Chapter 3: At the Wedding

Ramdam na ni Pamelle ang matinding inis ni Ton—pero pumasok ito sa kwarto niya nang kusa. Hindi niya kasalanan 'yun. Sino ba dapat ang sisihin?

Dahil alam niyang wala namang balak gumawa ng gulo ang lalaki, sinadya siyang asarin ni Pamelle. “O ano, balak mo bang magtago?”

Halos mag-crack ang seryosong mukha ni Ton sa narinig. “Hide? Gusto mong magtago ako sa likod niyan?” Ano siya—isang kabit? Adulterer? Dalawang beses pa lang silang nag-uusap! Bakit sa ngalan ng lahat ng santo ay kailangan niyang magtago? 

“Edi lumabas ka kung gusto mo,” cool na sagot ni Pamelle. “Wala namang mawawala sa akin. Baka gamit ang influence mo, ma-call off pa ang wedding na 'to.”

“Leirl... sino’ng kausap mo?” Isang boses mula sa labas ang narinig, hudyat na may magbubukas na ng pinto.

Kahit labag sa loob, mabilis na sumingit si Ton sa likod ng makapal na kurtina. Hidden from view.

Bahagyang binuksan ni Pamelle ang pinto—pero wala siyang balak na papasukin ang sinuman. Nakatayo doon si Yannah Kaye Santos, ang best friend kuno ni Pamelle, pero lover pala ni Andrie.

Maganda si Yannah sa paraang mukhang fragile at delicate—yung tipong mapapalingon ang mga lalaki para protektahan siya. Pero ngayon, mapula ang mga mata niya at suot ang isang manipis na dress, sinasadyang ipakita ang mga marks na iniwan ni Andrie sa katawan niya. 

Hindi napigilan at napangisi nalang si Pamelle sa kaniyang nakikita.

“Leirl... ang ganda mo ngayon,” sabi ni Yannah, pero bakas ang inggit sa mga mata habang nakatingin sa wedding dress ni Pamelle.

Mocking na tiningnan siya ni Pamelle. “And what do you want?”

“Leirl... alam mong mahirap lang ang pamilya ko. Iniwan ako ng nanay ko, sugarol ang tatay ko. Si Hanz lang ang meron ako. Please... huwag mo siyang pakasalan. Pwede bang ibalik mo na siya sa akin? Mahal na mahal ko siya,” pagmamakaawa ni Yannah, nanginginig pa ang boses.

Tinaasan siya ng kilay ni Pamelle. “Ngayon lang ako nakakita ng mistress na ganito kakapal ang mukha.”

“Pamelle, nasa sa’yo na ang lahat simula bata pa tayo!” iyak ni Yannah. “Bakit kailangan mo kaming ipaglayo ni Hanz?” At bigla itong lumuhod sa harap ni Pamelle, na parang desperada.

The next second, hinablot ni Pamelle ang pulso nito para patayuin siya.

“Yanyan, anong ginagawa mo?!” sigaw ni Andrie na biglang sumulpot. “Pamelle, anong ginagawa mo sa kanya?! Alam mong hindi maayos ang kaniyang kalusugan tapos pinapaluhod mo siya? Bakit napakasama mo?”

Agad na kumapit si Yannah sa braso ni Andrie. “Hanz... huwag mo siyang sisihin. Kasalanan ko 'to. Mahal lang talaga kita kaya hindi ko kayang makitang magpakasal ka sa iba.”

Halos kilabutan si Pamelle sa tindi ng pagiging-Green Tea ng babaeng ito. Bago pa niya maisara ang pinto, humirit pa si Andrie ng lason, na para bang papatay sa kaniya.

“Pamelle, kahit pakasalan kita, hinding-hindi kita magugustuhan. At hinding-hindi ako tutulog kasama ang isang pangit na halimaw na katulad mo—mamatay ka na!” Dinuraan niya ang mga salitang 'yun na parang nasusuka sa mukha ni Pamelle.

Pamelle smirked. “Sayang naman ang acting niyo, wala namang audience. At tandaan niyo—ang pamilya Villanueva ang humaharang sa inyo, hindi ako.”

“Disgusting,” bulong niya sabay bagsak ng pinto ng dressing room.

Mula sa likod ng kurtina, lumabas si Ton. Narinig niya ang lahat.

Pero si Pamelle, parang walang nangyari. Sumandal siya sa pinto at tumingin kay Ton. “See? Ganyan ang pamangkin mo. Kaya kahit makipag-tulog ako sa isandaang lalaki, wala akong mararamdamang guilt.”

Hindi sumagot si Ton. His expression was unreadable. Pero sa lalim ng tingin niya, parang may kung anong nagbabago sa loob niya.

Delayed na ng isang oras ang kasal, at oras na para magsimula.

Malabo pero naririnig ni Pamelle na abala pa rin si Sev sa paghahanap ng isang tao—at ang taong hinahanap nito ay nakatayo lang pala sa likuran niya.

Tumingin siya sa likod at tipid na nagsalita, “Lalabas na ako. Gawa ka na lang ng paraan para makasunod.”

Hindi na niya hinintay ang sagot ni Ton. Iniwan niya itong mag-isa sa silid. Ang mga mata ni Ton ay nanatili sa saradong pinto, may bahid ng dilim na dumaan sa kanyang paningin.

Hinding-hindi niya malilimutan kung paano siya itinaboy palabas ng Lucena, at ang trahedyang sinapit ng kanyang ina. Isang illegitimate son, kinamumuhian ng lahat. Hindi siya kailanman naging welcome sa pamilya Villanueva—itinuturing lang siyang banta sa yaman ng pamilya.

At ang kanyang ina... biktima ng kawalang-hiyaan ng kanyang tinatawag na ama. Nang iwan niya ang lungsod na ito, sa pamilya Pablo isinisisi ang pagkamatay ng kanyang ina. Kaya naman, natutunan na ni Ton na huwag umasa ng awa mula sa kahit sino.

Siguro, naisip niya, dahil pareho silang biktima ng sitwasyon ni Pamelle, itinadhana silang mag-krus ang landas.

--

Lumabas si Ton, pilit na itinatago ang galit sa likod ng kanyang untouchable na aura. Walang naglakas-loob na magtanong kung saan siya galing. Dire-diretso siyang naglakad sa main hall kung saan nagsisimula na ang seremonya.

Sa stage, magkaharap ang bride at groom—pero bakas sa mga mukha nila ang tension sa halip na saya. Ang mukha ni Andrie ay parang pinagsakluban ng langit at lupa, halatang napilitan lang.

Samantala, nanatiling nakayuko si Pamelle. Kalmado, parang may hinihintay na inevitable.

Napasingkit ang mga mata ni Ton. Mukhang payag si Pamelle na pakasalan ang gunggong na si Andrie... pero alam niyang hindi ganoon kasimple ang babaeng ito.

Whatever plan she had, malamig niyang iniisip na nagsimula ito noong pumasok ang babae sa kwarto niya at painitin ang buo niyang gabi.

Habang nagpapaikot ng beads sa kanyang pulso, tumalim ang tingin ni Ton sa babaeng nasa stage. 

Parang naramdaman ni Pamelle ang titig na iyon—tumingala siya sa loob ng isang segundo at sumilay ang isang knowing smile sa mga labi niya.

Pagkatapos, bago pa man magkapalitan ng marriage vows ang dalawa, biglang umilaw ang higanteng screen sa likuran nila.

“Hanz...”

Isang seductive na boses ang umalingawngaw sa buong hall, kasunod ang mga scandalous na litrato at video na nagpahinto sa lahat. Sina Andrie at Yannah, huling-huli sa akto—at sobrang intimate sa isa’t isa. Isang sekrito lang dapat, ngunit naging alam na ng mundo.

Ang babae ay pasimpleng tumitingin sa camera, habang ang lalaki ay parang nawawala sa sarili sa sobrang sarap.

Agad na kumalat ang bulungan sa hall: 

“Ang unico hijo ng pamilya Villanueva... may kabit na agad! Kawawa naman si Miss Pamelle!” 

“Sino 'yang babaeng 'yan? 'Di ba niya alam na ikakasal na si Mr. Hanz?” 

“Tsk... nakakahiya. Nakikita kaya 'to ni Mr. Ton?”

Namula sa galit at hiya si Andrie. “Stop looking! Sino ang may gawa nito?!” sigaw niya.

Si Sev ay parang nanigas sa kinatatayuan, lalo na nang mapatingin siya sa direksyon ni Ton.

Ton, with his usual icy composure, spat out a single, sharp remark, “Not embarrassing enough?”

Nagkandarapa si Sev na patayin ang video. Nag-black ang screen—pero huli na. Ang tension ay nanatili. Ang mukha ng mga Villanueva at Pablo ay punong-puno ng kahihiyan at poot.

Ang wedding ceremony, nauwi sa isang mainit na battlefield.