Kabanata 1: Four Years Later

SINABUNUTAN ni Renese ang sariling buhok nang mabasa ang panibagong notice na nag-pull out na ang isa na namang investors niya sa kaniyang fashion brand na Danzari.

Sa loob ng tatlong araw ay nawalan na siya ng pitong investors out of ten investors na isang taon niyang niligawan para lang mag-invest sa brand niya.

“Hey, calm down, Rera. Everything will be alright,” pagpapakalma sa kaniya ng kaibigang si Shoelie.

Shoelie Torres is her fellow model slash party buddy and best friend since eighteen years old. Now that they’re twenty-five years old—pitong taon na nilang pinagsasawaan ang mukha ng isa’t isa. Kulang na lamang ay magpalit sila ng mukha dahil palagi silang magkasama.

“I’m so stressed, Shoelie! Sino ba kasi ang Pontio Pilatong nag-leak ng portfolio ko online?! And excuse me—me? Ako raw ang manggagaya? Those are my designs, my original sketches! Sila ang magnanakaw!” Renese fumed, her voice shaking with disbelief and rage.

Kasalukuyan kasing treading sa iba’t ibang social media platform at fashion blogs ang scandal na ginaya niya raw ‘di umano ang Spring collection ng isang sikat na French fashion house na Maison Durellé.

Naniwala kaagad ang mga tao dahil ‘di hamak na mas malaki na ang fashion brand na iyon kaysa sa Danzari na kakasimula pa lang two years ago. They even released so-called ‘evidence’ comparing their unreleased sketches to Renese’s designs from her recent launch.

Dahil sa tagpong ito ay pinuputakti na tuloy ang brand niya ng mga tao at nagsisialisan ang mga investors niya. Maging ang ibang brands na kumuha sa kaniya para maging ambassador ay nag-te-threaten na rin na tatanggalin siya sa kagustuhang hindi madamay.

“Renese!” Humahangos na pumasok sa loob ng opisina niya si Vilmie—ang manager slash secretary niya.

“What?!” Renese snapped.

Vilmie handed another paper to her. Hindi pa man niya nababasa ang nakasulat doon ay nararamdaman niya na ang mas lalong pagkulo ng dugo niya. Pakiramdam niya ay mababaliw na siya sa mga oras na ito.

“Why don’t you ask help to Tita Roxanne and Tito Charles, Rera? I know they can do something about this,” nag-aalalang tanong sa kaniya ni Shoelie.

Renese rolled her eyes. “No way! If I did that, it would be like proving to them that I can’t stand on my own two feet and if that happened, they’d pass down our hotel and restaurant company to me, and that’s exactly what I don’t want to happen!”

Renese was only into fashion. Fashion alone. At ang hotel and restaurant business nila ay malayong-malayo sa fashion na gusto niya at interesado siya. Ano naman ang bibihisan niya doon kung iyon ang magiging career niya? Mga lamesa at upuan? She can’t even imagine herself to have another career aside from fashion!

Nagkaroon kasi sila ng kasunduan ng magulang niya dalawang taon na ang nakakaraan. Kapag naging successful ang Danzari sa loob ng limang taon ay hindi na siya ng mga ito papakialaman pero kapag bumagsak ito nang hindi umaabot sa oras na pinagkasunduan nila ay wala na siyang magagawa kung hindi i-manage ang hotel and restaurant business nila sa ayaw at sa gusto niya.

“Ano’ng gagawin natin?” nag-aalalang tanong ni Vilmie at saka umupo sa puting couch na nasa loob ng opisina ni Renese.

“I don’t know, okay? I’m also trying to think of a way. I can’t just fall like this. I won’t allow it,” she said, standing up from her swivel chair.

Nagsalin siya ng rose champagne sa kaniyang champagne glass na nasa ibabaw ng center table bago nilagok iyon na parang tubig. Umaga pa lang pero nakakalahati niya na iyon dahil sa sobrang stress na nararamdaman niya.

She hadn’t had a proper night’s sleep in days because she kept emailing the investors who had pulled out, hoping she could convince them to talk. She wanted to explain her side, but no one wanted to listen to her!

Ang tunog ng kaniyang cellphone ang umakupa sa tensyonadong opisina. Nakakunot noong kinuha niya iyon sa ibabaw ng kaniyang lamesa. It’s her mom. Renese took a deep breath and answer the call.

“Mom…” bungad niya.

Muli siyang umupo sa swivel chair at pinaikot iyon patalikod sa mga kasama niya.

“How are you, dear?” her mom greeted.

“I’m doing fine, mom,” she lied. Pinasigla niya ang kaniyang boses para mas kumbinsihin ang ina na ayos lang siya.

“Narinig ko ang mga nangyayari ngayn sa Danzari, baby. Do you want us to do something about it?” Her mother’s voice was so soft that she was tempted to ask her for help.

She’s a mama’s girl and a spoiled. Kahit ano’ng hilingin niya ay nakukuha niya ng walang kahirap-hirap. Isang pitik lang ng daliri ng magulang niya ay wala na siyang gagawin kung hindi ang mag-relax, but not this one. Pinili niya ang landas na ‘to kaya kailangan niyang panindigan.

“Thank you for the offer, mom, but no. I can do something about this. Don’t worry,” she said.

Her mom took a deep breath from the other line. “Hindi mo ‘ko mapipigilang mag-alala sa’yo, Rera. Bakit ba kasi ayaw mong pumayag na—”

“Mom,” she cut her mom off. “You give me five years, right?”

“Yes pero—”

“Then wait until five years passed, Mom. Kung sa mga oras na iyon ay wala pa rin akong napapatunayan, ako mismo ang lalapit sainyo ni Daddy, okay?”

Pagkatapos nilang mag-usap ay ina ay inabala na lang muli ni Renese ang sarili sa pag-iisip ng paraan para malinis ang kalat na ito. Ang kaibigan niyang si Shoelie ay nagpaalam na dahil may photoshoot pa raw itong kailangang puntahan samantalang ang secretary niya naman na si Vilmie ay nagpaalam na rin para bumili ng lunch niya.

Abala siya sa pagtitipa ng email nang may tatlong email na sabay-sabay pumasok sa account niya. Muli na namang bumalik ang inis sa mukha niya nang mabasa sa dalawang email na tuluyan nang nag-pull out ang dalawa pang natitirang investors ng Danzari.

Sa sobrang inis na nararamdaman niya ay binato niya ang bote ng rose champagne na iniinom niya pa lang kanina dahilan upang magkalat sa sahig ang natitira pang champagne doon at mga bubog.

“Damn it!” she screamed.

Nangingilid ang luhang binuksan niya naman ang isa pang email na pumasok sa account niya. Before the tears could even fall from her eyes, they widened in shock as she read the contents of the email.

Subject: Confidential Business Opportunity

There is a way to save your company. But not through traditional means.

La Perla Lounge. Tonight. 8PM. Come alone. Don’t be late.

— Sent via secured server. Do not reply.

Hindi niya alam kung kanino iyon nagmula dahil random lang ang email na ginamit pero kahit gano’n ay umusbong ang pag-asa sa puso niya.