ANMELDENAT THIS TIME, a bolt of lightning pierced the night sky. They can see each other's faces clearly, and every expression is real and there is no escape. Maverick saw the struggle in her eyes. And Savanna also saw the desire in his eyes, just like the heavy rain, like the dark night. Tila ba wala itong hangganan o katapusan. Makaraan ang ilang sandali, humakbang na palapit si Maverick sa kanya. Hindi si Savanna nito kinausap pero hinaplos lang ng lalaki sa ulo ang anak na nanatili noong nakayakap nang mahigpit kay Savanna. Tumingala naman ang bata sa kanyang ama.“D-Dad…” mahina nitong impit na ingit. Maverick smiled slightly, glanced at Savanna again, then walked to the floor-to-ceiling window and closed the unclosed window tightly. Muli siyang lumingon sa banda nina Savanna. Abot-tainga na ang ngiti sa labi nito.“Masyadong maliit ang kama ni Brina, doon na kayo matulog na dalawa sa guest room.” Savanna hasn't spoken yet, Brina was not happy. Hindi niya nais ang suggestion ng ama.“I
NAPAHILOT NA NG kanyang sentido si Savanna nang maramdaman niya pa ang mahigpit na pagyakap sa kanya ng bata na parang mga galamay ng pusit. At dahil sobrang lapit nito sa kanya, hindi maikakaila na ramdam ni Savanna ang pangangatal ng katawan ng bata dala ng labis na takot sa malakas na tunog ng kulog matapos ng matalim na mga kidlat na gumuguhit sa pisngi ng langit. Humugot si Savanna nang malalim na hininga upang kalamayin ang sarili. Hindi siya pwedeng magalit ngayon sa bata. Masuyong hinagod na niya ang likod ni Brina. Puno iyon ng pang-unawa at pagmamalasakit.“I’m so scared…” siksik ni Brina sa katawan ni Savanna habang patuloy na nanginginig. Walang nagawa si Savanna kundi ang yakapin ang bata. Tumingala na si Brina ng dahil doon. “Thunders also happen when Dad is on a business trip.” kwento nito na para bang kapag sinabi iyon ng bata ay makukumbinsi si Savanna na huwag umalis, “Kaya dito ka lang Mommy, samahan mo ako. Gusto ko ng Mommy sa tabi sa mga panahong ganito. Di ba
TUMAYO NA SI Savanna, hindi na binigyan pa ng pagkakataong muling makapagsalita si Maverick. She turned towards the stairs and walked upstairs without paying any attention to Maverick. Hindi na nagawa pa siyang pansinin ng lalaking napatitig na lang sa kanyang likuran. Huli na kung magbibigay siya ng reaction at hindi rin naman ni Savanna makikita pa. Baka nga hindi na siya marinig pa kahit na lakasan niya pa ang pagkakasabi nito. Pinag-ukulan na lang ni Maverick ng pansin ang kinakain niya. Tahimik niya itong tinuloy. After a while he wiped his lower lip and called one of the maid. Agad naman silang lumapit.“I will give you a month's leave, and also give all the servants and gardeners in the villa a holiday. Kung gusto niyong umuwi, pwede.”The maids were startled. Sa tagal nilang nanilbihan sa pamilya, noon lang sila binigyan ng holiday ng amo nilang si Maverick.“Sir, ano po ang ibig niyong sabihin? Hindi po ba at sa kalagayan niyo ay mas lalong kailangan niyo ng kasama? Masyado
MAHINANG NATAWA LANG si Maverick na tinanggap na ang binibigay sa kanya ng maid. Maverick suddenly felt that his taste buds were wide open and he had a lot of appetite, but before starting, he still called Savanna’s mother to express his gratitude. When he called, the maid refused to leave, her mouth slightly open and her ears raised to listen. Maverick looked at her with an expression that was hard to describe. Nang komonekta ang tawag niya sa number ng ina ni Savanna, at sagutin iyon ng Ginang ay malamig pa rin ang dating ng tinig nito sa kanya. Inaasahan na iyon ni Maverick.“May problema ba, Mr. Alvarez?”Maverick's attitude was even more humble than before. His tone was gentle and respectful. Syempre, ina ito ni Savanna.“I just came back and tasted the chicken soup made by you, Tita. Napaka-thoughtful mo talaga. Maraming salamat.” Savanna’s mother sneered. Umikot na ang mga mata niya sa ere. Natatandaan niya pa ang bilin sa katulong na tumanggap noon na huwag babanggitin kay Ma
IT WAS ALMOST evening when Maverick came back from the detention center. Bukod sa may iba pa siyang inasikaso ay may mga taong kailangan pa niyang personal na kausapin kung kaya naman siya natagalan nang bahagya sa labas noon. When he got out of the car, standing in the yard, he could see a streak of red clouds floating slowly in the sky. Probably because of his mood, Maverick actually felt that the crimson cloud looked like Savanna. Sinalubong siya ng kanilang katulong. May bitbit na ecobag ang katulong na naglalaman ng thermos na may laman ng tinolang manok. Hindi pa naglalaon bago dumating si Maverick ay dumaan doon ang ina ni Savanna upang ibigay lang iyon na para kay Maverick. “Good evening po, Mr. Alvarez.” Tumango lang si Maverick sa kanya kung kaya naman dumiretso na ang katulong sa kusina upang dalhin doon ang kanyang bitbit. Nang buksan ng katulong ang takip noon ay walang pakundangan ng umalingasaw ang amoy ng tinolang manok sa buong paligid. Umabot iyon sa butas ng ilong
THE CORNERS OF Maverick's mouth raised slightly, noncommittal. The whites of Dustin's eyes turned yellow. He took another puff of cigarette irritably. Halatang hindi na gusto ang mga nangyayari sa kanyang paligid noon.“Alam kong huli na ang lahat para pagsisihan ito ngayon, pero gusto ko lang sabihin na hindi ko gusto ang mga nangyari. Mr. Alvarez won't you let me go after I do this? Besides, you gave my parents money. If they leave, don't they make it clear that they want me to go to jail for 10 years? Maaatim nilang mabilanggo ako ng ganun katagal? Sampung taon ng buhay ko!”As he spoke, Dustin stared at the cigarette between his fingers. “10 million to buy me for ten years? Alam kong mayaman ka at hindi ko sukat akalain na hahayaan ng mga magulang kong bayaran sila. Mr. Alvarez, when I heard the news, you know what I was thinking? What, I'm thinking is it's great to have money. Kung may pera lang ako, hindi mawawala si Savanna sa akin, at hindi rin siya magiging mabait sa'yo. If
NAGING KULAY DUGO pa ang mukha ni Ceska sa hiya nang sabihin iyon ni Brian. Binuksan na nito ang pintuan ng sasakyan matapos na muli siyang yakapin ng ilang segundo at tuluyan na doong lumulan. Binuhay na ang makina ng sasakyan. Bago tuluyang umalis ay muli pa itong kumaway at saka nag-flying kiss
MALAKAS NA INUBO si Giovanni sa kakatawa sa kalokohang iyon ng asawa.“Seryoso ka diyan, Briel? Hindi na natin ‘yun kaya. Baka mamaya mabalian pa tayo ng buto.”Humalakhak na rin si Gabriella. Nagbibiro lang naman siya. Baka mamaya pareho silang madala sa hospital at nakakahiya sa kanilang mga anak
ILANG ORAS NA ang nakalipas matapos na maligo ni Ceska. Ni hindi pa natanggal ang towel sa kanyang buhok sa sobrang okupado ng kanyang isipan. Ganun siya kalutang. Kuminang ang kanyang mga mata sa galak na halatang umiyak nang makita niya ang bulto ni Brian sa pinto ng silid. Buong akala niya ay hi
HINDI NAWALA ANG paningin ni Ceska kay Brian nang makapsok na ito sa loob ng kanilang villa. Panay ang sulyap nito sa kanya gamit ang mga mata nitong animo ay tinutunaw siya kung kaya naman nag-decide siya na magtungo na lang ng kanyang silid at magkulong hanggang matapos ang okasyon. Ayaw niyang s







