LOGINHi/Hello, my dear all kyuties readers.
Ngayong May po ay mag-se-set na po ako ng schedule sa pag upload o pag update po ng chapters, sa kadahilanan po na magiging busy na po ulit ako dahil back to work po ako—Bilang ina na may trabaho rin ay hinihingi ko po ang pag-uunawa ninyo. Maraming Salamat po agad! ^^
Dahil ako po ay may 4 books na ongoing, narito po ang magiging schedule:
The Scorned Wife's - Saturday
Loveless Deal - Sunday
Final Diagnosis - Thursday
The Wrong Tease - Tuesday
Every upload or update po ay babagsak po ako ng 10-13 Chapters. Maliban na rin po sa availability at pagsasang-ayon ng katawan ko. Pero asahan ninyo po na kahit papaano ay may ia-update po ako sa mismong schedule. God bless po!
Hi/Hello, my dear all kyuties readers.Ngayong May po ay mag-se-set na po ako ng schedule sa pag upload o pag update po ng chapters, sa kadahilanan po na magiging busy na po ulit ako dahil back to work po ako—Bilang ina na may trabaho rin ay hinihingi ko po ang pag-uunawa ninyo. Maraming Salamat po agad! ^^Dahil ako po ay may 4 books na ongoing, narito po ang magiging schedule:The Scorned Wife's - Saturday Loveless Deal - SundayFinal Diagnosis - Thursday The Wrong Tease - TuesdayEvery upload or update po ay babagsak po ako ng 10-13 Chapters. Maliban na rin po sa availability at pagsasang-ayon ng katawan ko. Pero asahan ninyo po na kahit papaano ay may ia-update po ako sa mismong schedule. God bless po!
“Ganoon ba?” Walang pag-aalinlangang humakbang si Ton pasulong, kahit na ang matalas na dulo ng basag na bote ay direktang nakatutok sa kanya.“Ikaw...” Malinaw na hindi inasahan ni Pamelle na magiging ganito siya kawalang-takot.Hinigpitan ng dalaga ang hawak sa bote. Kung magtatangka itong lumapit na may masamang intensyon, hindi siya magdadalawang-isip na itira ito.Ngunit habang papalapit ang lalaki, isang malamig at pamilyar na bango ng puno ng pino o fir trees ang humaplos sa kanyang pandama, bumabalot sa kanya na parang isang dagsa ng tubig. Ang kanyang isip na lito dahil sa alak ay nag-react nang kakaiba—masyadong sensitibo, halos likas na kilos.Ang amoy na ito… tila kay Ton lamang ito pagmamay-ari.Sa kaisipang iyon, masusing pinagmasdan ni Pamelle ang lalaki sa kanyang harap. Ngayong tiningnan niya nang malapitan, kamukhang-kamukha nga niya ito.Lumabo ang kanyang mga paningin, at ang kanyang depensa ay humina nang kahit isang saglit lang.Sa pagkakataong iyon, iniunat ni To
Sinagot ni Pamelle ang telepono, iniisip pa rin na ang driver ng Taxi ang tinatawagan ni Cyrill.“Um… sir, nandito na po ba kayo?”Biglang tumahimik sa kabilang linya. Nagmamatyag. Nagtataka.Muli niyang tiningnan ang screen ng kanyang phone.Si Pamelle nga ang tumatawag.Sa pakikinig nang mabuti, agad niyang napansin na may kakaiba sa boses nito—malumanay, tila lutang, at hindi makapokus.Naka-inom ang dalaga.“…Nasaan ka?” tanong niya.“Maghihintay po ako sa bar malapit sa east gate ng De Alvarado University,” dahan-dahang sagot ni Pamelle.Bahagyang kumunot ang noo ni Ton.Bakit siya nasa De Alvarado University—at bakit siya tumatawag sa kanya?Sa kabilang panig, ang telepono ay dumulas mula sa tenga patungo sa pisngi ni Pamelle. Napapikit siya, inaakalang naibaba na ng Taxi driver ang linya.Hindi niya namalayan na ang contact na tinawagan nila ay hindi ang “Taxi,” kundi ang taong pinakamanganib na makausap sa kanyang sitwasyon—isang “lifeline.”Sa dami ng mga contacts niya si Cy
“Ninong, bata pa po ang anak ko. Hinding-hindi po mangyayari ang iniisip niyo!”Handa niyang isakripisyo ang kanyang asawa—pero paano niya nagagawang itulak ang sarili niyang dugo’t laman sa mga kamay ng demonyong ito?Si Leonardo naman ay nanatiling kalmado. Walang pagmamadali niyang itinaas ang kanyang tasa ng tsaa; ang lumaylay na balat sa kanyang mukha ay tila nanginginig nang bahagya nang ilapag niya ito.“Wala naman akong sinasabi,” mahinahon niyang pahayag. “Bakit ka ba masyadong kinakabahan?”Bumuntong-hininga siya na tila ba ay sadyang nalulungkot. “Nanghihinayang lang ako para kay Lanie. Hindi madaling magpalaki ng dalawang anak nang mag-isa. Iniisip ko pa naman sanang bigyan siya ng ilang daang milyon para panggastos. Pero ngayon, tila... mukhang hindi niya naman kailangan ang kabutihan ko.”Naintindihan ni Ronald ang eksaktong kahulugan niyon.Humigpit ang pagkuyom ng kanyang mga kamao hanggang sa mamuti ang kanyang mga luku-lukuhan. Kung hindi lang napakayaman ng lalaking
Hinintay muna ni Shannel na makalayo si Pamelle bago siya lumabas mula sa mga anino.Padabog niyang itiniyak ang kanyang paa sa semento dahil sa tindi ng inis. Bagaman maayos naman ang benta niya ngayong araw, malayo pa rin ito sa kanyang inaasahan.Nagbuhos siya ng napakalaking halaga para sa disenyo, promosyon, at mga celebrity endorsements sa simula pa lang. Kung tutuusin, hindi pa niya nababawi kahit ang puhunan niya.Samantala, si Pamelle ay mag-isang hinarap ang lahat at halos walang ginastos sa pagpapakilala—pero kumita ito nang limpak-limpak sa loob lang ng isang araw.Dahil sa hindi inaasahang tulong mula sa Best Actor, hinding-hindi na mawawalan ng mga mamimili ang brand na Irish.Maging ang mga distributors na dati nang tumanggi kay Pamelle ay nagpaparamdam na ngayon, halos magmakaawa na bigyan sila ng stock para may maibenta sila.Nagngangalit sa galit, umuwi si Shannel—ngunit dinatnan niya ang kanyang ama sa sala na tila napakaganda ng mood.“Dad, nasaan si Mom?” tanong n
Hindi naging madali ang pagpapauwi sa dagsa ng tao.Kahit nakaalis na ang movie star, nanatili pa rin ang kanyang impluwensya sa paligid. Inabot ng ilang oras bago unti-unting kumonti ang mga fans at bumalik sa normal ang takbo ng mall.Doon pa lamang nagkaroon ng pagkakataong makaalis sina Sigpaul at ang iba pa.Bago tuluyang lumisan, lumapit si Samantha kay Pamelle.“Pamelle, hindi man tayo magkakilala noon, tapat ang kagustuhan kong maging kaibigan mo.”“Salamat sa alok mo, Miss Samantha,” pormal na sagot ni Pamelle. Ngunit sa kaibuturan ng kanyang puso, hindi siya naniniwala na ganoon lang kasimple ang pakay nito.“Alam mo naman ang posisyon ng pamilya Laurel rito sa Lucena. Kung tutulungan kita sa pag-promote ng store mo, hinding-hindi ka na mamomroblema sa benta.”Isa itong nakatutuksong alok—pero alam ni Pamelle na sa mundong ito, walang nakukuha nang libre.“Salamat, Miss Samantha,” kalmado niyang sabi, “pero mas gusto ko pa ring palaguin ang negosyo ko nang dahan-dahan at gam







