Chapter 1: A Night That Changed Everything

Balot ng dilim ang buong kwarto, walang kahit isang anino ng liwanag ang nakakapasok.

Sa ibabaw ng malawak na hotel bed, ang lalaki ay parang isang mabangis na hayop na matagal na nagutom. He was devouring her like a feast, walang pakialam kung iyon ang unang gabi ng babaeng nasa ilalim niya.

Sa huli, hindi na kinaya ni Pamelle. She fainted.

Nang magising siya, ang matinis na ringtone ng phone niya ang sumalubong sa kanya. Half-awake, inabot niya ito at pinatay ang tawag. Pero nang makita niya ang oras sa screen, halos lumuwal ang mga mata niya.

It was already 10:00 AM.

Kasal niya ngayon. Isang kasal na idaraos sa isang magarbong hotel ang naghihintay sa kaniya ngayon.

Ang fiancé niyang si Hanz Andrie Villanueva, matagal nang nakikipag-landian sa tinuturing niyang best friend. Pinatungan na siya ng sandamakmak na green hats. Kagabi pa lang, sinadya siyang tawagan ng dalawa habang gumagawa ng milagro para lang marinig niya ang kalaswaan ng mga ito.

Dahil sa sobrang galit, dumiretso si Pamelle sa isang elite clubhouse. Doon, nakakita siya ng isang guwapong lalaki... and she spent the night in reckless abandon.

Sinubukan niyang bumangon, pero agad siyang napasinghap sa sakit. Merceless. Para siyang pinag-pira-piraso ng lalaking ito kagabi.

Kailangan niyang magmadali. Kung hindi siya sisipot sa kasal, siguradong babalatan siya nang buhay ng ama niya. Pero bago pa siya makahakbang palabas, isang kamay ang humablot sa pulso niya.

Gising na ang lalaki.

“You leaving without informing me,” His voice was low and husky, sapat na para manginig ang tuhod ng kahit sinong babae.

Matalas ang mga mata nito—parang sa lawin. His features were so perfect, parang gawa ng Diyos mismo. At kung tititigan nang mabuti, may hawig ito sa fiancé niyang si Andrie.

Nag-curling ang labi ni Pamelle sa isang mapang-asar na ngiti. Nagkunwari siyang hindi ito kilala. Dinukot niya ang wallet niya, kinuha lahat ng cash, at inilapag sa bedside table.

“The service last night was good, handsome young man,” tamad niyang sabi. “Sayang, nagmamadali ako sa kasal ko. Don’t worry, I’ll book you again next time.” at mabillis na umalis.

Tratuhin ba namang bayarang lalaki? Ton only gave a cold smile. Hindi siya nagalit. In fact, he looked amused.

Matapos ang isang tawag sa secretary niyang si Abegail, nakapagbihis na si Ton ng isang sharp suit. Noble, distant, at sobrang lamig ng mga mata. Bago lumabas, kinuha niya ang tumpok ng pera at isinilid sa bulsa niya.

“Boss,” maingat na sabi ni Abegail, “magsisimula na ang kasal ng pamangkin niyo sa mga Pablo. Heading there now?”

“Mm.” tipid niyang tugon dito.

Kagabi lang dumating si Ton sa Lucena. Balak lang niyang makipag-bonding sa mga lumang kaibigan, pero nauwi siya sa pagyakap ng isang lasing na babae.

Known for his extreme self-control, hindi niya maintindihan kung bakit parang naging addicted siya sa babaeng ito kagabi. May kakaibang amoy ito na nakaka-relax. Sa tindi ng insomnia niya, iyon ang unang pagkakataon na nakatulog siya nang mahimbing.

--

Alas-onse na nang makarating si Pamelle sa hotel. Pagpasok na pagpasok niya sa dressing room, isang malakas na sampal agad ang sumalubong sa kanya—pero mabilis niya itong nasalo sa ere.

“I’m about to get married,” malamig na sabi ni Pamelle sa ama niyang si Ronald Pablo. “Gusto mo bang mamaga ang mukha ko at hindi malagyan ng makeup?” 

“Wala kang kwenta! Kanina pa kita tinatawagan!” sigaw ni Ronald sa anak. Kung anak pa nga ba ang kaniyang turing dahil basta nalang niya ito ipapakasal sa taong hindi nito mahal.

Ang mga Villanueva ang pinakamakapangyarihang pamilya sa lungsod. At balitang darating ang pinaka-influential na anak ng mga Villanueva mula sa Manila—si Ton.

“Nandiyan na ba si Andrie?” tanong ni Pamelle.

Natahimik ang ama niya. Ang totoo, wala pa rin ang fiancé niya. Mukhang nag-escape din ito sa marriage. Natawa nang mapait si Pamelle. 

“So, papakasalan ko sarili ko?” hasik niya.

“Mag-ayos ka na lang!” bulyaw ng ama niya.

Kinuha ni Pamelle ang makeup kit. Simula bata, itinuro ng nanay niya na ang sobrang ganda ay nagdadala ng kapahamakan. Kaya naman, sanay siyang itago ang tunay niyang mukha sa likod ng plain at ugly na makeup.

Biglang may nagkagulo sa labas.

“Hurry—nandiyan na si Ton!” 

Nang marinig ang pangalan, agad siyang hinila ng ama niya palabas. 

“Nandito na ang Tiyuhin ng mapapangasawa mo. Behave yourself!” bulong ni Ronald kay Pamelle.

Sino nga ba ang hindi kilala si Ton? Dati itong illegitimate son na itinakwil, pero ngayon, isa na itong alamat na hindi man lang matingala ng mga Villanueva ng Lucena.

Habang naglalakad sa hallway, tumigil ang mundo ni Pamelle.

Doon, sa gitna ng crowd, nakita niya ang isang pamilyar na bulto. Matangkad, naka-suit, at may awra na nakakalunod.

Nanigas si Pamelle.

Ang handsome young man na binayaran niya ng limang libo kagabi... ay ang Tiyuhin ng mapapangasawa niya?!