LOGINAng sikat ng araw sa labas ng dambuhalang salamin ng Maximilian & Co. Headquarters ay kasing-tindi ng kaba sa dibdib ni Ava Dominique. Habang naglalakad siya sa hallway patungo sa main cafeteria, ramdam niya ang bawat tingin ng mga empleyado. Paano ba namang hindi, suot niya ang isang office attire na hiniram lang niya kay Aria—isang hapit na pencil skirt na tila sumisigaw ng awtoridad, pero dahil kay Ava ito nakasuot, bawat hakbang niya ay parang isang aksidenteng naghihintay na mangyari.
"Ava! Dito!" kaway ni Aria Veronique mula sa isang sulok ng napakagarbong cafeteria.
Dahil sa pagmamadali at sa pagiging clumsy, hindi napansin ni Ava ang basang sahig na kakalinis lang ng janitor. Muntik na siyang sumubsob sa sahig kung hindi lang siya nakakapit sa gilid ng isang mesa, dahilan para mayanig ang mga baso ng tubig ng mga empleyadong kumakain doon.
"S-sorry! Pasensya na po!" nauutal at namumulang hingi ng paumanhin ni Ava bago tuluyang makarating sa table ng kanyang kakambal.
"Diyos ko, Ava. Kahit kailan talaga ang likot ng mga paa mo," tawa ni Aria habang inaabutan ng bottled water ang kapatid. "So, kamusta? Kamusta ang 'date' niyo ni Zane kagabi sa lounge?"
Huminga nang malalim si Ava at uminom ng tubig, halos mabulunan pa siya dahil sa bilis ng paglagok. "Aria... wala na kami ni Mark."
Nanlaki ang mga mata ni Aria, kahit ang totoo ay alam na niya ang nangyari dahil kasabwat siya nina Zion at Zane. "Talaga? Umiyak ka ba? Alam ko namang iyakin ka pagdating sa lalakeng 'yun."
"Iyon nga ang nakapagtataka, Aria. Hindi ako umiyak. Ni isang patak ng luha, wala," seryosong sabi ni Ava, bagaman bakas sa mukha niya ang matinding hiyâ. "Pero Aria... may mas malaking problema. K-kasi... parang nagkakasala ako sa'yo."
"Anong kasalanan?" pigil-tawang tanong ni Aria.
"Kasi... kagabi... naghalikan kami ni Zane," bulong ni Ava, halos hindi mailabas ang boses. "A-accident lang! Clumsy ako, 'di ba? Natumba ako tapos... tsup. Pero Aria, hiyang-hiya ako sa'yo! Pakiramdam ko... pakiramdam ko nagiging kabit ako ng boyfriend mo!"
Halos maibuga ni Aria ang iniinom niyang kape. Sa isip-isip niya, kung alam lang ni Ava na ang hinalikan niya ay ang "wild" na kambal na si Zion, baka himatayin ito sa hiyâ. Pero bahagi ng plano ang manahimik muna.
"Ava, baka naman kasi... baka naman type mo rin si Zane?" pancing ni Aria.
"Aria! Boyfriend mo 'yun! 26 years old na siya, successful CEO, at ikaw ang mahal niya!" hiyaw ni Ava, pero agad ding nagtakip ng bibig nang mapansin na pinagtitinginan sila. "U-ugh... basta, hiyang-hiya ako. At bakit ba kasi ang 'wild' ni Zane kagabi? Akala ko ba intelektwal at mahinhin siya? Bakit parang... parang gusto niyang kainin ang labi ko?"
Habang nag-uusap ang dalawa, hindi nila namamalayan na sa itaas na palapag, sa VIP balcony ng cafeteria, nakatayo ang dalawang matatangkad na lalaki. Si Zane, na seryosong nakatingin sa kanyang relo, at si Zion, na may suot na shades at nakangisi habang nakatingin kay Ava.
"Look at her, Zane. Hiyang-hiya siya dahil akala niya ikaw ang hinalikan niya," bulong ni Zion. Ang kanyang mga mata ay nakapokus sa leeg ni Ava, kung saan iniwan niya ang isang maliit na marka kagabi.
"You're playing a dangerous game, Zion. Kapag nalaman niya ang totoo, baka lalo siyang lumayo sa'yo," paalala ni Zane.
"No. She felt the spark. And I'll make sure that spark turns into a wildfire," sagot ni Zion bago dahan-dahang bumaba ng hagdan patungo sa direksyon nina Ava at Aria.
Pagdating ni Zion sa tapat ng table nina Ava, agad na naramdaman ni Ava ang kakaibang aura nito. Ang mahiyaing dalaga ay agad na tumayo para mag-bow o humingi ng paumanhin, pero dahil sa kanyang pagiging clumsy, nasagi niya ang tray ng pagkain sa katabing table.
"Ay, naku! S-sorry po!" sigaw ni Ava. Sa kanyang pag-atras, muli siyang nawalan ng balanse.
Pero bago pa man siya tuluyang bumagsak, naramdaman niya ang isang matigas at mainit na bisig na sumalo sa kanyang bewang. Ang pamilyar na pabango—amoy whiskey, sandalwood, at panganib.
"Careful, Ava. You seem to be falling for me... literally," bulong ni Zion sa kanyang tenga. Ang boses na ito ang narinig niya kagabi. Ang boses na nagparamdam sa kanya na siya ay isang reyna.
Napatingin si Ava sa mga mata ni Zion (na akala niya ay si Zane). "Z-Zane... I mean, Sir... sorry po."
"It's okay. Since wala na pala kayo ng boyfriend mo, maybe you have more time to spend here in the company? I have a special project for you," sabi ni Zion, ang kamay ay nananatili sa bewang ni Ava, hinahaplos ang hubog ng kanyang katawan sa paraang hindi dapat ginagawa ng isang "kapatid" o "boyfriend ng kambal."
"P-project po?" nauutal na tanong ni Ava.
"Yes. A very personal project," makahulugang sagot ni Zion. Sa loob-loob niya, ito na ang pagkakataon para tuluyan nang makuha ang mahiyaing dalaga at gawin itong kasing-wild niya.
Samantala, si Aria ay lihim na kumuha ng litrato ng dalawa at sinend ito kay Zane na may caption: "The prey is in the lion's den. Let the real game begin."
Habang hila-hila ni Zion si Ava patungo sa kanyang pribadong opisina para sa "project," nakasalubong nila ang totoong Zane. Nanlaki ang mga mata ni Ava. Tumingin siya sa lalakeng humahawak sa kanya, at tumingin sa lalakeng nasa harap nila. Parehong mukha, parehong tindig, pero magkaibang aura.
"Z-Zane? Dalawa kayo?" nauutal na tanong ni Ava, habang ang kanyang puso ay tila lalabas na sa kanyang dibdib.
Binitawan ni Zion ang shades niya at tumingin nang diretso kay Ava. "Surprise, Ava. Meet my brother, Zane. And I... am Zion. The man you kissed last night."
Napahawak si Ava sa kanyang noo. "U-ugh... k-kabit ako ng... kambal?" At bago pa man siya makasagot, tuluyan nang nagdilim ang kanyang paningin at bumagsak siya sa mga bisig ni Zion.
(Aria’s POV)Ang babala ng sonar ay tuluyan nang naging isang mahabang, nakakabinging hiyaw ng pulang ilaw sa loob ng emergency submarine bunker ng Golden East International Inc. Ngunit sa loob ng gumigiwang na control room, wala nang sinumang nakakarinig sa makina. Ang hangin ay tuluyan nang naging purong singaw ng nagbabagang laman—malapot, maasim, at nanenuot ang amoy ng naghalong pawis, sariwang dugo, at ang walang katapusang s-xual discharge ng apat na katawang tuluyan nang binitawan ang bawat konsepto ng sibilisasyon at kontrol.Si Zane ay nakatayo sa ibabaw ko sa steel deck, ang kanyang katawan ay tila isang bersyon ng isang mapanganib, walang awang mandaragit. Ang bawat muscle sa kanyang dibdib at abs ay nagpupulsar sa tindi ng adrenaline at ng animalistic na pagnanasa. Ang kanyang ari—isang dambuhalang sandata ng biological dominance—ay muling tumitigas nang higit pa sa bakal, bumubuka ang dulo nito habang naglalabas ng sarili nitong malapot na likido na pumapatak sa aking ti
(Aria’s POV)Ang radar system ng submarine ay tuluyan nang nagkulay-dugo. Sa labas ng makapal na reinforced steel hull, ang presyon ng kailaliman ng karagatan ng Golden East ay umuugong na parang isang dambuhalang hayop na nag-aabang na lumamon. Ngunit sa loob ng makipot, saradong control room, walang sinumang nakakaisip sa kamatayan na dala ng tubig. Ang hangin ay tuluyan nang naging singaw ng nag-aapoy na laman—malapot, maasim, at nanunuot ang amoy ng naghalong pawis, dugo, at ang walang katapusang s-xual discharge ng apat na katawang tuluyan nang binitawan ang kanilang sibilisasyon.Si Zane ay nakatayo sa ibabaw ko sa steel deck, ang kanyang katawan ay tila isang bersyon ng isang mapanganib na mandaragit. Ang bawat muscle sa kanyang dibdib at abs ay nagpupulsar sa tindi ng adrenaline. Ang kanyang ari—isang dambuhalang sandata ng biological dominance—ay muling tumitigas nang higit pa sa bakal, bumubuka ang dulo nito habang naglalabas ng sarili nitong pre-cum na pumapatak sa aking ti
(Aria’s POV)Ang sonar alarm ng submarine ay patuloy na naghuhumindig sa loob ng makipot na emergency bunker, ngunit ang bawat tunog nito ay tila nalulunod sa pagkabog ng aking sariling dibdib. Ang presyon sa ilalim ng trenches ay unti-unting sumasakal sa buong sasakyan, ngunit sa loob ng silid, ang tunay na panganib ay ang nagbabagang presensya ng lalaking kasalukuyang nakatitig sa akin na tila isang mandaragit. Si Zane ay hindi natitinag ng papalapit na fleet ng The Silk Signature. Ang kanyang hubad na katawan ay nagniningning sa ilalim ng mapulang emergency light, at ang bawat ugat sa kanyang dibdib at braso ay mas lalong bumabakat dahil sa hindi matapos-tapos na s-xual adrenaline."Z-Zane... ugh... ang radar... paparating na sila..." ang boses ko ay pinuputol ng sarili kong mababaw na paghinga habang ang aking likod ay dahan-dahang dulas sa malamig at basang bakal ng steering deck."I built this trench, Aria. Let them come," ang baritonong boses ni Zane ay gumapang sa balat ko, pu
(Aria’s POV)Ang puting liwanag mula sa pagsabog ng mechanoid ni Myna ay hindi nagdala ng katahimikan; bumasag ito sa huling layer ng simulation ng The Silk Signature. Ngunit sa loob ng emergency submarine bunker ng Golden East International Inc. na unti-unting lumulubog sa ilalim ng nagwawalang karagatan, ang hangin ay hindi malamig. Mas lalo itong naging siksik, malapot, at nagbabaga sa amoy ng basang balat, sariwang pawis, at ang hindi mapagkakailang scent ng purong, walang awang s-xual dominance.Nakahiga ako sa steel control deck ng submarine, hubad, basang-basa, at nanginginig pa rin ang buong katawan mula sa tindi ng nagdaang orgasm. Sa itaas ko, si Zane ay nakatayo na tila isang estatwa ng makasalanang diyos. Ang kanyang matitikas na abs at dibdib ay kumikinang sa ilalim ng pulang ilaw ng emergency backup system ng bunker. Ang kanyang ari—isang dambuhalang sandata na katatapos lang mag-iwan ng blueprint sa loob ng aking matris—ay muling tumitigas nang higit pa sa bakal, pumupu
(Aria’s POV)Ang pundasyon ng Building 50 ay tuluyan nang umuuga sa ilalim ng bigat ng dambuhalang alon ng Golden East, ngunit sa loob ng nasisirang observation deck, ang bawat natitirang hibla ng hangin ay sumasabog sa init ng nagbabagang laman. Wala nang sibilisasyon. Wala nang kontrol. Ang takot sa kamatayan ay tuluyan nang nilamon ng isang marahas, primal, at walang preno na s-xual hysteria.Si Zane ay tila isang demonyo ng purong pagnanasa na nakatayo sa harap ko. Ang kanyang katawan ay basang-basa ng ulan at ng malapot, nanunuot na scent ng aming sariling mga likido. Ang kanyang mga mata—na dati ay puno ng malamig na kalkulasyon—ay tuluyan nang nag-apoy sa ilalim ng pulang liwanag ng emergency alarm. Ang kanyang ari ay nagniningning ang mga makasalanang ugat dahil sa tindi ng libog, pumupulsar nang may bagsik na tila ba binuo ito para lang wasakin ang aking buong pagkatao."Z-Zane... ugh... h-huwag diyan... p-pakiusap..." ang boses ko ay isang gagarol na serye ng mga ungal, haba
(Aria’s POV)Ang ingay ng gumuguhong mundo ay tuluyang napawi, pinalitan ng isang mas malalim, mas mapanganib na uri ng ugong—ang marahas at mabilis na paghinga ni Zane sa tabi ng aking tainga. Ang tsunami mula sa gintong vault ng The Silk Signature ay nagdala ng malalaking alon na kasalukuyan nang sumisira sa mga ibabang palapag ng Building 50, ngunit dito sa pribadong observation deck ng penthouse suite, ang hangin ay naging parang kumukulong singaw. Amoy ng basang semento, maalat na tubig-dagat, at ang nanunuot, nakakalasing na amoy ng purong s-xual dominance."T-Zane... ugh... si Myna... ang computer..." ang boses ko ay nanginginig, bawat salita ay pinuputol ng lamig ng hanging pumapasok mula sa basag na bintana. Ang aking likod ay nakasandal sa malamig na bakal ng server control panel, ang aking buong katawan ay hubad, basang-basa, at nanginginig—hindi lang dahil sa bagyo, kundi dahil sa tindi ng libog na matagal nang ikinulong sa ilalim ng proyektong ito."F-fuck the computer, A
(Ava’s POV)Ang huling narinig ko sa intercom bago tuluyang maputol ang linya ay ang tunog ng nababasag na salamin at ang marahas na ugong ng pumapasok na karagatan mula sa ilalim.“The architect never chooses between two bad options…”Ang boses ni Zane ay tila isang malamig na hula na natira sa ha
(Aria’s POV)“Ibaba mo ang baril, Zane,” ulit ng boses ni Mark. Sa pagkakataong ito, wala nang halong emosyon ang tono niya. Mas nakakatakot ang boses na parang makina kaysa sa boses na galit. “Isang kalabit mo lang sa trigger na iyan, mararamdaman ni Ava ang bawat pulgada ng sakit sa itaas. Isang
(Aria’s POV)Ang ingay ng pagsabog sa itaas ay tila naging malabong bulong na lang habang hinihigit ako ni Zane pababa sa isang madilim at makipot na tunnel sa ilalim ng control panel. Amoy kalawang, amoy dagat, at amoy ng papalapit na kamatayan. Pero sa gitna ng lahat ng ito, ang tanging nararamda
(Aria’s POV)Ang hangin sa loob ng laboratoryo ay lasang bakal at kuryente. Nakatayo si Ava sa gitna ng silid, ang baril ay nakadiin sa kanyang sintido. Pero hindi ang takot ang nakikita ko sa kanya. Ang mga mata niya... Diyos ko, ang dating kulay-kape niyang mga mata ay naging kasing-lamig ng asul







