KABANATA 5

Selah Montenegro POV

Hindi na ako nagdalawang-salita pa. Mabilis kong isinuot ang oversized jacket na inabot ng lalaking nakadamit-janitor. Siya si Caleb, ang misteryosong kababata ko na matagal nang nagtatrabaho sa IT security ng gusali.

"Mabilis ka, Selah. Papunta na ang mga pulis sa main lobby," bulong ni Caleb habang inaakay ako pabalik sa service elevator na walang surveillance camera. "Nakuha ko ang CCTV footage kanina. Hindi ikaw ang nag-leak ng files. Si Katrina at ang Vice President ang gumamit ng credentials mo noong lumabas ka para mag-kape."

Napakapit ako sa dibdib ko. Naninikip ang pakiramdam ko habang bumababa ang elevator. Naging biktima lang ako ng maruming laro sa kumpanya. Pero ang mas masakit sa lahat, hindi man lang nag-atubili si Damian na itapon ako sa mga lobo. Para sa kanya, isa lang akong panggagaya sa paborito niyang babae na madaling palitan at itapon kapag naging abala na sa negosyo niya.

Nang makalabas kami sa basement parking, naghihintay na roon ang isang van.

"Nasa loob na ang kapatid mong si Sam," sabi ni Caleb habang binubuksan ang p***o ng kotse. "Inayos ko na ang transfer niya sa isang pampribadong ospital sa probinsya kung saan hindi kayo matutunton ng mga Elizalde."

"Salamat, Caleb," nanginginig kong sabi habang sumasakay sa sasakyan.

Bago kami tuluyang umalis, dumaan muna si Caleb sa penthouse gamit ang master key para kunin ang maleta at mga importanteng gamit ko na naiwan doon. Isinabay ko na rin ang pag-iwan ng isang bagay na magtatapos sa lahat ng ito.

Tiningnan ko ang maliit na plastic stick na hawak ko. Dalawang pulang guhit. Positive.

Buntis ako. Dala ko sa loob ng tiyan ko ang binhi ng lalaking itinuring akong walang kwenta. Pero hinding-hindi ko hahayaang lumaki ang anak ko sa piling ng isang taong walang puso.

Mabilis na pinatakbo ni Caleb ang van malayo sa Elizalde Tower. Habang tinitingnan ko ang nagtataasang gusali na unti-unting lumalayo sa paningin ko, pinunasan ko ang mga huling patak ng luha sa aking pisngi. Tapos na ang usapan. Wala na si Selah na pwedeng apak-apakan.

3rd Person POV

Pagkalipas ng dalawang oras, bumukas nang marahas ang p***o ng penthouse.

Mabilis na pumasok si Damian, kasama ang Head of Legal at ang Chief of Police ng lungsod. Nakataas ang mga braso ng mga pulis, handang arestuhin ang babaeng inakala nilang nagtatago sa loob.

"Selah, lumabas ka diyan! Sumama ka nang maayos sa amin!" sigaw ng Chief of Police.

Pero tahimik ang buong penthouse. Walang tao. Walang ilaw. Amoy na amoy lang ang malamig na hangin mula sa nakabukas na bintana sa balkonahe.

Napaatras si Damian. Kumunot ang kanyang noo habang nakatitig sa bakanteng sala. "Selah?" tawag niya, sa pagkakataong ito ay may bahagyang panginginig na sa kanyang boses.

Dahan-dahan siyang naglakad papunta sa gitna ng silid. Sa ibabaw ng malaking glass coffee table, may dalawang bagay na nakapatong na agad na kumataw sa kanyang pansin.

Isang makapal na polder at isang maliit na white plastic strip.

Nilapitan iyon ni Damian. Nanginginig ang mga daliri ng bilyonaryo habang kinukuha ang mga papel. Unang pahina pa lang, malalaking letra na agad ang bumungad sa kanya: PETITION FOR DISSOLUTION OF MARRIAGE / DIVORCE PAPERS. Sa ibaba nito, nakalagda na ang malinis na pirma ni Selah.

Ibinaba niya ang papel at dahan-dahang kinuha ang maliit na strip.

Dalawang pulang guhit.

Naibagsak ni Damian ang kanyang hawak na whiskey glass sa sahig. Nadurog ang bubog sa ilalim ng kanyang mamahaling sapatos. Nanlamig ang buo niyang katawan habang nakatitig sa pregnancy test kit.

"P-positive... Buntis siya?" napapaos at pabulong niyang sabi sa sarili.

Bahagyang bumukas ang p***o ng penthouse at nagmamadaling pumasok ang Head ng IT Security, hawak ang isang flash drive.

"Mr. Elizalde! Nakuha na po namin ang buong decrypted logs mula sa server!" hingal na sabi ng IT Head. "Hindi po si Miss Selah ang nag-leak ng Project Vanguard! Na-hack po ang computer niya gamit ang remote IP mula sa opisina ni Vice President at Miss Katrina! Ginawa lang po nilang fall-guy si Miss Selah para pabagsakin kayo!"

Napatigil ang ikot ng mundo ni Damian.

Parang may sumabog na napakalaking kidlat sa loob ng dibdib niya. Ang mga alaala ng malamig niyang pagtrato kay Selah, ang pagpapahuli niya rito sa harap ng Board, at ang kawalan niya ng tiwala sa babae ay nagbalik sa kanyang isip tulad ng isang matinding stampede.

Pinalayas niya ang babaeng walang ibang ginawa kundi sundin siya. Ipinahiya niya ang asawa niya. At sa gitna ng lahat ng iyon... dala pala nito ang sarili niyang anak.

"Nasaan siya?" galit na sigaw ni Damian, na halos magiba ang mga pader sa lakas ng kanyang boses. Mabilis niyang kinubabawan ang yakap ng galit at matinding pagsisisi. "NASAN ANG ASAWA KO?!"

"Sir, wala na po ang mga gamit niya sa kwarto. Naka-deactivate na rin po ang phone niya—"

Marahas na itinumba ni Damian ang malaking glass table sa sala. Bumasag ang ingay nito sa buong penthouse habang nagwawala ang CEO. Pula na ang kanyang mga mata sa galit at sa mga luhang pilit niyang pinipigilan.

Humarap siya sa Head ng Security at sa lahat ng tauhan niya na nakatayo sa p***o, nanginginig sa takot.

"Ipadala niyo ang lahat ng tauhan natin! I-lockdown niyo ang lahat ng airport, seaport, at bus terminal sa buong bansa!" sigaw ni Damian habang nanginginig ang buo niyang katawan sa matinding takot na tuluyan nang nawala ang babae sa kanya. "Bawat sulok ng Pilipinas, halughugin niyo! Hanapin niyo ang asawa ko at ang anak ko!"