Kabanata 4

Dumating na si Aviana.

Tapos na ang shopping spree nila sa mall, dali-dali agad siyang dinala ni zaideline sa club na 1996. “Tonight,” sabi ni zaideline, “dito tayo mag-o-open ng single party mo!”

Hindi inakala ni aviana na makakasalubong niya si thaddy at mga kasama niya dito. Siyempre, narinig din niya ang mga pang-iinis at pang-aasar ng iba.

Kilalang-kilala ni aviana ang mga tao sa luxury table ni Alex—kasama nila si thaddy sa isang social circle. At si alex mismo, bestfriend ni thaddy, grabe rin ang attachment kay klea noon. Tinatawag pa niya itong “sister-in-law.”

Tatlong taon nang hindi talaga nakaka-fit si aviana sa circle na iyon. Lahat sila, hindi friendly sa kanya.

Ang mga label sa kanya? “Pabalik-loob na pamalit, pangit na duckling, provincial bumpkin…”

Kapag isang lalaki hindi ka mahal, pati mga kaibigan niya—wala rin respeto sa’yo.

Galit na galit si zaideline. Ramdam mo ang init sa katawan niya habang nakataas na ang sleeves.

“Akin na ‘to, sisira ko ang bibig nila!”

Hinila ni aviana si zaideline.

“Wait, zai! Chill! Divorced na ako, wala nang sense na magalit pa sa kanila.”

Ngumiti siya nang malamig, halos walang emosyon sa mukha. Biglang humupa ang init ni zai, kahit papaano.

Dumami na ang mga mata sa paligid na nakatutok kay aviana. Tawag sa kanya? "aviana!"

“liza, tara! Party time na,” sabay hilahod ni zaideline papunta sa ibang luxury table.

Walang kahirap-hirap na hinila ni zaideline si aviana sa kabilang table. Malaking galaw ng kamay—“Bring all your 1996 male models here!”

Sa kabilang table, ilang rich kids pa rin ang nagtatawanan at nang-aasar kay aviana. Biglang naramdaman nila ang isang malamig at matalim na tingin.

Tumingala sila—si thaddy sa head table, nakalantad ang kanyang mga mata, nagmamasid sa kanila.

Cold. Unpleasant. Warning.

Ngumiti lang ang ilang rich kids, pero agad na nanahimik. Wala nang makakakainis pa.

Si Aled, tinitingnan si thaddy, alam niya na kahit hindi pinapansin ni thaddy si aviana noon, tatlong taon niyang inalagaan ang kuya niya, may konting respeto pa rin si thaddy sa kanya.

Ngunit unti-unti, dumami ang eksena sa paligid.

“Ang ganda Aviana!”

Saan?

Tiningnan ni Alex sa direksyon ng mga mata ng tao. Biglang nagulat.

“Grabe… ito na ang aviana!”

Napatingin ang mga rich kids sa paligid, nakapikit na mata sa ganda niya.

“sis… kailan pa tayo nakakita ng isang magandang aviana? Bakit ngayon lang namin na-meet?”

Hinila ni alex si thaddy.

“Kuya, tingnan mo ‘tong tianxian.”

Si Mendoza, sa dami ng babae sa paligid niya, hindi na interesado. Napakaraming anyo—matangkad, payat, curvy—hindi niya na mabilang. Pero nakita niya si Aviana sa kabila.

Tiningnan niya si Aviana.

Tinanggal ni Aviana ang kanyang malaking black glasses, inalis ang madilim at strict na aura niya.

Ang mukha niya? Kasing liit ng palad, puti at smooth na parang niyebe, perfect ang bone structure, aura niya? Cold pero elegant. Pure.

Mahabang itim na buhok, shiny at malinis, bumagsak sa balikat niya nang natural.

Para siyang divine beauty na walang kapantay.

Tumigil si thaddt, nag-stare ng dalawang segundo.

Excited si alex, sabay tanong sa kanya ang mga rich kids:

“Kuya, ang magandang babae, anong tingin mo?”

“Sigurado si thaddy walang pakialam,” sabi ng isa pang rich kid.

“Type niya, si klea, soft, delicate. Hindi ganyang cold.”

Ngunit isang lalaki ang nagsabi:

“Guys, tingnan niyo ang legs niya, di bumababa. ”

Si aviana, nakasuot ng chic short skirt, totally different sa dati niyang conservative style. Unang beses na ipinakita niya ang legs niya.

Legs niya? Perfect ang proportion. Slim, long, firm.

Parang mga legs na tinitingnan ng lalaki, nagbibigay ng fantasies.

Sa club, maraming tumitig. Si thaddy nakatitig, tila hindi makapaniwala.

Si zaidelije? Naka-smile na, ramdam na ramdam ang tagumpay.

“liza, tara na. Ang party mo, officially open na!”

Si aviana, kahit medyo nahihiya sa attention, nakangiti nang genuine.

Habang umuusbong ang party, dumating na ang mga male models na iniutos ni zaidelije. Malalaki, matangkad, at naka-perfect fit na outfits—tila handang magbigay ng spotlight kay aviana.

“O, liza, ready na ang attention mo,” sabi ni zai, sabay tawa. Aviana huminga nang malalim, ramdam ang kakaibang excitement sa dibdib. Hindi siya takot, pero ang dami ng mata sa kanya… nakakakilig, pero sa isang confidence-boosting way.

Lumapit ang isang model, “Hi Miss, need niyo po ba ng drink?”

Ngumiti si Aviana. “Sure, water lang muna.”

Habang nakaupo, napansin niya ang mga mata ni thaddy sa kabilang table.

Hindi na niya inakala na makikita siya ni thaddt ng ganito—mata sa mata, walang black glasses, walang monotone na aura. Para siyang completely new person.

Ngunit si thaddy, para bang hindi pa rin makapaniwala.

Ang mukha niya? Cold, pero may kakaibang curiosity.

Nakatingin sa kanya, parang sinusuri, parang sinusukat.

Sa tabi ni aviana, si zai excited na excited, “Alam mo, liza, kitang-kita mo ang power mo ngayon. Lahat ng tao nakatingin sa’yo. Thaddy, pati mga kaibigan niya, mapapatingin sa ganda mo.”

Tumango si aviana, medyo nag-smile. “Oo, pero hindi ko ginawa para sa kanila. Para sa sarili ko ‘to.”

Tama siya. Matagal na siyang nakulong sa role ng “Mrs. Mendoza,” “pangit na duckling,” “substitute bride.” Ngayon, para sa first time in three years, siya ang sentro—pero para sa sarili niya.

Sa kabilang table, nakaramdam si thaddy ng kakaibang inis. Hindi siya galit, kundi… na-curious.

Bakit iba ang aura ng babaeng ito ngayon? Bakit ang confidence niya, ang grace niya… parang ibang tao na?

Isa pang male model ang lumapit kay aviana.

“Miss, dance po tayo?”

Ngumiti siya nang confident. “Okay, pero hindi ako marunong sa complicated steps.”

Ngunit nang magsimula ang music, natural siyang umindak. Parang langoy sa tubig, effortless, graceful.

Ang crowd? Napapatingin, napapahinto sa pag-uusap.

“Grabe, tianxian talaga,” bulong ng isa sa mga rich kids.

“Hindi bumababa sa thaddy, promise,” dagdag ng isa pa.

Habang tumatagal, na-realize ni aviana na ang party na ito, para sa kanya, hindi para sa ibang tao.

Hindi niya kailangan ng approval ng social circle. Hindi niya kailangan ng thaddy para patunayan ang sarili.

Ngunit sa isang table sa kabilang side, thaddy hindi na mapakali.

Ang mga mata niya, kahit malamig, hindi na maalis ang focus kay aviana.

Para bang, sa unang pagkakataon, nakakita siya ng real version ng babaeng matagal niyang hindi pinansin.

“Bakla ba ako o ano… bakit parang iba siya ngayon?” bulong niya sa sarili.

Ang babaeng noon ay tahimik, mukhang walang dating, ngayon—lahat ng mata sa kanya, at wala sa kanila ang nakakaabot sa charisma niya.

Si zai, excited na nakatingin, “liza, enjoy mo lang! Tonight, ikaw ang queen ng 1996.”

Aviana? Napangiti nang genuine, habang tinitingnan ang mga mata ng lalaki sa kabilang table—ang mga mata ni thaddy.

Para bang ang laro ay nagsisimula na, at hindi niya kailangan ng kahit sino pang pahintulot.