ANMELDENAzalea’s POV"Alright," marahang tugon ni Caleb, his deep voice thick with concern as he wrapped his massive, protective arm possessively around my waist. Dahan-dahan niya akong ginabayan pabalik patungo sa dambuhalang pintuan ng mansyon.Pero bago pa man kami tuluyang makalabas sa grand foyer, hindi ko napigilang ilingon ang aking ulo sa huling pagkakataon.Nakatayo pa rin si Khyla malapit sa may hagdanan, hawak ang kanyang glass of wine. Nang magtagpo ang aming mga mata, isang napakalawak, napakadilim, at maipagmamalaking ngisi ang gumuhit sa kanyang mga labi. Bahagya niyang itinaas ang kanyang kabilang kamay kung saan hawak niya ang kanyang cellphone—iseninyas niya ito sa akin kasabay ng mabilis na pag-tap sa screen, na para bang ipinapaalala sa aking busan ko na ang mensaheng pinadala niya.Napakuyom ang aking mga daliri sa strap ng aking handbag. Cold sweat dripped down the back of my neck."Let's go, sweetheart," bulong ni Caleb nang mapansin ang mabilis kong paghinto. Hindi na
Azalea’s POVNang itapat ko ang aking daliri sa play button, mabilis na tumibok ang puso ko sa matinding takot at kaba. Bago ko pa man maipindot ang video, narinig ko ang mabibigat at pamilyar na yabag ni Caleb na pababa mula sa ikalawang palapag ng mansyon.Sa matinding gulat at taranta, dinalian ko ang pagpindot sa screen. Ngunit sa mismong segundong iyon, biglang nagdilim ang buong display ng aking telepono at lumabas ang maliit na kulay pulang battery icon bago ito tuluyang nag-shutdown.Nakahinga ako nang malalim, pero kasabay niyon ay ang matinding panghihinayang at inis.Nakalimutan kong simula pala nang tumakas ako mula sa Maynila patuntungang Palawan ay hindi ko na kailanman isinaksak sa charger ang telepono ko. Pinatay ko ito nang tuluyan noon dahil sa takot na baka matunton ni Caleb ang kinaroroonan ko gamit ang GPS o cell towers. Binalik ko lang ito sa pagkaka-open noong nasa biyahe na kami pabalik ng Maynila kanina. At dahil napakakulit ni Caleb sa loob ng sasakyan at hin
Azalea’s POV"Seeing you here looking so confident... means you haven't seen the video of Caleb yet, right?" bulong ni Khyla sa aking tainga kasabay ng isang nakalilitong tawa na nagpadala ng matinding panginginig sa aking buong katawan. "Poor you... haha."Nalaglag ang puso ko sa aking dibdib. Biglang naging napakabigat ng hangin sa loob ng malawak na lounge area ng mansyon, at pakiramdam ko ay kinakapos ako ng hininga.Napakuyom ang dalawa kong kamay sa gilid ng aking لباس. Nagpumilit akong tumayo nang matuwid at tinitigan si Khyla nang may katatagan, pero sa ilalim ng aking matatapang na mata, nagwawala na ang matinding kaba at pagdududa.Video? Anong video ang sinasabi ng babaeng 'to?!Dahan-dahang lumayo si Khyla habang dahan-dahang iniihipan ang kanyang alak, giving me a pitying, triumphant smirk before turning her back and walking toward the grand staircase. Bawat tunog ng kanyang mataas na heels sa marbol na sahig ay parang patak ng pako sa aking dibdib.Bumalik sa utak ko ang
Third Person’s POVImbis na sa kanyang pribadong penthouse dumiretso, ipinag-utos ni Caleb sa kanyang drayber na dalhin sila nang diretso sa ancestral mansion ng pamilya Salvador sa Forbes Park.Mula sa nakadidilim na tinted glass window ng luxury sedan, napatingin si Azalea sa dambuhalang gate na dahan-dahang bumubukas. Ang mansyon ay tulad ng isang kastilyo—may malawak na fountain sa gitna, napakagandang hardin, at naglalakihang pillars na nagpapahiwatig ng napakatinding yaman at kapangyarihan ng pamilya.Naramdaman ni Caleb ang panlalamig ng mga palad ng dalaga. Dahan-dahan niyang inilapat ang kanyang malaking kamay sa ibabaw ng kamay ni Azalea at pinisil ito nang mariin upang bigyan ito ng kumpiyansa."Don't be nervous, sweetheart," pabulong at baritonong paalala ni Caleb habang nakatitig sa dalaga nang may matinding pagmamahal. "You're with me. No one in this house will ever dare touch or disrespect you."Nang makalabas sila ng sasakyan, agad na pinalibutan ni Caleb ang masaganan
Third Person’s POVNapakabilis ng oras sa dalampasigan ng Puerto Princesa. Parang kailan lang ay problemado si Azalea kung paano tatakasan ang bilyonaryo, pero ngayon, magkahawak-kamay na silang nakatayo sa tabi ng sasakyan habang nakatitig sa pamilya ng dalaga.Nakalapag na ang private jet ni Caleb sa pampribadong hangar ng Puerto Princesa Airport, naghihintay na lang para sa aming paglipad pabalik ng Maynila."Mag-iingat ka roon, Lea, ha?" umiiyak na bilin ni Mama Amie habang mahigpit na niyayakap ang anak. "Mag-aral kang magluto ng konti doon para hindi ka laging umaasa sa restawran! At ikaw..." baling ni Mama kay Caleb habang nakaturo ang daliri nito, "...ang pangako mo sa akin, Caleb! Huwag mong papaluhat sasaktan ang anak ko!""I give you my word, Amie," tapat at iginagalang na sagot ni Caleb habang nakahawak sa balakang ni Azalea. "I will take care of Azalea with my life."Niyakap din ni Azalea si Tito Wade at ang tatlong taong gulang niyang kapatid na si Lio na yakap-yakap pa
Victor’s POVNakatayo ako sa may dalampasigan, nakatitig sa babaeng ilang taon kong lihim na minahal mula sa malayo.Si Azalea. Masayang-masaya siyang tumatawa habang inaalalayan ang tatlong taong gulang niyang kapatid na si Lio na nagpapatakbo ng toy car sa basang buhangin. Her laughter was the same melody that saved me years ago, but now, that smile wasn't inspired by me anymore.Pumikit ako nang mariin habang pumasok sa utak ko ang mga alaala ng aming kabataan dito sa Puerto Princesa.Sampung taon na ang nakalilipas...Nakatambay kami sa tabi ng lumang pantalan habang pinapanood ang paglubog ng araw. Magkasama kaming kumakain ng inihaw na kwek-kwek at palamig. Noong mga panahon na 'yon, madalas umiyak si Azalea dahil sa pang-aapi ng mga kaklase namin sa kanyang katawan. At ako? Ako ang laging nakatayo sa harap niya para ipagtanggol siya."Victor... bakit kaya ayaw nila sa akin?" umiiyak na tanong ng labinlimang taong gulang na si Azalea habang pinapahid ang kanyang salamin. "Dahil







