공유

Chapter 172

작가: ExDealers
last update 게시일: 2026-09-27 19:15:37

Shun’s POV

Napakadali at nagulat ako nang biglang tumawag si Sir Conrad sa akin ilang minuto lang ang nakalipas habang nakatayo ako sa ground floor lobby ng Salvador Tower. Nagmamadali akong umakyat patungo sa VIP penthouse floor dahil sa kakaibang tono ng kanyang boses—isang tono na puno ng matinding galit, kaba, at hindi maipaliwanag na takot. Sa mga taon ng paglilingkod ko sa pamilya Salvador bilang kanilang trusted head security, bihira kong marinig ang nakababatang bilyonaryo na magkaganoo
이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:331

    “Everyone out.”Pagkasabi ni Vincent niyon, walang gumalaw.Naturally.Si Kianna ang unang nagreak—hindi sa pamamagitan ng pag-alis, kundi sa paghinga nang malalim na parang ininsulto siya nang personal ng architecture ng silid.“Excuse me?” sabi niya. “Ako pa talaga ang paaalisin matapos ang lahat ng emotional labor na ibinigay ko sa silid na ito?”“Anong emotional labor?” tanong ni Lucien.“Presence.”“That is not labor.”“It is kapag ako.”Si Gavin, na nandoon pa rin sa sofa at kalahating mamilipit sa katatawa, ay nagtaas ng isang mahinang kamay. “For the record, ayoko ring umalis. Nasa pinakamagandang bahagi pa tayo.”Itinaas ng bata ang berdeng swatch na parang isang royal decree. “Pretty.”Dahan-dahang kinuha iyon ni Vivian mula sa kanyang anak bago pa ito maging legally binding. “Okay. Enough. Tapos na ang pormal na fashion trial.”Nagkrus ng braso si Kleo at sumandal ang isang balakang sa desk, na halatang walang balak tumulong. “Actually, feel ko hindi pa tapos. Gusto ko pa s

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:330

    Tinitigan siya ni Vivian nang may banal na pasensya. “Yung hindi natin kinakansela dahil ang kasalukuyang estratehiya mo ay ‘magpanggap na normal hanggang sa makampante ang mga kriminal.’”Dahan-dahang lumingon si Kleo kay Vincent. “Nagplano ka ng isang hapunan?”“It was already existing on the official schedule.”“That is still planning, Vincent.”Binuksan ni Vivian ang case sa ibabaw ng kanyang kandungan. Mga tela. Neutral tones, jewel tones, dark formal cuts, soft silks. “Founders Court dinner. Intimate. Family-present. Tamang galaw lamang para magmukhang hindi takot.”Lumapit si Kleo nang hindi napipigilan ang sarili. “Ang lala mo. May styling pa talaga.”“Syempre may styling,” sagot ni Vivian. “Hindi pwedeng takot ang silhouette mo habang nakikipag-usap sa mga traydor.”Tinitigan ni Vincent ang kanyang kapatid. “That sentence was completely absurd.”“It was entirely correct.”Tiningnan ni Kleo ang mga swatches, pagkatapos ay kay Vivian. “Wait. Bakit ako kasama sa pormal na costum

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:329

    Nawala ito bago pa man sila makapagdampot ng pwedeng ibato.Bumagsak ang katahimikan.Bumaba ang tingin ni Kleo sa pastry plate. “Ang drama talaga niya.”Naglagay si Vincent ng bagong folder sa mesa. “And yet, sinabi mo pa rin sa kanya.”Tinitigan niya ito nang mabilis. “Excuse me?”“You don’t look like that unless you told him.”“That is not a normal sentence to say to a guest.”“It’s an accurate one.”Tinitigan niya ito nang mas matagal.Pagkatapos, dahil tinanggihan niyang maging nag-iisang taong mapapahiya sa silid na ito, mas sumandal siya nang husto sa upuan at inikrus ang isang binti.“Fine. Sinabi ko nga.”Pumikit nang dahan-dahan si Vincent. “Why.”“Dahil kailangan ko ng isang saksi kung gaano ka ka-insane.”“That could have remained internal.”“No, Vincent. Hindi kapag itinago mo ang aking pangit na bracelet parang isa kang emotionally damaged archivist.”Tinitigan siya nito nang mas matagal kaysa sa nararapat.Pagkatapos ay naglakad paikot ng desk.Naramdaman ito agad ni Kl

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:328

    Hindi dapat umupo si Kleo sa upuan ni Vincent.Naturally, umupo siya.Madilim, malaki, at absurdly comfortable ang swivel chair sa likod ng desk—iyong tipong upuan na nararapat lamang sa isang lalaking may tadtad na trust issues, control issues, at apparently, weird childhood keepsake issues.Sumandal siya roon nang minsan.Pagkatapos ay dalawang beses.Pagkatapos ay iginala ang kanyang paningin sa buong study parang isang taong nagsasagawa ng isang illegal corporate takeover.“Okay,” pabulong niyang sabi sa sarili. “Gets ko na kung bakit ayaw na may humahawak sa mga gamit mo. Sobrang sarap kasing mang-angkin dito.”Inabot niya ang fountain pen sa ibabaw ng desk.Pagkatapos ay natigilan.Pagkatapos ay ngumisi.At hinawakan pa rin.Hindi dahil may gagawin siyang masama.Mostly.Pinaikot niya ang panulat nang isang beses sa pagitan ng kanyang mga daliri, saka ibinaling ang tingin sa kalahating nakabukas na folder na iniwan ni Vincent sa gilid.Legal stationery.May gold seal.Sharp at e

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:327

    Doon. Sa mismong sandaling iyon. May gumalaw na matulis at kakaibang pakiramdam sa kanyang mga tadyang. Tiningnan niyang muli ang bracelet, at ang maliit na silver star charm na kumupas na sa paglipas ng panahon.“You kept a child’s bracelet inside a secret box,” sabi niya, dahil ang pagiging sarkastiko na lamang ang tanging panangga na mayroon siya. “That’s borderline insane.”“It isn’t secret. It’s private.”“That’s the exact same thing wearing better shoes.”Halos mapangiti ito. Almost. Napansin iyon ni Kleo at kinainisan ang sarili dahil napansin niya iyon.“Did you ever wear it?”“Yes.”Mabilis na umangat ang kanyang ulo. “What?”“When you gave it to me.”“No, I mean after that day.”Sinalubong nito ang kanyang titig. “For a while.”Bumuka ang kanyang labi sa pagkamangha. “No.”“Yes.”“Vincent.”“You asked a direct question.”“Isinusuot mo talaga ito?”“It served a clear purpose.”Tinitigan niya ito. “Anong purpose? Looking sentimental in hidden hallways?”“It reminded me of a ve

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:326

    Magsasalita pa sana ito nang may lumapit na house attendant.“Sir Vincent, the legal packet from the city has just arrived.”Kinuha ni Vincent ang sobre nang hindi muna binubuksan. “Study hall.”Tumango ang attendant at mabilis na umalis.Agad na tumalim ang mga mata ni Kleo. “Is that about Leonard?”Hindi nagbago ang mukha ni Vincent. “Probably.”“Ang bilis naman.”“He has lawyers. They exist solely to be fast and deeply unpleasant.”“That’s darkly beautiful.”Nagsimula na itong maglakad patungo sa study hall. Sumunod si Kleo. Naturally.Pagkaraan ng apat na hakbang, huminto si Vincent at lumingon sa kanya. “No.”“Yes.”“This is not meant for you.”“That makes it ten times more interesting.”Tinitigan siya nito. Ngumiti siya. Nagpatuloy ito sa paglakad, at patuloy pa rin siyang sumunod. Of course.Ang study hall ni Vincent sa liwanag ng araw ay mas malala kaysa kung gabi. Kung gabi kasi, madaling isisi sa anino ang matinding atmospera ng silid. Ngayon? Masyadong malinaw ang lahat.Ma

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status