Chapter 3

**VAUGHN**

“This is your table, sir,” saad ng usherette sa akin nang makarating ako sa designated table kung saan nakaupo ang kapatid ko.

“Hi,” ani Dana sabay beso sa akin at pagkatapos niyon ay umikot ako para maupo sa kabilang upuan. Napili ko ang puwestong ito upang mabilis kong masundan ang bawat kilos ni Mira mula sa aking kinaroroonan.

“Pretty face, pathetic brain,” bulong ko sa aking sarili dahil iyon ang masakit na komento na nasa isip ko para kay Mira bunga na rin ng kanyang katangahan.

Bumalik siya sa pagse-serve ng alak sa mga bisita matapos ang eksenang ginawa niya kanina. Hindi sana siya magkakandakuba sa pagtatrabaho kung tumuloy lamang siya sa kasal namin. Reyna sana siya sa poder ko, pero mas pinili niyang maging basura.

Hindi ko maiwasang palihim na ibaling ang aking tingin kay Vogue at nahuli ko siyang nakatutok din ang mga mata kay Mira. Humigpit ang pagkakakuyom ng aking kamao dahil I can’t believe it. Mira chose a loser instead of a billionaire like me. That Macabre boy is a coward at isa lamang poor playboy. Well, I heard they broke up last month after more than a year of romance. Like I said before, I always have the last laugh.

Besides, wala naman talaga akong pakialam kung naghiwalay sila o hindi, dahil hindi naman sila mahalaga sa buhay ko. Hindi ko minahal si Mira, nagawa ko lang naman siyang yayain magpakasal noon dahil natutuwa ako sa kanya. She has this positive vibe and weird personality that makes me comfortable with her. I don’t like entertaining women dahil I hate talking to them, lalo na kung hindi naman ito bahagi ng aking mafia mission, but she broke that barrier easily nang magtagpo kami sa isang bar more than two years ago.

She wasn’t difficult to please like the other girls I met. Isang linggo ko lang siyang niligawan at agad niya akong sinagot at dahil madali lang siyang makuha, in-expect ko na ring madali siyang maaagaw sa akin ng iba. At iyon nga ang nangyari dahil hindi siya sumipot sa kasal namin dahil mas pinili niya si Vogue at nakipagtanan rito.

How sad that Vogue eventually got tired of her kaya sila naghiwalay. Kung sino man ang unang pumalakpak nang mag-break sila, ako iyon.

Hindi ko na rin siya hinabol dahil sino ba siya sa akala niya? Wala siyang pinagkaiba sa mga bayarang babae sa labas dahil isa lamang siyang mantsa o dumi na madaling tanggalin. Isa siyang babaeng marumi, easy to get, at madaling paikutin.

“Wine, sir,” ani ng waiter na pumunit sa malalim kong pag-iisip. Akmang sasalinan na sana niya ang baso ko pero agad akong nagsalita.

“I want that cheap woman who bumped into me to be the one pouring wine into my glass,” utos ko sa kanya. Dahil sa sinabi ko ay agad na napatitig sa akin si Dana na siyang kapatid kong mas bata sa akin ng limang taon.

“Sige po, sir. Sasabihin ko po sa kanya,” tugon ng waiter bago niya tinungo ang kinaroroonan ni Mira.

Napalingon si Dana at sandaling itinutok ang kanyang mga mata sa kinaroroonan ng dalaga.

“Still can’t move on, huh?” may ngiting saad niya pagbalik ng tingin sa akin.

“I don’t need to move on, Dana. I’ve never loved her,” sagot ko sa kanya sa isang walang buhay na tinig. Napairap na lamang siya bago sumimsim ng kanyang alak.

“In denial ka pa, Kuya Vaughn. Bakit ’di mo na lang aminin na minsan mo rin siyang minahal?” tukso niya sa akin at dahil doon ay bahagya akong natawa.

Minahal? Nakakatawa dahil hindi ko nga alam kung paano magmahal.

Maya-maya pa ay papalapit na sa amin si Mira kaya umayos ako ng aking upo. Muling nagtagpo ang aming mga mata nang lumapit siya sa upuan ko at seryoso ang kanyang mukha habang isinasalin ang mamahaling red wine sa aking baso.

“Love is just an illusion, Dana,” sabi ko at sinadya kong lakasan ang aking boses bago muling titigan ang maamong mukha ni Mira. “I’ve never fallen in love kasi hindi talaga ako naniniwala sa pag-ibig,” dagdag ko pa habang nakamasid sa kanyang bawat kilos.

“Walang babaeng mapapaluhod sa ’kin kahit kailan. Hinding-hindi ako iiyak dahil lang sa isang babae at hinding-hindi ako magmamakaawa para sa pag-ibig. I wasn’t born to cry, to beg, or to yearn for a woman. Kahit iwanan pa ako ng lahat ng babaeng niyaya kong pakasalan ay hinding-hindi ko sila hahabulin dahil hindi naman talaga ako marunong magmahal,” patuloy ko habang nananatiling nakatitig sa kanya.

Tahimik na umatras si Mira matapos lagyan ang baso ko at bahagya siyang yumukod bilang paggalang bago siya tuluyang umalis. Sinundan ko siya ng tingin habang sa gilid ng aking mata ay nakita kong bahagyang napailing si Dana bago muling ituon ang paningin sa entablado dahil inanunsiyo na ng emcee na paakyatin ang ikakasal.

Nakangiti kaming tumitig ni Dana sa kapatid naming ikakasal. Grace and Saint have been together for ten years at sa wakas ay ikakasal na sila sa susunod na taon.

Hindi ko maiwasang magtanong sa aking sarili kung hindi ba sila nagkasawaan pagkatapos ng sampung taon. Ako nga ay hirap na hirap tumagal sa mukha ng isang tao kapag araw-araw ko na itong nakikita kaya nga bihira akong makipag-date noon kay Mira. Umabot ng isang taon ang relasyon namin at madalas pa kaming on-and-off ang komunikasyon.

Masyado akong abala sa buhay. I am the busiest grandson of Don Macontish Crossban. Hindi lang ako isang doktor, dahil isa rin akong Mafia Boss sa Northern Territory. Isang dedikadong boss na kayang mag-ibang-anyo, mapa-babae man o lalaki. They call me the Mafia Prince of Disguise, at sa dami ng misyong sinalihan ko, minsanan lang ako pumapalya sa aking mga misyon.

But anyway, back to my sister and her fiancé. Grace and Saint were classmates mula kolehiyo hanggang grumadweyt. Pareho silang nag-medicine at sa iisang ospital din sila nagtatrabaho kaya nagtatanong ako habang nasa stage silang dalawa dahil kitang-kita ko pa rin ang pananabik sa kanilang mga mata.

Is that the power of love? Kung iyon nga ay hindi ko lubos maintindihan dahil siguro ay hindi ko kailanman inisip na magmahal.

Muli kong inililibot ang aking mga mata sa paligid at maraming babaeng hindi maalis ang tingin sa akin. I know what they want. Mga babaeng uhaw sa ilusyon ng pag-ibig, samantalang ang iba ay naghahanap lang ng panandaliang pagnanasa. But I’m not the kind of warrior who lets filthy hands defile my blade.

I attract dangerous beauty at yung mga babaeng handang ibenta ang kanilang kaluluwa para lamang makatikim ng kapangyarihan. Yet I won’t fúck merely to feed a demonic hunger. Lust is a weapon and I choose to master it, not be consumed by it.

Yes, I pleasure myself when necessary because I’m no saint. Some nights I wrestle the monster inside me to keep it caged. I’d rather fight my demons alone in the dark kaysa sayangin ang sarili ko sa isang tao na hinding-hindi ako deserve.

My body count is zero yet it doesn’t mean I’m gay. Ayaw ko lang magpatalo sa aking libido dahil baka iyon pa ang maging dahilan para masayang ang aking dedikasyon bilang susunod na Mafia King.

And if my restraint makes me colder or darker, then so be it. I’ll always choose the throne over a heartbeat.