CHAPTER 3: THE GLASS TERRACE AND THE VERTIGO OF SIN

Hindi malaman ni Ava Dominique kung ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso ay dahil sa kaba para sa kanyang proposal o dahil sa katotohanang nakatayo siya sa harap ng Building 50—ang pinakamataas na tore sa buong lungsod na pagmamay-ari ng mga Maximilian. Para sa isang 24-year-old na mahiyaing babae na may matinding takot sa matataas na lugar, ang gusaling ito ay parang isang higanteng kabaong na gawa sa semento at salamin.

"Ava, relax. Para kang nakakita ng multo," biro ni Aria Veronique habang inaayos ang kwelyo ng kanyang kapatid. "Isipin mo na lang, ito ang ticket mo para tuluyan nang makalimutan ang batugan mong ex."

"U-ugh... Aria, bakit kailangan sa 50th floor? Pwede naman sa canteen o kahit sa parking lot na lang," bulong ni Ava, ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang yakap-yakap ang kanyang laptop.

Ang hindi alam ni Ava, ang lokasyon ng presentation ay sadyang pinili ni Zion Alexander. Gusto ng 26-year-old CEO na makita kung paano lalabas ang "wild" at palaban na side ni Ava kapag inilagay ito sa isang sitwasyong punong-puno ng pressure.

Pagpasok nila sa elevator, tila mas lalong lumiit ang mundo para kay Ava. Kasabay nila ang magkambal na CEO—si Zane, na seryosong nagbabasa ng reports, at si Zion, na nakasuot ng shades at nakasandal sa pader ng elevator na tila nag-aabang ng kanyang biktima.

Ang amoy sa loob ng elevator ay halo ng mamahaling pabango at ang nakakalasing na amoy ni Zion—isang kombinasyon ng sandalwood at mint na tila nanunuot sa bawat himaymay ng pagkatao ni Ava. Dahil sa kaba, hindi mapakali ang mga paa ni Ava. Sinubukan niyang umusog palayo kay Zion, pero dahil sa kanyang pagiging clumsy, sumabit ang dulo ng kanyang heels sa carpeted floor ng elevator.

"Whoa!" bulalas ni Ava.

Bago pa man siya tuluyang sumubsob sa sahig, isang malakas na bisig ang pumulupot sa kanyang bewang. Itinaas ni Zion ang kanyang shades at tiningnan nang diretso si Ava. "You really can't stay on your feet when I'm around, can you?" bulong nito, ang boses ay sapat na para manginig ang mga tuhod ni Ava.

"S-sorry po, Sir... I mean, Zion," nauutal na sagot ni Ava, pilit na kumakawala pero mas lalo lang siyang napapasandal sa matigas na dibdib ng lalaki habang umaangat ang elevator.

Pagbukas ng pinto sa ika-50 palapag, halos himatayin si Ava. Ang Sky Terrace ay isang architectural marvel—ang dingding, kisame, at maging ang sahig ay gawa sa purong glass. Pakiramdam ni Ava ay nakalutang siya sa gitna ng hangin, at sa ibaba ay ang maliliit na sasakyan na parang mga langgam na lang sa paningin.

"Dito tayo, Ms. Dominique. The board is waiting," sabi ni Zane sa kanyang seryosong boses, bagaman may pasimpleng kindat itong ibinigay kay Aria.

Nagsimula ang presentation. Dahan-dahang naglakad si Ava patungo sa gitna ng glass floor, bawat hakbang ay parang isang pagsubok sa kanyang katinuan. "U-ugh... m-mabubuhay pa ba ako rito?" bulong niya sa sarili.

Nagsimulang magsalita si Ava tungkol sa kanyang creative proposal para sa bagong "Novel Komiks" project. Sa simula ay nanginginig ang kanyang boses, pero habang nakikita niya ang seryosong pakikinig ni Zion, tila nagkaroon siya ng kakaibang lakas. Ipinaliwanag niya ang kahalagahan ng mga cliffhangers at ang emotional core ng mga karakter—mga bagay na alam na alam niya dahil sa sarili niyang karanasan sa pagsusulat.

Pero sa gitna ng isang mahalagang punto, kailangan niyang ipakita ang isang slide sa monitor. Dahil sa labis na vertigo mula sa glass floor, muling umatake ang kanyang pagiging clumsy. Sa kanyang pag-abot sa remote, nasagi niya ang stand ng projector.

"Ay! Naku!" sa kanyang pagtatangkang isalba ang projector, nadulas ang kanyang paa sa makinis na salamin.

"KYAAAH!"

Hindi sa sahig bumagsak si Ava. Sa halip, dahil sa bilis ng reflexes ni Zion, sinalo siya nito. Pero dahil sa bigat ng momentum, pareho silang bumagsak sa glass floor—si Zion sa ilalim, at si Ava sa ibabaw nito, nakadapa mismo sa matikas na katawan ng CEO.

Ang buong boardroom ay natahimik. Nakatingin ang lahat ng board members, kabilang na si Zane at Aria, sa dalawang taong nakahiga sa gitna ng glass terrace. Ang posisyon nila ay sobrang "wild" at compromising—ang hita ni Ava ay nakasampa sa binti ni Zion, habang ang kanyang mga kamay ay nakabaon sa balikat ng lalaki para hindi siya tuluyang madulas.

"U-ugh... s-sorry po talaga... k-clumsy lang po," bulong ni Ava, ang kanyang mukha ay ilang pulgada na lang ang layo sa mukha ni Zion. Ramdam niya ang mainit na hininga ni Zion sa kanyang labi.

"I don't mind, Ava," bulong ni Zion, ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang humawak sa likod ni Ava, hinahaplos ang manipis na tela ng kanyang damit sa harap ng lahat. "Stay like this for a while. It's the best part of your presentation."

Namula si Ava hanggang sa dulo ng kanyang mga tenga. Gusto niyang tumayo pero tila nanigas ang kanyang buong katawan. Sa gitna ng katahimikan, biglang bumukas ang pinto ng terrace.

"Sir Zion! Si Mark po, nandoon sa baba, nagwawala! Sinasabi niyang kinidnap niyo ang mapapangasawa niya!" sigaw ng security guard.

Tumalim ang tingin ni Zion, pero hindi niya binitawan si Ava. "Tell that loser to wait. I'm still in the middle of a very important negotiation," malamig na sabi ni Zion bago muling tumingin kay Ava na may halong pagnanasa.

Sa gitna ng tensyon, biglang naramdaman ni Ava ang pagvibrate ng phone niya sa bulsa. Isang text mula kay Aria: "Ready ka na ba, Ava? Dahil sa baba, hinihintay ka na ni Mark para sa isang confrontation. Pero dito sa itaas... mukhang may mas 'wild' na naghihintay sa'yo."

Napatingin si Ava kay Zion. Sa unang pagkakataon, hindi hiyâ ang naramdaman niya, kundi isang matinding galit para kay Mark at isang nakakatakot na pagnanasa para sa lalakeng nasa ilalim niya ngayon.

"Zion... p-paalisin mo siya," bulong ni Ava, ang kanyang mahiyaing side ay unti-unti nang nilalamon ng dilim.

"With pleasure, sweetheart," ngumisi si Zion bago biglang binaligtad ang kanilang posisyon. Ngayon, siya na ang nasa ibabaw ni Ava sa gitna ng glass terrace, habang ang buong mundo ay tila nanonood sa kanilang susunod na kasalanan.