Mag-log inNang magising si Pamelle kinabukasan, naramdaman niyang mabigat at tila namamanhid ang kaniyang ulo.Naupo siya sa gilid ng kama nang ilang segundo, habang kumikirot ang kaniyang sintido sa matinding sakit. Agad niyang pinagsihan ang labis na pag-inom ng alak kagabi.Nang tuluyan nang magbalik ang kaniyang kamalayan, inilibot niya ang kaniyang tingin sa paligid ng kuwarto.Ah!Familiar man ngunit hindi lubos na kilala ang lugar na ito. Hindi ba't sinundo siya ng drayber ng pamilya kagabi upang iuwi sa bahay?Bakit... bakit narito na naman siya sa mansyon ng kaniyang "Uncle"?Ang eksenang ito ay halos kapareho noong huling beses. Noong nakaraan, nang nabastos siya sa isang restawran, nagising siya sa mansyon ni Ton sa Aurelia Estate. Kagabi naman, napaaway siya sa dalawang bastos na lalaki sa lounge, at ngayon ay nagising na naman siya sa ilalim ng bubong ni Ton.Nalagpasan ba niya ang oras? Lumaktaw ba siya sa panahon?Hindi na talaga niya maalala kung paano siya nakarating dito. So
Bahagyang humarap sa tagiliran si Ton, isang kilos ng tahimik na pagprotekta upang tuluyang maikubli ang tulog na si Pamelle mula sa paningin ng mga panauhin."Ano 'yun?" Sa malamig at pormal niyang boses, malinaw ang pahiwatig na hindi welcome ang dalawa at dapat nang umalis."Dahil mukhang napaka-busy ni Ton, babalik na lang kami ni Andrie sa ibang araw. We won't bother you anymore."Nagtungo roon si Sev kasama ang anak na si Andrie sa pag-aakalang makakapag-paumanhin sila, habang nagbabakasakaling makipag-usap hinggil sa posibleng investment ni Ton. Ngunit tila napakasama ng kanilang timing—palagi na lamang nilang natatagpuan si Ton na may dalang babae sa kaniyang mansyon.Tuluyang tumalikod at umalis si Sev, habang nakasimangot na sumunod sa kaniya si Andrie.Pagkapasok na pagkapasok nila sa loob ng kotse, hindi na napigilan ni Andrie ang kaniyang pagkainip. "Dad, wasn't this entire trip a waste of time?""Paanong naging aksaya sa oras?" nangingibabaw ang pang-uuyyam sa boses ni
Hi/Hello, my dear all kyuties readers.Ngayong May po ay mag-se-set na po ako ng schedule sa pag upload o pag update po ng chapters, sa kadahilanan po na magiging busy na po ulit ako dahil back to work po ako—Bilang ina na may trabaho rin ay hinihingi ko po ang pag-uunawa ninyo. Maraming Salamat po agad! ^^Dahil ako po ay may 4 books na ongoing, narito po ang magiging schedule:The Scorned Wife's - Saturday Loveless Deal - SundayFinal Diagnosis - Thursday The Wrong Tease - TuesdayEvery upload or update po ay babagsak po ako ng 10-13 Chapters. Maliban na rin po sa availability at pagsasang-ayon ng katawan ko. Pero asahan ninyo po na kahit papaano ay may ia-update po ako sa mismong schedule. God bless po!
“Ganoon ba?” Walang pag-aalinlangang humakbang si Ton pasulong, kahit na ang matalas na dulo ng basag na bote ay direktang nakatutok sa kanya.“Ikaw...” Malinaw na hindi inasahan ni Pamelle na magiging ganito siya kawalang-takot.Hinigpitan ng dalaga ang hawak sa bote. Kung magtatangka itong lumapit na may masamang intensyon, hindi siya magdadalawang-isip na itira ito.Ngunit habang papalapit ang lalaki, isang malamig at pamilyar na bango ng puno ng pino o fir trees ang humaplos sa kanyang pandama, bumabalot sa kanya na parang isang dagsa ng tubig. Ang kanyang isip na lito dahil sa alak ay nag-react nang kakaiba—masyadong sensitibo, halos likas na kilos.Ang amoy na ito… tila kay Ton lamang ito pagmamay-ari.Sa kaisipang iyon, masusing pinagmasdan ni Pamelle ang lalaki sa kanyang harap. Ngayong tiningnan niya nang malapitan, kamukhang-kamukha nga niya ito.Lumabo ang kanyang mga paningin, at ang kanyang depensa ay humina nang kahit isang saglit lang.Sa pagkakataong iyon, iniunat ni To
Sinagot ni Pamelle ang telepono, iniisip pa rin na ang driver ng Taxi ang tinatawagan ni Cyrill.“Um… sir, nandito na po ba kayo?”Biglang tumahimik sa kabilang linya. Nagmamatyag. Nagtataka.Muli niyang tiningnan ang screen ng kanyang phone.Si Pamelle nga ang tumatawag.Sa pakikinig nang mabuti, agad niyang napansin na may kakaiba sa boses nito—malumanay, tila lutang, at hindi makapokus.Naka-inom ang dalaga.“…Nasaan ka?” tanong niya.“Maghihintay po ako sa bar malapit sa east gate ng De Alvarado University,” dahan-dahang sagot ni Pamelle.Bahagyang kumunot ang noo ni Ton.Bakit siya nasa De Alvarado University—at bakit siya tumatawag sa kanya?Sa kabilang panig, ang telepono ay dumulas mula sa tenga patungo sa pisngi ni Pamelle. Napapikit siya, inaakalang naibaba na ng Taxi driver ang linya.Hindi niya namalayan na ang contact na tinawagan nila ay hindi ang “Taxi,” kundi ang taong pinakamanganib na makausap sa kanyang sitwasyon—isang “lifeline.”Sa dami ng mga contacts niya si Cy
“Ninong, bata pa po ang anak ko. Hinding-hindi po mangyayari ang iniisip niyo!”Handa niyang isakripisyo ang kanyang asawa—pero paano niya nagagawang itulak ang sarili niyang dugo’t laman sa mga kamay ng demonyong ito?Si Leonardo naman ay nanatiling kalmado. Walang pagmamadali niyang itinaas ang kanyang tasa ng tsaa; ang lumaylay na balat sa kanyang mukha ay tila nanginginig nang bahagya nang ilapag niya ito.“Wala naman akong sinasabi,” mahinahon niyang pahayag. “Bakit ka ba masyadong kinakabahan?”Bumuntong-hininga siya na tila ba ay sadyang nalulungkot. “Nanghihinayang lang ako para kay Lanie. Hindi madaling magpalaki ng dalawang anak nang mag-isa. Iniisip ko pa naman sanang bigyan siya ng ilang daang milyon para panggastos. Pero ngayon, tila... mukhang hindi niya naman kailangan ang kabutihan ko.”Naintindihan ni Ronald ang eksaktong kahulugan niyon.Humigpit ang pagkuyom ng kanyang mga kamao hanggang sa mamuti ang kanyang mga luku-lukuhan. Kung hindi lang napakayaman ng lalaking
Kumpara kay Ton, mukhang maliit at marupok si Pamelle. Kung may makakakita sa kanila ngayon, aakalain ng lahat na nasa gitna sila ng isang mapusok na yakapan.Kahit anong paliwanag ang gawin niya, hindi maniniwala ang lalaking nasa harap niya. Walang maniniwala sa kanya—kahit ang sarili niyang ama.
Natigilan si Lynne sandali, pero dahil huli na siya, tinapon na niya ang pagpapanggap.“Sinong tinatawag mong magnanakaw?!” bulyaw niya.Tiningnan siya ni Pamelle nang matalim. “Hindi ba’t 'yun naman talaga ang ginagawa mo? O sasabihin mong wala kang balak itakas 'yan?”Gusto nga sanang itago ni Ly
Sa isang tahimik na sementeryo sa dulo ng lungsod, nakatayo si Ton sa harap ng isang puntod, hawak ang isang kumpol ng white roses.Kupas na ang litrato sa tombstone na pinalagay niya upang hindi makalimutan ang itsura ng ina. Ang babae sa larawan ay nakangiti nang may hinhin, habangbuhay na nakakul
Nanginginig ang boses ni Pamelle, ang mga mata niya ay nagtutubig na parang maiiyak na anyo.“Hanz… bakit mo ginawa sa akin 'to?”Parang sumabog na bulkan si Andrie sa galit at dumi ng tingin sa kanya.“Sino ba ang may gustong magpakasal sa isang pangit na babaeng tulad mo?!” sigaw niya. “Ang mahal







