Kabanata 3

Pinisil ni thaddy ang manipis niyang labi, nabuo ang isang malamig at nakakatakot na ngiti.

“aviana, bumalik ka dito ngayon din!”

Napatawa si aviana, isang maikling tawa na puno ng pang-aasar.

“Dahil sinabi mong bumalik ako, babalik agad ako? Hello? Divorced na tayo. Sino pa bang mag-a-adjust sa’yo ngayon?”

Nanggigigil si thaddy, halos magkasugatan ang ngipin niya sa diin.

“Sa dahilan ng divorce dito—bibigyan kita ng isang chance. Isulat mo ulit!”

Mas lalo pang lumalim ang ngiti ni aviana.

“Mali ba ang sinulat ko? Thaddy, kalahating taon ka nang gising, ‘di ba? Pero sa loob ng anim na buwan na ‘yon, kahit kamay ko hindi mo hinawakan.Tatlong taon kang naging comatose—oo, physically healthy ka na ngayon—pero reasonable lang na pagdudahan ko kung may problema ka na bilang lalaki.”

Huminto siya sandali, saka dinugtungan nang walang preno.

“Hindi ka na gumagana. Magpatingin ka na agad sa isang mahusay na traditional doctor. Ang pinaka-sincere kong divorce blessing sa’yo? Sana maibalik mo agad ang pagiging tunay na lalaki mo!”

Si thaddy,

“……”

Kitang-kita na ang ugat sa noo niya, nanginginig sa galit.

Talagang sumosobra na ang babaeng ‘to!

“aviana, ipapakita ko sa’yo kung gaano ako kalakas!”

“Sorry na lang, wala ka nang chance!”

“aviana!”

“Beep, beep.”

Diretsong naputol ang tawag.

Sa sobrang galit, hindi pa man nakakabuga ng mura si thaddy ay busy tone na lang ang narinig niya.

Siya,

“……”

Aviana!!

---

Nasa apartment na si Aviana ng matalik niyang kaibigan na si Zaideline. Pagkababa niya ng tawag, napahalakhak si zaidelien at agad na nag-thumbs up.

“Grabe ka, liza Solid! Sigurado ako ngayon, si President mendoza, high blood na, baka sumusuka na sa galit.”

Napaisip si aviana. Noon, masyado niyang minahal nang mababa ang sarili niya—kaya siya tinignan mula sa itaas.

Love others after loving yourself first.

Lalo na para sa mga babae—sarili muna bago iba.

Sabi ni zaideline ,

“Alam mo, three years ago, nung nalaman ni aviana na naging comatose si thaddy, agad siyang tumakbo. Ngayon nagising lang si thaddy, hinanap ulit siya? Gutom lang ‘yan sa atensyon. Buti na lang hiniwalayan mo.”

Nagbalat si aviana ng isang White Rabbit milk candy at isinubo iyon. Ang tamis ay parang kahit papaano natatakpan ang pait sa dibdib niya.

Zaideline,..sabi niya nang mahina, “ito siguro ang difference ng mahal ka at hindi ka mahal.”

Ang mahal—may lakas ng loob.

Ang hindi mahal—laging takot.

Napansin ni zaideline na ilang piraso na ng White Rabbit candy ang nakain ni aviana.

Hinila niya si aviaba para tumayo.

“Hoy! Smile ka na.Kapag binitawan mo ang isang puno, makikita mong may buong gubat pala sa paligid mo. Tonight, magbo-book ako ng walong male models. Single party natin ‘to!”

Napatawa si aviana, hawak ang noo niya.

Biglang inabot ni zaideline ang mukha niya, tinanggal ang malaking itim na salamin, at diretsong itinapon sa basurahan.

“Sandali—eyeglasses ko ‘yon!” sabi ni Chi Wan, akmang pupulutin.

Pinigilan siya ni zaideline.

“liza, masyado ka nang naka-focus sa research at trabaho. Lagi mo ‘to sinusuot. Tignan mo si klea—alam niyang ayusin ang sarili niya. Ikaw rin, magpaganda ka.”

Naalala ni aviana ang sinabi ng mga magulang niya—siya ang pangit na bibe, si klea ang puting sisne.

Marahil hindi lang ang magulang niya ang ganun ang tingin—baka pati si thaddy.

Hinila siya ni zaideline palabas ng pinto.

“ Tara! Shopping tayo—hair, nails, clothes, buong package. Gusto kong mamulat ang mata ni thaddy kung gaano ka kaganda!”

Bigla siyang may naalala.

“By the way, liza, sure ka ba? Ayaw mo talaga ng pera ni thaddy sa divorce?”

Sumagot si aviana nang diretso,

“May sarili akong pera.”

“Ah talaga? Edi si klea ang gagastos ng pera niya. Sabi niya thank you.”

“……”

“Nasaan na yung card na binigay niya sa’yo?”

Palaging galante si thaddy. Binigyan niya noon si aviana ng isang gold-embossed black card , pero hindi niya kailanman ginamit.

Kinuha ni aviana mula sa bag ang black card. Kumindat siya nang pilyo.

“Okay. Today, ako ang gagastos—si President mendoza ang magbabayad.”

Paglabas nila ng apartment, agad na sinalubong si aviana ng liwanag ng siyudad. Parang ngayon lang ulit siya huminga nang maluwag. Sa unang pagkakataon matapos ang tatlong taon, wala na siyang iniintinding “Mrs. Mendoza image.” Wala nang kailangang sundan, wala nang kailangang pagtiisan.

“Una,” sabi ni zaideline, sabay hila sa kanya, “salon muna. Hindi puwedeng shopping agad, kailangan muna ng transformation.”

“Grabe ka,” natawa si aviana, “parang makeover episode sa noontime show.”

“Exactly,” sagot ni zaideline . “At ikaw ang bida.”

-SALON SCENE

Pag-upo ni aviana sa salon chair, tinignan siya ng stylist mula ulo hanggang paa.

“Miss, gusto niyo po ba ng light trim lang?”

Sumagot si zaideline bago pa makapagsalita si aviana.

“No. Big change.”

Nanlaki ang mata ni aviana.

“zaideline! ”

“Trust the process,” sabi nito. “Tatlong taon kang nagtiis. Ngayon, sarili mo naman.”

Habang unti-unting pinuputol ang mahabang buhok ni aviana, may kung anong gumaan sa loob niya. Parang bawat hibla na nahuhulog ay may kasamang alaala—mga gabi ng paghihintay, mga umagang malamig ang trato, mga pagkakataong pinili niyang manahimik kahit masakit.

Pagkatapos ng hair, sumunod ang kulay. Hindi na plain black—may warm brown na may konting shine.

Pagharap niya sa salamin matapos ang lahat, natigilan si aviana.

“Ako ba ‘to?” mahina niyang tanong.

Ngumiti ang stylist.

“Opo, Miss. Mas bagay po sa inyo ‘yung ganito.”

Si zaideline ay halos maiyak sa tuwa.

“See? Sayang ka, Wanwan.Tinago mo sarili mo sa maling lalaki.”

SHOPPING

Sunod ang nails—simple pero elegante. Walang arte, pero classy.

Pagkatapos, dumiretso sila sa mall.

Sa unang boutique pa lang, napatingin si aviana sa isang dress—cream-colored, malinis ang hiwa, simple pero may dating.

“Try mo,” sabi ni zaideline.

“Hindi ko style,” sagot niya agad.

“Hindi mo pa style.”

Paglabas ni aviana sa fitting room, tumigil ang lahat ng tao sa paligid.

Tahimik.

Isang saleslady ang napasabi ng, “Ang ganda mo po, Miss.”

Sa salamin, nakita ni aviaba ang isang babaeng halos hindi niya makilala—hindi dahil nag-iba siya, kundi dahil bumalik siya sa sarili niya.

CUT TO: thaddy

Samantala, sa opisina ng mendoza Group—

“President mendoza,” maingat na sabi ng assistant, “may natanggap po kaming divorce documents. Pakipirma na lang po.”

Mahigpit ang hawak ni thaddg sa papel.

“Reason for divorce,” bulong niya habang binabasa.

Ang noo niya ay muling kumunot.

Male dysfunction.

Biglang bumukas ang pinto.

“President mendoza, may meeting po—”

“Lumabas ka,” malamig niyang utos.

Pag-isa na lang siya, ibinagsak niya ang papel sa mesa.

“aviana…” sabi niya sa sarili, mababa ang boses. “May araw ka rin.”

Pero sa hindi niya inaasahang dahilan—

hindi galit ang nangingibabaw sa dibdib niya.

Kundi inis… at kakaibang pagkabahala.

---

BACK TO AVIANA

Gabi na nang matapos sila ni Zaideline.

Paglabas nila ng mall, may hawak na shopping bags si aviana, pero mas mabigat ang hawak niya sa sarili niyang desisyon.

“zaideline,” sabi niya habang naglalakad sila, “salamat.”

Ngumiti ang kaibigan niya.

“Hindi ‘to ang ending mo, Wanwan. Intro pa lang ‘to.”

Huminga nang malalim si aviana.

“Oo,” sagot niya, may ngiti na sa labi. “Simula pa lang.”

At sa gabing iyon, sa gitna ng liwanag ng lungsod, tuluyan nang iniwan ni Chi Wan ang pagiging Mrs. Huo—

At isinilang muli bilang isang babaeng hindi na kayang tapakan.