LOGINAng penthouse ni Zion Alexander ay balot ng dilim, maliban sa iilang dim lights na nagbibigay ng golden glow sa bawat sulok ng marangyang silid. Matapos ang nakakapagod na araw sa Building 50, ang katahimikan sa loob ng kwarto ay tila mas lalo pang nagpabigat sa tensyon sa pagitan nina Ava Dominique at ng 26-year-old CEO. Si Ava, na nakasuot pa rin ng oversized shirt ni Zion, ay nakaupo sa dulo ng kama habang pinapanood ang lalaki na dahan-dahang naglalakad palapit sa kanya pagkatapos nitong mag-gym.
"Sabi mo kanina, hindi ka marunong," panimula ni Zion, ang kanyang baritonong boses ay tila isang haplos sa pandinig ni Ava. "So, let's start with the basics. Lesson one: The Breath."
Inilapit ni Zion ang kanyang mukha sa mukha ni Ava. Ramdam ng dalaga ang init na nagmumula sa katawan ng lalaki, pati na ang amoy ng peppermint at ang matikas na bango ng bagong ligo.
"Huwag kang pipikit agad, Ava," bulong ni Zion habang ang kanyang mga daliri ay marahang humahaplos sa baba ng dalaga. "Look at me. Feel how much I want to taste your lips."
Unti-unting inilapit ni Zion ang kanyang labi. Si Ava, sa sobrang kaba at excitement, ay nagtangkang sumalubong sa halik. Pero dahil sa likas niyang pagiging clumsy, imbes na ang labi ni Zion ang matamaan niya, ang kanyang noo ay malakas na bumangga sa matigas na panga ng lalaki.
TUK!
"Aray! U-ugh... sorry, Zion! Ang clumsy ko talaga!" mangiyak-ngiyak na sabi ni Ava habang hinihimas ang kanyang noo. "S-sabi ko naman sa'yo, hindi ako marunong sa ganito."
Napahinto si Zion, napatitig sa namumulang noo ni Ava, bago biglang humalakhak nang mahina—isang tunog na bihira marinig mula sa isang seryosong CEO. "You're the only person who can turn a seductive moment into a battlefield, Ava. But it’s okay. Let’s try again. Stay still."
Hinawakan ni Zion ang magkabilang pisngi ni Ava, pinipigilan itong gumalaw. Sa pagkakataong ito, ang halik ay naging perpekto. Malambot, mapanukso, at unti-unting lumalalim. Nakalimutan ni Ava ang sakit ng kanyang noo; ang tanging alam niya ay ang kuryenteng dumadaloy sa kanyang buong katawan.
Nang maghiwalay ang kanilang mga labi, ang paghinga ni Ava ay naging mabilis. "Lesson two," bulong ni Zion habang ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang bumababa sa balikat ni Ava patungo sa kanyang baywang. "Learn to touch me back."
Inalalayan ni Zion ang nanginginig na kamay ni Ava at inilagay ito sa kanyang dibdib. Ramdam ni Ava ang bawat muscle ni Zion—ang resulta ng disiplina nito sa gym. Sinubukan ni Ava na maging "wild" gaya ng nababasa niya sa kanyang mga sinusulat na kwento. Sinubukan niyang haplusin ang abs ni Zion habang unti-unting hinihila ang sarili palapit.
Pero dahil sa sobrang intensity ng kanyang nararamdaman, muling umatake ang kanyang pagiging clumsy. Sa pagtatangka niyang hawakan ang likod ni Zion, ang kanyang kamay ay nasagi sa isang mamahaling lamp sa bedside table.
KRING!
Mabilis na nasalo ni Zion ang lamp bago pa ito mahulog sa sahig. "Careful, sweetheart. Baka bago matapos ang gabi ay wala na tayong furniture sa penthouse na ito," biro ni Zion, bagaman ang kanyang mga mata ay nananatiling puno ng pagnanasa.
"U-ugh... s-sorry po talaga! P-pakiramdam ko, lalo lang akong nagkakalat," hiyang-hiyang sabi ni Ava, ang kanyang mukha ay kasing-pula na ng damit na ibinigay ni Aria.
"No, you're doing fine," sagot ni Zion habang muling hinihila si Ava sa kanyang mga bisig. "Ang bawat pagkakamali mo ay mas lalong nagpapakita kung gaano ka katotoo. And I love it."
Lalong uminit ang atmospera sa loob ng silid. Ang mahiyaing mambabasa at manunulat na si Ava Dominique ay unti-unti nang nilalamon ng bagong sensasyon na itinuturo ni Zion. Wala na ang mga papeles, wala na ang boses ni Mark, at wala na ang takot sa matataas na lugar.
Inihiga ni Zion si Ava sa malambot na kama. "This is where the real lesson begins," bulong niya sa leeg ng dalaga, dahilan para magpakawala si Ava ng isang malalim na "ugh".
Sa sobrang kaba at pagnanasa na masuklian ang init ni Zion, sinubukan ni Ava na muling mag-take lead. Binaligtad niya ang kanilang posisyon, dahilan para siya naman ang nasa ibabaw ni Zion. Ngumisi ang lalaki, hinahayaan ang dalaga na maging "wild" sa paraang gusto nito.
"Tuturuan kita... pero gusto kong makita kung ano ang kaya mong gawin," hamon ni Zion.
Yumuko si Ava para halikan si Zion nang mas matindi, pero sa kasamaang palad, ang kanyang siko ay nadulas sa makinis na satin sheets ng kama. Imbes na halik ang makuha ni Zion, ang siko ni Ava ay tumama mismo sa tiyan nito.
"Oof!" bulalas ni Zion.
"O-OMG! Zion! Nasaktan ka ba? U-ugh... sorry! Bakit ba ganito ang katawan ko?!" mangiyak-ngiyak na muli si Ava, sinusubukang punasan ang parteng tinamaan niya.
Sa halip na magalit, muling humalakhak si Zion. Hinila niya si Ava pababa at niyakap ito nang mahigpit. "Ava, stop apologizing. You are the most beautiful disaster I have ever encountered. And honestly? I wouldn't have it any other way."
Natawa na rin si Ava sa gitna ng kanyang hiyâ. Ang kanilang "wild" na gabi ay naging isang serye ng tawanan, aksidenteng headbutts, at nakakatawang pagkakadulas, pero sa kabila ng lahat, mas lalong lumalim ang kanilang koneksyon. Para silang mga bagong kasal na nasa kanilang honeymoon, ine-explore ang bawat isa sa gitna ng init at saya.
Madaling araw na nang matapos ang kanilang "tutoring" session. Habang nakahiga si Ava sa dibdib ni Zion, basang-basa ng pawis at nakangiti, biglang tumunog ang intercom ng penthouse.
"Sir Zion, si Mark po... nandoon sa baba kasama ang mga pulis," sabi ng security sa kabilang linya. "May dala siyang marriage contract na may pirma daw ni Ms. Ava Dominique. Pinapababa po kayo agad."
Nanlaki ang mga mata ni Ava. Napatingin siya sa kanyang mga kamay. "A-ano? Marriage contract? Wala akong matandaang pinirmahan na ganoon!"
Tumayo si Zion, ang kanyang aura ay muling naging malamig at puno ng panganib—ang bersyon ng Zion na kinatatakutan sa Building 50. "Don't worry, Ava. If he wants to play with forged documents, I'll show him how I burn trash. Stay here. This time, I’ll be the one to do the teaching outside."
Naiwan si Ava sa kwarto, kinakabahan at naguguluhan. Sa gitna ng kanyang bagong nahanap na kaligayahan sa piling ni Zion, muling nagbabadya ang isang panganib na tila matagal nang nakaplano.
(Ava’s POV)Ang bawat segundo sa loob ng matte black sports car ni Zion ay parang isang habambuhay na paglalakbay sa pagitan ng langit at impiyerno. Ang adrenaline na dulot ng barilang naganap sa rooftop ay hindi pa humuhupa nang hilahin ako ni Zion patungo sa garahe ng Northern Estate. Sa bawat hakbang, ramdam ko ang pagmamadali at ang awtoridad sa kanyang pagkakahawak sa aking kamay—isang mahigpit na pag-angkin na tila nagsasabing kahit ang kamatayan ay walang karapatang kumuha sa akin mula sa kanya.Pinasok kami sa loob ng sasakyan, at bago ko pa man maikabit ang seatbelt, narinig ko na ang galit na ugong ng makina na tila isang hayop na nagpapakawala ng pagnanasa. Ang tunog na iyon ay hindi lang tunog ng makina; ito ay tunog ng aming pagtakas mula sa lahat ng mundong nagpahirap sa akin.Sa loob ng masikip at marangyang cabin, ang amoy ng mamahaling leather ay humahalo sa bango ng pawis, ulan, at ang nakakalasing na scent ni Zion—isang halo ng sandalwood at purong kapangyarihan. Da
(Ava’s POV)Ang hagupit ng hangin at ulan sa rooftop ng Building 50 ay tila naging background music na lang sa mas matinding bagyong nagaganap sa harap ko. Nakatayo si Dad, ang may-ari ng The Silk Signature, na may hawak na baril at nakaturo sa amin. Ang barong niyang nababasa ng ulan ay tila nagmukhang baluti ng isang haring ayaw bitawan ang kanyang trono."Bitiwan mo siya, Zion!" sigaw ni Dad sa gitna ng kulog.Ngunit hindi ako binitawan ni Zion. Sa halip, mas lalo niyang hinapit ang bewang ko palapit sa kanyang nagbabagang katawan. Ramdam ko ang tigas ng kanyang muscles sa likod ko—isang pader ng proteksyon na hindi matitibag ng kahit anong bala."U-ugh... Dad, please... wag mong gawin 'to!" pagsusumamo ko, ang boses ko ay nalulunod sa ingay ng rotor ng helicopter sa likuran namin."Huwag kang makialam, Ava! Ang kumpanya natin... ang pangalan natin... nakasalalay kay Mark!" sagot ni Dad.Lumingon sa akin si Zion. Ang kanyang mga mata ay hindi na lang basta dominant; ito ay puno ng
(Ava’s POV)Ang tunog ng intercom ay tila isang martilyo na bumabaon sa bungo ko. Bawat pitik nito ay nagpapaalala sa akin na ang impiyernong tinakasan ko sa bisig ni Mark ay nasa labas na ng pinto. Ngunit sa loob ng penthouse na ito, may mas matinding apoy na sumusunog sa akin."Zion... u-ugh, ang mga pulis... si Dad..." nanginginig kong sabi.Hindi ako makahinga nang maayos. Ang mahiyaing Ava na laging yumuyuko sa harap ng utos ng iba ay nagpupumiglas sa loob ko, pero ang presensya ng lalakeng nasa harap ko ay tila isang tanikala na hindi ko kayang kalasin.Si Zion Alexander ay hindi man lang kumurap. Dahan-dahan niyang tinanggal ang kanyang suot na tuxedo jacket at itinapon ito sa sahig nang hindi inaalis ang kanyang nagniningas na titig sa akin. Ang kanyang mga mata—na dati ay puno ng mapaglarong pagnanasa—ay naging madilim at puno ng bagsik."Look at me, Ava Dominique," baritono niyang utos.Sa sobrang kaba at pagiging clumsy, muntik na akong matumba nang subukan kong umatras. Pe
Habang abala sina Zion at Ava sa "tutorial" sa penthouse, naiwan naman sa Building 50 sina Zane Maximilian at Aria Veronique. Ang conference room ay tahimik, tanging ang mahinang pag-ikot ng aircon at ang tunog ng keyboard ni Zane ang naririnig.Si Zane, na laging nakasuot ng salamin at may seryosong aura, ay tila hindi mapakali. Katabi niya si Aria, ang matapang na kakambal ni Ava, na kasalukuyang nag-aayos ng mga report."Zane," tawag ni Aria. Ang boses nito ay malambing pero may halong kaba. "Sa tingin mo ba... tama yung advice na ibinigay natin kina Ava at Zion? I mean, yung tungkol sa pagiging 'wild' at pagpapakawala sa emosyon?"Itinigil ni Zane ang pagtipa at humarap kay Aria. Inayos niya ang kanyang salamin—isang habit niya kapag ninerbyos siya. "Theoretically, yes. Ava needs to break her shell, and Zion is the perfect hammer. Psychological displacement, Aria. It’s effective.""Pero tayo?" humarap si Aria sa kanya, ang kanilang mga mukha ay ilang pulgada na lang ang layo. "Ang
Ang penthouse ni Zion ay nababalot ng katahimikan, maliban sa marahas na paghinga nina Ava at Zion na tila nakikipagkarera sa bilis ng tibok ng kanilang mga puso. Pagkatapos ng mainit at medyo nakakatawang "tutoring" session sa master bedroom, dinala ni Zion si Ava sa tapat ng malawak na glass window kung saan tanaw ang buong siyudad ng Golden East. Ang buwan ay nagbibigay ng maputlang liwanag, pero ang init sa loob ng silid ay sapat na para tunawin ang kahit anong pag-aalinlangan."Lesson number three, Ava," bulong ni Zion, ang kanyang baritonong boses ay nanginginig sa pagnanasa habang nakatayo siya sa likuran ni Ava. "Ang paghawak ay dapat may layunin. Every touch should tell a story."Inalalayan ni Zion ang mga kamay ni Ava at ipinatong ito sa sarili niyang katawan—sa matigas na dibdib at pababa sa matitikas na muscle ng kanyang tiyan na resulta ng matinding disiplina sa gym. Naramdaman ni Ava ang init ng balat ni Zion na tila nanunuot sa kanyang mga daliri. Dahil sa pagiging clum
Ang penthouse ni Zion Alexander ay balot ng dilim, maliban sa iilang dim lights na nagbibigay ng golden glow sa bawat sulok ng marangyang silid. Matapos ang nakakapagod na araw sa Building 50, ang katahimikan sa loob ng kwarto ay tila mas lalo pang nagpabigat sa tensyon sa pagitan nina Ava Dominique at ng 26-year-old CEO. Si Ava, na nakasuot pa rin ng oversized shirt ni Zion, ay nakaupo sa dulo ng kama habang pinapanood ang lalaki na dahan-dahang naglalakad palapit sa kanya pagkatapos nitong mag-gym."Sabi mo kanina, hindi ka marunong," panimula ni Zion, ang kanyang baritonong boses ay tila isang haplos sa pandinig ni Ava. "So, let's start with the basics. Lesson one: The Breath."Inilapit ni Zion ang kanyang mukha sa mukha ni Ava. Ramdam ng dalaga ang init na nagmumula sa katawan ng lalaki, pati na ang amoy ng peppermint at ang matikas na bango ng bagong ligo."Huwag kang pipikit agad, Ava," bulong ni Zion habang ang kanyang mga daliri ay marahang humahaplos sa baba ng dalaga. "Look







