LOGINNasundan ko ng tingin Ang likod ng aking tiyang.Sumunod na rin Akong pumasok sa loob ng bahay namin.Naabutan ko pa itong nakaupo sa sofa habang nakakulimbaba.Mukhang may iniisip ito na mabigat.Dumaan ako sa harap nito upang pumasok sa kusina para magluto. Ngunit napahinto ako ng magsalita aking tiyang.
"tumigil kana sa pag-aaral mo klea, hindi ko na kayang tustusan pa Ang pag-aaral.Kailangan mo ng magtrabaho."wika Sakin ni tiyang kaya napalingon ako rito. "tiyang Naman,ilang buwan na Lang graduate na ako Ng second year college.Ngayon pa ba ako ko titigil."sagot ko . Ngunit tumingin ito ng masama Sakin. "ang sabe ko tumigil kana hindi ba. Hindi ko tinatanong kong kelan ka gra-graduate.Dapat paglingkuran mo na rin ako.Tulad ng ginawa ko sayo.Kumbaga magbayad kana Ng utang mo sa akin.Simula ng bata ka pa."seryosong wika niya. Nagulat ako sa aking narinig na may utang ako sa kanya. Akala ko ba pinalaki at pinag-aral niya ako na kusang loob. Pero ano itong narinig ko.May kabayaran Ang lahat ng ginawa niya Sakin. "kaya nga tiyang na tatapusin ko muna Ang pag-aaral ko upang ako Naman Ang susuporta sayo kapag nakahanap na ako Ng trabaho."sagot ko. Ngunit umiling lamang ito. "sa susunod na araw,isasama kita sa aking lakad.Wag mong subukan Ang hindi sumunod Sakin.Malalagot ka talaga sakin."seryoso pa rin na wika niya.Wala na Akong nagawa pa kundi Ang tumango na lang rito.Kahit gustohin ko man tumanggi ay hindi ko magawa. Ilang oras Ang dumaan.Narito ako sa aking silid habang nagbabasa ng binili Kong libro.Isa itong romance book . Habit ko na talaga Ang magbasa ng mga novel na katulad nito.May mga natutunan rin ako sa mga nababasa ko.Parang totoong pangyayari Ang nakasulat rito.At tulad ng ganap sa aking buhay sa kasalukuyan. Napatigil ako sa aking pagbabasa ng may kumakatok sa labas ng pinto ng bahay namin.Napakunot Ang noo ko dahil Wala Akong inaasahang bisita.Lalo ngayon ,Wala aking tiyang.Bumangon ako upang tingnan Kong sino Ang tao sa labas ng bahay. Agad ko Naman iyon binuksan at tumambad sa aking harapan Ang lalaking dinala ni tiyang kahapon.Nakita ko rin Ang paglunok nito dahil gumalaw Ang Adams aple nito. "nandyan ba Ang tiyahin mo?"tanong Sakin ng lalaking nasa aking harapan. "Wala pó eh ,umalis si tiyang.Hindi ko rin po alam Kong saan siya nagpunta."wika ko. "pakibigay na Lang itong paper bag sa kanya at pakisabi sa kanya na humingi ako ng pasensiya sa ginawa Ng asawa ko kaninang Umaga."anito. Tiningnan ko Ang paper bag na iniaabot Sakin ng lalaki sa aking harapan.At aksidente Kong nakita Ang nasa pagitan Ng mga hita nito.Nakita kong nakabukol ito at parang gumalaw pa."wow Ang laki.Ang sarap sigurong hawakan ito. Ilang inches kaya ito."bulong Ng aking isipan sa aking nakikita.Sanay na sanay aking mata na tingnan Ang hinaharap Ng mga lalaking nakakasalubong ko.At hinuhulaan Kong gaano kalaki Ang mga k*****a Ng mga ito.Malaswa man Akong manamit at bastos man aking paningin.Malinis pa rin ako. Walang bahid ng anomang dumi galing sa mga lalaki. "a-ah Sige po.Sasabihin ko Kay tiyang na naparito po kayo."wika ko. "Sige aalis na ako."paalam nito.At tumalikod na . Kaya muli Akong pumasok sa loob. Pinatong ko na lang Ang paper bag sa mini table rito sa Sala.Saka ako bumalik sa aking silid upang ipagpatuloy aking pagbabasa. Hindi ko namamalayan Ang oras at hapon na pala.Napasarap ako sa aking pagbabasa.Ang ganda Naman Kasi ng binabasa Kong the nerd secretary. At malapit ko na rin itong matapos. Ngunit wala pa aking tiyahin.Ang Sabi niya kanina saglit lang siya sa kanyang pupuntahan pero hanggang ngayon Wala pa ito.Tumayo na ako upang magluto ng hapunan namin.Pero tapos na Rin Akong magluto ngunit Wala pa rin aKing tiyahin.Sinubukan ko rin itong tawagan ngunit out of coverage ito.Hindi rin ako sigurado Kong nagpunta nga si tiyang ruon.Pero subukan Kong puntahan. Sana lang ay nandun siya. Hindi nagtagal ay nakarating na ako sa tapat ng club Kong saan dati nagtra-trabaho aking tiyahin. Usok ng sigarilyo at ingay Ang sumalubong sa akin.Napansin ko rin Ang mga bantay sa entrance ng club na lahat ng pumapasok na mga lalaki ay sinisita nila.Pansin ko rin Ang blue card na pinapakita Ng mga lalaking papasok sa loob. Pero ako ay deretso lang Akong pumasok. Siguro ay para lang sa mga lalaking customer nila.Hindi ko alam kong Anong klaseng card 'yon.Napatingin ako sa mga babaeng nagsasayaw sa malawak na stage habang may mga lalaking yumayapos sa kanilang katawan at sinasabitan ng Pera sa katawan.Hindi na bago Sakin Ang mga nakikita Kong kalaswaan sa paligid. Dahil sanay na sanay na ako. Naghanap ako ng pwede Kong mapagtanungan Kong na rito aking tiyahin. Agad naman Akong nakakita kaya lumapit ako rito ng walang pag-aalinlangan. "kuya ,nandito po ba si tiyang maya?".malakas Kong tanong rito.Nilakasan ko Ang boses Ko dahil Hindi nito maririnig aking sinasabe Kong hindi ko lakasan aking boses. "sino ang tiyang mong sinasabe?"balik na sigaw rin nito. "si tiyang mayaline Florentine".wika ko. "nasa casa siya ngayon.Kausap ni madam weng."sagot nito.At agad na umalis.Magpapasalamat pa sana ako rito ng basta na lang tumalikod. Napakamot ako sa aking ulo dahil Hindi ko Naman alam Kong saan Ang sinasabe nitong casa opisina.No choice ako kundi Ang hanapin kong saan itong casa na sinabe ng lalaking napagtanungan ko. Ngunit, napagdesisyonan ko na lang na hintayin rito sa bungad si tiyang.Baka magkasilisihan pa kami. Naupo muna ako sa upuan na Nakita ko.At ginala ko rin aking paningin sa buong paligid. Nagtama Ang mga mata namin ng lalaking nasa isang sulok at may kasama itong isang lalaking may suot na maskara.Bakit sa lalaking nakipagtitigan sa akin ay Wala itong suot na maskara. Kahit madilim Ang kinaruruonan nito ay malalaman ko pa rin na nakatitig ito sa aking gawi.Agad Akong umiwas ng tingin rito ng marinig ko Ang pamilyar na boses ng aking tiyang. Kaya napatayo ako sa aking kina-uupuan upang lapitan ito.Pero nakita Kong kausap pa rin 'to. Hinintay ko na lamang ito na makalapit sa aking kinaroroonan dahil dito siya dadaan. "sakto lang Pala Ang dating mo klea.Halika at ipapakilala kita Kay madam weng."wika ni tiyang Sakin ng makalapit ito sa'kin. "tiyang ,ano Ang Ibig mong Sabihin."nagtatakang tanong ko. "simple lang klea.Dito kana magtra-trabaho bilang isang prostitute.Hindi mo ba alam na malaki Ang kikitain mo sa Isang gabi lang."Turan nito.At balak nito Akong hilahin papasok sa loob.Ngunit agad Kong pinigilan si tiyang sa kanyang binabalak. "tiyang ,wag mo Naman Gawin sa akin ito oh.Hindi po ganito Ang gusto Kong maging trabaho.Mas pipiliin ko na lang Ang maging katulong kesa maging taga aliw Ng mga lalaking hayuk sa laman.At Kong sino-sino na lang ang katalik."Aniko pero biglang napabaling aking mukha ko sa kaliwa ,kaya muling nagtama Ang mga mata namin ng lalaking nasa isang sulok.Nakita ko ruon Ang pagkagulat sa kanyang mukha.Ngunit muli Akong umiwas at muli Akong tumingin sa aking tiyahin. Ramdam ko Ang sakit ng aking pisngi sa pagkakasampal nito.Pinagtitinginan na rin kami Ng mga tao rito sa loob. Kaya hinila ako ni tiyang palabas ng club.At ramdam ko Ang higpit ng pagkakahawak niya sa aking braso. "wag na wag mo Akong suwayin klea.Kilala mo ako."galit nitong wika at mas Lalo pa nitong hinigpitan Ang pagkakahawak nito sa aking braso kaya alam Kong magkakapasa ito. Gusto Kong umiyak, Hindi dahil sa sakit na dulot ng pagkakahawak niya ng mahigpit sa aking braso o sa pagkakasampal ni tiya sa akin. Kundi dulot ng sakit na kayang gawin Sakin 'to.Tinuring ko na siyang tunay na ina kahit alam Kong hindi kami magkadugo. "Sige tiya,gawin mo na Kong ano Ang gusto mong gawin sakin. Hindi dahil sa Pera kaya ako papayag, kundi dahil mahal kita kaya gagawin ko na Ang gusto mo."Aniko rito.Nakita Kong pasimpleng pagngisi nito. "ganyan nga ,ayusin mo na Ang iyong sarili dahil puntahan natin ngayon si madam weng. Hindi mo ba alam na matagal kana niyang tinatanong Sakin."pahayag nito.Hindi ako sumagot dahil ayaw ko munang magsalita.Pinahid ko Ang luhang lumandas sa aking mukha.klea's pov Pareho kaming nakatayo—magkaharap ni Sir Dashmond sa harap ng may-edad nang mayor. Ngunit wala akong naramdamang saya, dahil walang pag-ibig ang namamagitan sa amin—kundi isang kasunduan. Isang kundisyon kapalit ng pagtulong niya sa akin upang makalabas ako ng casa.Tahimik ang paligid. Walang bisita. Walang palakpakan. Dahil isang civil wedding lamang ito—tila kontratang lalagdaan at tatatakan ng singsing.“Are you ready?” tanong ng mayor.Tumango si Dashmond nang walang pag-aalinlangan.Ako naman… ilang segundo akong natigilan bago marahang tumango. Hindi dahil handa ako—kundi dahil wala akong ibang pagpipilian.Nagsimulang magbasa ang mayor ng mga salita ng batas. Mga salitang dapat sana’y sagrado, ngunit sa pandinig ko’y isa-isa silang bumagsak na parang martilyong pumipirma sa kapalaran ko.“Do you accept this woman as your lawful wife?” tanong ng mayor kay Sir Dashmond.“Yes,” agad niyang sagot. Walang emosyon. Walang lambing.“Do you accept this man as your lawful h
Klea's pov Tumingala siya-nagtama ang mga paningin namin.Ang mukha niyang puno ng kaseryosohan. s-sir Dashmond,i-ikaw- ikaw ang bumili sa'min ni lera?"walang kagatul- gatol kong tanong.Ang dibdib kong sumasabay na tinatambol ng napakalakas- na walang sinoman ang makakapag patigil nito. "yes!"deretsang sagot niya. "pa-paano po ang conditions?Ano ang mangyayari?"muli kong tanong- na ikinangisi niya.Hindi ko nahuhulaan kong ano ang ipahiwatig ng pagngisi niyang iyon. "and about the condition, let's talk about that tomorrow after the wedding."Sabi niya- napanganga ako.Akala ko,ajng kasal lang namin ang condition na sinabe niya.Bukod pala du'n,may iba pa.Ngunit ano kaya ang mga iyon- ang mga conditions niya? "you need to rest."sabi niya-tumayo siya mula sa kanyang pagkakaupo at inayos ang suot niyang long sleeve."manang Lidia,take her to the room."utos nito sa matandang lumapit sa amin.Medyo yumuko ang matanda- na akala mo hari ang lalaking nasa kanyang harapan na dapat niyang
Klea's pov "kailangan na po ninyong sumakay."mahinahon na sabi sa'min ng lalaking malaki ang katawan- na siyang nangunguna sa lahat. "pakawalan niyo na lang kami.Nagmamakaawa kami sa inyo."pakiusap ko -na alam kong malabong mangyaring pakawalan nga nila kami ni lera dahil sila naman ang mananagot sa boss nila. "pasensiya na-inutusan kami ni boss na sunduin namin kayo rito at dalhin sa kanya."pabatid niyang sabi.Hinawakan ko ang kamay ni lera na nanginginig,ramdam ko ang sobrang takot niya at hindi pagsang-ayon sa maging kapalaran namin.Maging ako ay hindi rin ako sang-ayon na ganito lang ang maging kapalaran namin sa kamay ng mga hapon. Nakita ko kong paano ang ginawang senyasan nang dalawang lalaki,maging ang paghawak nila sa kani-kanilang tagiliran,kaya duon ko nalaman na may mga dala pala silang mga baril.Hindi na ako magtataka.Malalim akong napalunok. Hindi naman nila kami pinipilit na pasakayin sa mamahaling sasakyan na nag-aantay,bagkus ay mahinahon ang boses ng lala
Klea's pov Nasa silid na ako, ngunit hindi pa rin ako dalawin ng antok.Si Niki naman ay mahimbing nang natutulog sa kabilang kama. Hanggang ngayon pa rin kasi ay hindi ako makapiwala sa inalok sa'kin ni sir Dashmond Stanford- na ilalabas niya ako rito.Ngunit sa isang kundisyon- na mukhang mahirap paniwalaan.Dahil isa akong maruming babae sa mata ng mga tao'ng nakakakilala sa'kin at alam kong maging siya rin ay isa akong maruming babae sa kanyang paningin at sa kanyang isipan- na kong sino-sinong mga lalaki ang nakakahawak at nakakatikim na sa'kin. Kaya ako na isang prostitute,papakasalan niya?Hindi kaya nabibigla lamang ito o dahil sa tama ng alak kaya nasabi niya lahat ang mga iyon sa'kin?Kailangan ko bang paniwalaan ito at maghintay na babalik siya bukas ng gabi upang bilhin ako sa may-ari ng casa'ng ito. Ngunit paano kong totoo nga,paano na si Lera?Anong mangyayari sa kanya kong tuluyan nilang dalhin siya sa Japan?At kong paano ang buhay niya mula sa kamay ng mga hapon?
Pagkarating ko pa lang ng casa -agad akong nilapitan ni lera at mukhang may nais siyang sabihin sakin dahil basta na lamang niya akong hinila sa braso papasok sa loob ng silid niya. "Kahapon,may pumuntang mayamang hapon rito at may dalang isang attache case.Ang kutob ko,pera ang laman dahil ang lapad ng ngiti ni tandang weng ng salubungin niya ito.Sinundan ko sila sa opisina niya at totoo nga ang narinig mo-kasama tayo sa ipapadala nila sa japan......ayaw kong mapunta duon."mangiyak-ngiyak na turan ni lera sakin. Kahit ako ay hindi rin ako papayag na mapunta sa japan lalo na sa kamay ng mga hapon- na walang sinasanto at walang awa sa katulad naming mahihina. "bakit hindi na lang tayo tumakas."mahina ang boses kong turan sa kanya.Umiling siya sa naging suhestyon ko. 'mahirap ang sinasabe mo klea.Baka sa kangkongan ang tuloy natin kapag ginawa natin ang naiisip mo.Ang tanging paraan lang ay kong may lalaking kayang tapatan ang ibabayad ng hapon kay tandang weng.Duon lang natin makak
Klea's pov Ito na ang huling sandali na masisilayan ko ang tiyahin kong nagpalaki at nag-aruga sa akin mula ng mamulat ako sa mundong ito.Kahit na ibinenta niya ako kay mama wen-ay tinanggap ko dahil mahal ko siya-mahalaga siya sa buhay ko dahil wala akong karapatan upang magalit. Ngunit ang napakasakit ay- hindi man lang kami nagkausap ng maayos.At sasabihing mahal na mahal ko siya.Ngunit wala na siya,iniwan na ako.Kung maaari lang ibalik ang araw bago nangyari sa kanya ito-sana nakita ko pa siya ng buhay kahit alam kong pagagalitan lamang din niya ako,. Kasalukuyan kaming nakatunghay lahat sa kanya-katabi ko si aling rosy- na siya rin ang nasa tabi ko at hindi iniwan habang nakaburol sa bahay si tiyang maya.At siya rin lahat ang nag-asikaso sa mga kailangan para sa libing ni tiyang-dahil hindi ko kayang gawing mag-isa lalo't hindi ko alam ang gagawin ko. Malungkot pa rin ang kanyang mukha dahil hanggang ngayon hindi pa rin niya tanggap ang nangyari sa kanya mula sa mga kama







