KABANATA 14

SANDRA'S POV

[Warning: Read at your own risk, SPG content]

Nakarinig ako nang magkasunod na katok mula sa aking pintuan dahilan upang mapabangon ako. Araw ng Sabado at pasado alas dos pa lamang ng hapon. Hindi pa ako nakakatulog nang malalim dahil pagod ako kahapon sa mandamag na pagrereview nang iuwi ako ni Arthur matapos kaming magdaos ng aking birthday sa isang mamahaling restaurant sa loob ng mall.

Bumungad sa akin pagkabukas ko ng pintuan ang mukha ni Madam Rowena. Nakangiti siya at itinaas ang isang tseke.

"Isang daang libo, rerentahan ka ni Mr. Chung ngayon na mismo kaya magbihis ka na dahil naghihintay na siya sa labas." Sambit ni Madam Rowena, hindi man lang hinintay ang aking magiging sagot nang agad siyang tumalikod at naglakad na pababa ng hagdan.

Napahinga ako nang malalim at mabagal na naglakad papunta sa aking aparador upang kumuha ng isang malinis na tuwalya. Hindi ako maaabutan ni Arthur kung sakali man na may balak siyang rentahan ako ngayong gabi. Muli akong napahinga nang malalim nang mapatingin sa harap ng salamin at nagsalita.

"Bakit umaasa ka na magbabayad ulit siya ng malaking halaga, mapunta ka lamang sa kaniya ngayong gabi? Nasasanay ka na ba?" Sambit ko habang nakatitig sa sariling repleksyon.

Hindi ko namalayan na halos dalawang linggo na niya iyong ginagawa at hindi na ako nakakatanggap ng ibang kliyente ng dahil sa kaniya.

Nang matapos ako sa pag-aayos ay bumaba na ako ng hagdan. Suot ko ang isang itim na backless dress, hapit na hapit iyon sa aking katawan, ang aking cleavage ay lantad na lantad maging ang aking mahahaba't mapuputing hita. Kinapalan ko ang aking lipstick at inilugay ang mahaba kong buhok. Huminga ako nang malalim saka nakangiting humarap kay Mr. Chung. Isa siya sa mga suki ng Rowen's Club at kung hindi ako ay si Arabelle ang nirerentahan niya.

"Hi, Sandra!"Bati niya sa akin at hinalikan ako sa pisngi.

"Hello, Mr. Chung, how are you?" masiglang bati ko, bagay na hinding-hindi ko nagagawa sa tuwing kasama ko si Arthur.

Pakiramdam ko na kapag kasama ko siya ay nagiging totoo ako sa aking sarili na para bang hindi ko kailangang magpanggap.

"Shall we get going?" Tumawa siya at inakbayan ako matapos itanong iyon.

"Sure, let's go!" Sagot ko gamit ang maarteng boses.

Sumakay kami sa kaniyang itim na Limousine. Tumatawa lamang ako sa kaniyang mga ikukwento habang siya nama'y aliw na aliw sa nakikitang reaksiyon mula sa akin.

Makalipas ang mahigit kinse minutong biyahe ay narating namin ang kaniyang rest house. Hindi ito ang unang pagkakataon na nakapunta ako rito, dahil ito ang tanging lugar kung saan niya ako palaging pinaparaosan. Ang alam ko ay isang CEO ng isang clothing brand si Mr. Chung, nasa edad kwarenta pataas, hiwalay na sa asawa, ngunit walang anak. Mayaman na mayaman at walang maggawa sa buhay kung hindi ang mag-relax at magrenta ng mga babaeng bayaran.

"Haven't you decided about my offer a month ago?" Panimula niya sa usapan nang makapasok kami nang tuluyan sa malaking tarangkahan. Agad naman iyong isinara ng mga guwardiya nang makitang nakadaan na ang sasakyang lulan kami.

"Yes, Mr. Chung, maybe kapag naka-graduate na ako?" Natawa ako nang mahina at hinawakan siya sa braso.

Ilang ulit na niyang itinatanong sa akin ang tungkol sa kasal na inaalok niya. Handa siyang buhayin, pag-aralan, at ilagay ang pangalan ko sa mga ari-ariang mayroon siya kapag nagpatali ako sa kaniya. Ang sagot ko palagi ay pareho at alam ko sa sarili ko na hinding-hindi ko gagawin iyon.

Nais kong magpakalayo-layo kapag nakapagtapos na nang pag-aaral at nakapag-ipon na. Wala akong balak na manatili sa puder ni Madam Rowena habang buhay.

"Take your time, darling." Sagot niya naman at muli akong hinalikan sa pisngi.

Nakapasok na kami ng agaran sa loob ng kaniyang kwarto kaya ramdam ko agad ang likot ng kaniyang mga kamay. Hinayaan ko na gumapang ang mga iyon sa aking kurba, at sa aking mga hita habang nagsisimula na siyang halikan ang aking leeg.

"You're the fairest of them all, Sandra... When are you going to accept my marriage proposal darling? I badly want to f*ck you every day." Bulong niya sa aking mga tainga.

Isang mapang-akit na halakhak lamang ang aking isinagot dahilan upang yakapin niya ako nang mahigpit mula sa aking likuran. Ramdam ko ang pamumukol ng gitna ng kaniyang suot na pants. Mas lalong lumikot ang kaniyang mga kamay at ngayo'y sapo na nito ang malulusog kong dibdib.

Napapikit lamang ako habang dinadamdam ang sensasyon na dala niyon. Binuhat niya ako at pinahiga sa kama saka tinanggalan ng mga saplot. Sandali niya ako tinignan ng may paghanga saka walang ano-ano'y ipinasok ang kaniyang b****a sa aking lagusan.

Nagsimula siyang gumalaw nang mabagal sa umpisa habang l*mas-l*mas ang aking dalawang dibdib. Mas lalo niyang binukaka ang aking mga hita habang gigil na gigil na itinutulak ang kaniyang sarili sa loob ko. Ang bawat paglabas-masok niya'y lumilikha ng tunog.

Nanatili akong nakapikit, hinahanap ang sarap at sensasyon na nagpabaliw sa akin sa nagdaang dalawang linggo. Ang bawat ulos ni Mr. Chung ay pinapakiramdaman ko, ngunit wala rito ang aking nais na maramdaman. Ibang-iba kay Arthur at hindi ito nakakabaliw gaya ng sa lalaking halos gabi-gabing naglulustay ng pera para lamang marentahan ako.

Ilang minuto lamang ay ramdam ko ang mainit at malapot na likidong umaagos mula sa aking pagkababae. Bumagsak din si Mr. Chung sa aking dibdib, ngunit hindi siya nakontento. S*nipsip niya iyon at pinaglaruan saka ako pinatalikod at doon muling sinibak.

"A-Ahhhhh Sandra...S-Sandra, I"m in heaven!...Sh*t!...Urggghhh!" malakas ang kaniyang ung*l habang b*nabayo ako mula sa likuran, nakahawak siya sa aking pang upo at walang habas iyong pinagpapalo.

"A-Ahhh..." kahit pa man hindi gaya ng kay Arthur ang sensasyon na kasalukuyang nararamdaman ko ay nagawa ko pa ring l*basan.

"Urrrgghhhh! Sh*t!...H*ly Sh*t!...A-Ahhhh!" at muling sumabog si Mr. Chung sa loob ng aking pagkababae.

Naramdaman kong nahiga siya sa aking tabi, habol-habol ang kaniyang paghinga habang ang mga mata ay nakapikit na. Hindi nga ako nagkamali nang makatulog ito agad kaya iyon ang aking pagkakataon upang makapag-shower. Hubo't hubad akong naglakad patungo sa bathroom upang makapaglinis ng katawan. Habang nasa loob nito ay hindi ko maiwasang isipin si Arthur. Hindi ko maitatangging hinahanap-hanap ko ang kaniyang presensiya at ang pagbili ni Mr. Chung sa akin ay labis kong ikinalumbay.

Hinahanap-hanap ko ang mga haplos ni Arthur, ang kaniyang boses sa tuwing nagsasalita gamit ang matigas na Ingles, ang kaniyang pag-ung*l, ang sensasyon na hatid sa oras na kami ay nag-iisa, at ang mga mata niyang mas marami pang sinasabi kumpara sa kaniyang bibig.

Agad akong natapos sa pagligo at nagbihis upang tumabi kay Mr. Chung na nakabalot na ng kumot. Matapos mag-blow dry ng buhok ay ipinikit ko ang aking mga mata upang makapagpahinga. Napagod ako kahit papaano sa s*x namin ni Mr. Chung kaya kailangan kong makabawi ng lakas, dahil paniguradong mamayang gabi ay iisa na naman siya sa akin. Mapait akong napangiti matapos ibalot ang kumot sa aking buong katawan nang mapagtanto na buong gabi akong mananatili rito habang nangungulila kay Arthur. Ipinikit ko na lamang ang aking mga mata at natulog na.

Naggising ako sa tunog ng isang alarm clock. Nang magmulat ako ng mga mata ay naabutan ko si Mr. Chung na nakaupo sa gilid ng bintana. Maaliwalas na ang kaniyang itsura, nakabihis na rin at halatang bagong ligo. Umiinom siya ng kape at nakangiti akong binati nang mapansin niyang bumangon ako mula sa higaan.

"Kumain ka na, Sandra. I ordered dinner for two." Sambit niya at iginaya ako sa upuang katapat ng kaniya.

Dalawang putahe lamang, dalawang kanin, at isang pitcher ng cold tea. At dahil nagutom ako ay sinabayan ko na si Mr. Chung. Napatingin ako sa wall clock at napag-alamang alas otso na pala ng gabi. Alas kwarto ng hapon ako nakatulog kanina at masaya dahil nakapangpahinga ng apat na oras.

Biglang tumunog ang cellphone ni Mr. Chung kaya naman nagpaalam siya sandali upang sagutin ito. Naalala ko ang aking cellphone na hindi ko nagamit simula nang dumating kami dito sa rest house ni Mr. Chung, kaya naman tumayo ako at kinuha iyon sa loob ng aking bag, upang magulat lamang sa bukod-tanging text message na nasa itaas ng notification bar.

Arthur:

How much did he paid? I can double or even triple it, so I can have you tonight.

Hindi ko alam kung bakit sa mga oras na iyon ay tumatalon ang aking puso.