดีล่ะฉันมีทางเลือกให้เธอ หนึ่ง ยอมเสียหายและถูกคลุมถุงชนแต่งงานกับใครก็ไม่รู้เพื่อล้างมลทินให้เธอและแก้ชื่อเสียงของพ่อแม่เธอ สอง ชวนหนูนาไปสปาให้ได้ ทำยังไงก็ได้ให้เธอสวยที่สุด แล้วพาหนูนามาที่โรงแรม×××
" แล้วทำไมพี่ถึงทำให้เรื่องมันยุ่งยากไปด้วย ก็แค่พาไปสปา"
"ก็เธอจะจีบเมียฉันไม่ใช่หรอ"
"ก็ใช่อยู่แต่พี่เอาอนาคตของหนูมาทำลายไม่ได้นะ"
"ฉันก็ยังไม่ได้ทำนิ ฉันจะบอกอะไรเธอให้นะอีกหนึ่งอาทิตย์ข้างหน้าฉันมีงานใหญ่แล้วหนูนาก็เป็นคนที่ต้องเข้าร่วมในงานนั้นด้วย ฉันก็แค่อยากให้เธอตัดใจจากหนูนะซะ"
"ก็ได้ หนูยอมแพ้แต่หนูขอมีข้อแลกเปลี่ยนด้วยได้ไหม"ราฟเอาหลังพิงกับเก้าอี้แล้วหยิบไพ่ที่มีรูปของแมรี่อยู่ในนั้น "
"ตอนนี้ฉันถือไพ่เหนือกว่าเธอ" เขาก็คลี่ภาพถ่ายที่ติดอยู่กับไพ่ของ ภาพเธอที่อยู่ในอ้อมแขนราม ราฟสะบัดภาพนั้นลงบนโต๊ะให้แมรี่ได้เห็นชัดๆ
"พี่ราฟ ถือว่าหนูขอร้อง"แมรี่เริ่มเสียงอ่อนเธอไม่มีอะไรจะสู้กับเขาแล้ว
"ถ้าสิ่งที่เธอขอไม่มาทำงานของฉันเสีย ฉันก็จะช่วย " แมรี่ทำหน้าอึดอัดแล้วเริ่มบอกในสิ่งที่ตนเองเผชิญ เรื่องราวทั้งหมดถูกถ่ายทอดให้ชายทั้งสองได้ฟัง จะว่าเขาสงสารก็ไม่ใช่ จะสมน้ำหน้าเลยก็ไม่เชิง แต่ยังไงซะยายแมรี่ก็ไม่ต่างอะไรจากน้องสาวที่เขารัก
"โอเค ฉันยอมช่วยเธอ ฉันจะส่งรามไปช่วยเธอละกัน เพราะคนที่ช่วยเธอจริงๆก็คือราม ไม่ใช่ฉัน ฉันแค่เป็นคนออกคำสั่ง"
"แล้วหมอนี่จะช่วยอะไรหนูได้ล่ะ"
"ก็ช่วยได้เยอะเลยล่ะ " รามเริ่มพูดไม่ออก
"นายน้อยจะให้ผมไปอยู่กับเธอหรอกครับ"
"ก็นะ นายก็คิดซะว่านายเป็นบอดี้การ์ดให้กับน้องสาวฉันละกัน" รามถึงกับถอดใจและได้แต่พยักหน้ารับคำสั่งจากนายน้อยของเขา แค่ปกป้องผู้หญิงคนเดียวก็คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง หญิงสาวในห้องคนเดียวหันไปหา'ว่าที่บอดี้การ์ด'
"นายต้องช่วยฉันนะ"รามทำหน้าเบื่อโลกแล้วถอนลมหายใจออกมาพร้อมกับพูดคำว่า...
"อืม"
แมรี่ชวนหนูนาไปสปาร่างกายจนหนูนาแปลกใจ เพราะตอนที่คุยกัน แมรี่ไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับร่างกายของเธอ
"วันนี้เป็นอะไรคะ แมรี่ ถึงมาชวนฉันทำสปา ฉันบอกเลยนะ ฉันไม่เคยมาทำเลย"
"ไม่เป็นไรค่ะหนูนา ฉันก็แค่เบื่อๆ"
"ฉันขอถามได้ไหมคะ คุณไปไหนมาวันนั้นน่ะ ฉันเป็นห่วงคุณมากเลยนะ"
แม่รี่ทำหน้าหนักใจเล็กน้อย เธอก็อยากจะบอกอยู่หรอกนะว่าเธอโดนรามลักพาตัวไปแต่เพื่ออนาคตเธอต้องยอมโกหก
"คือว่าฉันขอโทษจริงๆนะคะคือฉันมีธุระ ธุระสำคัญด้วย ฉันเลยต้องกลับไปทำก่อนเลยไม่ได้บอกคุณนา"
"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันก็ไม่ได้ติดใจอะไร แล้วสปาวันนี้ต้องทำอะไรบ้างคะ"
หนูนาหันไปคุยกับแมรี่ก็เธอไม่รู้จริงๆเลยไอ้ สปาเนี้ยมันต้องทำส่วนไหนบ้าง ตอนที่เธอทำงานเธอก็แทบไม่ได้ดูแลตัวเองเลยแล้วไหนจะมาตั้งครรภ์คลอดลูกอีก
" ทำหมดทั้งตัวเลยค่ะคุณนา"
"หมดทั้งตัวเลยหรอคะคุณแมรี่อย่างนั้นเดี๋ยวลูกหนูจะหิวนม" หนูนานึกเป็นห่วงลูกสาวทั้งทีกลัวลูกสาวไม่เจอเธอแล้วจะงอแง
"ไม่เป็นไรค่ะมีคุณป้าอยู่ด้วยไหนจะแม่นมอีกคุณนาไม่ต้องห่วงนะคะ คุณนาสต๊อกนมไว้เยอะไม่ใช่หรอคะ"
"มันก็ใช่อยู่หรอกคะ"
"คุณน้าไม่ต้องเป็นห่วงเลยค่ะ ลูกหนูไม่ดื้อหรอกค่ะไม่ต้องเป็นห่วงวันนี้อุตส่าห์ได้ออกมาจากบ้านมาผ่อนคลายดีกว่าค่ะ วันนี้เราอยู่ด้วยกันทั้งวัน" หนูนาพยัคหน้ารับ ครั้งหนึ่งในชีวิตจะได้ทำสปาทีเธอคงไม่คิดจะมาทำแบบนี้บ่อยๆหรอกถึงจะว่ามาทำความสะอาดร่างกายรักกัน
เมื่อแมรี่ทำทุกอย่างตามแผนที่พี่ราฟของเธอได้สั่งการไว้แล้ว พรุ่งนี้แล้วสินะคืองานใหญ่ที่เธอต้องเจอ
"หนูนาคะ รีบเข้านอนดีกว่าค่ะ" แมรี่บอกหนูนาให้รีบเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ
"เพิ่ง 2 ทุ่มเองนะคะ นายังไม่ง่วงเลย" หนูนาตอบออกมา
"ฉันว่าหนูนานอนพักผ่อนก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวเผื่อพรุ่งนี้เช้าจะมีใครมาที่บ้านเห็นคุณลุงคุณป้าบอกว่ามีแขกมา"
"อย่างนั้นหรอคะ"
"ใช่ค่ะ เดี๋ยวส่วนลูกหนูวันนี้แมรี่จะพาไปนอนด้วยค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ"
"เออคือว่า...." เธออึดอัดที่จะบอกแมรี่ว่าเธอกลัวราฟจะมาขย้ำ เขาเป็นพวกไม่เหนื่อยที่จับเธอกิน
"ไม่ต้องกลัวค่ะ วันนี้พี่ราฟเขาไม่กลับมาค่ะ"
"ทำไมไม่กลับหรอคะ"หนูนาเริ่มสงสัยหรือว่าเขาจะเริ่มออกลายซะแล้ว ยังไม่ข้าม 3 เดือนเลยคิดจะนอกใจเธอซะแล้วหรอ
"ไม่ต้องคิดมากนะคะ วันนี้พี่รับนอนค้างที่บริษัทค่ะ"
"ทำไมหรอคะ งานเยอะหรอ" หญิงสาวถามแมรี่กลับ
"น่าจะใช่นะคะ แมรี่เห็นเขาทำงานหนักมาตั้งอาทิตย์กว่าแล้ว" หนูนาค่อยเบาใจลงขึ้นมาอีกนิด "งั้นก็ได้ค่ะ" เธอตอบตกลง
"ไปพักผ่อนเถอะคะ ส่วนลูกหนูแมรี่กับคุณป้า เราทั้ง 2 ช่วยดูแลลูกหนูที่แสนน่ารักให้คะ" แมรี่ยิ้มให้อย่างจริงใจ ยังไงซะคืนนี้หนูนาต้องนอนให้เต็มที่เพราะพรุ่งนี้เช้ามืดหนูนาคงต้องรับศึกหนักแน่นอน
สำหรับแมรี่ หนูนาก็เหมือนเพื่อน พี่สาวจนไปถึงแฟนของเธอก็ได้ หนูนาปฏิบัติกับเธอราวกับว่าเธอคือผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความสำคัญต่อเธอและลูก แมรี่จึงรักหนูนาและชอบหนูนาถึงแม้ว่าพี่ราฟของเธอจะเป็นสามีของหนูนาไปแล้ว แต่เธอก็ไม่คิดที่จะทำให้หนูนาเสียใจ การตัดสินใจของพี่ราฟน่าจะเป็นทางที่ดีที่สุด หัวใจของพี่ราฟและหนูนาน่าจะเป็นหัวใจเดียวกัน การตัดสินใจของพี่ราฟก็คงไม่ต่างอะไรกับการตัดสินใจของหนูนา เพราะว่าพวกเขาทั้งสองรักกัน ถึงแม้ว่าพี่ราฟจะบอกรักหนูนามาตลอด แต่แมรี่ก็ดูออกว่าหนูนาก็รักพี่ราฟเหมือนกันแต่ หนูนาไม่พูดออกมาให้ราฟได้ยิน
เมื่อถึงห้องหนูก็ไปทำธุระส่วนตัวจากนั้นกลับมานอนที่เตียงแล้วเข้าสู่ห้วงนิทราทันทีเพราะความเหนื่อยล้าจากการเลี้ยงลูกและความระแวงทำให้เธอนอนหลับไม่ค่อยเต็มอิ่ม วันนี้คืนแรกที่เธอจะได้รับยาวๆ
ชุดงามทั้งสองถูกส่งไปยังบ้านของหนูเล็กและแพน พวกเธอแปลกใจว่าทำไม จี มาดามของหมอนั่นเอาชุดแปลกๆพวกนี้มาให้เธอ
"อะไรกันครับ ทำไมผมต้องใส่ชุดนี้ "
"ใจเย็นๆนะเฮีย"แพนเขย่าแขนของเธอ
"พรุ่งนี้จะมีงานใหญ่เกิดขึ้น เธอทั้งสองคนต้องไปนะ"
"ทำไมผมต้องไป "
"งานนี้มันสำคัญกับพี่สาวของเธอ"
"พี่สาวของผมรู้หรือเปล่า"
"รู้จ้ะ" มาดามจีพูดปลดทันที
"พี่สาวของผมยอมหรอ"
"ใช่จ๊ะ"
"งั้นถ้ามันเป็นการตัดสินใจของหนูนาเจ๊นา ผมก็ยอม" ทั้ง 2 รับเสื้อผ้ารับชุดนั้นแล้วได้นัดแนะกัน
"เดย์จะเป็นคนมารับพวกเธอนะจ้ะ "
หลังจากที่พูดคุยกันจบ หนูเล็กก็นัดประชุมกับลูกน้องของเธอทันที
"เฮีย ผมเตรียมชุดไม่ทันนะครับ"หนูเล็กตอบขึ้นมาทันควัน
"มึงจะไม่ต้องห่วง คุณนายมาดามแม่ผัวของเจ้นาเตรียมชุดให้พวกมึงแล้ว"
"งั้นพวกเราก็ไปงานของเจ๊นาได้ใช่ไหมจ๊ะ"
"ก็ได้สิวะ แต่งตัวให้สวย แต่งตัวให้หล่อแล้วก็เตรียมไปงานกัน อยากสวยกว่าเจ๊นานะเว้ย งานนี้เจ๊นาต้องสวยที่สุด"
คารอสเอาตัวเข้าแทรกระหว่างที่ลูกหนูกับเพื่อนกำลังติววิชาเรียนกันอยู่ซึ่งวิชาที่พวกเธอกำลังศึกษาอยู่เขาผ่านมันมาหมดแล้ว"ให้พี่สอนได้นะครับ"คารอสแทนตัวเองด้วยพี่เพื่อจะสร้างความสนิทสนมกับสาวๆรวมถึงคนที่เขารอมาตลอดด้วย"นายมาสอนไม่ได้หรอกนะ""พี่เคยเรียนมาหมดแล้ว""งั้นพี่คารอสสอนเลยค่า"เพื่อนของลูกหนูต่างเห็นด้วยกับชายหนุ่มจนสาวน้อยค้อนสายตาให้เขาทันที ยิ่งเธอเห็นเพื่อนชื่นชมและอ่อยเขาไปด้วยเธอยิ่งไม่ชอบใจ นับวันบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอเริ่มมีสาวๆติดพันไปซะแล้วทุกวันที่บอดี้การ์ดสุดหล่อไปกับลูกหนู เธอมักจะเล่าให้คนในครอบครัวฟังโดยเฉพาะราฟว่าคารอสมักจะอยู่ด้วยตลอดเวลาทั้งเวลาเรียน กิจกรรม เที่ยวกับเพื่อนมักมีเขามาเสริมแทรกเข้าไปทุกทีจนเหมือนอวัยวะที่สามสิบห้าไปแล้ว"ถ้าวันนึงไม่มีเขาหนูจะอยู่ได้ไหม"ราฟถามลูกสาวที่เล่าเรื่องวันนี้จบรวมถึงเรื่องเพื่อนของเธอที่ไปขอชายหนุ่มเป็นแฟนจนเธอนึกเจ็บปวดหัวใจถ้าเขายอมคบกับเพื่อนของเธอ แต่คำตอบของเขามันทำให้หัวใจฟูขึ้นมาเมื่อเขาปฏิเสธเพื่อนสาวของเธอไป"ได้....มั่งคะ""พ่อว่าเขาก็เป็นคนดีนะ"ราฟพูดออกมาลอยๆที่เห็นลูกสาวมีพฤติกรรมเปลี่ยนไปจากตอนแรกไ
โอกาสจากพ่อตามีหรือว่าคารอสจะยอมทำพลาด เขาตอบรับทุกอย่างทันทีที่ผู้ใหญ่ของสาวน้อยดปิดทางให้ เขารักเขาชอบมาตั้งเพียงแค่ไม่มีใครรับรู้แต่ครั้งนี้เขาจะไม่ปิดเรื่องนี้แล้ว เพียงแค่ทำให้หญิงสาวในฝันรับรักเขาภายในหนึ่งเดือนได้เขาจะได้มีหัวใจที่อบอุ่นสักทีพลางคิดถึงสาวน้อยแต่อีกความคิดที่ยังขัดใจเขาอยู่อีกเรื่องคือ อธิ ชายหน้าจืดที่ชอบทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของสาวน้อยของเขาเหลือเกินเห็นทีเขาต้องใช้สิทธิ์ของขอดี้การ์ดกันท่าอีกฝ่ายเสียแล้วลูกหนูที่ได้รับข่าวจากราฟทำให้เธอแทบควันออกหูเมื่อผู้ชายที่เขาเคยช่วยชีวิตเธอไว้ตอนนี้จะมาเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอ"ไม่เอานะคะ ผู้ชายคนนี้ไว้ใจไม่ได้""คนของตระกูลคานไม่เคยอ่อนข้อให้ใครแต่เขายอมให้พ่อ พ่อเลยรับเขาเข้าทำงาน""เขาก็มีธุรกิจนี่คะ จะมาตามติดชีวิตหนูทำไมหรือว่าเป็นพวกโรคจิต""ถ้าคนของตระกูลคานโรคจิต พ่อว่าพ่อเป็นโรคจิตมากกว่าเขานะ""ก็พ่อรับแม่นี่คะ อันนี้ถือว่าให้อภัยได้"ราฟเปรียบเทียบตนเองยามที่เขาทำหนูนาท้องและทิ้งให้เธออุ้มท้องคนเดียวจนเขาตามตัวเจอถ้าวันนั้นเขาไม่รีบรวบหัวรวบหางแม่ของลูกป่านนี้ป่านนี้ลูกหนูคงเป็นเลสเบี้ยนตามแม่ของลูกไปแล้ว
ลูกหนูหลุดพ้นจากสายตาคมมาได้แต่ไม่สามารถหลุดความสงสัยของตนเองได้เลย สายตาของเขาการกระทำของเขามันทำให้เธอคิดไปอีกทางราวกับว่าเขากำลังทอดสะพานมาหาเธอ'จีบ'สาวน้อยสะบัดคำนี้ออกจากหัวทันทีที่ตัวเองคิดออกมาแต่อีกนัยกลับคิดถึงเรื่องผลประโยชน์ของครอบครัวแล้วคารอสคนนี้น่าจะเข้าหาเธอเพื่อผลประโยชน์มากกว่า"พี่คิดเหมือนหนูไหม"ลูกหนูถามบอดี้การ์ดส่วนตัวของตนเองกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น"คุณหนูคิดอย่างไรครับ""คุณคารอสมาตีสนิทเพราะผลประโยชน์""ผมคิดแบบนั้นเหมือนกัน""ทำไมเขาไม่ไปตีสนิทกับคุณพ่อล่ะ""ถ้าเป็นผม ผมจะตีสนิทกับคุณหนูครับ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว""หมายความว่าอย่างไร""ถ้าคิดในทางที่เลวร้ายคือได้ผลประโยชน์ทางธุรกิจและได้คุณหนูมาเป็นแฟนด้วยครับ""ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงคุณคารอสคือคนชั่วเลยนะ""ครับ แต่หน้าที่ของพวกผมคือป้องกันภัยให้คุณหนูไม่ว่าจะมารูปแบบใดก็ตาม""ขอบคุณทุกคนนะ"ลูกหนูได้แต่หาวิธีรับมือเรื่องนี้ถ้าคารอสคนนี้มาวุ่นวายในชีวิตอีกจะทำอย่างไรดี แต่พอเธอคิดหาวิธีสายเรียกเข้าบ่งบอกว่าคนที่โทรมาคือคนที่สามารถช่วยเธอได้"สวัสดีคะพ่อราฟ""พ่อรู้เรื่องวันนี้ของหนูแล้วนะ""...""กลับบ
หลังจากที่สองหนุ่มสาวแยกย้ายกัน บอดี้การ์ดของลูกหนูรายงานเหตุการณ์วันนี้ให้กับราฟ วิลเลียม บิดาของคุณหนูให้รับรู้เรื่องนี้ร่วมถึงคนที่เข้ามาช่วยจนราฟแปลกใจว่าทำไมหมอนั้นถึงยื่นมือมาช่วยลูกสาวของเขา"ลูกหนูปลอดภัยใช่ไหม""ปลอดภัยครับแต่...""คุณคารอสนัดให้คุณหนูทานอาหารเพื่อเป็นการขอบคุณ""ลูกหนูยอมไปรึเปล่า""ยอมไปตามคำขอฝ่ายนั้นครับโดยมีพวกผมคอยอารักขาด้วย""ดี ถ้าอย่างนั้นดูแลลูกสาวของฉันให้ดี อย่าให้คลาดสายตาเด็ดขาด""ครับคุณราฟ"เมื่อราฟรับเรื่องจากบอดี้การ์ดส่วนตัวของลูกสาวเขาเพียรแต่คิดหาเหตุผลที่ฝ่ายนั้นต้องการจะว่าด้วยเรื่องธุรกิจก็ไม่น่าใช่เพราะฝ่ายนั้นไม่ง้อบริษัทของเขาอยู่แล้วไม่ว่าจะเป็นอำนาจ หุ้นส่วน อีกอย่างเขาก็ไม่ได้อย่างสนิทสนมกับทางนั้นสักเท่าไหร่"หรือว่า..ไม่ร่าจะใช่"ราฟคิดไปอีกเรื่องหนึ่งแต่ว่ามันจะเป็นไปได้หรือที่คนของตระกูลคานจะมาตกหลุมรักลูกสาวตัวแสบแต่ถึงเป็นอย่างนั้นเขาก็จะไม่ยอมให้ยัยหนูของเขาไปเจอกับปีศาจ 😈 เด็กขาด!ลูกหนูเลือกร้านที่อยู่ข้างถนนตามที่ฝั่งนั้นให้สิทธิ์เธอได้เลือก ความจริงเธอจะนัดเขาไปร้านอาหารหรูแพงก็ได้แต่ด้วยความที่เธอจะได้ตัดปัญหาจึงเลื
ประวัติของลูกหนูถูกสืบค้นแต่มันว่าไม่สุดจนลูกน้องของคารอสได้แต่ประวัติคร่าวๆไปให้เจ้านายของตนด้วยอำนาจของราฟ วิลเลียมที่ต้องการปกปิดประวัติส่วนตัวของลูกสาวแสนสาวจึงทำให้ใครต่อใครต่างถอดใจกับการเข้าหาเธอ"คุณคารอสครับ""ฉันรู้อยู่แล้วว่าพวกนายทำได้แค่นี้ ทางนั้นตั้งใจปกปิดประวัติลูกหนูอยู่แล้ว""ขออภัยครับ""อืม"ใช่ว่าเขาจะถอดใจเสียแต่เพียงเข้าใจสาวน้อยไม่ได้เท่านั้น อีกอย่างตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะต้องทำตามใจจนเอง องค์กรของเขาต้องการผู้นำที่มีประสิทธิภาพอยู่เขาควรจะทำสิ่งนั้นก่อน ส่วนสาวน้อยของเขา เขาจะส่งคนป้องกันพวกหมาหิวโซไม่ให้มาล่วงเกินเธอโดยเฉพาะไอ้หมาหน้าเด็กที่คิดจะเป็นฮีโร่เวลาผ่านไปหลายปีจากสาวน้อยกลับกลายเป็นสาวสวยจนใครๆต่างอิจฉาความสวยของเธอ คนของคารอสยังทำหน้าที่ปกป้องลูกหนูอย่างลับๆเหมือนเดิมตามคำสั่งของคารอส ภาพในชีวิตประจำวันของสาวน้อยถูกถ่ายทอดไปยังคารอสทุกวันราวกับสารคดีเรื่องยาวแต่ตัวแสดงคือหญิงสาวที่เขาหมายปอง แต่ต้องขัดใจในบางครั้งที่ไอ้หนุ่มนั้นมาเกาะเกะน่ารำคาญแต่ยังดีที่มันทำหน้าที่ไล่ชายคนอื่นที่หมายลูกหนูให้บริษัทของเขาคือคู่ค้าของบริษัทวิลเลียมแต่ด้วยควา
ฮีโร่จะทิ้งเธอเพื่อปกป้องคนที่มันรักแต่เขาจะเป็นตัวร้ายที่ทิ้งทุกคนเพื่อปกป้อง 'เธอ' คนเดียวพระเอกจะยอมเสียสละทุกอย่างแม้ตัวจะตายแต่สุดท้ายคนที่ตายคือตัวร้าย...แต่!ตัวร้ายอย่าง ' คารอส คาน ' หรือจะยอมตาย เขาเนี่ยแหละจะยึดนางเอกมาครอบครองเองไอ้ที่ขนานนามกันว่าพระเอกควรคู่กับนางเอกมันมีแค่ในละคร เขาจะทำให้นางเอกมาคู่กับตัวร้ายแทนคารอสยังคิดเสมอว่าคติที่ว่าพระเอกต้องคู่กับนางเอก พระเอกต้องปราบมารร้ายนั้นมันไร้สาระแต่ดูเหมือนว่าคนที่เขาแอบชอบดันอยากเป็นนางเอกรอพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยซะนี่สิ แต่บทบาทที่เธอมอบให้เขาคือตัวร้าย ตัวร้ายที่เธอคิดมาตลอดว่ามันต้องแพ้พระเอก ลูกหนู สุดที่รัก วิลเลียมเขาเฝ้ามองเธอตั้งแต่เรียนมัธยมจนถึงตอนนี้ เธอยังไม่เหลียวแลมองมาทางเขาเลยสักนิด ไม่ใช่ว่าเขาไม่กล้าจีบเธอเพียงแต่ว่าครอบครัวของเธอกับครอบครัวของเขาไม่ลงรอยกันสักเท่าไหร่ ยิ่งมีบอดี้การ์ดล้อมตัวเธอเอาไว้ด้วยแล้วเขายิ่งเข้าหาเธอได้ยากเท่านั้น"คุณคารอสครับ รถของคุณลูกหนูออกมาแล้วครับ"บอดี้การ์ดหนุ่มคู่ใจบอกกับเจ้านายของตนที่จ้องมองรถคันดังกล่าว"ขับตามไปอย่าให้ทางนั้นรู้ตัว"เสียงเข้มออกคำสั่งให้อีกค







